Rozszerzanie magazynu na usługę Azure Stack Hub

Ten artykuł zawiera informacje o infrastrukturze magazynu usługi Azure Stack Hub, które pomogą Ci zdecydować, jak zintegrować usługę Azure Stack Hub z istniejącym środowiskiem sieciowym. Po dokonaniu ogólnej dyskusji na temat rozszerzania centrum danych artykuł przedstawia dwa różne scenariusze. Możesz nawiązać połączenie z serwerem magazynu plików systemu Windows. Możesz również nawiązać połączenie z serwerem iSCSI systemu Windows.

Omówienie rozszerzania magazynu na usługę Azure Stack Hub

Istnieją scenariusze, w których posiadanie danych znajdujących się w chmurze publicznej nie wystarczy. Być może masz obciążenie zwirtualizowanej bazy danych intensywnie korzystające z obliczeń, które jest wrażliwe na opóźnienia, a czas rundy do chmury publicznej może mieć wpływ na wydajność obciążenia bazy danych. Być może istnieją dane lokalne, przechowywane na serwerze plików, serwerze NAS lub macierzy magazynowej iSCSI, które muszą być dostępne przez obciążenia lokalne i muszą znajdować się lokalnie w celu spełnienia celów prawnych lub zgodności. Te scenariusze pokazują, dlaczego posiadanie danych znajduje się w środowisku lokalnym, pozostaje ważne dla wielu organizacji.

Dlaczego więc nie tylko hostować te dane na kontach magazynu na Azure lub wewnątrz zwirtualizowanych serwerów plików uruchomionych w systemie Azure Stack Hub? W przeciwieństwie do platformy Azure magazyn usługi Azure Stack Hub jest skończony. Pojemność, którą masz dostęp do użycia, zależy całkowicie od pojemności na węzeł, którą chcesz kupić, oprócz liczby posiadanych węzłów. Ponieważ Azure Stack Hub jest hiperkonwergentnym rozwiązaniem, jeśli chcesz zwiększyć pojemność magazynu w celu spełnienia wymagań dotyczących użycia, musisz również zwiększyć zużycie zasobów obliczeniowych dzięki dodaniu węzłów. To wymaganie może być potencjalnie kosztowne, zwłaszcza jeśli potrzeba dodatkowej pojemności jest w przypadku zimnego, archiwalnego magazynu, który można dodać w celu uzyskania niskich kosztów poza systemem Azure Stack Hub.

To wymaganie prowadzi do scenariusza omówionego w następnej sekcji. Jak można połączyć systemy Azure Stack Hub, zwirtualizowane obciążenia działające na Azure Stack Hub, po prostu i wydajnie, z systemami magazynowania poza Azure Stack Hub, dostępnymi za pośrednictwem sieci?

Projektowanie pod kątem rozszerzania magazynu

Na poniższym diagramie przedstawiono scenariusz, w którym pojedyncza maszyna wirtualna z obciążeniem łączy się z magazynem zewnętrznym (z maszyną wirtualną i samym Azure Stack Hub) na potrzeby odczytywania i zapisywania danych. W tym artykule skoncentrujesz się na prostym pobieraniu plików, ale możesz rozwinąć ten przykład w bardziej złożonych scenariuszach, takich jak zdalny magazyn plików bazy danych.

Diagram przedstawia maszynę wirtualną obciążenia, która ma dwie karty sieciowe, z których każda ma zarówno publiczny, jak i prywatny adres IP w systemie Azure Stack Hub, który uzyskuje dostęp do magazynu zewnętrznego.

