Migrowanie aplikacji z planu zużycia do planu Flex Consumption

W tym artykule pokazano, jak migrować istniejące aplikacje funkcji z planu Zużycie do planu Flex Consumption. Dla większości aplikacji ta migracja jest prosta. Aplikacje migrujące z Windows muszą być również kompatybilne z Linuksem i mogą wymagać zmian w kodzie.

Ważne

Wsparcie dla hostowania funkcyjnych aplikacji w systemie Linux w planie konsumpcyjnym zostanie wycofane 30 września 2028 r. Obecnie ulepszenia funkcji i języka nie są wprowadzane do planu Zużycie dla systemu Linux. Postępuj zgodnie z tym artykułem, aby przeprowadzić migrację aplikacji z planu Consumption na plan Flex Consumption. Aby dowiedzieć się więcej na temat dat zakończenia wsparcia dla planu zużycia systemu Linux, zobacz plan hostingowy zużycia Azure Functions (starsza wersja).

Metody migracji

Ten artykuł obsługuje migrację do aplikacji funkcji systemu Linux w planie Flex Consumption zarówno dla systemu Linux, jak i aplikacji Windows. Funkcje udostępniają kilka sposobów usprawnienia większości kroków migracji, szczególnie w przypadku aplikacji systemu Linux.

W poniższej tabeli przedstawiono, które metody migracji są dostępne dla każdego systemu operacyjnego i zostały omówione w tym artykule.

Metoda migracji Opis Linux Windows
Azure Skills in GitHub Copilot Pozwól Copilot interaktywnie prowadzić i automatyzować Twoją migrację. ✅ ✅
Polecenie migracji CLI Użyj polecenia az functionapp flex-migration , aby zautomatyzować migrację. ✅ ❌
Standardowe polecenia CLI Migracja krokowa przy użyciu poleceń Azure CLI. ➖ ✅
Portal Azure Migracja krokowa w portalu Azure. ✅ ✅
Infrastruktura jako kod Tworzenie powtarzalnego kodu migracyjnego przy użyciu szablonów ARM, plików Bicep lub narzędzia Terraform. ➖ ➖

✅ Obsługiwane i polecane | ➖ Obsługiwane, niepolecane | ❌ Nieobsługiwane

Aby wyświetlić odpowiednie instrukcje dotyczące aplikacji, wybierz system operacyjny w górnej części artykułu.

Możesz przejrzeć workflow migracji Linux Consumption i workflow migracji Windows Consumption w repozytorium umiejętności Azure.

Czego oczekiwać

Konkretne kroki wymagane do przeprowadzenia migracji aplikacji planu zużycie zależą zarówno od systemu operacyjnego, jak i określonej metody migracji:

Skonfiguruj GitHub Copilot, korzystając z wymagań wstępnych, a następnie użyj monitu w sekcji Rozpocznij migrację. Copilot przeprowadza Cię przez ocenę, przygotowanie kodu z Windows na Linux, tworzenie i konfigurację celów, wdrożenie, walidację oraz przełączenie na środowisko produkcyjne. Prosi o twoją opinię lub zgodę, gdy jest taka potrzebna.

Poniższe sekcje wyjaśniają zadania kontrolne i migracyjne w celach informacyjnych. Nie musisz wykonywać ręcznych kroków w interfejsie CLI ani w portalu, gdy korzystasz z przepływu pracy Copilot.

Copilot utrzymuje aplikację źródłową jako tylko do odczytu podczas oceny i replikacji. Zmiany w wyzwalaczach źródłowych, ustawieniach, stanie aplikacji lub zasobach wymagają wyraźnej zgody na konkretną akcję.

Niezależnie od metody migracji poniżej przedstawiono ogólne zasady migracji:

  • Sprawdź zgodność kodu. Aplikacje Linux w obsługiwanej wersji językowej zazwyczaj nie wymagają zmian w kodzie. Przed uruchomieniem aplikacji Windows w systemie Linux należy również usunąć zależności specyficzne dla systemu Windows. Ten przewodnik ułatwia sprawdzenie.
  • Musisz utworzyć nową aplikację. Proces migracji tworzy nową aplikację Flex Consumption obok istniejącej aplikacji, aby można było ją przetestować przed przełączeniem.
  • Użyj tej samej grupy zasobów. Nowa aplikacja działa w tej samej grupie zasobów z dostępem do tych samych zależności.
  • Kontrolujesz czas. Dokładnie przetestuj nową aplikację przed przekierowaniem ruchu i wycofaniem starego.

Uwaga / Notatka

Jeśli używasz Azure Government, usługa Flex Consumption nie jest jeszcze dostępna. Zapoznaj się teraz z tymi wskazówkami, aby być przygotowanym, kiedy będą dostępne.

Korzyści wynikające z migracji do modelu Flex Consumption

Gdy zmigrujesz zgodną aplikację, Twoje funkcje zyskują następujące korzyści:

  • Szybsze zimne starty: Zawsze gotowe instancje zapewniają, że funkcje reagują szybciej.
  • Lepsze skalowanie: skalowanie poszczególnych funkcji i kontrolki współbieżności zapewniają większą kontrolę.
  • Obsługa sieci wirtualnej: łączenie funkcji z sieciami prywatnymi i używanie prywatnych punktów końcowych.
  • Aktywna inwestycja: Flex Consumption to miejsce, w którym najpierw znajdują się nowe funkcje i ulepszenia.

Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Flex Consumption plan benefits and hosting plan comparison (Korzyści z planu flex Consumption i porównanie planu hostingu).

Wdrożenia oparte na zasobach

W tym artykule nie pokazano jawnie, jak używać infrastruktury jako kodu (IaC) do migracji. Możesz jednak postępować według tych samych kroków migracji, aby przekonwertować szablony ARM, pliki Bicep i konfiguracje Terraform.

Plan Flex Consumption wprowadza nową sekcję functionAppConfig w definicji zasobu Microsoft.Web/sites, która zastępuje kilka starszych ustawień aplikacji. Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat tych zmian, zobacz wycofanie planu Flex Consumption.

Te zasoby mogą ułatwić rozpoczęcie pracy z wdrożeniami zasobów Flex Consumption:

Po pomyślnej migracji zaktualizuj pliki wdrażania zasobów , aby odpowiadały nowej konfiguracji rozwiązania Flex Consumption.

Wymagania wstępne

  • Dostęp do subskrypcji Azure zawierającej co najmniej jedną aplikację funkcji do migracji. Konto używane do wykonywania zadań migracji musi mieć następujące uprawnienia:

    • Tworzenie aplikacji funkcji i planów hostingu usługi App Service oraz zarządzanie nimi.
    • Przypisywanie ról do tożsamości zarządzanych.
    • Tworzenie kont magazynu i zarządzanie nimi.
    • Tworzenie zasobów usługi Application Insights i zarządzanie nimi.
    • Uzyskaj dostęp do wszystkich zasobów zależnych aplikacji, takich jak Azure Key Vault, Azure Service Bus lub Azure Event Hubs.

    Przypisywanie ról Właściciel lub Współautor w grupie zasobów zwykle zapewnia wystarczające uprawnienia.

  • Aby przeprowadzić migrację przy użyciu Azure CLI lub GitHub Copilot:

    • Azure CLI w wersji 2.77.0 lub nowszej. Wymagane w przypadku używania poleceń Azure CLI. Skrypty są testowane przy użyciu Azure CLI w Azure Cloud Shell.
    • Zaloguj się do Azure CLI, uruchamiając az login. Upewnij się, że logujesz się do subskrypcji zawierającej aplikacje funkcji, które chcesz migrować.
    az extension add --name resource-graph
    
    • Narzędziejq używane do pracy z danymi wyjściowymi JSON.
  • Aby przeprowadzić migrację przy użyciu GitHub Copilot, skonfiguruj GitHub Copilot w żądanym trybie:

    1. Zainstaluj Copilot CLI

    2. Zaloguj się do Azure CLI, jeśli jeszcze tego nie zrobiono:

      az login
      

      Upewnij się, że logujesz się do subskrypcji zawierającej aplikacje funkcji, które chcesz migrować.

    3. Uruchom interfejs wiersza polecenia Copilot:

      copilot
      
    4. Dodaj źródło witryny Marketplace (tylko raz pierwszy):

      /plugin marketplace add microsoft/azure-skills
      
    5. Zainstaluj wtyczkę:

      /plugin install azure@azure-skills
      
    6. Po zainstalowaniu załaduj ponownie serwery protokołu MCP (Model Context Protocol):

      /mcp reload
      
    7. Sprawdź instalację:

      /mcp show
      

      Powinna zostać wyświetlona wtyczka Azure z znacznikiem wyboru. Narzędzie functionapp jest częścią tej wtyczki.

    Wskazówka

    Jeśli Copilot dotyczy nieprawidłowej subskrypcji, poproś ją o użycie określonego identyfikatora subskrypcji. Identyfikator subskrypcji można znaleźć, uruchamiając az account show --query id -o tsv. Jeśli Copilot nawiązuje połączenie z niewłaściwą dzierżawą Azure, poproś Copilot o użycie określonego identyfikatora dzierżawy podczas wykonywania wywołań Azure. Identyfikator Tenanta można znaleźć, uruchamiając az account show --query tenantId -o tsv.

Identyfikowanie potencjalnych aplikacji do migracji

Wskazówka

Wiesz już, która aplikacja ma być migrowana? Możesz pominąć tę sekcję i przejść bezpośrednio do sekcji Ocena istniejącej aplikacji.

Jeśli masz wiele aplikacji funkcji i nie masz pewności, które z nich muszą być migrowane, ta sekcja ułatwia ich znalezienie. Uzyskasz listę nazw aplikacji, grup zasobów, lokalizacji i stosów środowiska uruchomieniowego.

Aby rozpocząć migrację interaktywną, która skanuje subskrypcję i wyświetla monit o wybranie aplikacji do migracji, użyj następującego monitu:

migrate my linux function apps in azure from consumption to flex consumption

Copilot identyfikuje kwalifikujące się aplikacje z użyciem systemu Linux, pozwala wybrać te, które mają być migrowane, a następnie przeprowadzi Cię przez proces oceny, tworzenia aplikacji, konfiguracji i wdrażania dla każdej aplikacji. Przejdź do kroków migracji.

Jeśli chcesz tylko sprawdzić, które aplikacje kwalifikują się bez rozpoczęcia migracji, użyj następującego monitu:

list my linux consumption apps eligible for flex consumption migration

Copilot zwraca listę kwalifikujących się i niekwalifikowanych aplikacji wraz z przyczynami niezgodności. Następnie możesz przeprowadzić migrację określonej aplikacji przy użyciu monitu w temacie Uruchamianie migracji dla systemu Linux.

Aby zidentyfikować aplikacje Windows Consumption w swojej subskrypcji bez rozpoczynania migracji, skorzystaj z tego promptu:

What Windows Consumption Function Apps can I upgrade to Flex Consumption?

Copilot wykrywa potencjalne aplikacje i sprawdza ich region, środowisko uruchomieniowe, konfigurację wdrożeń oraz inne wymagania dotyczące kompatybilności. Discovery identyfikuje kandydatów, a nie gwarantuje, że każda aplikacja jest gotowa do migracji. Przejrzyj wynik oceny przed kontynuowaniem.

Aby zmigrować określoną aplikację, użyj monitu w Rozpocznij migrację.

Ocena istniejącej aplikacji

Umiejętność Azure wykonuje te zadania automatycznie. Korzystając z umiejętności Azure, przejdź bezpośrednio do Start migracji.

Przed migracją uruchom tę szybką listę kontrolną, aby upewnić się, że aplikacja jest gotowa. Większość aplikacji przechodzi te testy bez problemów:

Korzystając z Copilot, poproś o ocenę bez tworzenia docelowej aplikacji:

Assess whether my Windows Consumption Function App <APP_NAME> is ready to migrate to Flex Consumption.

Zastąp <APP_NAME> nazwą aplikacji źródłowej. Copilot generuje ocenę zgodności, rejestruje blokery i wymagane przygotowanie. W przypadku aplikacji na Windows sprawdź też zależności kodu specyficzne dla Windows.

Potwierdzanie zgodności regionów

Upewnij się, że plan Flex Consumption jest obecnie obsługiwany w tym samym regionie co aplikacja Plan zużycia, którą zamierzasz zmigrować.

Confirmed: Gdy dane wyjściowe polecenia az functionapp flex-migration list lub ocena Copilot obejmują aplikację na liście eligible_apps, plan Flex Consumption jest obsługiwany w tym samym regionie używanym przez bieżącą aplikację Zużycie systemu Linux. W takim przypadku możesz kontynuować sprawdzanie zgodności stosu języka.

Wymagana akcja: Gdy dane wyjściowe zawierają aplikację na ineligible_apps liście, zostanie wyświetlony komunikat o błędzie z informacją The site '<name>' is not in a region supported in Flex Consumption. Please see the list of regions supported in Flex Consumption by running az functionapp list-flexconsumption-locations. W takim przypadku plan Flex Consumption nie jest obsługiwany w regionie używanym przez bieżącą aplikację Zużycie systemu Linux.

Copilot sprawdza, czy Flex Consumption jest dostępny w regionie aplikacji źródłowej, i zapisuje wynik w ocenie gotowości. Jeśli region nie jest obsługiwany, rozwiąż wybór lokalizacji przed utworzeniem docelowej aplikacji.

Jeśli Twój region nie jest obecnie obsługiwany, ale mimo to zdecydujesz się na migrację aplikacji funkcji, aplikacja musi działać w innym regionie, w którym obsługiwany jest plan Flex Consumption. Jednak uruchomienie aplikacji w innym regionie niż inne połączone usługi może powodować dodatkowe opóźnienia. Przed ukończeniem migracji upewnij się, że nowy region może spełniać wymagania dotyczące wydajności aplikacji.

Sprawdzanie zgodności stosu językowego

Plany Flex Consumption nie obsługują wszystkich stosów językowych usługi Functions. Ta tabela wskazuje, które stosy języków są obecnie obsługiwane:

Ustawienie stosu Nazwa stosu Wsparte
dotnet-isolated .NET (izolowany model procesu roboczego) ✅ Tak
node JavaScript/TypeScript ✅ Tak
java Java ✅ Tak
python Python ✅ Tak
powershell PowerShell ✅ Tak
go Go ✅ Tak
dotnet .NET (model wewnątrzprocesowy) ❌ Nie
custom Niestandardowe procedury obsługi ✅ Tak

Potwierdzone: Jeśli polecenie lub ocena Copilot zawierała twoją aplikację na liście az functionapp flex-migration list, aplikacja w modelu użycia systemu Linux już korzysta z obsługiwanego przez Flex Consumption stosu językowego i można kontynuować eligible_apps.

Wymagana akcja: Jeśli dane wyjściowe zawierały aplikację na ineligible_apps liście z komunikatem o błędzie z informacją Runtime '<name>' not supported for function apps on the Flex Consumption plan., aplikacja Zużycie systemu Linux nie uruchamia obsługiwanego środowiska uruchomieniowego przez aplikację Flex Consumption.

Jeśli aplikacja funkcji używa nieobsługiwanego stosu środowiska uruchomieniowego:

Copilot odczytuje źródłowe środowisko uruchomieniowe oraz wersję hosta Functions podczas oceny. Nieobsługiwany worker runtime lub wersja hosta Functions inna niż wersja 4 wymaga przygotowania przed migracją.

Weryfikowanie zgodności wersji stosu

Przed migracją upewnij się, że wersja stosu środowiska uruchomieniowego aplikacji jest obsługiwana podczas uruchamiania w planie Flex Consumption w bieżącym regionie.

Confirmed: Jeśli polecenie az functionapp flex-migration list lub ocena Copilot zawiera Twoją aplikację na liście eligible_apps, oznacza to, że Twoja aplikacja typu Linux Consumption korzysta z obsługiwanej przez Flex Consumption wersji stosu językowego i możesz nadal Weryfikować użycie miejsc wdrożenia.

Wymagana akcja: Jeśli dane wyjściowe zawierają Twoją aplikację na liście ineligible_apps z komunikatem błędu o treści Invalid version {0} for runtime {1} for function apps on the Flex Consumption plan. Supported versions for runtime {1} are {2}., Twoja aplikacja Linux Consumption nie działa na obsługiwanym środowisku uruchomieniowym w kontekście Flex Consumption.

Copilot porównuje wersję języka źródłowego z wersjami obsługiwanymi przez Flex Consumption w regionie docelowym. Wykorzystuje metadane projektów lub pakietów wdrożeń, gdy brakuje konfiguracji Azure lub jest ona niejednoznaczna, i prosi o wybranie docelowej wersji, gdy dowody nie wskazują na jedną wspieraną wersję.

Jeśli aplikacja funkcji używa nieobsługiwanej wersji stosu językowego, najpierw uaktualnij kod aplikacji do obsługiwanej wersji przed migracją do planu Flex Consumption.

Weryfikowanie użycia slotów wdrożeniowych

Aplikacje planu zużycia mogą mieć zdefiniowane miejsce wdrożenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Azure Functions miejsca wdrożenia. Jednak plan Flex Consumption nie obsługuje obecnie slotów wdrożeniowych. Przed migracją ustal, czy aplikacja ma slot wdrożeniowy. Jeśli tak, zdefiniuj strategię zarządzania aplikacją bez slotów wdrożeniowych, gdy uruchamiasz ją w planie Flex Consumption.

Confirmed: Gdy bieżąca aplikacja ma włączone miejsca wdrożenia, polecenie az functionapp flex-migration list lub ocena Copilot pokazuje aplikację funkcji na liście eligible_apps bez ostrzeżenia. Przejdź do sekcji Weryfikowanie użycia certyfikatów.

Konieczne działanie: Twoja aktualna aplikacja ma włączone miejsca wdrożenia, a dane wyjściowe pokazują Twoją aplikację funkcji na eligible_apps liście, ale dodają ostrzeżenie, które stwierdza: The site '<name>' has slots configured. This condition doesn't block migration, but please note that slots aren't supported in Flex Consumption.

Copilot wykrywa sloty wdrożenia źródłowe i rejestruje je w ocenie. Ponieważ Flex Consumption nie obsługuje slotów, wybierz, jak skonsolidować ich funkcjonalność, lub użyj osobnych aplikacji przed kontynuacją.

Jeśli aplikacja funkcji korzysta obecnie z miejsc wdrożenia, obecnie nie można odtworzyć tej funkcji w planie Flex Consumption. Przed migracją należy wziąć pod uwagę następujące opcje:

  • Przeprojektuj swoją aplikację, aby używała oddzielnych funkcyjnych aplikacji. W ten sposób można opracowywać, testować i wdrażać kod funkcji w drugiej nieprodukcyjnej aplikacji zamiast używać slotów.
  • Przeprowadź migrację dowolnego nowego kodu lub funkcji z przedziału wdrożeniowego do głównego przedziału (produkcyjnego).

Weryfikowanie użycia certyfikatów

Plan Flex Consumption obsługuje certyfikaty TLS/SSL poprzez model certyfikatów ograniczony do lokalizacji. W przeciwieństwie do innych planów hostingu, w których certyfikaty są współużytkowane przez aplikacje w tym samym regionie i grupie zasobów, certyfikaty Flex Consumption są ograniczone do poszczególnych aplikacji. Jeśli istniejąca aplikacja używa certyfikatów, należy pamiętać o tych różnicach:

  • Ustawienie aplikacji WEBSITE_LOAD_CERTIFICATES nie jest używane w planie Flex Consumption. Zamiast tego udostępniasz każdy certyfikat swojemu kodowi za pomocą przełącznika Dostępny dla kodu aplikacji w portalu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Make a certificate accessible to your code (Udostępnianie certyfikatu kodowi).
  • Ponieważ Flex Consumption działa w systemie Linux, kod musi ładować certyfikaty ze ścieżek plików (/var/ssl/certs dla certyfikatu publicznego, /var/ssl/private dla certyfikatu prywatnego), a nie z magazynu certyfikatów systemu Windows.
  • Każda aplikacja obsługuje maksymalnie trzy certyfikaty prywatne i trzy certyfikaty publiczne (.cer).

Potwierdzenie: Jeśli polecenie az functionapp flex-migration list lub ocena Copilot uwzględnia Twoją aplikację na liście eligible_apps, Twoja aplikacja systemu Linux w planie Zużycie jest zgodna i możesz przejść dalej do Zweryfikuj wyzwalacze usługi Blob Storage. Jeśli aplikacja używa certyfikatów, musisz dodać je do nowej aplikacji po migracji.

Wymagana akcja: Jeśli dane wyjściowe zawierają aplikację na ineligible_apps liście z błędem związanym z certyfikatem, zapoznaj się z zagadnieniami dotyczącymi certyfikatów w zakresie witryny i sprawdź, czy aplikacja może działać w ramach limitów certyfikatów.

Copilot inwentaryzuje certyfikaty używane przez aplikację źródłową i sprawdza limity certyfikatów w zakresie witryny. Nie przenosi automatycznie certyfikatów. Ponownie dodaj wymagane certyfikaty za pomocą procesu certyfikatów o zakresie witryny i zaktualizuj kod odczytujący magazyn certyfikatów Windows, aby używał ścieżek plików certyfikatów systemu Linux.

