Notatka
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Może spróbować zalogować się lub zmienić katalogi.
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Możesz spróbować zmienić katalogi.
Kilka Azure zasobów jest zaangażowanych we wdrożenie usługi Storage Mover. W tym artykule opisano każdy z tych zasobów, ich zastosowania i najlepsze rozwiązania dotyczące wyrażania potrzeb migracji.
Overview
Azure Storage Mover obsługuje zarówno obciążenia migracji oparte na agentach, jak i bez agentów. W przypadku obciążeń z użyciem agentów maszyna wirtualna agenta migracji działa w środowisku w pobliżu źródłowej pamięci masowej. W przypadku obciążeń bez agenta nie jest wymagana żadna maszyna wirtualna agenta migracji.
Usługa w chmurze zapewnia aranżację migracji i zarządzanie nimi dla obu typów obciążeń. Aby zapoznać się z obciążeniami opartymi na agentach, zobacz artykuły Wdrażanie agenta usługi Storage Mover i rejestracja agenta .
Usługa Storage Mover obsługuje obciążenia migracji oparte na agentach i bez agenta. Hierarchia zasobów opisana w tym artykule dotyczy obu typów obciążeń, ale zasoby agenta migracji są wymagane tylko w przypadku obciążeń opartych na agentach.
Zasób przenoszenia pamięci masowej
Zasób usługi Storage Mover to nazwa zasobu usługi najwyższego poziomu, który wdrażasz w wybranej przez siebie grupie zasobów. Wszystkie aspekty usługi i migracji są kontrolowane z tego zasobu. W większości przypadków wdrożenie pojedynczego zasobu przenoszenia magazynu wystarcza nawet w przypadku największych migracji.
Możesz lepiej wykorzystać agentów i skuteczniej zarządzać migracjami, jeśli wszystkie zasoby znajdują się w tej samej instancji usługi Storage Mover.
Agent migracji można zarejestrować tylko dla jednego modułu przenoszenia danych.
Podczas wdrażania zasobu rejestrujesz subskrypcję u dostawców zasobów Microsoft.StorageMover i Microsoft.HybridCompute. Przypisujesz również region, w którym są przechowywane komunikaty sterujące i metadane dotyczące migracji. Sam zasób usługi Storage Mover nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za migrację danych. W przypadku obciążeń opartych na agencie agent migracji kopiuje Twoje dane ze źródła i wysyła je bezpośrednio do obiektu docelowego w usłudze Azure Storage. W przypadku obciążeń bez agentów usługa Storage Mover organizuje migrację bez konieczności wdrażania maszyny wirtualnej agenta migracji. W przypadku obciążeń korzystających z agentów bliskość między źródłową pamięcią masową, agentem i docelową pamięcią masową ma większe znaczenie dla wydajności migracji niż lokalizacja zasobu Storage Mover.
Agent migracji
Storage Mover to usługa hybrydowa, która obsługuje obciążenia robocze z agentem i bez agenta. Agenci migracji są używane na potrzeby obciążeń opartych na agentach. Agent migracji to maszyna wirtualna działająca w sieci. Jest to również nazwa zasobu podrzędnego względem zasobu Storage Mover wdrożonego w grupie zasobów.
Jeśli planujesz obciążenie bezagentowe, możesz pominąć zasoby związane z agentem migracji.
Możesz wdrożyć kilka maszyn wirtualnych agenta migracji i zarejestrować każdą z nich pod unikatową nazwą w tym samym zasobie Storage Mover. Jeśli musisz przeprowadzić migrację w wielu lokalizacjach, najlepiej mieć agenta migracji możliwie blisko źródłowego magazynu danych, z którego chcesz przeprowadzić migrację.
Twoje agenty pojawią się w mechanizmie Storage Mover po zarejestrowaniu. Rejestracja ustanawia relację zaufania z wybranym zasobem modułu przenoszenia magazynu. To zaufanie umożliwia zarządzanie wszystkimi aspektami związanymi z migracją z usługi w chmurze za pośrednictwem portalu Azure, Azure PowerShell lub Azure CLI.
