Czym jest Connector Namespace? (wersja zapoznawcza)

Ważna

Ta funkcja w wersji zapoznawczej podlega warunkom Podańcze warunki użytkowania dla wersji zapoznawczych Microsoft Azure. W wersji zapoznawczej ta możliwość jest dostępna tylko w publicznych regionach platformy Azure.

Podczas tworzenia rozwiązań integrujących się z aplikacjami SaaS , systemami biznesowymi i platformami danych zwykle trzeba napisać niestandardowy kod klienta interfejsu API dla każdego połączenia lub integracji. Musisz także zarządzać przepływami uwierzytelniania, rotacją danych uwierzytelniających, mechanizmami ponawiania, paginacją oraz subskrypcjami webhooków w wielu systemach. Te zadania generują znaczne koszty rozwoju i ryzyko operacyjne.

Connector Namespace to w pełni zarządzana usługa integracyjna, która eliminuje tę złożoność. Usługa zawiera katalog gotowych, wielokrotnego użytku złączy, które Twoje rozwiązania mogą wykorzystać do łączenia się z usługami takimi jak SharePoint, Salesforce, SAP i Outlook za pomocą spójnego modelu programowania. Każdy łącznik udostępnia operacje, takie jak wyzwalacze zdarzeń, akcje służące do wykonywania zadań oraz narzędzia agentów AI, w ramach wspólnego modelu połączeń. Rozwiązanie może wywoływać wyzwalacze i akcje przy użyciu zestawów SDK (software development kit) specyficznych dla języka dla języka C#, Node.jsi Python lub za pośrednictwem bezpośrednich wywołań HTTP.

Przestrzeń nazw łącznika zarządza podstawową infrastrukturą integracji, obsługując następujące zadania:

Zadanie Description
Uwierzytelnianie i zarządzanie poświadczeniami Przechowywanie i rotacja poświadczeń lub kluczy tajnych dla połączeń OAuth oraz połączeń opartych na kluczach API i tokenach.
Odpytywanie i dostarczanie webhooków Twórz subskrypcje zdarzeń i zarządzaj nimi, aby przesyłać dane do aplikacji, gdy w systemach źródłowych zachodzą zmiany.
Ponawianie prób, dławienie i obsługa błędów Skonfiguruj wbudowane zasady odporności bez konieczności tworzenia własnej implementacji.
Hostowanie serwera MCP dla agentów sztucznej inteligencji Publikuj łączniki jako serwery protokołu Model Context Protocol (MCP), aby agenci AI i Copilot mogli wywoływać usługi zewnętrzne jako narzędzia.

W tym omówieniu opisano, co można zrobić z przestrzeniami nazw łączników, kluczowymi pojęciami, sposobem działania przestrzeni nazw łączników, aspektami zabezpieczeń i zagadnieniami dotyczącymi wdrażania w wersji zapoznawczej.

Note

Connector Namespace to ścieżka integracji usług obliczeniowych, które nie działają na silniku workflow. Przestrzenie nazw łącznika nie wymagają, nie używają ani nie zmieniają żadnych elementów w Azure Logic Apps. Galeria łączników w Azure Logic Apps działa niezależnie i oddzielnie dla przepływów pracy w Azure Logic Apps.

Co można robić za pomocą przestrzeni nazw łączników

Integruj aplikacje z setkami usług zewnętrznych przy użyciu spójnego modelu programowania. Poniższa tabela opisuje typowe scenariusze, w których Twoja aplikacja może wykorzystać Connector Namespace do integracji z innymi usługami bez dodatkowego kodu:

Scenario Przykładowa integracja
Przetwarzanie dokumentów i zawartości Funkcja Azure używa operacji łącznika SharePoint do wykrywania nowych lub zaktualizowanych plików na serwerze SharePoint, odczytywania i przetwarzania plików oraz zapisywania wyników z powrotem do SharePoint.
Monitoruj zdarzenia z usług zewnętrznych Aplikacja kontenerowa platformy Azure używa wyzwalacza konektora Salesforce do odbierania zdarzeń o nowych potencjalnych klientach z Salesforce.
Automatyzowanie produktywności Aplikacja Node.js używa operacji łącznika programu Outlook do odczytywania i wysyłania wiadomości e-mail przez ponowne użycie połączenia, które należy już do innej aplikacji.
Twórz i uruchamiaj obciążenia oparte na sztucznej inteligencji lub agentowe Usługa w Pythonie wywołuje akcje konektora, aby oprzeć dane wyjściowe modelu na danych z systemów biznesowych lub wzbogacić je tymi danymi.
Ponowne używanie istniejącego kodu aplikacji Usługi ASP.NET, Node.js i Python mogą korzystać z integracji zarządzanych bez aparatu przepływu pracy na ścieżce wywołania.
Publikuj łączniki jako zarządzane serwery MCP Przekonwertuj dowolny łącznik z przestrzeni nazw na serwer protokołu MCP (Model Context Protocol) przy użyciu jednego kroku. Przestrzeń nazw obsługuje hosting, definicje narzędzi i uwierzytelnianie, dzięki czemu Copilot i inni agenci sztucznej inteligencji mogą wywoływać akcje łącznika jako narzędzia.
Wdrażanie serwerów MCP z katalogu nadzorowanego Wybierz i wdroż gotowe serwery MCP do przestrzeni nazw łącznika. Kontrolujesz konfigurację serwera, a przestrzeń nazw obsługuje wdrażanie, skalowanie i poświadczenia — nie ma infrastruktury do zarządzania.

Kluczowe pojęcia

W poniższej tabeli opisano podstawowe pojęcia, które należy zrozumieć podczas pracy z przestrzeniami nazw łącznika:

Pojęcie Description
Przestrzeń nazw łącznika Zasób Azure hostujący środowisko uruchomieniowe łącznika i obsługujący następujące zadania:

— Ładowanie i uruchamianie operacji łącznika.
— Zachowaj stan połączenia i poświadczenia.
- Odpytuj usługi i systemy źródłowe. Wysyłaj zdarzenia webhooka.
— Zastosuj zasady ponawiania, ograniczania przepustowości i diagnostyki.

Przestrzeń nazw łącznika można utworzyć przy użyciu portalu Azure, Azure Resource Manager (ARM) i szablonów Bicep lub Azure CLI. Następnie należy powiązać połączenia i korzystać z łączników w swoich aplikacjach.
Connector Gotowy składnik do integracji konkretnej usługi, takiej jak SharePoint, Salesforce, SAP i Outlook. Łącznik abstrahuje interfejs API usługi bazowej, protokół uwierzytelniania, stronicowanie i mechanizm ponawiania prób, dzięki czemu kod może pozostać skupiony na logice biznesowej.

Każdy łącznik uwidacznia typową powierzchnię dla następujących operacji:

- Wyzwalacz: operacja subskrypcji zdarzeń, którą Twoja aplikacja rejestruje w łączniku. Na przykład w przypadku nadejścia nowej wiadomości e-mail, aktualizacji rekordu lub dodania pliku do folderu. Gdy usługa źródłowa lub system zgłasza zdarzenie, przestrzeń nazw łącznika wysyła ładunek do aplikacji.

--- Każdy łącznik definiuje wyzwalacze niezależnie od dowolnej określonej aplikacji.

--- Wiele aplikacji może subskrybować to samo zdarzenie wyzwalające, korzystając z tego samego połączenia.

--- Przestrzeń nazw łącznika zarządza harmonogramami sondowania i rejestracją elementu webhook w Twoim imieniu w oparciu o to, co obsługuje podstawowa usługa.

- Akcja: operacja wywoływana przez aplikację. Na przykład wyślij wiadomość, odczytaj wiersz lub przekaż plik.
Połączenie Uwierzytelnione i skonfigurowane powiązanie z kontem zewnętrznym lub dzierżawą. Połączenia można ponownie użyć, co oznacza, że wiele aplikacji i łączników może współdzielić to samo połączenie. Obsługiwane typy uwierzytelniania połączeń:

-Oauth
- Klucz interfejsu API
-Podstawowe
Serwer MCP Zasób pierwszej klasy, który udostępnia narzędzia, których agenci sztucznej inteligencji mogą używać za pomocą protokołu MCP (Model Context Protocol). Przestrzenie nazw Connector obsługują następujące typy serwerów MCP, które są hostowane przez przestrzeń nazw Connector:

- Zarządzane: serwery i łączniki tworzone i konfigurowane przez przestrzeń nazw łącznika. Serwer zarządzany lub łącznik można wdrożyć jako serwer MCP. Wystarczy uwierzytelnić połączenie bazowe. Przestrzeń nazw łącznika obsługuje konfigurację serwera, definicje narzędzi, cykl życia i środowisko uruchomieniowe.

