Notatka
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Może spróbować zalogować się lub zmienić katalogi.
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Możesz spróbować zmienić katalogi.
Ten przewodnik zawiera sekwencję ścieżki odczytu za pośrednictwem przewodnika projektowania sieci Azure dla klientów migrujących obciążenia lokalne do Azure infrastruktury jako usługi (IaaS) bez ponownego tworzenia architektury aplikacji. Wykonaj ponumerowane kroki, aby utworzyć sieć od podstaw, podejmując odpowiednie decyzje na każdym etapie.
Omówienie
Migracja metodą „lift-and-shift” przenosi istniejące lokalne obciążenia do maszyn wirtualnych platformy Azure (VM) przy minimalnych zmianach w architekturze aplikacji. Aplikacje zachowują istniejące wzorce komunikacji, zależności i konfiguracje. Sieć, którą tworzysz w Azure, musi obsługiwać te istniejące wzorce, korzystając z Azure natywnych usług zabezpieczeń i łączności.
Architektura docelowa to topologia piasty i szprych ze scentralizowanymi usługami udostępnionymi. Pojedyncza centralna sieć wirtualna (VNet) zawiera bramę sieci VPN lub połączenie ExpressRoute ze środowiskiem lokalnym, usługę Azure Bastion do bezpiecznego dostępu do maszyn wirtualnych, usługę Azure Firewall do scentralizowanej inspekcji ruchu oraz przekazywanie zapytań DNS. Sieci wirtualne typu spoke obsługują zmigrowane maszyny wirtualne obsługujące obciążenia, domyślnie odizolowane od siebie i połączone przez hub w celu komunikacji między obciążeniami.
Ta ścieżka do czytania zawiera 10 podstawowych artykułów w pięciu fazach. Każdy artykuł opiera się na decyzjach podjętych w poprzednim kroku. Ostatecznie otrzymujesz projekt sieci gotowy do wdrożenia produkcyjnego, który obsługuje przeniesione obciążenia robocze oraz zapewnia łączność i wielowarstwowe zabezpieczenia.
Prerequisites
- Zapoznaj się z omówieniem planowania i projektowania sieci na platformie Azure, aby zapoznać się z dostępnymi usługami i strukturą przewodnika.
- Sporządź spis istniejącej sieci lokalnej: zakresy adresów IP, podsieci, reguły zapory, strefy DNS oraz przepływy ruchu sieciowego między aplikacjami (do tego spisu będziesz się odwoływać w artykułach podstawowych: Sieci wirtualne i podsieci, Planowanie adresów IP oraz Konfiguracja sieciowej grupy zabezpieczeń (NSG)).
- Zidentyfikuj, które obciążenia mają być najpierw migrowane. Zacznij od grupy pilotażowej przed migracją pełnego majątku.
- Udokumentuj wymagania dotyczące łączności lokalnej: przepustowość połączenia z platformą Azure, wrażliwość na opóźnienia oraz oczekiwania dotyczące przełączenia awaryjnego.
Ścieżka do czytania
Przepracuj te fazy w kolejności. Każda faza opiera się na decyzjach z poprzedniego.
Faza 1: Podstawy
Zacznij od trzech podstawowych artykułów. Te decyzje kształtuje wszystko, co następuje.
Utwórz sieć wirtualną, która hostuje zmigrowane maszyny wirtualne. Zamapuj istniejące segmenty sieci na podsieci Azure. Skoncentruj się na granicach izolacji podsieci: które obciążenia współużytkują podsieć, które wymagają własnych adresów IP i ilu adresów IP potrzebuje każda podsieć na podstawie liczby maszyn wirtualnych.
Unikaj nakładania się adresów IP ze środowiskiem lokalnym. Użyj puli CIDR /16 dla każdej sieci VNet, aby pozostawić zapas na rozbudowę. Jeśli lokalne zakresy adresów pokrywają się z adresami zarezerwowanymi platformy Azure lub z innymi subskrypcjami platformy Azure, przed migracją zaplanuj strategię ponownego adresowania.
3. Sieciowe grupy zabezpieczeń i grupy zabezpieczeń aplikacji
Odzwierciedl istniejące reguły zapory w postaci grup zabezpieczeń sieciowych (NSG). Przetłumacz lokalne listy kontroli dostępu (ACL) na reguły NSG z zasadą domyślnej odmowy. Grupy zabezpieczeń aplikacji (ASG) umożliwiają grupowanie maszyn wirtualnych według roli zamiast zarządzania poszczególnymi adresami IP.
Faza 2. Topologia
Topologia hub-and-spoke jest domyślną topologią w migracjach lift-and-shift obejmujących wiele obciążeń roboczych. Umieść usługi współdzielone w centralnej sieci wirtualnej (VNet): VPN Gateway, Azure Bastion, Azure Firewall i serwery przekazujące DNS. Każde obciążenie robocze otrzymuje własną sieć wirtualną typu spoke, połączoną równorzędnie z siecią centralną. Połączenia typu spoke komunikują się za pośrednictwem zapory koncentratora, co zapewnia scentralizowane sterowanie ruchem.
Faza 3. Łączność
VPN Gateway lub Azure ExpressRoute dla środowiska lokalnego to kluczowa zależność migracyjna. Bez tego połączenia zmigrowane maszyny wirtualne nie mogą uzyskiwać dostępu do usług lokalnych, od których zależą, a użytkownicy nie mogą uzyskać dostępu do migrowanych aplikacji. Dobierz przepustowość bramy na podstawie wzorców ruchu udokumentowanych w inwentaryzacji.
