Skonfiguruj punkty końcowe sieci dla udziałów plików platformy Azure

Ten artykuł wyjaśnia, jak tworzyć prywatne punkty końcowe i ograniczać dostęp do publicznych punktów końcowych dla udziałów plików platformy Azure. Dla klasycznych udziałów plików (Microsoft.Storage) konfigurujesz konto magazynu. W przypadku udziałów plików utworzonych za pomocą Microsoft.FileShares konfigurujesz każdy udział plików. Klasyczne kroki dotyczące udostępniania plików dotyczą także kont pamięci masowej, których używa Azure File Sync. Aby uzyskać wymagania sieciowe usługi Azure File Sync, zobacz Konfigurowanie ustawień serwera proxy i zapory usługi Azure File Sync.

Aby wybrać między prywatnymi punktami końcowymi a regułami sieciowymi, zobacz Zagadnienia dotyczące sieci w usłudze Azure Files.

Wymagania wstępne

Tworzenie prywatnego punktu końcowego

Podczas tworzenia prywatnego punktu końcowego dla udziałów plików wdrażasz następujące zasoby platformy Azure:

  • Prywatny punkt końcowy: zasób Azure reprezentujący prywatny punkt końcowy. Ten zasób można traktować jako łącznik między zasobem docelowym a interfejsem sieciowym.
  • Interfejs sieciowy (NIC): interfejs sieciowy, który utrzymuje prywatny adres IP w określonej sieci wirtualnej i podsieci. Ten zasób jest taki sam jak zasób wdrażany podczas wdrażania maszyny wirtualnej. Jednak zamiast przypisywać go do maszyny wirtualnej, prywatny punkt końcowy jest jego właścicielem.
  • Strefa prywatnego systemu nazw domen (DNS): Te kroki tworzą lub ponownie używają prywatnej strefy DNS Azure połączonej z siecią wirtualną i dodają rekord A dla prywatnego punktu końcowego. Możesz użyć własnej infrastruktury DNS, pod warunkiem, że klienci będą rozpoznawać nazwę hosta udziału plików na adres IP prywatnego punktu końcowego.

Uwaga

W chmurze publicznej Azure obaj dostawcy zasobów korzystają z prywatnej strefy privatelink.file.core.windows.netDNS. Nazwy hostów klientów różnią się; zobacz Sprawdź łączność, aby zobaczyć przykłady. Dla klasycznych udziałów plików w innych chmurach Azure użyj sufiksu punktu końcowego magazynu dla tej chmury.

Proces tworzenia prywatnych punktów dostępu różni się nieco w zależności od tego, czy używasz klasycznych udziałów plików, czy Microsoft.FileShares. W przypadku klasycznych udostępnień plików tworzysz prywatny endpoint dla konta pamięci masowej, które zawiera te udostępnione pliki. W przypadku udziałów plików utworzonych za pomocą Microsoft.FileShares tworzy się prywatny punkt końcowy dla samego udziału plików.

Wiele kroków jest identycznych dla obu dostawców zasobów. Różnią się jedynie referencje do zasobu, identyfikator grupy oraz nazwa rekordu DNS, jak pokazano w poniższej tabeli.

Klasyczne udziały plików (Microsoft.Storage) Udziały plików (Microsoft.FileShares)
Element docelowy prywatnego punktu końcowego Konto magazynu Udział plików
Cmdlet zasobu Get-AzStorageAccount Get-AzFileShare
Identyfikator grupy (zasób podrzędny) file FileShare
DNS nazwa rekordu Nazwa konta magazynu Prefiks nazwy hosta (na przykład fs-xxxxxxxxxxxxxxxxx)

Przejdź do grupy zasobów, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy. Wybierz pozycję + Utwórz i wyszukaj Prywatny punkt końcowy. Wybierz zasób prywatnego punktu końcowego, a następnie wybierz pozycję Utwórz.

Kreator ma kilka stron do wypełnienia.

Na stronie Podstawy wybierz subskrypcję, grupę zasobów, nazwę, nazwę interfejsu sieciowego oraz region dla swojego prywatnego punktu końcowego. Prywatny punkt końcowy musi znajdować się w tym samym regionie co jego sieć wirtualna. Następnie wybierz pozycję Dalej: Zasób.

Zrzut ekranu przedstawiający sposób podawania szczegółów projektu i instancji dla nowego prywatnego punktu końcowego.