Na diagramie widać, że maszyna wirtualna w systemie Azure Stack Hub jest wdrożona z wieloma kartami sieciowymi. Zarówno nadmiarowość, jak i najlepsze rozwiązanie w zakresie magazynowania, ważne jest, aby mieć wiele ścieżek między miejscem docelowym i docelowym. Gdzie rzeczy stają się bardziej złożone, to gdzie maszyny wirtualne w usłudze Azure Stack Hub mają zarówno publiczne, jak i prywatne adresy IP, podobnie jak na platformie Azure. Jeśli magazyn zewnętrzny musi dotrzeć do maszyny wirtualnej, może to zrobić tylko za pośrednictwem publicznego adresu IP, ponieważ prywatne adresy IP są używane głównie w systemach Azure Stack Hub w sieciach wirtualnych i podsieciach. Magazyn zewnętrzny nie może komunikować się z prywatną przestrzenią IP maszyny wirtualnej, chyba że przechodzi przez sieć VPN typu lokacja-lokacja, aby przebić się do samej sieci wirtualnej. W tym przykładzie skoncentruj się na komunikacji za pośrednictwem publicznej przestrzeni ADRESÓW IP. Jedną z rzeczy, które należy zauważyć z publicznym obszarem IP na diagramie, jest to, że istnieją dwie różne podsieci puli publicznych adresów IP. Domyślnie Azure Stack Hub wymaga tylko jednej puli do celów publicznych adresów IP, ale warto rozważyć użycie nadmiarowego routingu, czyli dodać drugą. Jednak w tej chwili nie można wybrać adresu IP z określonej puli, więc rzeczywiście może się skończyć z maszynami wirtualnymi z publicznymi adresami IP z tej samej puli w wielu wirtualnych kartach sieciowych.

Na potrzeby tej dyskusji przyjęto założenie, że routing między urządzeniami granicznymi a magazynem zewnętrznym jest zadbany, a ruch może odpowiednio przechodzić przez sieć. W tym przykładzie nie ma znaczenia, czy sieć szkieletowa to 1 GbE, 10 GbE, 25 GbE, a nawet szybciej. Jednak ten wybór należy wziąć pod uwagę podczas planowania integracji, aby zaspokoić potrzeby dotyczące wydajności wszystkich aplikacji, które uzyskują dostęp do tego magazynu zewnętrznego.

Nawiązywanie połączenia z obiektem docelowym iSCSI systemu Windows Server

W tym scenariuszu wdrożysz i skonfigurujesz maszynę wirtualną Windows Server 2019 na Azure Stack Hub i przygotujesz ją do nawiązania połączenia z zewnętrznym obiektem docelowym iSCSI, który również działa Windows Server 2019. W razie potrzeby włączysz kluczowe funkcje, takie jak MPIO, aby zoptymalizować wydajność i łączność między maszyną wirtualną a magazynem zewnętrznym.

Wdrażanie maszyny wirtualnej z systemem Windows Server 2019 w usłudze Azure Stack Hub

  1. W portalu administracyjnym Azure Stack Hub przy założeniu, że system został poprawnie zarejestrowany i połączysz go z witryną Marketplace, wybierz pozycję Zarządzanie witryną Marketplace. Jeśli nie masz jeszcze obrazu Windows Server 2019, wybierz pozycję Dodaj z Azure, a następnie wyszukaj Windows Server 2019. Dodaj obraz Windows Server 2019 Datacenter.

    Zrzut ekranu przedstawiający okno dialogowe Zarządzanie witryną Marketplace pulpitu nawigacyjnego > — elementy > witryny Marketplace Dodaj z Azure z systemem Windows Server 2019 w polu wyszukiwania i listę elementów, których nazwa zawiera ten ciąg.

    Pobieranie obrazu Windows Server 2019 może zająć trochę czasu.

  2. Po dodaniu obrazu Windows Server 2019 do środowiska Azure Stack Hub zaloguj się do portalu użytkowników Azure Stack Hub.

  3. Po zalogowaniu się do portalu użytkowników Azure Stack Hub upewnij się, że masz subskrypcję oferty, która umożliwia aprowizację zasobów IaaS (obliczenia, magazyn i sieć).

  4. Po otrzymaniu subskrypcji na pulpicie nawigacyjnym w portalu użytkowników Azure Stack Hub wybierz pozycję Utwórz zasób, wybierz pozycję Obliczenia, a następnie wybierz element galerii Windows Server 2019 Centrum danych.

  5. W bloku Podstawy wprowadź następujące informacje:

    • Nazwa: VM001

    • Nazwa użytkownika: localadmin

    • Hasło i <

    • Subskrypcja: <wybrana subskrypcja z zasobami> obliczeniowymi/magazynowymi/sieciowymi.

    • Grupa zasobów: storagetesting (utwórz nową)

    • Wybierz OK

  6. W bloku Wybierz rozmiar wybierz Standard_F8s_v2 i wybierz pozycję Wybierz.

  7. W bloku Ustawienia wybierz sieć wirtualną. W bloku Tworzenie sieci wirtualnej ustaw przestrzeń adresową na 10.10.10.0/23 i zaktualizuj zakres adresów podsieci na 10.10.10.0/24. Kliknij przycisk OK.

  8. Wybierz publiczny adres IP. W bloku Tworzenie publicznego adresu IP wybierz przycisk radiowy Statyczny .

  9. Na liście rozwijanej Wybierz publiczne porty wejściowe wybierz pozycję RDP (3389).

  10. Pozostaw inne wartości domyślne i wybierz przycisk OK.

    Zrzut ekranu przedstawiający okno dialogowe Pulpit nawigacyjny > Nowy > tworzenie maszyny > wirtualnej Podsumowanie z informacją Weryfikacja przekazana i wyświetla informacje o maszynie wirtualnej VM001.

  11. Przeczytaj podsumowanie, poczekaj na walidację, a następnie wybierz przycisk OK , aby rozpocząć wdrażanie. Wdrożenie powinno zakończyć się w ciągu około 10 minut.

  12. Po zakończeniu wdrażania w obszarze Zasób wybierz nazwę maszyny wirtualnej VM001 , aby otworzyć przegląd.

    Zrzut ekranu przedstawiający ekran Przegląd przedstawiający informacje o maszynie wirtualnej VM001.

  13. W obszarze Nazwa DNS wybierz pozycję Konfiguruj i podaj etykietę nazwy DNS vm001, a następnie wybierz pozycję Zapisz, a następnie wybierz pozycję VM001.

  14. Po prawej stronie ostrza przeglądu wybierz pozycję storagetesting-vnet/default w obszarze sieć wirtualna/podsieć.

  15. W bloku storagetesting-vnet wybierz pozycję Podsieci , a następnie pozycję +Podsieć. W nowym bloku Dodaj podsieć wprowadź następujące informacje, a następnie wybierz przycisk OK:

    • Nazwa: podsieć subnet2

    • Zakres adresów (blok CIDR): 10.10.11.0/24

    • Sieciowa grupa zabezpieczeń: Brak

    • Tabela trasowania: Brak

  16. Po zapisaniu wybierz pozycję VM001.

  17. Po lewej stronie przeglądu wybierz pozycję Sieć.

  18. Wybierz pozycję Dołącz interfejs sieciowy, a następnie wybierz pozycję Utwórz interfejs sieciowy.

  19. W obszarze Tworzenie interfejsu sieciowego wprowadź następujące informacje:

    • Nazwa: vm001nic2

    • Podsieć: Upewnij się, że podsieć to 10.10.11.0/24

    • Sieciowa grupa zabezpieczeń: VM001-nsg

    • Grupa zasobów: storagetesting

  20. Po dołączeniu interfejsu sieciowego wybierz pozycję VM001 i wybierz pozycję Zatrzymaj , aby zamknąć maszynę wirtualną.

  21. Po zatrzymaniu maszyny wirtualnej (cofnięciu przydziału) po lewej stronie przeglądu wybierz pozycję Sieć, wybierz pozycję Dołącz interfejs sieciowy, a następnie wybierz pozycję vm001nic2. Kliknij przycisk OK. Dodatkowa karta sieciowa zostanie dodana do maszyny wirtualnej za kilka chwil.

  22. W bloku Sieć wybierz kartę vm001nic2 , a następnie wybierz pozycję Interfejs sieciowy:vm001nic2.

  23. Na karcie interfejsu vm001nic wybierz Konfiguracje adresów IP, a w środku karty wybierz ipconfig1.

  24. W bloku ustawień ipconfig1 wybierz pozycję Włączone dla publicznego adresu IP i wybierz pozycję Konfiguruj wymagane ustawienia. Wybierz pozycję Utwórz nową, wprowadź wartość vm001nic2pip jako nazwę, wybierz pozycję Statyczny i wybierz przycisk OK. Wybierz opcję Zapisz.

  25. Po zapisaniu ustawień wróć do przeglądu maszyny wirtualnej VM001 i wybierz pozycję Rozpocznij, aby uruchomić skonfigurowaną maszynę wirtualną Windows Server 2019.

  26. Po uruchomieniu maszyny wirtualnej ustanów sesję protokołu RDP na maszynie wirtualnej VM001.

  27. Po nawiązaniu połączenia wewnątrz maszyny wirtualnej otwórz narzędzie CMD (jako administrator) i wprowadź nazwę hosta , aby pobrać nazwę komputera systemu operacyjnego. Powinna pasować do VM001. Zanotuj tę nazwę później.

Konfigurowanie drugiej karty sieciowej na maszynie wirtualnej z systemem Windows Server 2019 w usłudze Azure Stack Hub

Domyślnie usługa Azure Stack Hub przypisuje bramę domyślną do pierwszego (podstawowego) interfejsu sieciowego dołączonego do maszyny wirtualnej. Azure Stack Hub nie przypisuje bramy domyślnej do dodatkowych (pomocniczych) interfejsów sieciowych dołączonych do maszyny wirtualnej. W związku z tym nie można domyślnie komunikować się z zasobami spoza podsieci, w której znajduje się pomocniczy interfejs sieciowy. Jednak pomocnicze interfejsy sieciowe mogą komunikować się z zasobami spoza podsieci, choć kroki włączania komunikacji różnią się w przypadku różnych systemów operacyjnych.

  1. Jeśli nie masz jeszcze otwartego połączenia, ustanów połączenie RDP z maszyną wirtualną VM001.

  2. Otwórz narzędzie CMD jako administrator i uruchom route print, co powinno zwrócić dwa interfejsy (karty sieciowe Hyper-V) w tej maszynie wirtualnej.

    Zrzut ekranu pokazujący, że dane wyjściowe drukowania trasy to lista interfejsów zawierająca dwie karty sieciowe Hyper-V: Interfejs 6 jest Hyper-V karty sieciowej nr 2, a interfejs 7 to karta karty 3.

  3. Uruchom polecenie ipconfig , aby zobaczyć, który adres IP jest przypisany do pomocniczego interfejsu sieciowego. W tym przykładzie do interfejsu 6 jest przypisywana wersja 10.10.11.4. Dla pomocniczego interfejsu sieciowego nie jest zwracany żaden domyślny adres bramy.

    Zrzut ekranu pokazujący, że częściowa lista ipconfig pokazuje, że karta Ethernet Ethernet 2 ma adres IPv4 10.10.11.4.

  4. Aby skierować cały ruch przeznaczony dla adresów spoza podsieci pomocniczego interfejsu sieciowego do bramy dla podsieci, uruchom następujące polecenie z CMD:.

    route add -p 0.0.0.0 MASK 0.0.0.0 <ipaddress> METRIC 5015 IF <interface>
    

    Adresem .1 bieżącej podsieci jest <ipaddress>, a numerem interfejsu jest <interface>.

    Zrzut ekranu pokazujący, że polecenie dodawania trasy jest wystawiane z wartością ipaddress 10.10.11.1 i numerem interfejsu 6.

  5. Aby potwierdzić, że dodana trasa znajduje się w tabeli tras, wprowadź polecenie route print .

    Zrzut ekranu pokazujący, że dodana trasa jest wyświetlana jako trasa trwała z adresem bramy 10.10.11.1 i Metryką 5015.

  6. Możesz również zweryfikować komunikację wychodzącą, uruchamiając polecenie ping:
    ping 8.8.8.8 -S 10.10.11.4
    Flaga -S umożliwia określenie adresu źródłowego, w tym przypadku 10.10.11.4 jest adresem IP karty sieciowej, która ma teraz bramę domyślną.

  7. Zamknij CMD.

Konfigurowanie obiektu docelowego iSCSI systemu Windows Server 2019

W tym scenariuszu zweryfikujesz konfigurację, w której obiekt docelowy iSCSI Windows Server 2019 jest maszyną wirtualną działającą na Hyper-V poza środowiskiem Azure Stack Hub. Tę maszynę wirtualną można skonfigurować przy użyciu ośmiu procesorów wirtualnych, jednego pliku VHDX i co najważniejsze dwóch wirtualnych kart sieciowych. W idealnym scenariuszu te karty sieciowe mają różne podsieci routingu, ale w tej weryfikacji mają karty sieciowe w tej samej podsieci.

Zrzut ekranu przedstawiający częściowe dane wyjściowe polecenia ipconfig z dwoma kartami Ethernet w tej samej podsieci.

W przypadku serwera obiektów docelowych iSCSI można użyć Windows Server 2016 lub Windows Server 2019, fizycznych lub wirtualnych, działających na Hyper-V, VMware lub alternatywnym urządzeniu, takim jak dedykowana fizyczna sieć SAN iSCSI. Kluczowym celem jest łączność z systemem Azure Stack Hub i z systemu. Jednak posiadanie wielu ścieżek między źródłem i miejscem docelowym jest preferowane, ponieważ zapewnia dodatkową nadmiarowość i umożliwia korzystanie z bardziej zaawansowanych funkcji w celu zwiększenia wydajności, takich jak wielościeżkowego wyjścia( MPIO).

Zaktualizuj Windows Server 2019 obiekt docelowy iSCSI przy użyciu najnowszych aktualizacji zbiorczych i poprawek oraz w razie potrzeby uruchom ponownie, zanim przejdziesz do konfiguracji udziałów plików.

Po zaktualizowaniu i ponownym uruchomieniu można teraz skonfigurować ten serwer jako obiekt docelowy iSCSI.

  1. Otwórz Menedżer serwera i wybierz pozycję Zarządzaj, a następnie wybierz pozycję Dodaj role i funkcje.

  2. Po otwarciu wybierz pozycję Dalej, wybierz pozycję Instalacja oparta na rolach lub oparta na funkcjach, a następnie przejdź do wybranych opcji do momentu uzyskania dostępu do strony Wybieranie ról serwera.

  3. Rozwiń węzeł Usługi plików i magazynowania, rozwiń węzeł Usługi plików i iSCSI, a następnie wybierz pole Serwer obiektów docelowych iSCSI . Zaakceptuj wszystkie wyskakujące monity, aby dodać nowe funkcje, a następnie przejdź do końca.

    Zrzut ekranu przedstawiający stronę Potwierdzenie w Kreatorze dodawania ról i funkcji zatytułowanym Potwierdzanie wyboru instalacji.

    Po zakończeniu zamknij Menedżer serwera.

  4. Otwórz Eksploratora plików, przejdź do katalogu C:\ i utwórz nowy folder o nazwie iSCSI.

  5. Otwórz ponownie Menedżer serwera i wybierz pozycję Usługi plików i magazynowania z menu po lewej stronie.

  6. Wybierz iSCSI i wybierz łącze "Aby utworzyć dysk wirtualny iSCSI, uruchom Nowy kreator dysków wirtualnych iSCSI" w okienku po prawej stronie. Zostanie otwarte okno dialogowe.

  7. Na stronie Wybieranie lokalizacji dysku wirtualnego iSCSI wybierz przycisk opcji Wpisz niestandardową ścieżkę, przejdź do lokalizacji C:\iSCSI i wybierz Dalej.

  8. Wprowadź iSCSIdisk1 jako nazwę dysku wirtualnego iSCSI i opcjonalnie dodaj opis, a następnie wybierz przycisk Dalej.

  9. Ustaw rozmiar dysku wirtualnego na 10 GB, wybierz pozycję Stały rozmiar i wybierz przycisk Dalej.

    Zrzut ekranu przedstawiający stronę Rozmiar dysku wirtualnego iSCSI Kreatora nowego dysku wirtualnego iSCSI, który określa stały rozmiar 10 GB, a opcja Wyczyść dysk wirtualny przy alokacji jest zaznaczona.

  10. Ponieważ jest to nowy obiekt docelowy, wybierz pozycję Nowy obiekt docelowy iSCSI, a następnie wybierz przycisk Dalej.

  11. Na stronie Określanie nazwy docelowej wprowadź TARGET1 i wybierz przycisk Dalej.

  12. Na stronie Określanie serwerów dostępu wybierz pozycję Dodaj. W tym kroku zostanie otwarte okno dialogowe umożliwiające wprowadzenie określonych inicjatorów, które są autoryzowane do łączenia się z obiektem docelowym iSCSI.

  13. W oknie Dodaj identyfikator inicjatora wybierz Wprowadź wartość dla wybranego typu, a w sekcji Typ upewnij się, że w menu rozwijanym wybrano IQN. Wprowadź wartość iqn.1991-05.com.microsoft:<computername>, gdzie <nazwa>_komputera to nazwa komputeraVM001, a następnie wybierz przycisk Dalej.

    Zrzut ekranu przedstawiający okno Dodawanie identyfikatora inicjatora z wartościami określającymi identyfikator inicjatora.

  14. Na stronie Włącz uwierzytelnianie pozostaw puste pola, a następnie wybierz przycisk Dalej.

  15. Potwierdź wybrane opcje i wybierz pozycję Utwórz, a następnie zamknij. Powinien zostać wyświetlony dysk wirtualny iSCSI utworzony w Menedżer serwera.

    Zrzut ekranu pokazujący, że strona Wyniki Kreatora nowego dysku wirtualnego iSCSI pokazuje, że tworzenie dysku wirtualnego ISCSI zakończyło się pomyślnie.

Konfigurowanie inicjatora iSCSI i MPIO w systemie Windows Server 2019

Aby skonfigurować inicjator iSCSI, najpierw zaloguj się do portalu użytkowników Azure Stack Hub w systemie Azure Stack Hub i przejdź do strony przeglądumaszyny wirtualnej VM001.

  1. Ustanów połączenie RDP z maszyną wirtualną VM001. Po nawiązaniu połączenia otwórz Menedżer serwera.

  2. Wybierz pozycję Dodaj role i funkcje i zaakceptuj wartości domyślne do momentu uzyskania dostępu do strony Funkcje .

  3. Na stronie Funkcje dodaj Wielościeżkowe WE/WY i wybierz Dalej.

    Zrzut ekranu przedstawiający stronę Funkcje Kreatora dodawania ról i funkcji z jedną funkcją wybraną wielościeżkowego we/wy.

  4. Wybierz pole Uruchom ponownie serwer docelowy automatycznie, jeśli jest to wymagane , a następnie wybierz pozycję Zainstaluj, a następnie wybierz pozycję Zamknij. Ponowne uruchomienie jest najprawdopodobniej wymagane, więc po zakończeniu połącz się ponownie z maszyną wirtualną VM001.

  5. Wróć do Menedżer serwera, poczekaj na ukończenie instalacji wielościeżeniowego wyjścia, wybierz pozycję Zamknij, a następnie wybierz pozycję Narzędzia i wybierz pozycję MPIO.

  6. Wybierz kartę Odnajdź wiele ścieżek i zaznacz pole wyboru Dodaj obsługę urządzeń iSCSI, a następnie wybierz pozycję Tak, aby ponownie uruchomić maszynę wirtualną VM001. Jeśli nie otrzymasz okna, wybierz przycisk OK, a następnie uruchom ponownie ręcznie.

    Zrzut ekranu przedstawiający stronę Odnajdywanie wielu ścieżek okna dialogowego WIELOŚCIEKrotnego we/wy z zaznaczoną opcją Dodaj obsługę urządzeń iSCSI.

  7. Po ponownym uruchomieniu ustanów nowe połączenie RDP z maszyną wirtualną VM001.

  8. Po nawiązaniu połączenia otwórz Menedżer serwera, wybierz pozycję Narzędzia i wybierz inicjator iSCSI.

  9. Gdy zostanie wyświetlone okno interfejsu iSCSI firmy Microsoft, wybierz pozycję Tak , aby zezwolić usłudze iSCSI na uruchamianie domyślnie.

    Zrzut ekranu pokazujący, że okno dialogowe Microsoft iSCSI zgłasza, że usługa iSCSI nie jest uruchomiona.

  10. W oknie właściwości inicjatora iSCSI wybierz kartę Odnajdywanie .

  11. Dodasz dwa elementy docelowe, więc najpierw wybierz przycisk Odnajdź portal .

  12. Wprowadź pierwszy adres IP serwera docelowego iSCSI, a następnie wybierz pozycję Zaawansowane.

    Zrzut ekranu przedstawiający okno Odnajdź portal docelowy z wartością 10.33.131.15 w polu tekstowym Adres IP lub nazwa DNS: pole tekstowe i 3260 (wartość domyślna) w polu tekstowym Port.

  13. W oknie Ustawienia zaawansowane wybierz następujące opcje, a następnie wybierz przycisk OK.

    • Adapter lokalny: inicjator iSCSI firmy Microsoft.

    • Adres IP inicjatora: 10.10.10.4.

  14. W oknie Odnajdź docelowy portal wybierz OK.

  15. Powtórz proces z następującymi wartościami:

    • Adres IP: Twój drugi docelowy adres IP iSCSI.

    • Adapter lokalny: inicjator iSCSI firmy Microsoft.

    • Adres IP inicjatora: 10.10.11.4.

  16. Portale docelowe powinny wyglądać następująco: z własnymi adresami IP obiektów docelowych iSCSI w kolumnie Adres .

    Zrzut ekranu przedstawiający okno dialogowe Portale docelowe z dwoma utworzonymi portalami.

  17. Po powrocie na kartę Cele wybierz obiekt docelowy iSCSI w środku okna, a następnie wybierz pozycję Połącz.

  18. W oknie Łączenie z elementem docelowym wybierz pole Włącz wiele ścieżek i wybierz pozycję Zaawansowane.

    Zrzut ekranu przedstawiający okno dialogowe Łączenie z obiektem docelowym z określonymi wartościami.

  19. Wprowadź następujące informacje i wybierz pozycję OK. W oknie Łączenie z elementem docelowym wybierz przycisk OK.

    • Adapter lokalny: inicjator iSCSI firmy Microsoft.
    • Adres IP inicjatora: 10.10.10.4.
    • Adres IP portalu docelowego: <twój pierwszy adres IP docelowy iSCSI / 3260>.

    Zrzut ekranu przedstawiający okno dialogowe Łączenie przy użyciu z określonymi informacjami dla portalu docelowego 10.33.131.15/3260.

  20. Powtórz proces dla drugiej kombinacji inicjatora i elementu docelowego.

    • Adapter lokalny: inicjator iSCSI firmy Microsoft.
    • Adres IP inicjatora: 10.10.11.4.
    • Adres IP docelowego portalu: <drugi adres IP docelowego portalu iSCSI / 3260>.

    Okno dialogowe Łączenie przy użyciu zawiera określone informacje dla portalu docelowego 10.33.131.16/3260.

  21. Wybierz kartę Woluminy i urządzenia , a następnie wybierz pozycję Konfiguruj automatycznie. Zostanie wyświetlony wolumin MPIO:

    Zrzut ekranu przedstawiający okno Lista woluminów z nazwą woluminu, punktem instalacji i urządzeniem dla pojedynczego woluminu.

  22. Po powrocie na kartę Cele wybierz pozycję Urządzenia i zobaczysz dwa połączenia z utworzonym wcześniej pojedynczym wirtualnym dyskiem twardym iSCSI.

    Zrzut ekranu pokazujący, że w oknie dialogowym Urządzenia jest wyświetlany dysk 2 w dwóch wierszach z wartością docelową 0 w pierwszym wierszu 1 w drugim wierszu.

  23. Wybierz przycisk MPIO , aby wyświetlić więcej informacji na temat zasad i ścieżek równoważenia obciążenia.

    Zrzut ekranu pokazujący, że strona MPIO w oknie dialogowym Szczegóły urządzeń zawiera działanie okrężne dla zasad równoważenia obciążenia i wyświetla listę dwóch urządzeń.

  24. Wybierz przycisk OK trzy razy, aby zamknąć okna i inicjator iSCSI.

  25. Otwórz przystawkę Zarządzanie dyskami (diskmgmt.msc) i zostanie wyświetlony monit z oknem Inicjowanie dysku .

    Zrzut ekranu przedstawiający okno dialogowe Inicjowanie dysku z zaznaczoną pozycją Dysk 2 i MBR (główny rekord rozruchowy) wybrany jako styl partycji. Istnieje przycisk OK.

  26. Wybierz przycisk OK , aby zaakceptować ustawienia domyślne. Następnie przewiń w dół do nowego dysku, kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz pozycję Nowy wolumin prosty.

  27. Przejdź przez kreator, akceptując wartości domyślne. Zmień etykietę woluminu na iSCSIdisk1 , a następnie wybierz pozycję Zakończ.

    Zrzut ekranu przedstawiający okno dialogowe Kreator nowego woluminu prostego pokazuje, że wolumin ma być ntfs z domyślnym rozmiarem jednostki alokacji i etykietą woluminu

  28. Następnie dysk jest sformatowany i wyświetlany z literą dysku.

  29. Otwórz Eksploratora plików i wybierz pozycję Ten komputer , aby wyświetlić nowy dysk dołączony do maszyny VM001.

Testowanie łączności pamięci zewnętrznej

Aby zweryfikować komunikację i uruchomić rudimentary test kopiowania plików, najpierw zaloguj się do portalu użytkowników Azure Stack Hub w systemie Azure Stack Hub i przejdź do strony przeglądumaszyny wirtualnej VM001.

  1. Wybierz pozycję Połącz, aby nawiązać połączenie RDP z maszyną wirtualną VM001.

  2. Otwórz Menedżera zadań, wybierz kartę Wydajność , a następnie przyciągnij okno do prawej strony sesji protokołu RDP.

  3. Otwórz program Windows PowerShell ISE jako administrator i przyciągnij go do lewej strony sesji RDP. Po prawej stronie środowiska ISE zamknij okienko Polecenia i wybierz przycisk Skrypt , aby rozwinąć białe okienko skryptu w górnej części okna ŚRODOWISKA ISE.

  4. Na tej maszynie wirtualnej nie ma natywnych modułów programu PowerShell do utworzenia dysku VHD, który jest używany jako duży plik do testowania transferu plików do obiektu docelowego iSCSI. W takim przypadku uruchom narzędzie DiskPart, aby utworzyć plik VHD. W środowisku ISE uruchom następujące kroki:

    1. Start-Process Diskpart

    2. Zostanie otwarte nowe okno CMD. Wprowadź następujące polecenie:

      Create vdisk file="c:\\test.vhd" type=fixed maximum=5120

      Zrzut ekranu okna CMD pokazuje, że określone polecenie zostało wydane dla narzędzia DiskPart, które zakończyło się pomyślnie, tworząc plik dysku wirtualnego.

    3. Proces ten trwa kilka chwil. Po zakończeniu otwórz Eksploratora plików i przejdź do folderu C:\ — zostanie wyświetlony nowy plik test.vhd i rozmiar 5 GB.

      Zrzut ekranu pokazujący, że plik test.vhd pojawia się w folderze C:\, zgodnie z oczekiwaniami i jest określonym rozmiarem.

    4. Zamknij okno CMD i wróć do platformy ISE. Wprowadź następujące polecenie w oknie skryptu. Zastąp wartość F:\ literą dysku docelowego iSCSI zastosowaną wcześniej.

      Copy-Item "C:\\test.vhd" -Destination "F:\\"

    5. Wybierz wiersz w oknie skryptu i naciśnij F8, aby uruchomić.

    6. Gdy polecenie jest uruchomione, obejrzyj dwie karty sieciowe i zobacz transfer danych odbywających się na obu kartach sieciowych w maszynie VM001. Należy również zauważyć, że każda karta sieciowa współdzieli obciążenie równomiernie.

    Zrzut ekranu pokazujący, że obie karty pokazują obciążenie 2,6 Mb/s.

Ten scenariusz wyróżnia łączność między obciążeniem uruchomionym na Azure Stack Hub a zewnętrzną macierzą magazynową, w tym przypadku obiektem docelowym iSCSI opartym na Windows Server. Ten scenariusz nie jest przeznaczony do testowania wydajnościowego ani nie odzwierciedla kroków, które należy wykonać, jeśli używasz alternatywnego urządzenia opartego na protokole iSCSI. Jednak wyróżnia niektóre podstawowe zagadnienia, które należy wziąć pod uwagę podczas wdrażania obciążeń na Azure Stack Hub i łączenia ich z systemami magazynowania poza środowiskiem Azure Stack Hub.

Następne kroki

Różnice i zagadnienia dotyczące sieci w usłudze Azure Stack Hub