Wskazówka
Bliskość i jakość sieci między agentem migracji a docelowym magazynem w Azure określają szybkość migracji na wczesnym etapie migracji. Region, w którym wdrożono zasób Storage Mover, nie ma wpływu na wydajność.
Note
Aby zminimalizować przestój obciążenia roboczego, możesz zdecydować się na wielokrotne kopiowanie z lokalizacji źródłowej do docelowej. W kolejnych przebiegach kopiowania szybkość migracji jest często większa niż szybkość, z jaką agent migracji może ocenić, czy plik musi zostać skopiowany. Oznacza to, że lokalne zasoby obliczeniowe i pamięci na agencie mogą stać się ważniejsze niż szybkość migracji niż jakość sieci.
Projekt migracji
Użyj projektu, aby zorganizować migracje w chmurze na dużą skalę w mniejsze, bardziej zarządzane jednostki, które mają sens w danej sytuacji.
Najmniejsza jednostka migracji może być zdefiniowana jako zawartość jednego źródła przechodzącego do jednego miejsca docelowego, ale migracje centrów danych rzadko są takie proste. Często wiele źródeł obsługuje jedno obciążenie robocze i muszą zostać zmigrowane razem, aby umożliwić terminowe przełączenie awaryjne tego obciążenia do nowych lokalizacji magazynu w chmurze na platformie Azure.
W innym przykładzie jedno źródło może nawet wymagać podziału na wiele lokalizacji docelowych. Możliwa jest również sytuacja odwrotna, w której trzeba połączyć wiele źródeł z podścieżkami tej samej lokalizacji docelowej na platformie Azure.
Grupowanie źródeł w projekt nie oznacza konieczności równoległego migrowania wszystkich z nich. Masz kontrolę nad tym, co należy uruchomić i kiedy go uruchomić. W pozostałych sekcjach w tym artykule opisano więcej zasobów, które umożliwiają taką szczegółową kontrolę.
Wskazówka
Opcjonalnie możesz dodać opis do projektu. Opis może pomóc w śledzeniu dodatkowych informacji dotyczących projektu. Jeśli plan migracji został już utworzony w innym miejscu, pole opisu może służyć do łączenia tego projektu z planem. Można go również użyć do rejestrowania informacji, których współpracownik może potrzebować później. Do wszystkich zasobów modułu Storage Mover można dodać opisy, a każdy opis może zawierać do 1024 znaków.
Definicja zadania
Definicja zadania jest zawarta w projekcie. Definicja zadania opisuje źródło, element docelowy i ustawienia migracji, których chcesz użyć przy następnym uruchomieniu kopii ze zdefiniowanego źródła do zdefiniowanego obiektu docelowego w Azure.
Important
Po utworzeniu definicji zadania nie można zmienić informacji źródłowych i docelowych. Jednak ustawienia migracji można zmienić w dowolnym momencie. Zmiana nie wpłynie na uruchomione zadanie migracji, ale zacznie obowiązywać przy następnym uruchomieniu zadania migracji.
Nie może się wydawać od razu logiczne, że zmiana informacji źródłowych i docelowych w istniejącej definicji zadania nie jest dozwolona. Załóżmy na przykład, że definiujesz element Share A jako źródło migracji i uruchamiasz kilka operacji kopiowania. Załóżmy również, że zmienisz źródło migracji na Udostępnij B. Ta zmiana może mieć potencjalnie niebezpieczne konsekwencje.
Mirroring to popularne ustawienie migracji, które tworzy „lustrzane” odwzorowanie źródła w obiekcie docelowym. Jeśli to ustawienie zostanie zastosowane do naszego przykładu, pliki z udziału A mogą zostać usunięte w obiekcie docelowym, gdy operacja kopiowania rozpocznie migrację plików z udziału B. Aby zapobiec błędom i zachować integralność historii uruchamiania zadania, nie można edytować źródła ani celu aprowizowanej definicji zadania. Informacje o źródle, obiekcie docelowym i ich opcjonalnych ścieżkach podrzędnych są blokowane podczas tworzenia definicji zadania. Jeśli chcesz ponownie użyć tego samego obiektu docelowego, ale użyj innego źródła (lub odwrotnie), musisz utworzyć nową definicję zadania.