Na stronie Zasób wybierz z menu rozwijanego dla Typ zasobu pozycję Microsoft.Storage/storageAccounts. W przypadku Resource'u wybierz konkretne konto pamięci, do którego chcesz się połączyć. W obszarze Docelowy zasób podrzędny wybierz file. Następnie wybierz pozycję Dalej: Sieć wirtualna.

Zrzut ekranu pokazujący, jak wybrać typ zasobu, zasób i docelowy podzasób dla nowego prywatnego endpointu.

Na stronie Zasoby wybierz Microsoft. FileShares/fileShares z rozwijanego menu dla typu zasobu. W przypadku Reresource wybierz konkretny plik, do którego chcesz się połączyć. Docelowy zasób podrzędny jest automatycznie wypełniany przy użyciu polecenia FileShare. Następnie wybierz pozycję Dalej: Sieć wirtualna.

Zrzut ekranu pokazujący, jak wybrać typ zasobu Microsoft.FileShares oraz udział plików dla nowego prywatnego punktu końcowego.

Strona Virtual Network umożliwia wybranie konkretnej virtual network i podsieci, do której chcesz dodać prywatny punkt końcowy. Wybierz alokację dynamicznego lub statycznego adresu IP dla nowego prywatnego punktu końcowego. Jeśli wybierzesz statyczny, musisz również podać nazwę i prywatny adres IP. Opcjonalnie możesz również określić grupę zabezpieczeń aplikacji. Po zakończeniu wybierz pozycję Dalej: DNS.

Zrzut ekranu pokazujący, jak podać dane o sieci wirtualnej, podsieci i adresie IP dla nowego prywatnego punktu końcowego.

Strona DNS zawiera informacje dotyczące integracji prywatnego punktu końcowego z prywatną strefą DNS. Upewnij się, że subskrypcja i grupa zasobów są poprawne, a następnie wybierz pozycję Dalej: Tagi.

Zrzut ekranu przedstawiający sposób integracji prywatnego punktu końcowego z prywatną strefą DNS.

Opcjonalnie można zastosować tagi do kategoryzowania zasobów, takich jak zastosowanie nazwy Środowisko i wartość Test do wszystkich zasobów testowych. Wpisz dowolne pary nazwa/wartość, a następnie wybierz Następne: Przeglądaj + utwórz.

Zrzut ekranu pokazujący, jak opcjonalnie oznaczyć prywatny punkt końcowy parami nazwy/wartość dla łatwej kategoryzacji.

Wybierz pozycję Utwórz , aby utworzyć prywatny punkt końcowy.

Weryfikowanie łączności

Uruchom kontrole od klienta w sieci wirtualnej lub z połączonej sieci z DNS skonfigurowanym do rozwiązywania nazwy prywatnego punktu końcowego. Różnice między dostawcami zasobów znajdziesz w artykule o rozwiązywaniu nazw DNS. Użyj oryginalnej nazwy hosta do zamontowania udziału, a nie nazwy hosta privatelink.

Wykonaj następujące wyszukiwanie DNS z PowerShell, wiersza poleceń lub terminala na Windows, Linux lub macOS.

Zastąp <storage-account-name> odpowiednią nazwą konta magazynu:

nslookup <storage-account-name>.file.core.windows.net

W przypadku powodzenia zobaczysz dane wyjściowe podobne do poniższych, gdzie 192.168.0.5 jest prywatnym adresem IP prywatnego punktu końcowego w sieci wirtualnej (dane wyjściowe wyświetlane dla Windows).

Server:  UnKnown
Address:  10.2.4.4

Non-authoritative answer:
Name:    storageaccount.privatelink.file.core.windows.net
Address:  192.168.0.5
Aliases:  storageaccount.file.core.windows.net

Użyj nazwy hosta udostępnionej plików. Na stronie Przegląd udziału plików wybierz Widok JSON. Pod properties skopiuj wartość hostName. Format wygląda następująco: fs-xxxxxxxxxxxxxxxxx.xx.file.storage.azure.net.

nslookup <file-share-host-name>

W przypadku powodzenia zobaczysz dane wyjściowe podobne do poniższych, gdzie 192.168.0.5 jest prywatnym adresem IP prywatnego punktu końcowego w sieci wirtualnej (dane wyjściowe wyświetlane dla Windows).