Jeśli aplikacja używa certyfikatów, zaplanuj ponowne dodanie ich do nowej aplikacji Flex Consumption po migracji przy użyciu procesu certyfikatu o zakresie lokacji. Upewnij się, że potrzeby aplikacji dotyczące certyfikatów mieszczą się w limitach przypisanych do witryny (3 certyfikaty prywatne i 3 publiczne na aplikację).

Zweryfikuj wyzwalacze Blob Storage

Obecnie plan Flex Consumption obsługuje tylko wyzwalacze oparte na zdarzeniach dla usługi Azure Blob Storage, które są zdefiniowane za pomocą ustawienia SourceEventGrid. Plan nie obsługuje wyzwalaczy usługi Blob Storage, które używają sondowania kontenerów i używają Source ustawienia LogsAndContainerScan. Ponieważ sondowanie kontenerów jest domyślne, należy określić, czy którykolwiek z wyzwalaczy usługi Blob Storage używa domyślnego LogsAndContainerScan ustawienia źródła. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Wyzwalacz na kontenerze obiektów blob.

Potwierdzone: Jeśli polecenie az functionapp flex-migration list lub ocena Copilot uwzględnia Twoją aplikację na liście eligible_apps, aplikacja Linux Consumption nie korzysta z wyzwalaczy magazynu Blob opartych na odpytywaniu. Możesz nadal rozważyć usługi zależne.

Wymagana akcja: Jeśli dane wyjściowe zawierają aplikację w ineligible_apps liście z komunikatem o błędzie z informacją The site '<name>' has blob storage triggers that don't use Event Grid as the source: <list> Flex Consumption only supports Event Grid-based blob triggers. Please convert these triggers to use Event Grid or replace them with Event Grid triggers before migration., Twoja aplikacja Konsumpcja Linux nie jest zgodna z Flex Consumption.

Copilot identyfikuje przypisania wyzwalaczy Blob według typu i oznacza każdy wyzwalacz, którego źródło nie jest wyraźnie EventGrid. Opisuje wymaganą zmianę kodu i konfigurację subskrypcji zdarzeń przed wdrożeniem.

Jeśli aplikacja ma jakiekolwiek wyzwalacze usługi Blob Storage, które nie mają źródła usługi Event Grid, musisz zmienić źródło usługi Event Grid na źródło usługi Event Grid przed migracją do planu Flex Consumption.

Ważne

Przed konwersją wyzwalacza Blob pollingowego sprawdź, czy Event Grid może dotrzeć do punktu końcowego dostarczania zdarzeń aplikacji funkcji docelowej. Dostawa push Event Grid nie obsługuje dostarczania przez prywatne punkty końcowe. Jeśli element docelowy jest dostępny tylko prywatnie, określ architekturę dostarczania zdarzeń przed migracją; sama integracja z siecią wirtualną nie zapewnia łączności przychodzącej z Event Grid.

Podstawowe kroki zmiany istniejącego wyzwalacza usługi Blob Storage na źródło usługi Event Grid to:

  1. Dodaj lub zaktualizuj source właściwość w definicji EventGrid wyzwalacza usługi Blob Storage i ponownie wdróż aplikację.

  2. Utwórz adres URL punktu końcowego w aplikacji funkcji, która będzie używana przez subskrypcję zdarzeń.

  3. Utwórz subskrypcję zdarzeń w kontenerze usługi Blob Storage.

Więcej informacji znajdziesz w Tutorial: Wyzwalanie Azure Functions na kontenerach blob przy użyciu subskrypcji zdarzeń.

Sprawdź zależności kodu specyficzne dla Windows

Flex Consumption działa w systemie Linux. Przejrzyj swoją aplikację pod kątem interfejsów API przeznaczonych tylko dla systemu Windows, pakietów, natywnych plików binarnych, ścieżek specyficznych dla systemu Windows i założeń dotyczących wielkości liter, modułów PowerShell oraz dostępu do magazynu certyfikatów systemu Windows. Aplikacje celujące w .NET Framework lub opublikowane dla identyfikatora Windows runtime również wymagają przygotowania.

Flex Consumption nie obsługuje zależności zarządzanych przez PowerShell. Przed migracją umieść wszystkie wymagane moduły programu PowerShell razem z aplikacją w jej folderze głównym Modules i sprawdź, czy te moduły obsługują system Linux. Sam plik requirements.psd1 nie instaluje modułów w docelowej aplikacji. Więcej informacji można znaleźć w artykule o zarządzaniu zależnościami PowerShell.

Podczas oceny Copilot wykonuje heurystyczne skanowanie zależności. Udostępnij lokalny katalog źródłowy lub sklonowane repozytorium, jeśli to możliwe. Jeśli źródło źródłowe jest niedostępne, Copilot może pobrać wdrożony pakiet, ale skompilowane artefakty mogą ograniczać zasięg skanowania. Skanowanie nie jest wyczerpujące, a to ty odpowiadasz za weryfikację zgodności z systemem Linux.

Zbuduj i zweryfikuj wszelkie wymagane zmiany kodu przed wdrożeniem do nowej aplikacji. Jeśli nie możesz usunąć wymaganych zależności Windows, rozważ plan Premium na Windows zamiast Flex Consumption.

Rozważ usługi zależne

Wskazówka

Prosta aplikacja tylko HTTP? Jeśli funkcje korzystają tylko z wyzwalaczy HTTP i nie łączą się z innymi usługami Azure, prawdopodobnie możesz pominąć większość tej sekcji. Pamiętaj tylko, aby zaktualizować wszystkich klientów, aby wskazać adres URL nowej aplikacji po migracji.

Ponieważ Azure Functions jest usługą obliczeniową, należy wziąć pod uwagę wpływ migracji na dane i usługi zarówno nadrzędne, jak i podrzędne aplikacji.

Strategie ochrony danych

Aby chronić zarówno dane nadrzędne, jak i podrzędne podczas migracji, użyj następujących strategii:

  • Idempotentność: Upewnij się, że funkcje mogą bezpiecznie przetwarzać ten sam komunikat wielokrotnie bez negatywnych skutków ubocznych. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Projektowanie funkcji Azure dla identycznych danych wejściowych.
  • Rejestrowanie i monitorowanie: aby śledzić przetwarzanie komunikatów, włącz szczegółowe rejestrowanie w obu aplikacjach podczas migracji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Monitorowanie wykonań w Azure Functions.
  • Tworzenie punktów kontrolnych: w przypadku wyzwalaczy przesyłania strumieniowego, takich jak wyzwalacz usługi Event Hubs, zaimplementuj prawidłowe zachowania punktu kontrolnego w celu śledzenia położenia przetwarzania. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Azure Functions niezawodne przetwarzanie zdarzeń.
  • Przetwarzanie równoległe: rozważ tymczasowe uruchamianie obu aplikacji równolegle podczas przełączenia. Pamiętaj, aby dokładnie monitorować i weryfikować sposób przetwarzania danych z usługi nadrzędnej. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Niestandardowe wieloregionowe rozwiązania dla odporności.
  • Stopniowe przełączanie: w przypadku systemów o wysokiej przepustowości rozważ wdrożenie stopniowego przełączenia przez przekierowanie części ruchu do nowej aplikacji. Możesz zarządzać routingiem żądań nadrzędnych z aplikacji przy użyciu usług, takich jak Azure API Management lub Azure Application Gateway.

Środki zaradcze według typu wyzwalacza

Planowanie strategii ograniczania ryzyka w celu ochrony danych dla określonych wyzwalaczy funkcji w aplikacji:

Wyzwalacz Ryzyko dla danych Strategia
Azure Blob Storage Wysoki Utwórz oddzielny kontener dla wyzwalacza opartego na zdarzeniach w nowej aplikacji.
Po uruchomieniu nowej aplikacji przełącz klientów, aby używali nowego kontenera.
Zezwalaj na całkowite przetwarzanie oryginalnego kontenera przed zatrzymaniem starej aplikacji.
Azure Cosmos DB Wysoki Utwórz dedykowany kontener dzierżawy przeznaczony specjalnie dla nowej aplikacji.
Ustaw ten nowy kontener dzierżawy jako konfigurację leaseCollectionName w nowej aplikacji.
Wymaga, aby funkcje były idempotentne lub aby można było obsłużyć wyniki zduplikowanego przetwarzania zestawienia zmian.
Ustaw konfigurację StartFromBeginning na false w nowej aplikacji, aby uniknąć ponownego przetwarzania całego kanału informacyjnego.
Azure Event Grid Średni Utwórz ponownie tę samą subskrypcję zdarzeń w nowej aplikacji.
Wymaga aby Twoje funkcje były idempotentne lub abyś był w stanie obsłużyć wyniki zduplikowanego przetwarzania zdarzeń.
Azure Event Hubs Średni Utwórz nową grupę odbiorców do użycia przez nową aplikację. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Strategie migracji wyzwalaczy usługi Event Grid.
Azure Service Bus Wysoki Utwórz nowy temat lub kolejkę do użycia przez nową aplikację.
Zaktualizuj nadawców i klientów, aby używali nowego tematu lub kolejki.
Po opróżnieniu oryginalnego tematu zamknij starą aplikację.
Kolejka Azure Storage Wysoki Utwórz nową kolejkę do użycia przez nową aplikację.
Zaktualizuj nadawców i klientów, aby używali nowej kolejki.
Po opróżnieniu oryginalnej kolejki zamknij starą aplikację.
HTTP Niski Pamiętaj, aby przełączać klientów i inne aplikacje lub usługi w celu kierowania nowych punktów końcowych HTTP po migracji.
Minutnik Niski Podczas zmiany na nową wersję upewnij się, że harmonogram pracy czasomierza między dwiema aplikacjami jest przesunięty, aby uniknąć równoczesnego wykonywania obu aplikacji.
Wyłącz wyzwalacz czasomierza w starej aplikacji po pomyślnym uruchomieniu nowej aplikacji.

Zadania przedmigracyjne

Przed utworzeniem nowej aplikacji Flex Consumption zbierz informacje o bieżącej aplikacji. Ten krok gwarantuje, że nie utracisz żadnych ustawień podczas przejścia.

Gdy używasz Copilot, funkcja rejestruje tę konfigurację jako część procesu migracji. Przejrzyj jego ustalenia i decyzje, zamiast ponownie uruchamiać ręczne polecenia.

Wskazówka

Ten krok jest głównie pracą kopiowania i wklejania. Zbierz ustawienia z istniejącej aplikacji, aby można je było zastosować do nowej aplikacji.