Definicja zadania przechowuje również historyczny rekord poprzednich przebiegów kopiowania i ich wyników.
Uruchomienie zadania
Po uruchomieniu definicji zadania tworzony jest niejawnie nowy zasób: zasób uruchamiania zadania. Definicja zadania zawiera wszystkie informacje potrzebne usłudze przenoszenia magazynu do rozpoczęcia kopiowania. W typowym procesie migracji możesz kilkakrotnie kopiować dane z lokalizacji źródłowej do docelowej. Za każdym razem, gdy uruchamiasz definicję zadania, jest ona rejestrowana w uruchomieniu zadania.
Wykonanie zadania jest migawką definicji zadania. Środowisko uruchomieniowe migracji uruchamia zadanie dla wybranego typu obciążenia roboczego. W przypadku obciążeń opartych na agentach wykonanie jest realizowane przez wybranego agenta migracji. W przypadku obciążeń bezagentowych usługa koordynuje wykonywanie.
Important
Zmiana ustawień migracji nie ma wpływu na uruchomione zadanie migracji. W chwili uruchomienia zadania wybrane środowisko uruchomieniowe migracji tworzy migawkę definicji zadania i ją wykonuje. Nie można zmienić uruchomionego zadania. Jedyną opcją jest anulowanie.
Przebieg zadania ma stan, informacje o postępie i skopiuj informacje o wynikach. Najważniejsze informacje o uruchomieniu zadania znajdują się jako właściwości w samym zasobie uruchomienia zadania. Zarówno obciążenia z agentem, jak i bez agenta emitują telemetrię uruchomień zadań za pośrednictwem usługi.
Usługa Azure Monitor emituje dodatkowe informacje i wyniki migracji:
- Metryki to wartości liczbowe rejestrowane w czasie. Można je wykreślić przy użyciu usługi Azure Monitor. Niektóre wybrane metryki są również dostępne bezpośrednio podczas zarządzania definicją zadania/przebiegiem zadania w portalu.
- Dzienniki kopiowania są opcjonalne. Jeśli to ustawienie jest włączone, każde uruchomienie zadania ma własny dziennik kopiowania. Wpis dziennika jest generowany dla każdego elementu przestrzeni nazw, który agent napotka w źródle, którego nie można skopiować.
Important
Informacje o metryce są domyślnie dostępne, ale musisz wyrazić zgodę na włączenie dzienników kopiowania. Można to zrobić podczas tworzenia zasobu Storage Mover, a także później. Jeśli chcesz sprawdzić, czy dzienniki kopiowania są włączone, lub zarządzać szczegółami, możesz skorzystać z menu Ustawienia diagnostyczne na stronie zasobu usługi Storage Mover w witrynie Azure Portal.
Punkt końcowy
Migracje wymagają dobrze zdefiniowanych lokalizacji źródłowych i docelowych. Chociaż termin punkt końcowy jest często używany w sieci, w tym miejscu opisuje lokalizację przechowywania na wysokim poziomie szczegółów. Punkt końcowy zawiera ścieżkę do lokalizacji magazynu i dodatkowe informacje.
Chociaż istnieje tylko jeden zasób punktu końcowego, właściwości poszczególnych punktów końcowych mogą się różnić w zależności od typu punktu końcowego. Na przykład udziały NFS, udziały SMB i punkty końcowe kontenera obiektów blob Azure Storage wymagają zasadniczo różnych informacji.
Punkty końcowe są używane podczas tworzenia definicji zadania. Można używać tylko niektórych typów punktów końcowych jako źródła lub celu. Zapoznaj się z sekcją Obsługiwane źródła i elementy docelowe w artykule z omówieniem usługi Azure Storage Mover.
Punkty końcowe są przypisane do zasobu storage mover najwyższego poziomu i mogą być używane ponownie w różnych definicjach zadań.
Następne kroki
Po zapoznaniu się z zasobami zaangażowanymi w wdrożenie usługi Azure Storage Mover rozpocznij wdrożenie weryfikacji koncepcji. Te artykuły warto przeczytać w następnej kolejności: