Notatka
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Może spróbować zalogować się lub zmienić katalogi.
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Możesz spróbować zmienić katalogi.
Zanim zautomatyzujesz symulację finansową, zdefiniuj jeden mały przebieg, który możesz sprawdzić w portalu Azure lub Batch Explorer. Niewielki test pozwala zweryfikować model, strategię partycjonowania i format danych wyjściowych, zanim zwiększysz skalę obciążenia.
Mapowanie obciążenia roboczego na zasoby usługi Batch
| Element symulacji | Zasób wsadowy | Decyzja planistyczna |
|---|---|---|
| Jedno uruchomienie symulacji | Job | Użyj unikalnego identyfikatora zadania, który służy do identyfikacji uruchomienia. |
| Segment portfela lub zakres testów | Zadanie | Każdej partycji nadaj deterministyczny identyfikator zadania. |
| Pracownicy realizujący model | Pool | Wybierz rozmiar maszyny wirtualnej i sloty zadań na podstawie zmierzonego zużycia zasobów. |
| Plik wykonywalny modelu i zależności | Pakiet aplikacji, pliki zasobów lub obraz kontenera | Wersjonuj model oddzielnie od danych wejściowych. |
| Dane portfelowe i rynkowe | Azure Storage | Oddziel wspólne dane referencyjne od wejścia specyficznego dla partycji. |
| Wyniki podziałów i logi | Pliki wyjściowe zadań | Używaj unikalnej ścieżki dla każdego zadania, każdej czynności i każdej próby. |
| Wynik na poziomie portfela | Zadanie zależne lub zewnętrzny orkiestrator | Agreguj dopiero, gdy wszystkie wymagane wyniki są prawidłowe. |
Ogólne wprowadzenie do tych zasobów można znaleźć w artykule Batch service workflow and resources.
Zdefiniuj manifest uruchomienia
Zanotuj następujące informacje przed utworzeniem zlecenia:
- Wersje modelu i danych wejściowych.
- Liczba procesów i podziałów.
- Polityka nasiona z losową liczbą.
- Oczekiwany schemat wyjściowy i liczba partycji.
- Obraz puli, rozmiar maszyny wirtualnej i wersja aplikacji.
- Wymagania dotyczące przechowywania wyników i logów diagnostycznych.
Przechowuj manifest wraz z wynikami. Dostarcza informacji potrzebnych do odtworzenia przebiegu i przeprowadzenia jego audytu.
Wybierz rozmiar partycji
Zacznij od partycji, które zajmują kilka minut zamiast sekund. Bardzo małe partycje mogą poświęcać więcej czasu na planowanie i transfer danych niż na obliczenia. Bardzo duże partycje zwiększają ilość pracy traconej w przypadku przerwania.
Używaj niezmiennych identyfikatorów run i partition do wyprowadzenia nasion o liczbie losowej. Ta sama partycja powinna dawać ten sam wynik, gdy Batch ponawia jej przetwarzanie lub ponownie umieszcza ją w kolejce.
Zwaliduj mały przebieg
- Ukończ przewodnik Szybki start w portalu, aby utworzyć małą pulę, zadanie i zadanie podrzędne.
- Zastąpij mały, niewrażliwy zbiór danych wejściowych i polecenie modelu, gdy już zrozumiesz podstawowy workflow.
- Potwierdź, że każda oczekiwana partycja generuje wynik i wynik diagnostyczny.
- Porównaj łączny wynik z znanym lokalnym wynikiem lub zakresem tolerancji.
- Sprawdź kody zakończenia zadań, liczby ponowień i błędy przekazywania danych wyjściowych, zanim zwiększysz pulę lub liczbę partycji.
Nie umieszczaj sekretów ani wrażliwych danych finansowych w wierszach poleceń zadania, identyfikatorach zadań, metadanych zadań ani logach.