6. Dostęp dewelopera i administratora
Azure Bastion zapewnia bezpieczny dostęp protokołu Remote Desktop (RDP) i protokołu Secure Shell (SSH) do migrowanych maszyn wirtualnych bez ujawniania ich publicznemu Internetowi. Wdróż usługę Bastion w centralnej sieci wirtualnej VNet, aby wszystkie sieci satelitarne korzystały z jednego wspólnego punktu dostępu. Zastąp istniejącą infrastrukturę przesiadkową tą usługą zarządzaną.
Faza 4. Zabezpieczenia
7. Zabezpieczenia DNS i rozpoznawanie nazw prywatnych
Zachowaj starsze zachowanie nazewnictwa DNS podczas migracji. Zmigrowane maszyny wirtualne muszą rozwiązywać lokalne nazwy hostów, a systemy lokalne muszą rozwiązywać nazwy hostów hostowanych na platformie Azure. Skonfiguruj Azure DNS private resolver na potrzeby przekazywania dwukierunkowego. Zachowaj istniejące konwencje nazewnictwa DNS, aby uniknąć ponownej konfiguracji aplikacji.
8. Wychodzący dostęp do Internetu
Scentralizuj cały wychodzący ruch internetowy za pośrednictwem zapory hubu. Wyłącz domyślną łączność wychodzącą w sieciach wirtualnych typu spoke i kieruj ruch wychodzący przez Azure Firewall przy użyciu tras zdefiniowanych przez użytkownika (UDR). Takie podejście odzwierciedla istniejący model lokalny, w którym zapora obwodowa kontroluje cały ruch powiązany z Internetem.
Wdróż Azure Firewall w centralnej sieci wirtualnej, aby centralnie kontrolować ruch wschód-zachód (między sieciami typu spoke) oraz ruch północ-południe (wychodzący). Przekonwertuj zasady lokalnej zapory na reguły usługi Azure Firewall. Użyj reguł sieciowych dla ruchu innego niż HTTP oraz reguł aplikacji do filtrowania HTTP/HTTPS dla docelowych w pełni kwalifikowanych nazw domen (FQDN).
Faza 5. Operacje
10. Monitorowanie i obserwowanie sieci
Skonfiguruj Azure Network Watcher i Monitor połączenia, aby zweryfikować punkt odniesienia migracji. Sprawdź, czy ścieżki łączności działają zgodnie z oczekiwaniami. Mierz opóźnienie między maszynami wirtualnymi Azure i systemami lokalnymi oraz ustanów testy porównawcze wydajności przed migracją obciążeń produkcyjnych.
Artykuły warunkowe
Nie każda migracja metodą lift-and-shift wymaga tego samego zestawu artykułów. Uwzględnij następujące artykuły na podstawie określonych wymagań:
| Warunek | Artykuł | Kiedy należy uwzględnić |
|---|---|---|
| Aplikacja internetowa | Ruch przychodzący z Internetu | Migrowana aplikacja musi być osiągalna z Internetu |
| Wymagane jest równoważenie obciążenia warstwy 7 (L7) | Dostarczanie i wydajność aplikacji | Obciążenie wymaga Azure Application Gateway lub Azure Front Door |
| Publiczna aplikacja internetowa | Web Application Firewall | Migrowana aplikacja obsługuje publiczny ruch HTTP/HTTPS |
| Ujawnienie publicznego adresu IP | Ochrona przed atakami DDoS | Masz wymagania dotyczące dostępności zasobów z publicznie dostępnymi punktami końcowymi |
| Wymagane jest wiele regionów | Sieć w wielu regionach | Wymagane jest odzyskiwanie po awarii lub aktywne-aktywne wdrożenie |
| Łączność między regionami | Łączność międzyregionowa i wielochmurowa | Inne regiony lub inne chmury są objęte zakresem |
| Tranzyt na skalę oddziału | Azure Virtual WAN | Masz wiele oddziałów lub punktów brzegowych sieci |
| Składniki paaS | Prywatny dostęp PaaS | Niektóre składniki obciążenia są przenoszone do Azure usług PaaS |
| Duże środowisko sieci VNet | Scentralizowane zarządzanie siecią | Migracja prowadzi do powstania środowiska z wieloma sieciami VNet, które wymaga scentralizowanego nadzoru |
Podsumowanie
Podążając tą ścieżką szkoleniową, zaprojektowano sieć w topologii piasta-szprycha ze scentralizowanymi usługami wspólnymi, ustanowiono łączność VPN lub ExpressRoute ze środowiskiem lokalnym, wdrożono usługę Azure Firewall do scentralizowanej inspekcji ruchu, skonfigurowano przekazywanie DNS na potrzeby rozwiązywania nazw, zabezpieczono dostęp do maszyn wirtualnych za pośrednictwem usługi Azure Bastion oraz skonfigurowano monitorowanie w celu zweryfikowania migracji. Ta architektura obsługuje zmigrowane obciążenia, zapewniając scentralizowane zabezpieczenia i widoczność operacyjną.
Następne kroki
- Migrowanie i modernizacja ścieżki sieciowej: jeśli kolejna faza obejmuje wdrożenie usług PaaS lub kontenerów
- Fazy projektowania w skrócie: podsumowanie ogólnego projektu sieci Azure oparte na fazie
- Omówienie planowania i projektowania sieci platformy Azure: do poznania wszystkich dostępnych usług według możliwości