Przed migracją wykonaj następujące zadania:

Zbieranie ustawień aplikacji

Jeśli planujesz używać tych samych źródeł wyzwalacza i powiązań oraz innych ustawień z ustawień aplikacji, najpierw zanotuj bieżące ustawienia aplikacji w istniejącej aplikacji na planie zużycia.

Copilot przegląda nazwy ustawień aplikacji bez wyświetlania wartości sekretnych. Pyta, czy skopiować filtrowane ustawienia źródła, czy je odroczyć, aby można było skonfigurować izolowane zależności docelowe. Jeśli odroczysz zastosowanie ustawień, wdrożenie czeka, aż wymagana konfiguracja celu będzie gotowa.

Ostrzeżenie

Ustawienia aplikacji często zawierają klucze i inne wspólne tajne dane. Zawsze przechowuj ustawienia aplikacji bezpiecznie, idealnie szyfrowane. Aby zwiększyć bezpieczeństwo, użyj uwierzytelniania za pomocą Microsoft Entra ID z tożsamościami zarządzanymi w aplikacji nowego planu Flex Consumption zamiast tajnych kluczy.

Zbieranie konfiguracji aplikacji

Inne konfiguracje aplikacji istnieją poza ustawieniami aplikacji. Przechwyć te konfiguracje z istniejącej aplikacji, aby można było je poprawnie odtworzyć w nowej aplikacji.

Przejrzyj te ustawienia. Jeśli którykolwiek z nich istnieje w bieżącej aplikacji, zdecyduj, czy utworzyć je ponownie w nowej aplikacji planu Flex Consumption:

Konfiguracja Ustawienia Komentarz
Ustawienia mechanizmu CORS cors Określa wszystkie istniejące ustawienia współużytkowania zasobów między źródłami (CORS), których mogą wymagać klienci.
Domeny niestandardowe Jeśli twoja aplikacja aktualnie używa domeny innej niż *.azurewebsites.net, musisz zastąpić to mapowanie domeny mapowaniem domeny nowej aplikacji.
Wersja protokołu HTTP http20Enabled Określa, czy aplikacja wymaga protokołu HTTP 2.0.
Tylko protokół HTTPS httpsOnly Określa, czy protokół TSL/SSL jest wymagany do uzyskania dostępu do aplikacji.
Przychodzące certyfikaty klienta clientCertEnabled
clientCertMode
clientCertExclusionPaths
Ustawia wymagania dotyczące żądań klientów, które używają certyfikatów do uwierzytelniania.
Maksymalny limit skalowania WEBSITE_MAX_DYNAMIC_APPLICATION_SCALE_OUT Ustawia limit dla wystąpień skalowanych w poziomie. Domyślna wartość maksymalna to 200. Ta wartość znajduje się w ustawieniach aplikacji, ale w przypadku aplikacji z planem Flex Consumption jest dodawana jako ustawienie witryny (maximumInstanceCount).
Minimalna wersja przychodzącego protokołu TLS minTlsVersion Ustawia minimalną wersję protokołu TLS wymaganą przez aplikację.
Minimalna liczba przychodzących szyfrów TLS minTlsCipherSuite Ustawia minimalne wymaganie szyfrowania TLS dla aplikacji.
Zamontowane udziały Azure Files azureStorageAccounts Określa, czy istnieją jawnie zainstalowane udziały plików w aplikacji (tylko system Linux).
Poświadczenia podstawowego uwierzytelniania do publikowania SCM scm.allow Określa, czy witryna publikowaniascm jest włączona. Chociaż nie jest to zalecane w przypadku zabezpieczeń, niektóre metody publikowania wymagają ich.

Uwaga / Notatka

Nie ma postkwantowego ustawienia TLS do zebrania ani migracji. minTlsVersion kontroluje minimalną akceptowaną wersję protokołu TLS oraz minTlsCipherSuite wybiera zestaw szyfrów. Żadna z tych właściwości nie kontroluje obsługiwanej grupy TLS używanej do wymiany kluczy. Klienci wspierający TLS 1.3 i grupę hybrydową mogą X25519MLKEM768 negocjować automatycznie z frontendem platformy; klienci niewspierający grupy korzystają z obsługiwanej klasycznej wymiany kluczy. Szczegóły można znaleźć w artykule Post-quantum hybrid key exchange in Azure App Service.

Copilot inwentaryzuje ustawienia witryny, limity skali, CORS, domeny niestandardowe i inne konfiguracje. Rejestruje nieobsługiwane lub obsłużone ręcznie elementy w ocenie. Metadane instalacji jawnego udziału Azure Files są dostępne wyłącznie do celów inwentaryzacji dla tej migracji systemu Windows.

Identyfikowanie tożsamości zarządzanych i dostępu opartego na rolach

Przed migracją należy udokumentować, czy aplikacja korzysta z tożsamości zarządzanej przypisanej przez system, czy tożsamości zarządzanej przypisanej przez użytkownika. Określ uprawnienia kontroli dostępu opartej na rolach (RBAC) przyznane tym tożsamościom. Należy ponownie utworzyć tożsamość zarządzaną przypisaną przez system i wszystkie przypisania ról w nowej aplikacji. Możesz ponownie użyć przypisanych przez użytkownika tożsamości zarządzanych w nowej aplikacji.

Copilot inwentaryzuje tożsamości zarządzane przypisane przez system i przez użytkownika oraz ich przypisania ról. Wykorzystuje ten wykaz zasobów do konfigurowania tożsamości celu i odtwarzania wymaganego dostępu na odpowiednich zasobach.

Identyfikowanie wbudowanych ustawień uwierzytelniania

Przed migracją do rozwiązania Flex Consumption zbierz informacje o wszelkich wbudowanych konfiguracjach uwierzytelniania. Jeśli chcesz, aby aplikacja korzystała z tych samych zachowań uwierzytelniania klienta, musisz utworzyć je ponownie w nowej aplikacji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Uwierzytelnianie i autoryzacja w Azure Functions.

Zwróć szczególną uwagę na adresy URI przekierowań, dozwolone przekierowania zewnętrzne i ustawienia tokenów, aby zapewnić bezproblemowe przejście dla uwierzytelnionych użytkowników.

Copilot zinwentaryzował włączonych dostawców i zachowanie uwierzytelniania bez ujawniania wpisów tajnych dostawców. Identyfikuje specyficzne dla obiektu docelowego URI callback i prowadzi przez konfigurację dostawcy przed wdrożeniem kodu. Nie kopiuje automatycznie rejestracji dostawców ani sekretów.

Przejrzyj ograniczenia dotyczące dostępu przychodzącego

Ograniczenia dostępu przychodzącego dla aplikacji można ustawić w planie Zużycie. Możesz zachować te ograniczenia w nowej aplikacji. Dla każdego zdefiniowanego ograniczenia pamiętaj, aby przechwycić następujące właściwości:

  • Adresy IP lub zakresy CIDR
  • Wartości priorytetów
  • Typ akcji (Zezwalaj/Odmów)
  • Nazwy reguł

Copilot inwentaryzuje i ponownie tworzy kompatybilne ograniczenia dostępu. Nie osłabia automatycznie tych ograniczeń, aby kontrole stanu wdrożenia lub walidacja HTTP zakończyły się powodzeniem.

Podczas działania w planie Flex Consumption możesz ponownie utworzyć ograniczenia ruchu przychodzącego oparte na adresach IP. Aplikację można dodatkowo zabezpieczyć, implementując inne ograniczenia dotyczące sieci, na przykład integrację sieci wirtualnej i prywatne punkty końcowe. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Integracja sieci wirtualnej.

Rozpoczynanie migracji

Ważne

Jeśli dostęp do Shared Key jest wyłączony na wybranym hostze lub koncie pamięci wdrożeniowej albo Twoja organizacja wymaga dostępu do magazynu bez użycia kluczy, skonfiguruj uwierzytelnianie za pomocą tożsamości zarządzanej oraz wymagane przypisania ról zarówno dla magazynu hosta, jak i magazynu wdrożenia. Podstawowe przepływy tworzenia oparte na interfejsie CLI opisane w tym artykule wykorzystują parametry połączenia magazynu. Tworzenie aplikacji/usługi za pomocą kluczy i jej późniejsza konwersja nie spełnia wymogu zakazu uwierzytelniania kluczem współdzielonym podczas aprowizowania. Więcej informacji można znaleźć w artykule Połączenia magazynu hosta oparte na tożsamości oraz Konfiguracja ustawień wdrożenia.

Jeśli użyłeś monitu odkrywania w sekcji Identyfikowanie, umiejętność już oceniła, utworzyła i skonfigurowała Twoją nową aplikację Flex Consumption. Możesz pominąć tę sekcję i przejść do kroków migracji.

Jeśli wiesz już, która aplikacja ma być migrowana, użyj następującego monitu:

migrate my app <APP_NAME> to flex consumption

Umiejętności automatycznie obsługują ocenę, tworzenie aplikacji i migrację konfiguracji — równoważne z poleceniem az functionapp flex-migration start i jego krokami weryfikacji.

Po pomyślnym rozpoczęciu migracji przejdź do sekcji Pobieranie pakietu wdrożeniowego kodu.

Jeśli wiesz już, która aplikacja ma być migrowana, użyj następującego monitu:

Migrate my Windows Consumption Function App <APP_NAME> to Flex Consumption.

Zastąp <APP_NAME> nazwą aplikacji źródłowej. Copilot prezentuje plan migracji, przeprowadza ocenę, sporządza inwentaryzację konfiguracji i tworzy nową aplikację Flex Consumption obok źródła.

Domyślnie workflow proponuje <APP_NAME>-flex nazwę docelowej aplikacji. Copilot prosi o wybranie, czy chcesz ponownie użyć konta źródłowego, utworzyć nowe, czy użyć konkretnego istniejącego konta przed utworzeniem docelowej aplikacji. Możesz poprosić o inną nazwę celu lub podać preferencje dotyczące przechowywania w monicie. Przejrzyj wybór miejsca przechowywania, ponieważ współdzielone zależności pozwalają obu aplikacjom przetwarzać te same zdarzenia.

Copilot sprawdza, czy wybrane konta magazynowe umożliwiają uwierzytelnianie za pomocą klucza współdzielonego i pyta o wymagania polityki opartej wyłącznie na tożsamości. Jeśli tworzenie na podstawie kluczy nie jest dozwolone, Copilot zatrzymuje się przed utworzeniem docelowej aplikacji. Utwórz pustą aplikację Flex Consumption dedykowaną tej migracji w tej samej subskrypcji, stosując podejście identity-first do infrastruktury jako kodu. Skonfiguruj dostęp dla tożsamości zarządzanej zarówno dla hosta, jak i magazynu wdrożenia, wymagane przypisania ról oraz monitorowanie. Jeszcze nie wdrażaj kodu funkcji. Przykłady prowizjonowania można znaleźć w przykładach infrastruktury jako kodu Flex Consumption.