Server:  UnKnown
Address:  10.2.4.4

Non-authoritative answer:
Name:    <hostNamePrefix>.privatelink.file.core.windows.net
Address:  192.168.0.5
Aliases:  <hostNamePrefix>.<zone>.file.storage.azure.net

Ograniczanie dostępu do publicznego punktu końcowego

Możesz wyłączyć dostęp do sieci publicznej lub zostawić go włączonego dla wybranych sieci. Te konfiguracje są oddzielne. Prywatne punkty końcowe nadal działają w obu konfiguracjach.

W przypadku klasycznych udostępnień plików konfiguruj dostęp publiczny na koncie magazynu. Dla Microsoft.FileShares skonfiguruj je na poziomie pojedynczego udziału plików.

Klasyczne udostępnienia plików mogą również korzystać z granicy zabezpieczeń sieci, z zastrzeżeniem ograniczeń protokołu. W trybie Wymuszonym perimetr odmawia ruchu przez punkty końcowe usługi, które nie mają przypisanego adresu IP. Klienci muszą korzystać z prywatnego punktu końcowego lub standardowego punktu końcowego usługi.

Wyłącz dostęp do sieci publicznej

Po wyłączeniu dostępu do sieci publicznej klienci nie mogą łączyć się przez publiczny punkt końcowy, w tym przez punkty końcowe usługi. Klienci nadal mogą łączyć się przez prywatne punkty końcowe. To ustawienie nie ogranicza ruchu wychodzącego ze strony klientów.

Uwaga

W przypadku klasycznych udostępnień plików istniejące wyjątki zaufanych usług i instancji zasobów pozostają w mocy po wyłączeniu dostępu do sieci publicznej. Przejrzyj te wyjątki, jeśli potrzebujesz dostępu tylko przez prywatne endpointy. Zobacz Wyjątki dla usług platformy Azure.

Aby wyłączyć dostęp do sieci publicznej dla klasycznych udostępnień plików, postępuj zgodnie z następującymi krokami:

  1. Przejdź do konta pamięci, gdzie chcesz ograniczyć wszelki dostęp do publicznego punktu końcowego.
  2. W menu usług, w sekcji Bezpieczeństwo + sieciowanie, wybierz Sieciowanie.
  3. W obszarze Dostęp do sieci publicznej wybierz pozycję Zarządzaj.
  4. Wybierz Wyłącz, a następnie Wybierz Dalej.
  5. Wybierz opcję Zapisz.

Zrzut ekranu pokazujący, jak wyłączyć publiczny dostęp do sieci na koncie magazynu.

Przejdź do udziału sieciowego, w którym chcesz wyłączyć dostęp publiczny. Z menu usługi w obszarze Ustawienia wybierz pozycję Sieć. W obszarze Publiczne punkty końcowe — dostęp wybierz Wyłączone, a następnie wybierz Zapisz.

Zrzut ekranu pokazujący, jak wyłączyć dostęp do publicznego punktu końcowego w udziale plików Microsoft.FileShares.

Ogranicz dostęp do publicznego punktu końcowego do konkretnych sieci

Aby umożliwić klientom korzystanie z wybranych podsieci, zachowaj włączony dostęp do sieci publicznej, włącz punkty końcowe usług w tych podsieciach i dodaj te podsieci do reguł sieciowych zasobu. Możesz używać punktów końcowych usługi z prywatnymi punktami końcowymi lub bez nich. Podsieci mogą znajdować się w innych regionach, subskrypcjach oraz dzierżawcach Microsoft Entra. Aby dodać podsieć z innego tenanta, użyj PowerShell lub Azure CLI. Informacje na temat zagadnień zawiera sekcja Reguły sieci wirtualnej.

Dla dostępu SMB i FileREST można także dodać reguły adresów IP. Reguły dotyczące adresów IP nie dają dostępu do NFS. Do dostępu do NFS użyj reguły sieci wirtualnej. Jeśli konto magazynu znajduje się w obwodzie zabezpieczeń sieciowych, możesz zamiast tego użyć standardowego punktu końcowego usługi.

Przykłady PowerShell i CLI zakładają, że dostęp do sieci publicznej jest już włączony. Przykłady Microsoft. FileShares zakładają również, że podsieć klienta ma już punkt końcowy Microsoft.Storage usługi. Aby skonfigurować ten punkt końcowy, zobacz Włączenie punktów końcowych usług w podsieci.

W przypadku klasycznych udostępnień plików postępuj zgodnie z tymi krokami, aby ograniczyć publiczny punkt końcowy do konkretnych sieci.

  1. Przejdź do konta pamięci, gdzie chcesz ograniczyć publiczny punkt końcowy do konkretnych sieci.
  2. W menu usług, w sekcji Bezpieczeństwo + sieciowanie, wybierz Sieciowanie.
  3. W obszarze Dostęp do sieci publicznej wybierz pozycję Zarządzaj.
  4. W zakresie dostępu do sieci publicznej wybierz Włączone dla wybranych sieci, a następnie wybierz Zapisz.
  5. W ustawieniach zasobów: Sieci wirtualne, adresy IP i wyjątki wybierz Zarządzaj.
  6. W sekcji Sieci wirtualne wybierz Dodaj sieć wirtualną>Dodaj istniejącą sieć wirtualną. Wybierz sieć wirtualną i podsieci. Jeśli podsieć nie ma punktu Microsoft.Storage końcowego usługi, wybierz Włącz i poczekaj na zakończenie operacji. Następnie wybierz pozycję Dodaj.
  7. W przypadku dostępu SMB lub FileREST, w sekcji IPv4 Addresses wpisz publiczne adresy IP lub zakresy, które chcesz dopuścić. Reguły dotyczące adresów IP nie dają dostępu do NFS.
  8. Jeśli integracja usług wymaga dostępu do zaufanej usługi, w sekcji Wyjątki wybierz Pozwól zaufanym usługom Microsoft na dostęp do tego zasobu.
  9. Wybierz opcję Zapisz.

Zrzut ekranu strony ustawień dostępu do zasobów dla konta magazynowego, z otwartym menu Dodaj wirtualną sieć.

Dla Microsoft.FileShares postępuj zgodnie z tymi krokami, aby ograniczyć publiczny punkt końcowy do określonych sieci.

  1. Przejdź do udziału plików, w którym chcesz ograniczyć dostęp publiczny.
  2. Z menu usługi w obszarze Ustawienia wybierz pozycję Sieć.
  3. Upewnij się, że Dostęp do publicznych punktów końcowych jest ustawiony na Włączone.
  4. W sekcji Ograniczenia publicznych punktów końcowych wybierz Dodaj sieć wirtualną. Wybierz sieć wirtualną i podsieci. Jeśli podsieć nie ma punktu Microsoft.Storage końcowego usługi, wybierz Włącz i poczekaj na zakończenie operacji. Następnie wybierz pozycję Dodaj.
  5. Wybierz opcję Zapisz.

Zrzut ekranu strony sieciowej dla udziału plików Microsoft.FileShares, z włączonym dostępem do publicznego punktu końcowego i jedną dozwoloną podsiecią.

Zezwalaj na dostęp ze standardowego punktu końcowego usługi

Dzięki użyciu standardowego punktu końcowego usługi klienci w podsieci mogą dotrzeć do konta magazynu w obrębie zabezpieczeń sieci poprzez punkt końcowy usługi. Jedna reguła dostępu przychodzącego w profilu perymetru pozwala każdej podsieci korzystającej z adresu IP punktu końcowego usługi. Zasada dotyczy SMB, NFS i FileREST.

Następne kroki tworzą publiczny adres IP, przypisują go do punktu końcowego Microsoft.Storage usługi podsieci i dodają do profilu granicy regułę dostępu przychodzącego dla tego adresu.

Należy pamiętać o następujących kwestiach:

  • Konto magazynu musi być skojarzone z granicą zabezpieczeń sieciowych. Aby utworzyć perymetr i powiązać konto pamięci, zobacz Quickstart: Create a network security perimeter - Azure portal.
  • Podsieć musi już mieć Microsoft.Storage punkt końcowy usługi. Aby to dodać, zobacz Ogranicz dostęp do publicznego punktu końcowego do konkretnych sieci.
  • Publiczny adres IP musi wykorzystywać standardowe SKU, statyczną alokację oraz IPv4. Musi znajdować się w tym samym regionie co sieć wirtualna.
  • Możesz przypisać ten sam adres IP do innych podsieci i sieci wirtualnych w tym samym regionie, w tym do sieci wirtualnych w innych subskrypcjach w tym samym dzierżawcy Microsoft Entra.
  • Wszystkie punkty końcowe usług w podsieci muszą korzystać z tego samego adresu IP.
  • Przypisanie lub zmiana adresu IP resetuje aktywne połączenia z podsieci. Zaplanuj zmianę na czas okna konserwacyjnego.
  • Aby przypisać publiczny adres IP do punktu końcowego usługi, potrzebujesz uprawnienia Microsoft.Network/publicIPAddresses/joinServiceEndpointNetworkIdentifier/action. Rola współtwórcy sieci obejmuje takie uprawnienia.
  • Reguły sieci wirtualnej zezwalające danej podsieci obowiązują do momentu, gdy skojarzenie z perymetrem jest w trybie wymuszonym.
  • Możesz też dodać adres IP do reguł adresów IP konta magazynu zamiast reguły obszaru izolacji. Bez użycia perimeteru podstawowy punkt końcowy usługi z regułą sieci wirtualnej zapewnia ten sam dostęp bez dodatkowych opłat.

Aby umożliwić dostęp ze standardowego punktu końcowego usługi, należy postępować zgodnie z tymi krokami. Więcej informacji można znaleźć w artykule Konfiguruj standardowy punkt końcowy usługi za pomocą portalu Azure.

  1. W polu wyszukiwania na górze portalu Azure wpisz publiczne adresy IP. Wybierz Adresy IP publiczne w wynikach wyszukiwania.
  2. Wybierz + Utwórz.
  3. Na zakładce Podstawy wybierz subskrypcję, grupę zasobów oraz region swojej wirtualnej sieci. Wprowadź nazwę. Dla wersji IP wybierz IPv4. Dla SKU wybierz Standard.
  4. Wybierz Przejrzyj + utwórz, a następnie wybierz Utwórz.
  5. Po zakończeniu wdrożenia przejdź na nowy publiczny adres IP. Skopiuj wartość adresu IP.
  6. Przejdź do wirtualnej sieci, która zawiera podsieć klienta. W menu usług, w Ustawieniach, wybierz Podsieci. Wybierz podsieć.
  7. W sekcji Punkty końcowe usługi, dla subskrypcji identyfikatora sieci, wybierz subskrypcję publicznego adresu IP. Dla identyfikatora sieci wybierz utworzony przez Ciebie publiczny adres IP.
  8. W liście Usługi, dla Microsoft.Storage, wybierz Włącz identyfikator sieci. Wybierz opcję Zapisz.
  9. Przejdź do obwodu zabezpieczeń sieci, z którym jest skojarzone konto magazynu. W menu serwisowym, w Ustawieniach, wybierz Profile. Wybierz profil, z którym konto pamięci jest powiązane.
  10. W menu usług, w obszarze Ustawienia, wybierz Reguły dostępu przychodzącego. Wybierz opcję Dodaj.
  11. W polu nazwa reguły wpisz nazwę. Dla typu źródłowego wybierz zakresy adresów IP. W polu Dozwolone źródła wpisz skopiowany adres IP, a następnie /32. Wybierz opcję Dodaj.

Microsoft.FileShares nie obsługuje obwodów zabezpieczeń sieci. Klienci w podsieci, która ma standardowy punkt końcowy usługi, nadal mogą uzyskać dostęp do udziału plików Microsoft.FileShares, jeśli podsieć znajduje się w dozwolonych podsieciach udziału plików. Instrukcje znajdują się w artykule Ogranicz dostęp do publicznego punktu końcowego do konkretnych sieci.

Ogranicz dostęp wychodzący do konkretnych kont magazynu

Reguły sieciowe dla udostępniania plików kontrolują dostęp przychodzący. Nie ograniczają one, do jakich innych zasobów pamięci masowej mają dostęp klienci. Dla klasycznych udostępnień plików możesz użyć polityki endpointów usług, aby ograniczyć, do których kont pamięci masowej klienci w podsieci mogą mieć dostęp przez punkty końcowe usługi. Zasada filtruje elementy docelowe ruchu, który omija Azure Firewall i wirtualne urządzenia sieciowe. Nie ogranicza innych ścieżek wychodzących ani nie zastępuje reguł sieciowych i wymagań autoryzacyjnych miejsca docelowego. Więcej informacji można znaleźć w artykule Ogranicz ruch wychodzący za pomocą zasad punktów końcowych usługi.

Important

Zasady punktów końcowych usługi nie obsługują udziałów plików Microsoft.FileShares. Polityka na podsieci klienta blokuje dostęp do tych udziałów plików przez punkty końcowe usługi, nawet jeśli zezwala na tę subskrypcję lub grupę zasobów. To ograniczenie dotyczy również podsieci uzyskujących dostęp zarówno do klasycznych udziałów plików, jak i Microsoft.FileShares. Klienci w tej podsieci muszą korzystać z prywatnego punktu końcowego, aby uzyskać dostęp do udziałów plików Microsoft.FileShares.

Zasada punktu końcowego usługi definiuje dozwolone miejsca docelowe magazynu dla klientów w powiązanej podsieci. Blokuje dostęp tych klientów do innych kont pamięci masowej przez punkty końcowe usług. Należy pamiętać o następujących kwestiach:

  • Dodaj każde konto pamięci masowej, z którego korzystają klienci w podsieci, zanim połączysz politykę z podsiecią. Lista ta obejmuje konta pamięci masowej, z których korzystają inne obciążenia w podsieci.
  • Zasady punktu końcowego usługi muszą znajdować się w tym samym regionie i subskrypcji co sieć wirtualna.
  • Polityka może zawierać tylko jedną definicję polityki dla usługi Microsoft.Storage. Aby umożliwić więcej kont magazynu, dodaj ich identyfikatory zasobów do tej samej definicji polityki. Możesz także zezwolić na wszystkie konta pamięci masowej w grupie zasobów lub subskrypcji.
  • Po powiązaniu polityki z podsiecią, polityka dotyczy ruchu do kont pamięci masowej we wszystkich regionach.
  • Te kroki zakładają, że podsieć nie posiada zasad punktów końcowych usługi. Jeśli polityki są już powiązane, przejrzyj i zaktualizuj te polityki zamiast zastępować ich powiązania. Przykłady PowerShell i CLI kończą się, jeśli znajdą istniejące powiązania.

Aby utworzyć zasady punktu końcowego usługi i skojarzyć je z podsiecią, wykonaj następujące kroki. Szczegółowe kroki można znaleźć w artykule Tworzenie i kojarzenie zasad punktów końcowych usługi.

  1. W polu wyszukiwania na górze portalu Azure wpisz Service endpoint policy. Wybierz pozycję Zasady punktów końcowych usługi w wynikach wyszukiwania.
  2. Wybierz + Utwórz.
  3. Na zakładce Podstawy wybierz subskrypcję i region swojej sieci wirtualnej. Wybierz grupę zasobów i wprowadź nazwę polityki.
  4. Wybierz pozycję Dalej: Definicje zasad.
  5. Wybierz + Dodaj zasób. Dla usługi wybierz Microsoft.Storage. W obszarze Scope wybierz Pojedyncze konto, a następnie wybierz konto pamięci masowej, które zawiera twoje udostępnione pliki. Wybierz opcję Dodaj. Powtarzaj ten krok dla każdego konta pamięci masowej, z którego korzystają klienci w podsieci.
  6. Wybierz Przejrzyj + Utwórz, a następnie wybierz Utwórz.
  7. Przejdź do nowych zasad punktu końcowego usługi. W menu serwisowym, w sekcji Ustawienia, wybierz Powiązane podsieci.
  8. Wybierz Edytuj powiązanie podsieci, wybierz sieć wirtualną i podsieć, a następnie wybierz Zastosowaj.

Aby uzyskać dostęp do udziału plików Microsoft.FileShares z podsieci, która ma zasady punktu końcowego usługi, utwórz prywatny punkt końcowy dla udziału plików. Polityki punktów końcowych usług nie mają zastosowania do ruchu przechodzącego przez prywatny punkt końcowy.

Konfigurowanie preferencji routingu

Preferencja routowania kontroluje, jak ruch od klientów spoza Azure dociera do publicznego punktu końcowego. Jest dostępny tylko dla klasycznych udziałów plików HDD, które korzystają z modelu płatności zgodnie z rzeczywistym użyciem w StorageV2 kontach magazynowych. Informacje o pojęciach zawiera temat Routing sieci dla publicznego punktu końcowego.

Important

Nie używaj routingu internetowego dla Azure Files. Routing internetowy nie obsługuje scenariuszy łączenia domen Active Directory (AD) ani Azure File Sync. Zachowaj domyślne routowanie Microsoft.

Aby sprawdzić preferencje routingu i ustawić go na routing Microsoft, postępuj zgodnie z tymi krokami.

  1. Przejdź do konta przechowywania.
  2. W menu usług, w sekcji Bezpieczeństwo + sieciowanie, wybierz Sieciowanie.
  3. Wybierz zakładkę Network routing.
  4. W preferencjach routingu upewnij się, że wybrano routing sieci Microsoft.
  5. Jeśli zmieniłeś ustawienie, wybierz Zapisz.

Microsoft.FileShares nie obsługuje preferencji routingu.