- Hostowane: gotowe serwery MCP z wyselekcjonowanego katalogu, które wybierasz, konfigurujesz i wdrażasz w przestrzeni nazw konektora. Kontrolujesz ustawienia serwera, środowisko i parametry. Przestrzeń nazw łącznika odpowiada za hosting, skalowanie i dane uwierzytelniające.

W obu przypadkach agenci AI, tacy jak Copilot, niestandardowi agenci lub klienci zgodni z MCP, mogą wykrywać i wywoływać narzędzia, korzystając z modelu połączeń przestrzeni nazw. Serwery MCP można włączać, wyłączać lub obracać niezależnie od połączenia bazowego.
Zestawy SDK dla łączników Silnie typowane zestawy SDK udostępniane z przestrzeniami nazw dla łączników, dzięki czemu można korzystać z łączników przy użyciu standardowych idiomów danego języka:

- C#: Azure.Connectors.Sdk w serwisie NuGet, z usługą językową programu Visual Studio Code dla funkcji IntelliSense, uzupełniania kodu i CodeLens.

- Node.js: @azure/connectors, klient stworzony przede wszystkim z myślą o TypeScript, obsługujący wywoływanie akcji za pomocą async/await.

- Python: azure-connectors który jest zgodny z Azure SDK dla konwencji Python.

Każdy pakiet SDK udostępnia ten sam katalog, model połączeń, spójną telemetrię i semantykę ponawiania prób.

Uwaga: jeśli wpisany zestaw SDK nie jest odpowiedni, możesz wywołać łączniki za pośrednictwem protokołu HTTP.

Jak pracować z przestrzeniami nazw łącznika

W poniższych sekcjach opisano proces wysokiego poziomu, aby rozpocząć integrowanie łączników lub serwerów MCP z aplikacją.

Typowe kroki integrowania łączników z aplikacją

W poniższych krokach wysokiego poziomu opisano typowy sposób rozpoczęcia korzystania z łączników w aplikacji:

  1. W ramach subskrypcji Azure utwórz zasób przestrzeni nazw łącznika.

  2. Utwórz co najmniej jedno połączenie z usługami, które chcesz zintegrować.

    Załóżmy na przykład, że utworzysz połączenie OAuth z Microsoft 365 lub połączenie klucza interfejsu API z usługą zewnętrzną. W poniższych krokach opisano, co się dzieje między aplikacją a przestrzenią nazw łącznika.

    1. Aplikacja uruchamiana w usługach Functions, Container Apps, App Service lub innej usłudze obliczeniowej odwołuje się do przestrzeni nazw i połączenia przy użyciu zestawu Connector SDK.

    2. Aplikacja używa wyzwalaczy łącznika lub wywołuje akcje łącznika.

      Wywołania akcji łącznika są wykonywane synchronicznie. Dostarczanie wyzwalaczy odbywa się za pomocą webhooków lub subskrypcji opartych na odpytywaniu, w zależności od łącznika i usługi źródłowej.

    3. Przestrzeń nazw obsługuje uwierzytelnianie, podpisywanie żądań, sondowanie, subskrypcję elementu webhook i ponawia próby.

    4. Aplikacja otrzymuje odpowiedzi wpisywane przez użytkownika oraz ładunki danych zdarzeń.

Typowe kroki integrowania serwerów MCP z aplikacją

Poniższe zaawansowane kroki opisują typowy sposób rozpoczęcia korzystania z serwerów MCP w Twojej aplikacji:

  1. W ramach subskrypcji Azure utwórz zasób przestrzeni nazw łącznika.

  2. Z katalogu dodaj serwer MCP do przestrzeni nazw łącznika.

    Można dodać zarządzany serwer MCP lub hostowany serwer MCP.

  3. Uwierzytelnij połączenie bazowe. Skonfiguruj wszelkie wymagania dotyczące konfiguracji specyficzne dla serwera.

    • Przestrzeń nazw łącznika udostępnia punkt końcowy serwera MCP i uruchamia serwer. Przestrzeń nazw obsługuje uwierzytelnianie, skalowanie i rotację poświadczeń.
    • Agenci AI, tacy jak Copilot, agenci niestandardowi czy dowolni klienci z MCP, mogą znaleźć serwer MCP, przeczytać jego katalog narzędzi i wywołać narzędzia za pomocą skonfigurowanego połączenia.

Gdzie można używać przestrzeni nazw łącznika

W tej sekcji opisano sposoby, w jakie Twoja aplikacja może używać przestrzeni nazw łączników i operacji łączników do integracji.

  • Przestrzenie nazw łączników obsługują następujące usługi obliczeniowe Azure, w których aplikacja może używać dostępnych operacji łącznika:

  • Każda samoobsługowa usługa obliczeniowa może używać łączników za pośrednictwem przestrzeni nazw łącznika.

    Na przykład te samoobsługowe usługi obejmują ASP.NET, Node.jslub Python w usłudze Azure Kubernetes lub Azure Virtual Machines.

  • Agenci sztucznej inteligencji, rozszerzenia Copilot i klienci obsługujący serwer MCP mogą znajdować i wywoływać narzędzia dla serwerów MCP hostowanych w przestrzeni nazw łącznika — wszystko bez przechodzenia przez oddzielną warstwę obliczeniową.

    Aplikacje mogą używać tych narzędzi sztucznej inteligencji i agentów, które współdziałają z połączonymi systemami i usługami zewnętrznymi przy użyciu punktów końcowych dla serwerów MCP wdrożonych w przestrzeni nazw łącznika. Nie potrzebujesz żadnego niestandardowego kodu klienta API ani opakowań narzędziowych. Przestrzeń nazw łącznika zapewnia podstawowe zasoby obliczeniowe dla uruchomionych serwerów i zarządza nimi, dzięki czemu nie trzeba korzystać z własnej infrastruktury.

Zabezpieczenia i nadzór

  • Pozostaw zarządzanie poświadczeniami w przestrzeni nazw łącznika, która przechowuje poświadczenia połączenia, zarządza nimi i obraca je za Ciebie. Aplikacja nigdy nie obsługuje poświadczeń pierwotnych.

  • Ogranicz dostęp do sieci przy użyciu integracji sieci wirtualnej i prywatnych punktów końcowych z przestrzenią nazw łącznika.

  • Kontroluj, kto może tworzyć połączenia, rejestrować wyzwalacze i wywoływać akcje za pomocą kontroli dostępu opartej na rolach (RBAC) dla przestrzeni nazw łącznika.

  • Aby umożliwić śledzenie typu end-to-end w obrębie przestrzeni nazw łącznika i usług obliczeniowych, dzienniki diagnostyczne i identyfikatory korelacji przepływają do usługi Azure Monitor.

Ceny

Ustalanie cen w Connector namespace wykorzystuje model konsumpcji. Opłaty za wykonanie akcji łącznika różnią się w zależności od typu złącza. Poniższa tabela wyjaśnia, jak każdy komponent w przestrzeni nazw złącza jest mierzony:

Capability Pomiar
Łączniki Na akcję łącznika
Triggers Na akcję wyzwalającą
Zarządzane złącza MCP Na każde wywołanie narzędzia
Konfigurowalne złącza MCP Na każde wywołanie narzędzia
Przechowywanie danych Za GB miesięcznie

Stawki jednostkowe dla łączników są podane w sekcji Connector pricing na stronie cennika usługi Azure Logic Apps.

Wywołania narzędzi MCP connector są mierzone na podstawie podstawowych wywołań akcji złącza.

Note

Rozliczenia za hostowane serwery MCP nie są dostępne w wersji zapoznawczej. Microsoft informuje o tym przed rozpoczęciem rozliczeń tej funkcji.

Uwagi i ograniczenia

Gdy Connector Namespace jest dostępny w wersji zapoznawczej, zapoznaj się z poniższymi informacjami, jeśli planujesz wdrożenie w okresie wersji zapoznawczej:

Rozważenie Description
Brak umowy dotyczącej poziomu usług (SLA) dla wersji zapoznawczej Connector Namespace (wersja zapoznawcza) nie jest obecnie zalecany do użycia z obciążeniami produkcyjnymi.
Dostępność regionu Obsługa regionów jest obecnie ograniczona, ale zwiększa się w czasie.
Pokrycie łącznika Najpierw dostępne są często używane i standardowe łączniki, a łączniki korporacyjne, takie jak SAP, IBM MQ i Oracle Database, będą udostępniane w kolejnych etapach.
Identity Obecnie obsługiwane są połączenia za pomocą klucza API i OAuth. Obsługa tożsamości zarządzanej dla połączeń zostanie udostępniona później, ale dla wybranych serwerów MCP zaplanowano ją wcześniej.
Wersjonowanie W okresie wersji zapoznawczej wersje środowiska uruchomieniowego zestawu SDK i przestrzeni nazw są ze sobą powiązane. Spodziewaj się zmian powodujących niezgodność między punktami kontrolnymi w wersji zapoznawczej.

Treści powiązane

  • Ostatnia aktualizacja o