Zwróć pełny identyfikator zasobu Azure docelowego oraz zapisaną ścieżkę pliku postępu. Copilot weryfikuje istniejącą aplikację docelową i po Twojej akceptacji wznawia konfigurację i wdrożenie bez tworzenia kolejnej aplikacji. Użyj tego monitu:

Resume the Flex Consumption migration for <APP_NAME> using progress at <PROGRESS_FILE_PATH>.
I provisioned a keyless target at <TARGET_RESOURCE_ID>. Use that existing target; do not create another app.

Przed wdrożeniem Copilot prowadzi przygotowanie kodu do migracji z systemu Windows do systemu Linux, konfigurację docelową, wbudowane uwierzytelnianie oraz bezpieczeństwo wyzwalaczy nie-HTTP. Następnie oferuje wdrożenie poprzez zaktualizowany pipeline, lokalny projekt lub kompatybilny pakiet wdrożeniowy.

Domyślnie Copilot rejestruje postęp w .azure-upgrade/<SOURCE_APP_NAME>/upgrade-status.md. Aby wznowić, użyj tego promptu:

Resume the Flex Consumption migration for <APP_NAME>.

Pobierz pakiet wdrożeniowy kodu

Aby ponownie wdrożyć aplikację, potrzebujesz plików źródłowych projektu lub pakietu wdrożeniowego. W idealnym przypadku pliki projektu są przechowywane w kontroli źródła, dzięki czemu można łatwo ponownie wdrożyć kod funkcji w nowej aplikacji. Jeśli masz pliki kodu źródłowego, możesz pominąć tę sekcję i przejść do sekcji Przechwytywanie testów porównawczych wydajności (opcjonalnie).

Jeśli nie masz już dostępu do plików źródłowych projektu, możesz pobrać bieżący pakiet wdrożeniowy z istniejącej aplikacji Plan zużycie w Azure. Lokalizacja pakietu wdrożeniowego zależy od tego, czy jest uruchamiany w systemie Linux, czy Windows.

Aplikacje planu zużycia w systemie Linux utrzymują plik pakietu zip wdrożenia w jednej z następujących lokalizacji:

  • Kontener magazynu obiektów blob Azure o nazwie scm-releases na domyślnym koncie magazynu hostów (AzureWebJobsStorage). Ten kontener jest domyślnym źródłem wdrożenia dla aplikacji plan zużycie w systemie Linux.

  • Jeśli Twoja aplikacja ma WEBSITE_RUN_FROM_PACKAGE ustawienie, które jest adresem URL, pakiet znajduje się w lokalizacji zewnętrznej, którą utrzymujesz. Zewnętrzny pakiet powinien być przechowywany w kontenerze magazynu obiektów BLOB z ograniczonym dostępem. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zewnętrzny adres URL pakietu.

Wskazówka

Jeśli ograniczysz konto magazynu tylko do dostępu tożsamości zarządzanej, może być konieczne przyznanie kontu Azure dostępu do odczytu do kontenera magazynu przez dodanie go do roli Storage Blob Data Reader.

Pakiet wdrożeniowy jest kompresowany przy użyciu squashfs formatu . Aby zobaczyć, co znajduje się wewnątrz pakietu, należy użyć narzędzi, które mogą dekompresować ten format.

Wykonaj następujące kroki, aby pobrać pakiet wdrożeniowy z bieżącej aplikacji:

Umiejętność migracji Copilot próbuje pobrać i ponownie wdrożyć twój istniejący projekt kodu do nowej aplikacji. Jeśli się nie uda, zamiast tego przeprowadzi Cię przez proces uzyskania i wdrożenia pakietu kodu w ramach przepływu pracy migracji. Możesz pominąć tę sekcję i przejść do sekcji Kroki migracji.

Lokalizacja plików źródłowych projektu zależy WEBSITE_RUN_FROM_PACKAGE od ustawienia aplikacji w następujący sposób:

WEBSITE_RUN_FROM_PACKAGE wartość Lokalizacja pliku źródłowego
1 Pliki znajdują się w pakiecie zip przechowywanym w udziale Azure Files konta magazynu zdefiniowanego przez ustawienie WEBSITE_CONTENTAZUREFILECONNECTIONSTRING. Ustawienie WEBSITE_CONTENTSHARE definiuje nazwę udziału plików.
Adres URL punktu końcowego Pliki znajdują się w pakiecie zip w lokalizacji dostępnej zewnętrznie. Zewnętrzny pakiet powinien być przechowywany w kontenerze magazynu obiektów BLOB z ograniczonym dostępem. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zewnętrzny adres URL pakietu.

Copilot najpierw prosi o lokalny katalog źródłowy. Jeśli źródło jest niedostępne, oferuje pobranie wdrożonego pakietu z udostępniania treści aplikacji źródłowej lub zewnętrznego adresu URL pakietu. Sprawdza, czy pakiet jest odpowiedni dla systemu Linux i planu Flex Consumption; kompilacje specyficzne dla systemu Windows wymagają przygotowania, a nie bezpośredniego ponownego wdrożenia.

Przechwytywanie testów porównawczych wydajności (opcjonalnie)

Jeśli planujesz zweryfikować poprawę wydajności aplikacji na podstawie migracji do planu Flex Consumption, rozważ zarejestrowanie testów porównawczych wydajności bieżącego planu. Następnie możesz porównać je z tymi samymi testami porównawczymi dla aplikacji działającej w planie Flex Consumption.

Wskazówka

Zawsze porównuj wydajność w podobnych warunkach, takich jak pora dnia, dzień tygodnia i obciążenie klienta. Spróbuj uruchomić dwa testy porównawcze tak blisko siebie, jak to możliwe.

Oto kilka punktów odniesienia, które należy wziąć pod uwagę przy ustrukturyzowanych testach wydajnościowych:

Sugerowany test porównawczy Komentarz
Uruchomienie na zimno Zmierz czas od pierwszego żądania do pierwszej odpowiedzi po okresie bezczynności.
Przepływność Mierzenie maksymalnej liczby żądań na sekundę przy użyciu narzędzi do testowania obciążenia w celu określenia sposobu obsługi współbieżnych żądań przez aplikację.
Opóźnienie Śledź czasy odpowiedzi P50, P95 i P99 w różnych warunkach obciążenia. Te metryki można monitorować w usłudze Application Insights.

Użyj tego zapytania Kusto, aby przejrzeć sugerowane czasy odpowiedzi opóźnienia w usłudze Application Insights:

requests
| where timestamp > ago(1d)
| summarize percentiles(duration, 50, 95, 99) by bin(timestamp, 1h)
| render timechart

Kroki migracji

Aby przeprowadzić migrację funkcji z aplikacji planu Zużycie do aplikacji planu Zużycie Flex, wykonaj poniższe główne kroki:

Weryfikowanie utworzenia i skonfigurowania aplikacji Flex Consumption

Po uruchomieniu polecenia az functionapp flex-migration start sprawdź, czy nowa aplikacja Flex Consumption została utworzona pomyślnie i prawidłowo skonfigurowana. Poniżej przedstawiono kilka kroków weryfikacji wyników migracji:

Umiejętność migracyjna Copilot przeprowadza automatyczną weryfikację nowej aplikacji jako część procesu migracji. Jeśli rozpocząłeś migrację, korzystając z polecenia Copilot w Rozpocznij migrację dla systemu Linux, funkcja już zweryfikowała, że aplikacja została poprawnie utworzona i skonfigurowana. Tę sekcję można pominąć i kontynuować konfigurowanie wbudowanego uwierzytelniania.

Przejrzyj podsumowanie migracji

Polecenie automatycznej migracji przenosi większość konfiguracji. Jednak ręcznie sprawdź, czy te elementy są migrowane. Może być konieczne ręczne skonfigurowanie ich:

  • Certyfikaty: Dodaj ponownie certyfikaty TLS/SSL do aplikacji Flex Consumption przy użyciu procesu certyfikatów o zakresie witryny.
  • Miejsca wdrożenia: nie są obsługiwane w modelu Flex Consumption.
  • Wbudowane ustawienia uwierzytelniania: należy ręcznie ponownie skonfigurować te ustawienia.
  • Ustawienia mechanizmu CORS: może być konieczne ręczne zweryfikowanie tych ustawień w zależności od konfiguracji.

Jeśli brakuje ustawień krytycznych lub są one nieprawidłowe, skonfiguruj je ręcznie, wykonując kroki opisane w procesie migracji Windows w tym artykule.

Ostateczny przegląd planu

Zanim przejdziesz do procesu migracji, pośmiń chwilę na wykonanie tych ostatnich kroków przygotowawczych:

Korzystając z Copilot, przejrzyj ocenę, inwentaryzację konfiguracji, zmiany kodu, wybór wdrożenia oraz decyzje dotyczące bezpieczeństwa triggerów przed zatwierdzeniem utworzenia obiektu docelowego i wdrożenia. Udana migracja oparta wyłącznie na walidacji nie oznacza, że ruch produkcyjny czy wyzwalacze są przełączone.

  • Przejrzyj wszystkie zebrane informacje: przeanalizuj wszystkie uwagi, szczegóły konfiguracji i ustawienia aplikacji udokumentowane w poprzednich sekcjach oceny i premigracyjnych. Jeśli coś nie jest jasne, ponownie uruchom polecenia Azure CLI lub pobierz informacje z portalu.

  • Zdefiniuj plan migracji: na podstawie wyników utwórz listę kontrolną migracji, która wyróżnia następujące elementy:

    • Wszystkie ustawienia wymagające szczególnej uwagi
    • Wyzwalacze i powiązania lub inne zależności, które mogą mieć wpływ na migrację
    • Strategia testowania weryfikacji po migracji
    • Plan cofnięcia zmian, jeśli występują nieoczekiwane problemy.
  • Planowanie przestojów: rozważ, kiedy zatrzymać oryginalną aplikację funkcji, aby uniknąć zarówno utraty danych, jak i zduplikowania przetwarzania zdarzeń oraz jak ta migracja może mieć wpływ na użytkowników lub systemy podrzędne. W niektórych przypadkach może być konieczne wyłączenie określonych funkcji przed zatrzymaniem całej aplikacji.

Staranny przegląd końcowy pomaga zapewnić sprawniejszy proces migracji i zminimalizować ryzyko pomijania ważnych konfiguracji.

Stwórz aplikację w planie Flex Consumption

Aplikację funkcji można utworzyć w planie Flex Consumption wraz z innymi wymaganymi zasobami Azure na różne sposoby:

Utwórz opcję Artykuły referencyjne
GitHub Copilot Użyj monitu systemu Windows w Rozpocznij migrację. Copilot potwierdza docelowe zasoby i tworzy aplikację w ramach prowadzonego przepływu pracy.
Azure CLI Tworzenie aplikacji Flex Consumption
Azure Portal Utwórz aplikację funkcji w portalu Azure
Infrastruktura jako kod Szablon ARM
azd
Bicep
Terraform
Visual Studio Code Wdrażanie programu Visual Studio Code
Visual Studio Visual Studio wdrożenie

Wskazówka

Jeśli to możliwe, użyj Microsoft Entra ID do uwierzytelniania zamiast parametrów połączenia, które zawierają klucze udostępnione. Używanie tożsamości zarządzanych to najlepsze rozwiązanie, które poprawia bezpieczeństwo, eliminując konieczność przechowywania udostępnionych wpisów tajnych bezpośrednio w ustawieniach aplikacji. Jeśli oryginalna aplikacja używała ciągów połączeń, plan Flex Consumption obsługuje zarządzane tożsamości. Większość tych linków pokazuje, jak włączyć tożsamości zarządzane w aplikacji funkcyjnej.

Stosowanie zmigrowanych ustawień aplikacji w nowej aplikacji

Przed wdrożeniem kodu skonfiguruj nową aplikację przy użyciu odpowiednich ustawień aplikacji planu Flex Consumption z oryginalnej aplikacji funkcji.

Ważne

Nie wszystkie ustawienia aplikacji planu zużycia są obsługiwane podczas uruchamiania w planie Flex Consumption. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Wycofywanie planu Flex Consumption.

Po zatwierdzeniu Copilot kopiuje obsługiwane ustawienia aplikacji bez wyświetlania lub utrzymywania surowych wartości sekretów. Zachowuje on ustawienia magazynu należącego do elementu docelowego oraz Application Insights. Przegląda także konwersje nazw z : do __ wymagane na Linuksie i zatrzymuje się, jeśli nazwy źródłowe są mapowane niejednoznacznie.

Stosowanie innych konfiguracji aplikacji

Znajdź listę innych konfiguracji aplikacji ze starej aplikacji, które zebrałeś podczas wstępnej migracji i ustaw je w nowej aplikacji.

Uwaga / Notatka

Nie ma ustawienia TLS postkwantowego, które można zastosować. Aplikacje Consumption i Flex Consumption korzystają z negocjacji zarządzanych przez platformę z kompatybilnymi klientami; migracja certyfikatów lub domen niestandardowych nie zmienia możliwości postkwantowej wymiany kluczy. Minimalne ustawienia TLS i cipher-suite nie kontrolują obsługiwanej grupy. Szczegóły można znaleźć w artykule Post-quantum hybrid key exchange in Azure App Service.

Copilot stosuje kompatybilną konfigurację witryny ze spisu i weryfikuje obiekt docelowy. Nieobsługiwane ustawienia i elementy wymagające ręcznej obsługi pozostają wyraźną pracą kontynuacyjną, a nie kopiowaniem bez informowania.

Konfigurowanie ustawień skalowania i współbieżności

Plan Flex Consumption używa skalowania poszczególnych funkcji. Każda funkcja w aplikacji jest skalowana niezależnie na podstawie obciążenia. Skalowanie jest bardziej ściśle związane z ustawieniami współbieżności. Te ustawienia ułatwiają podejmowanie decyzji dotyczących skalowania na podstawie bieżących współbieżnych wykonań. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz artykuł Skalowanie poszczególnych funkcji i Współbieżność w planie Flex Consumption.

Jeśli chcesz, aby nowa aplikacja skalowała się tak jak oryginalna aplikacja, rozważ ustawienia współbieżności. Ustawienie wyższych wartości współbieżności może spowodować utworzenie mniejszej liczby wystąpień w celu obsługi tego samego obciążenia.

Jeśli ustalisz niestandardowy limit skalowania poziomego w swojej oryginalnej aplikacji, możesz go zastosować do nowej aplikacji. W przeciwnym razie przejdź do następnej sekcji.

Domyślna maksymalna liczba wystąpień to 100. Ustaw ją na wartość z zakresu od 1 do 1000.

Uwaga / Notatka

Zmniejszenie maksymalnej liczby wystąpień poniżej 40 dla aplikacji funkcji HTTP może spowodować częste błędy żądań i długotrwałe okna ograniczania przepustowości, gdy ruch przekracza pojemność. To ustawienie jest przeznaczone tylko dla zaawansowanych scenariuszy, w których akceptowalne jest ograniczone skalowanie i zostało w pełni przetestowane.

Copilot sprawdza każde ustawienie maksymalnego skalowania źródła względem obsługiwanego zakresu Flex Consumption przed jego zastosowaniem. Jeśli źródło nie ustawiło niestandardowego limitu, pozostawia domyślną wartość docelową. Przeanalizuj dostosowanie współbieżności specyficzne dla obciążenia po migracji.

Skonfiguruj dowolne domeny niestandardowe i dostęp mechanizmu CORS

Jeśli oryginalna aplikacja miała jakiekolwiek powiązane domeny niestandardowe lub ustawienia mechanizmu CORS, utwórz je ponownie w nowej aplikacji. Aby uzyskać więcej informacji na temat domen niestandardowych, zobacz Skonfiguruj istniejącą domenę niestandardową w Azure App Service.

Copilot tworzy ponownie kompatybilną konfigurację CORS i prowadzi konfigurację domeny niestandardowej. Każda zmiana przypisań źródłowych, DNS lub trasowania produkcyjnego wymaga osobnej zgody; utworzenie docelowej aplikacji nie kończy przełączenia ruchu.

Konfigurowanie tożsamości zarządzanych i przypisywanie ról

Sposób konfigurowania tożsamości zarządzanych w nowej aplikacji zależy od rodzaju tożsamości zarządzanej:

Typ tożsamości zarządzanej Tworzenie tożsamości Przypisania ról
Przypisane przez użytkownika Opcjonalnie Możesz nadal używać tych samych przypisanych przez użytkownika tożsamości zarządzanych z nową aplikacją. Należy ponownie przypisać te tożsamości do aplikacji Flex Consumption i sprawdzić, czy nadal mają poprawne przypisania ról w usługach zdalnych. Jeśli zdecydujesz się utworzyć nowe tożsamości dla nowej aplikacji, musisz przypisać te same role co istniejące tożsamości.
Przypisane przez system Tak Ponieważ każda aplikacja funkcji ma własną tożsamość zarządzaną przypisaną przez system, musisz włączyć tożsamość zarządzaną przypisaną przez system w nowej aplikacji i ponownie przypisać te same role co w oryginalnej aplikacji.

Prawidłowe ponowne utworzenie przypisań ról jest kluczem do zapewnienia, że aplikacja funkcji ma taki sam dostęp do Azure zasobów po migracji.

Wskazówka

Jeśli oryginalna aplikacja używała parametrów połączenia lub innych udostępnionych wpisów tajnych do uwierzytelniania, jest to świetna okazja, aby poprawić bezpieczeństwo aplikacji, przełączając się na korzystanie z uwierzytelniania Microsoft Entra ID za pomocą tożsamości zarządzanych. Więcej informacji można znaleźć w artykule Konfiguruj połączenia z usługami zdalnymi w Azure Functions.

Copilot umożliwia tożsamość zarządzaną przypisaną przez system w obiekcie docelowym i odtwarza wymagane przypisania ról dla nowego podmiotu zabezpieczeń. Weryfikuje dostęp względem zasobów docelowych, zamiast ponownie używać źródłowego podmiotu zabezpieczeń.

Konfigurowanie ograniczeń dostępu do sieci

Jeśli oryginalna aplikacja miała jakiekolwiek ograniczenia dostępu przychodzącego oparte na adresach IP, utwórz ponownie dowolne z tych samych reguł dostępu przychodzącego, które chcesz zachować w nowej aplikacji.

Wskazówka

Plan Flex Consumption w pełni obsługuje integrację sieci wirtualnej. Dzięki temu wsparciu można również używać prywatnych punktów końcowych dla połączeń przychodzących po migracji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Prywatne punkty końcowe.

Copilot odtwarza kompatybilne ograniczenia dostępu do źródła i je weryfikuje. Jeśli te ograniczenia uniemożliwiają bezpośrednie testy HTTP, walidacja jest oznaczana jako odroczona, zamiast automatycznego otwierania dostępu.

Włączanie monitorowania

Przed rozpoczęciem nowej aplikacji w planie Flex Consumption upewnij się, że usługa Application Insights jest włączona. Podczas konfigurowania usługi Application Insights można rozwiązywać wszelkie problemy, które pojawiają się podczas wdrażania kodu i uruchamiania.

Zaimplementuj kompleksową strategię monitorowania obejmującą metryki aplikacji, dzienniki i koszty. Korzystając z tej strategii, możesz zweryfikować powodzenie migracji, szybko zidentyfikować wszelkie problemy oraz zoptymalizować wydajność i koszty nowej aplikacji.

Jeśli planujesz porównać tę nową aplikację z bieżącą aplikacją, upewnij się, że schemat zbiera również wymagane testy porównawcze do porównania. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Konfigurowanie monitorowania.

Podczas korzystania z Copilot umiejętność weryfikuje konfigurację Application Insights obiektu docelowego przed wdrożeniem. Zachowuje uwierzytelnione przez Microsoft Entra pozyskiwanie danych, gdy źródło go używało, oraz weryfikuje telemetrię po wdrożeniu.

Konfigurowanie wbudowanego uwierzytelniania

Jeśli oryginalna aplikacja korzystała z wbudowanego uwierzytelniania klienta (czasami nazywanego łatwym uwierzytelnianiem), utwórz ją ponownie w nowej aplikacji. Jeśli planujesz ponownie używać tej samej rejestracji klienta, upewnij się, że w dostawcy uwierzytelniania ustawiono uwierzytelnione punkty końcowe nowej aplikacji.

Umiejętność migracji Copilot dla systemu Linux nie automatyzuje wbudowanej konfiguracji uwierzytelniania. Użyj zakładek Azure CLI lub Azure portal, aby ręcznie odtworzyć ustawienia uwierzytelniania.

Copilot prowadzi konfigurację i weryfikację krok po kroku dla każdego dostawcy na urządzeniu docelowym. Musisz skonfigurować sekrety dostawcy bezpośrednio przez portal, istniejące ustawienie zawierające sekret lub referencję Key Vault oraz zarejestrować docelowy URI callback. Jeśli uwierzytelnianie zostanie odroczone, Copilot zatrzymuje się przed wdrożeniem kodu, aby system docelowy nie ujawnił wcześniej chronionych punktów końcowych bez uwierzytelnienia.

Wdróż kod aplikacji do nowego zasobu Flex Consumption

Po skonfigurowaniu nowej aplikacji planu Flex Consumption na podstawie ustawień z oryginalnej aplikacji wdróż kod w nowych zasobach aplikacji w Azure.

Ostrzeżenie

Po udanym wdrożeniu włączone wyzwalacze w nowej aplikacji mogą natychmiast zacząć przetwarzać dane z połączonych usług. Aby zminimalizować zduplikowane dane i zapobiec utracie danych podczas uruchamiania nowej aplikacji i zamykania oryginalnej aplikacji, przejrzyj strategie zdefiniowane w ograniczeniach ryzyka według typu wyzwalacza.

Przed wdrożeniem Copilot klasyfikuje każdy wyzwalacz i oferuje wyłączenie funkcji nie-HTTP, które mogłyby przetwarzać zdarzenia produkcyjne lub uruchamiać harmonogramy. Jeśli zatwierdzisz wyłączenie, zapisuje i weryfikuje ustawienia wyłączenia przed wdrożeniem, a następnie weryfikuje efektywny stan funkcji po wdrożeniu. Funkcje HTTP pozostają włączone, ponieważ klienci muszą być przekierowani do nowej nazwy hosta.

Nazwy funkcji zawierające łącznik (-) nie mogą być wyłączone na Linuksie przez ustawienia aplikacji dostosowane do poszczególnych funkcji. Do tych funkcji Copilot wymaga osobnej decyzji dotyczącej bezpieczeństwa: izolowania zależności, zmiany nazwy i ponownego pakowania, zatwierdzenia przełączenia typu source-first lub wyraźnego zaakceptowania aktywnego przetwarzania. Nie traktuje nieskutecznej flagi wyłączenia jako ochrony.

Zaplanuj obsługę klawiszy funkcyjnych przed przełączeniem na HTTP. Nowa aplikacja ma własne klawisze hosta i klawisze funkcyjne. Dla wywołujących, którzy używają tych kluczy, należy albo zachować kompatybilne klucze hosta źródłowego i klucze funkcji HTTP, albo zaktualizować wywołujących, aby używali kluczy aplikacji docelowej przed przekierowaniem ruchu. Copilot pyta, jaką strategię zastosować, a jeśli wybierzesz zachowanie danych, kopiuje i weryfikuje wybrane klucze po wdrożeniu. Zweryfikować uwierzytelnione żądania względem docelowego punktu końcowego przed przełączeniem.

Copilot nie kopiuje klawisza _master ani klawiszy systemowych zarządzanych przez rozszerzenia. Aktualizuj integracje webhooków, które wymagają oddzielnie generowanych kluczy systemowych przez system docelowy. Zachowanie kluczy klienta oznacza, że te poświadczenia autoryzują obie aplikacje podczas współistnienia.

Korzystając z Copilot, zdecyduj, czy zaktualizować pipeline CI/CD, opublikować przygotowany projekt lokalny, czy wdrożyć kompatybilny pobrany pakiet. Po walidacji Copilot przeprowadza przełączenie produkcyjne i prosi o wyraźną zgodę przed zmianą aplikacji źródłowej.

Funkcje udostępniają kilka sposobów wdrażania kodu z projektu kodu lub jako gotowy do uruchomienia pakiet wdrożeniowy.

Wskazówka

Jeśli utrzymujesz kod projektu w repozytorium kodu źródłowego, teraz jest to idealny czas na skonfigurowanie potoku ciągłego wdrażania. Ciągłe wdrażanie umożliwia automatyczne wdrażanie aktualizacji aplikacji na podstawie zmian w połączonym repozytorium.

Zaktualizuj istniejące przepływy pracy wdrażania, aby wdrożyć kod źródłowy w nowej aplikacji:

Możesz również utworzyć nowy przepływ pracy ciągłego wdrażania dla nowej aplikacji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Ciągłe wdrażanie dla Azure Functions.

Zadania po migracji

🎉 Gratulacje! Twoja aplikacja jest teraz uruchomiona na platformie Flex Consumption. Aby jak najlepiej wykorzystać nowy plan, rozważ następujące opcjonalne zadania podrzędne:

Weryfikowanie podstawowych funkcji

  1. Sprawdź, czy nowa aplikacja jest uruchomiona w planie Flex Consumption:

    Umiejętność migracji Copilot weryfikuje Twoją nową aplikację po wdrożeniu, w tym jej plan hostingu i stan funkcji. Testy HTTP mogą pozostać odroczone, gdy celowe ograniczenia dostępu im uniemożliwiają. Przejrzyj wszelkie testy odroczone i zweryfikuj przetwarzanie inne niż HTTP przed przełączeniem produkcyjnym. Jeśli musisz ponownie zweryfikować, użyj następującego monitu:

    verify my flex consumption app <APP_NAME> is running correctly
    
  2. Użyj klienta HTTP, aby wywołać co najmniej jeden punkt końcowy wyzwalacza HTTP w nowej aplikacji, aby upewnić się, że odpowiada zgodnie z oczekiwaniami.

Rejestrowanie benchmarków wydajności

Po uruchomieniu nowej aplikacji uruchom te same testy porównawcze wydajności, które zostały zebrane z oryginalnej aplikacji, takie jak:

Sugerowany test porównawczy Komentarz
Uruchomienie na zimno Zmierz czas od pierwszego żądania do pierwszej odpowiedzi po okresie bezczynności.
Przepływność Mierzenie maksymalnej liczby żądań na sekundę przy użyciu narzędzi do testowania obciążenia w celu określenia sposobu obsługi współbieżnych żądań przez aplikację.
Opóźnienie Śledź czasy odpowiedzi P50, P95 i P99 w różnych warunkach obciążenia. Te metryki można monitorować w usłudze Application Insights.

Użyj tego zapytania Kusto, aby przejrzeć sugerowane czasy odpowiedzi opóźnienia w usłudze Application Insights:

requests
| where timestamp > ago(1d)
| summarize percentiles(duration, 50, 95, 99) by bin(timestamp, 1h)
| render timechart

Uwaga / Notatka

Metryki planu Flex Consumption różnią się od metryk planu Consumption. Podczas porównywania wydajności przed migracją i po migracji należy pamiętać, że należy użyć różnych metryk do śledzenia podobnych właściwości wydajności. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Konfigurowanie monitorowania.

Stwórz niestandardowe pulpity nawigacyjne

Korzystając z metryk Azure Monitor i usługi Application Insights, można tworzyć pulpity nawigacyjne w portalu Azure, które wyświetlają wykresy zarówno z metryk platformy, jak i z dzienników czasu wykonywania oraz analizy.

Rozważ skonfigurowanie pulpitów nawigacyjnych i alertów dotyczących kluczowych metryk w portalu Azure. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Monitorowanie aplikacji w Azure.

Uściślij ustawienia planu

Rzeczywiste ulepszenia wydajności i konsekwencje związane z kosztami migracji mogą się różnić w zależności od obciążeń i konfiguracji specyficznych dla aplikacji. Plan Flex Consumption oferuje kilka ustawień, które można dostosować, aby uszczegółowić wydajność aplikacji. Możesz chcieć wprowadzić korekty, aby ściślej dopasować zachowanie oryginalnej aplikacji lub równoważyć koszty i wydajność. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Dostosowywanie aplikacji w artykule Flex Consumption ( Elastyczne zużycie).

Aktualizowanie plików wdrażania zasobów

Jeśli zarządzasz infrastrukturą aplikacji funkcjonalnych przy użyciu Bicep lub Terraform, zaktualizuj pliki wdrożenia, aby teraz obsługiwać plan Flex Consumption. W tej sekcji przedstawiono kluczowe różnice między definicjami zasobów w planach Konsumpcja i Flex Consumption.

Ważne

Nie można przekonwertować istniejącej aplikacji planu Konsumpcji na aplikację Flex Konsumpcja. Przed wdrożeniem odpowiedników Flex Consumption należy utworzyć nowe zasoby o nowej nazwie lub usunąć istniejące zasoby.

Kluczowe różnice

Podczas migrowania wdrożeń zasobów z obszaru Zużycie do rozwiązania Flex Consumption należy wziąć pod uwagę następujące ważne zmiany:

Aspekt Plan zużycia Plan elastycznego zużycia
Jednostka SKU planu hostingu Y1 (Dynamiczny) FC1 (FlexConsumption)
Wymagany plan Opcjonalne (automatycznie tworzone) Wymagane (musi być jawne)
System operacyjny Windows lub Linux Tylko Linux
Konfiguracja Ustawienia aplikacji functionAppConfig sekcja
Udostępnianie zawartości pamięci masowej WEBSITE_CONTENTSHARE ustawienie deployment.storage w functionAppConfig

W poniższych przykładach przedstawiono kluczowe różnice między definicjami zasobów planu Zużycie i Flex Consumption. Używają przypisanej przez system tożsamości zarządzanej, ale nie są one kompletne. Nie obejmują wszystkich wymaganych zasobów, takich jak konta przechowywania, usługa Application Insights lub wszystkie niezbędne przypisania ról. Aby zapoznać się z kompletnymi przykładami gotowymi do wdrożenia, przejrzyj przykłady Flex Consumption IaC.

Plan zużycia (przed):

// Consumption plan (optional - auto-created if omitted)
resource hostingPlan 'Microsoft.Web/serverfarms@2022-03-01' = {
  name: hostingPlanName
  location: location
  sku: {
    name: 'Y1'
    tier: 'Dynamic'
  }
  properties: {
    reserved: true // Linux
  }
}

resource functionApp 'Microsoft.Web/sites@2022-03-01' = {
  name: functionAppName
  location: location
  kind: 'functionapp,linux'
  properties: {
    serverFarmId: hostingPlan.id
    siteConfig: {
      linuxFxVersion: 'DOTNET-ISOLATED|8.0'
      appSettings: [
        { name: 'FUNCTIONS_EXTENSION_VERSION', value: '~4' }
        { name: 'FUNCTIONS_WORKER_RUNTIME', value: 'dotnet-isolated' }
        { name: 'AzureWebJobsStorage__accountName', value: storageAccount.name }
        { name: 'WEBSITE_CONTENTAZUREFILECONNECTIONSTRING__accountName', value: storageAccount.name }
        { name: 'WEBSITE_CONTENTSHARE', value: functionAppName }
        { name: 'APPLICATIONINSIGHTS_CONNECTION_STRING', value: appInsights.properties.ConnectionString }
        { name: 'APPLICATIONINSIGHTS_AUTHENTICATION_STRING', value: 'Authorization=AAD' }
      ]
    }
  }
  identity: {
    type: 'SystemAssigned'
  }
}

Plan zużycia Flex (po):

// Flex Consumption plan (required)
resource hostingPlan 'Microsoft.Web/serverfarms@2023-12-01' = {
  name: hostingPlanName
  location: location
  sku: {
    name: 'FC1'
    tier: 'FlexConsumption'
  }
  kind: 'functionapp'
  properties: {
    reserved: true
  }
}

// Deployment storage container (required)
resource deploymentContainer 'Microsoft.Storage/storageAccounts/blobServices/containers@2023-05-01' = {
  name: '${storageAccount.name}/default/deployments'
}

resource functionApp 'Microsoft.Web/sites@2023-12-01' = {
  name: functionAppName
  location: location
  kind: 'functionapp,linux'
  properties: {
    serverFarmId: hostingPlan.id
    functionAppConfig: {
      deployment: {
        storage: {
          type: 'blobContainer'
          value: '${storageAccount.properties.primaryEndpoints.blob}deployments'
          authentication: {
            type: 'SystemAssignedIdentity'
          }
        }
      }
      scaleAndConcurrency: {
        maximumInstanceCount: 100
        instanceMemoryMB: 2048
      }
      runtime: {
        name: 'dotnet-isolated'
        version: '8.0'
      }
    }
    siteConfig: {
      appSettings: [
        { name: 'AzureWebJobsStorage__accountName', value: storageAccount.name }
        { name: 'APPLICATIONINSIGHTS_CONNECTION_STRING', value: appInsights.properties.ConnectionString }
        { name: 'APPLICATIONINSIGHTS_AUTHENTICATION_STRING', value: 'Authorization=AAD' }
      ]
    }
  }
  identity: {
    type: 'SystemAssigned'
  }
}

Uwaga / Notatka

W przypadku używania APPLICATIONINSIGHTS_AUTHENTICATION_STRING z Authorization=AAD należy również przypisać rolę Publikatora Monitorowania Metryk do tożsamości zarządzanej aplikacji funkcji w zasobie usługi Application Insights.

Aby zapoznać się z kompletnymi przykładami Bicep, zobacz przykłady Flex Consumption Bicep.

Uzgadnianie wdrożeń zasobów po migracji

Jeśli używasz infrastruktury jako kodu do zarządzania wdrożeniami zasobów Azure, zaktualizuj pliki wdrożenia po migracji do rozwiązania Flex Consumption, aby zapobiec dryfowaniu konfiguracji. Oto zalecane podejście:

  1. Nie mieszaj wdrożeń ręcznych i opartych na zasobach: Jeśli do utworzenia aplikacji Flex Consumption podczas migracji użyłeś Azure CLI lub portalu, zaktualizuj pliki zasobów przed następnym wdrożeniem. W przeciwnym razie wdrożenia mogą próbować ponownie utworzyć stare zasoby planu użycia.

  2. Aktualizowanie nazw zasobów lub zarządzanie cyklem życia: Ponieważ nie da się przekonwertować aplikacji Consumption na aplikację Flex Consumption, dostępne są dwie opcje:

    • Nowe nazwy zasobów: zaktualizuj kod wdrożenia, aby używać nowych nazw dla planu hostingu i aplikacji funkcji. Takie podejście zachowuje stare zasoby bez zmian, dopóki nie masz pewności, że migracja zakończyła się pomyślnie.
    • Zaimportuj istniejące zasoby: jeśli chcesz zachować te same nazwy, najpierw usuń stare zasoby, a następnie pozwól wdrożeniu utworzyć nowe zasoby Flex Consumption. Alternatywnie zaimportuj ręcznie utworzone zasoby do stanu narzędzia Terraform przy użyciu terraform import lub odwołaj się do istniejących zasobów w Bicep.
  3. Sprawdź wyrównanie stanu: Po zaktualizowaniu plików wdrożenia uruchom operację planowania lub podglądu (terraform plan lub az deployment group what-if), aby potwierdzić, że nie nastąpią nieoczekiwane zmiany.

  4. Aktualizacja potoków CI/CD: jeśli potoki wdrażania odwołują się do starej konfiguracji planów zużycia, zaktualizuj je, aby korzystały z nowych definicji zasobów Flex Consumption i metod wdrażania.

Wskazówka

Aby zminimalizować zakłócenia, rozważ uruchomienie starej aplikacji Zużycie i nowej aplikacji Flex Consumption równolegle w okresie przejściowym. Zaktualizuj wdrożenie, aby zarządzać nową aplikacją Flex Consumption, sprawdź, czy działa poprawnie, a następnie usuń stare zasoby aplikacji Zużycie zarówno z Azure, jak i plików wdrożenia.

Usuń oryginalną aplikację (opcjonalnie)

Wskazówka

Nie spiesz się tutaj. Zachowaj oryginalną aplikację na kilka dni lub tygodni, aby sprawdzić, czy wszystko działa poprawnie. Plan Konsumpcji pobiera opłaty tylko za rzeczywiste użycie, więc zachowanie starej aplikacji (z wyłączonymi wyzwalaczami) kosztuje niewiele.

Gdy masz pewność, że nowa aplikacja działa prawidłowo, możesz wyczyścić oryginał. Ten krok jest opcjonalny — niektóre zespoły zachowują starą aplikację jako referencję lub opcję przywracania.

Ważne

Ta akcja usuwa oryginalną aplikację funkcjonalną. Plan Zużycie pozostaje nienaruszony, jeśli używają go inne aplikacje. Zanim przejdziesz dalej, upewnij się, że:

  • Pomyślnie przenieś wszystkie funkcje do nowej aplikacji Flex Consumption.
  • Sprawdź, czy żaden ruch nie jest kierowany do oryginalnej aplikacji.
  • Wykonaj kopię zapasową wszystkich odpowiednich dzienników, konfiguracji lub danych, które mogą być potrzebne do celów referencyjnych.

Umiejętność migracji Copilot może usunąć oryginalną aplikację po zakończeniu przełączenia produkcyjnego i walidacji środowiska docelowego. Jeśli prace przygotowawcze pozostają odroczone lub system źródłowy nadal przetwarza obciążenia produkcyjne, zachowaj aplikację źródłową. Copilot zawsze prosi o jawne potwierdzenie przed usunięciem czegokolwiek. Użyj tego monitu:

delete my original consumption app <ORIGINAL_APP_NAME>

Strategie rozwiązywania problemów i odzyskiwania

Większość migracji kończy się bez problemów. Jeśli coś nie działa zgodnie z oczekiwaniami, wypróbuj następujące rozwiązania typowych problemów:

Problematyka Rozwiązanie
Problemy wydajności przy zimnym starcie • Przeglądanie ustawień współbieżności
• Sprawdzanie brakujących zależności
Brakujące powiązania • Weryfikowanie pakietów rozszerzeń
• Aktualizowanie konfiguracji powiązań
Błędy uprawnień • Sprawdzanie przypisań tożsamości i uprawnień ról
Problemy z łącznością sieciową • Weryfikowanie ograniczeń dostępu i ustawień sieci
Brak usługi Application Insights • Ponowne tworzenie połączenia usługi Application Insights
Nie można uruchomić aplikacji Zobacz Ogólne kroki rozwiązywania problemów
Wyzwalacze nie przetwarzają zdarzeń Zobacz Ogólne kroki rozwiązywania problemów

Jeśli wystąpią problemy z migracją aplikacji produkcyjnej, rozważ przywrócenie migracji do oryginalnej aplikacji podczas rozwiązywania problemów.

Ogólne kroki rozwiązywania problemów

Wykonaj następujące kroki w przypadkach, w których nie można uruchomić nowej aplikacji lub wyzwalacze funkcji nie przetwarzają zdarzeń:

  1. Na stronie nowej aplikacji w portalu Azure wybierz Diagnose i rozwiąż problemy w lewym okienku strony aplikacji. Wybierz Dostępność i wydajność i zapoznaj się z detektorem Aplikacja funkcji w dół lub błędy raportowania. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz omówienie diagnostyki Azure Functions.

  2. Na stronie aplikacji wybierz pozycję Monitorowanie> danych usługiApplication Insights>Wyświetl dane usługi Application Insights, a następnie wybierz pozycję Zbadaj>błędy i sprawdź wszelkie zdarzenia niepowodzenia.

  3. Wybierz Monitorowanie>dzienniki i uruchom zapytanie Kusto, aby sprawdzić te tabele pod kątem błędów:

    traces
        | where severityLevel == 3
        | where cloud_RoleName == "<APP_NAME>"
        | where timestamp > ago(1d)
        | project timestamp, message, operation_Name, customDimensions
        | order by timestamp desc
    

    W tych zapytaniach zastąp <APP_NAME> nazwą nowej aplikacji. Te zapytania sprawdzają błędy w ciągu ostatniego dnia (where timestamp > ago(1d)).

  4. Na stronie aplikacji wybierz pozycję Ustawienia>Zmienne środowiskowe i sprawdź, czy wszystkie krytyczne ustawienia aplikacji są prawidłowo przenoszone. Poszukaj wszelkich przestarzałych ustawień, które mogą być niepoprawnie zmigrowane, lub jakichkolwiek literówek albo nieprawidłowych parametrów połączenia. Sprawdź domyślne połączenie magazynu danych hosta.

  5. Wybierz pozycję Ustawienia>Tożsamość i sprawdź dwukrotnie, czy istnieją oczekiwane tożsamości i czy są przypisane do odpowiednich ról.

  6. W swoim kodzie zweryfikuj, czy wszystkie konfiguracje powiązań są poprawne, zwracając szczególną uwagę na nazwy ciągów połączenia, nazwy kolejek magazynu, nazwy kontenerów oraz ustawienia grupy odbiorców w wyzwalaczach usługi Event Hubs.

Cofanie zmian w krytycznych aplikacjach produkcyjnych

Jeśli nie możesz rozwiązać problemu, rozważ przywrócenie oryginalnej aplikacji podczas dalszego rozwiązywania problemów.

  1. Jeśli oryginalna aplikacja zostanie zatrzymana, uruchom ją ponownie:

    Poleć Copilotowi, aby ponownie uruchomił oryginalną aplikację i cofnął migrację.

    restart my original consumption app <ORIGINAL_APP_NAME>
    
  2. Jeśli utworzono nowe kolejki, tematy lub kontenery, upewnij się, że klienci są przekierowywani z powrotem do oryginalnych zasobów.

  3. Jeśli zmodyfikowano domenę DNS lub domenę niestandardową, przywróć te zmiany, aby wskazywały oryginalną aplikację.

Przekazywanie opinii

Jeśli wystąpią problemy z migracją przy użyciu tego artykułu lub chcesz przekazać inne opinie na temat tych wskazówek, skorzystaj z jednej z tych metod, aby uzyskać pomoc lub przekazać swoją opinię: