Wybieranie wzorca wdrażania Microsoft Fabric

Podczas wdrażania Microsoft Fabric należy zdecydować, jak zorganizować pojemności, obszary robocze i zasoby w całej organizacji. Właściwy wzorzec wdrażania zależy od wymagań dotyczących ładu, zabezpieczeń, izolacji wydajności i zarządzania kosztami. Ten przewodnik ułatwia architektom i zespołom platformy ocenę czterech wzorców wdrażania oraz zrozumienie zagadnień i kompromisów dla każdego z nich.

Hierarchia czterech poziomów

Na poniższym diagramie przedstawiono hierarchię czterech poziomów, która definiuje wszystkie wdrożenia Fabric.

Diagram przedstawiający hierarchię rozmieszczania Fabric, obejmującą dzierżawę, zasoby, obszary robocze i elementy.

Pobierz plik Visio tej architektury.

Hierarchia wdrażania przepływa z dzierżawy Microsoft 365 do poszczególnych elementów. Wybór wzorca wdrożenia określa sposób używania poszczególnych poziomów.

  • Poziom klienta. Na górze znajduje się twój Microsoft 365 tenant, który służy jako granica dla tożsamości i administracji organizacji. Dzierżawa Fabric istnieje w ramach tej dzierżawy Microsoft 365, a wszystkie zasoby Fabric znajdują się w ramach tej jednej granicy dzierżawy. Ustawienia na poziomie dzierżawy, w tym Dostęp warunkowy usługi Microsoft Entra, prywatne linki oraz etykiety czułości, mają zastosowanie we wszystkich pojemnościach i obszarach roboczych.

  • Poziom pojemności. Skonfiguruj co najmniej jedną pojemność Fabric w ramach dzierżawy Microsoft 365. Każda pojemność jest powiązana z określonym regionem Azure i ma określoną jednostkę SKU F która określa dostępne zasoby obliczeniowe mierzone w jednostkach pojemności (CU). Pojemności kontrolują miejsce przechowywania danych i zapewniają granice rozliczeń. Pojedyncza pojemność może hostować wiele obszarów roboczych.

  • Poziom obszaru roboczego. Każda pojemność zawiera co najmniej jeden obszar roboczy. Obszary robocze to podstawowe jednostki do współpracy i zarządzania. Definiują one kontrolę dostępu za pomocą czterech ról obszaru roboczego (administrator, członek, współautor i osoba przeglądająca), obsługują integrację usługi Git z kontrolą wersji i służą jako zakres potoków wdrażania. Przestrzeń robocza należy do jednej pojemności jednocześnie. Migracja pojemności w tym samym regionie jest prosta. Migracja między regionami jest możliwa, ale należy usunąć i ponownie utworzyć większość elementów Fabric, w tym jezior, magazynów, notesów i potoków. W związku z tym preferuj migrację w tym samym regionie.

  • Poziom elementu. Obszary robocze zawierają elementy Fabric, takie jak jeziora danych, hurtownie danych, notatniki, potoki, modele semantyczne, raporty i pulpit nawigacyjny. Elementy domyślnie dziedziczą uprawnienia obszaru roboczego. Role zabezpieczeń Microsoft OneLake zapewniają szczegółową kontrolę dostępu na poziomie tabeli, folderu, kolumny i wiersza, ale mają zastosowanie tylko do użytkowników w roli Osoby przeglądającej. Administratorzy obszaru roboczego, członkowie i współautorzy omijają role zabezpieczeń OneLake.

Następujące ograniczenia dotyczące licencjonowania i typu obszaru roboczego często określają, który wzorzec wdrażania jest najbardziej praktyczny:

  • Nowe obszary robocze domyślnie używają wspólnej pojemności, chyba że je ponownie przydzielisz. Każdy tenant ma udostępnioną pojemność, która hostuje obszary robocze "My Workspaces" i może hostować obszary robocze Power BI Pro lub Premium dla każdego użytkownika (PPU). Aby zaimplementować wzorzec wdrożeniowy Fabric dla obciążeń roboczych w środowisku produkcyjnym, zazwyczaj należy ponownie przypisać obszary robocze do dedykowanych zasobów Fabric w obszarze najmu.

  • PPU nie zastępuje wydajności Fabric. Funkcja PPU udostępnia funkcje Power BI Premium na użytkownika, ale nie obejmuje pojemności Fabric. Aby utworzyć lub uruchomić elementy inne niż Power BI Fabric, takie jak magazyny danych, hurtownie danych i notatniki, potrzebujesz pojemności F.

  • Typ obszaru roboczego wpływa na to, co wzorzec może hostować. Wzorce wdrażania Fabric w tym artykule przyjmują, że obszary robocze Fabric są oparte na SKU F. Jednostki SKU A i EM obsługują tylko elementy Power BI, dzięki czemu nie mogą obsługiwać end-to-end Fabric wzorców wdrażania.

  • Licencja widza Power BI może zmienić koszt modelu. W przypadku wersji F64 i większych pojemności użytkownicy z rolą Osoba przeglądająca mogą uzyskiwać dostęp do zawartości Power BI z bezpłatną licencją. W przypadku mniejszych pojemności użytkownicy Power BI potrzebują licencji Pro, PPU lub wersji próbnej. Ten próg może zmniejszyć efektywność kosztową scentralizowanego wzorca dla dużych populacji czytelników.

  • Power BI tworzenie i udostępnianie wymaga co najmniej jednego użytkownika wersji Pro lub PPU. Nawet jeśli obszar roboczy używa pojemności Fabric, organizacje potrzebują użytkowników z licencjami Pro lub PPU, aby tworzyć i udostępniać elementy Power BI.

Components

  • Microsoft 365 tenant: To jest tożsamość i granica administracyjna dla Twojej organizacji. Hostuje Microsoft Entra ID (dawniej Azure Active Directory) na potrzeby uwierzytelniania i autoryzacji.

  • Fabric capacity: Zasób do obliczeń i rozliczeń używany w określonym regionie Azure, na przykład Wschodnie USA lub Zachodnia Europa. Aby zmniejszyć koszty, możesz wstrzymać pojemności, gdy nie są używane.

  • Fabric workspace: Obszar roboczy dla elementów Fabric. Obsługuje kontrolę dostępu opartą na rolach (RBAC), integrację z Git i potoki wdrażania. W przypadku grupowania logicznego można przypisać obszary robocze do domen Fabric.

  • Fabric items: Artefakty danych i analizy, takie jak lakehouse'y, hurtownie danych, notatniki, pipeline'y, przepływy danych, modele semantyczne, raporty i dashboardy.

  • Fabric domen: grup logicznych, które organizują obszary robocze według jednostki biznesowej lub obszaru tematu. Domeny obsługują delegowany nadzór i pojawiają się w katalogu OneLake na potrzeby odnajdywania i nadzoru.

  • OneLake: Ujednolicone, hierarchiczne jezioro danych, w którym dzierżawy zawierają obszary robocze, które zawierają elementy. Fabric przechowuje dane w usłudze OneLake. Usługa OneLake obsługuje interfejsy API Azure Data Lake Storage, skróty do magazynu zewnętrznego oraz integrację z narzędziami Data Lake Storage, takimi jak Eksplorator usługi Azure Storage i AzCopy.

  • OneLake catalog: Scentralizowany interfejs do znajdowania, zarządzania i zabezpieczania danych Fabric dzierżawcy. Użytkownicy mogą uzyskiwać dostęp do katalogu przy użyciu narzędzi, takich jak Microsoft Teams, Excel i Microsoft Copilot Studio.

Omówienie poziomów wdrażania Fabric

Struktura, cele, wymagania dotyczące zabezpieczeń, skalowanie, model utrzymania ładu i cykl życia aplikacji wpływają na decyzje na każdym poziomie wdrożenia. Aby uzyskać więcej informacji na temat poszczególnych poziomów, zobacz Hierarchia na poziomie czterech.

  • Pojemności kontrolują miejsce przechowywania danych i dystrybucję geograficzną. Organizacje działające w wielu lokalizacjach geograficznych mogą używać pojemności w różnych regionach Azure do kontrolowania miejsca przechowywania danych. Każda pojemność jest powiązana z określonym regionem Azure, który obsługuje wdrożenia geograficzne w wielu miejscach. Aby zapewnić scentralizowany nadzór, domeny Fabric mogą grupować obszary robocze i skojarzone z nimi pojemności w różnych regionach.

  • Obszary robocze służą jako podstawowa granica ładu i zabezpieczeń. Każdy obszar roboczy definiuje kontrolę dostępu za pomocą czterech ról, obsługuje kontrolę wersji za pośrednictwem integracji z usługą Git i służy jako zakres potoków wdrażania. Aby scentralizować współpracę i odkrywanie zawartości, użyj katalogu OneLake, aby zaimplementować ujednolicone środowisko odkrywania i nadzoru nad danymi OneLake dzierżawy. Użytkownicy mogą znajdować zawartość i korzystać z niej z narzędzi, takich jak Teams i Excel za pośrednictwem tego wykazu.

  • Każdy poziom ma wpływ na wybór cyklu życia aplikacji. Funkcje, takie jak potoki wdrażania i zarządzanie cyklem życia , nie są dostępne we wzorcach z jednym obszarem roboczym, ponieważ wymagają oddzielnych obszarów roboczych. Organizacje korzystające z domen do grupowania obszarów roboczych mogą delegować administrację na poziomie domeny bez uprawnień administratora dzierżawy, co wpływa na sposób zarządzania wydaniami i zarządzaniem zespołami w jednostkach biznesowych.

Typowe wzorce we wszystkich wdrożeniach

Wszystkie wzorce wdrażania Fabric mają następujące podstawowe cechy:

  • Obszary robocze jako granice skalowania, zapewniania ładu i zabezpieczeń. Wzorce wdrażania używają obszarów roboczych Fabric jako podstawowej jednostki do organizacji elementów, zarządzania uprawnieniami oraz określania zakresu funkcji DevOps. Niezależnie od wybranego wzorca obszary robocze definiują granicę współpracy i kontroli dostępu.

  • Domeny Fabric do delegowania w wielu przestrzeniach roboczych i jednostkach biznesowych. Użyj domen Fabric do delegowania. Można zarządzać wieloma obszarami roboczymi, które mogą należeć do tej samej jednostki biznesowej lub zarządzać danymi należącymi do domeny biznesowej i obejmuje więcej niż jeden obszar roboczy. Aby zarządzać danymi na poziomie domeny i zarządzać nimi, możesz dostosować ustawienia na poziomie dzierżawy i użyć konfiguracji specyficznej dla domeny dla tych ustawień.

  • Możliwości skalowania zasobów obliczeniowych z dedykowaną zdolnością na przestrzeń roboczą w celu uzyskania gwarancji wydajności. Jeśli musisz spełnić określone poziomy wydajności, użyj Fabric do skalowania zasobów obliczeniowych i oferowania dedykowanych możliwości w każdym obszarze roboczym. Organizacje, które wymagają izolacji obciążenia dla zadań wrażliwych na wydajność, mogą przypisać te obszary robocze do odrębnej zasoby, która ma gwarantowane przydzielenie CU.

  • Katalog OneLake na potrzeby odnajdywania zasobów i karta Zabezpieczeń dla zasad zabezpieczeń danych. Aby podwyższyć poziom odnajdywania i używania zasobów danych w dzierżawie, użyj wykazu OneLake. Aby wyświetlić, monitorować i konfigurować role zabezpieczeń w poprzek obszarów roboczych i elementów, użyj karty Bezpieczeństwo w katalogu OneLake.

  • Rozszerzenie do funkcji Microsoft Cloud, jeśli funkcje natywne Fabric są niedostępne. Jeśli funkcja natywna nie jest dostępna, wzorce wdrażania mogą rozszerzać w celu używania równoważnych funkcji z Microsoft Cloud, takich jak Azure i Microsoft 365. Na przykład organizacje mogą używać Azure Pipelines lub GitHub Actions do orkiestracji ciągłej integracji i ciągłego dostarczania (CI/CD), jeśli potoki wdrażania Fabric nie obejmują wymagań automatyzacji między obszarami roboczymi. Organizacje mogą również używać Microsoft Purview w celu zapewnienia zarządzania danymi na poziomie całego przedsiębiorstwa, które obejmuje Fabric i inne niż Fabric źródła danych.

Wybieranie wzorca wdrożenia

W poniższych scenariuszach opisano typowe wymagania biznesowe i wzorce wdrażania, które je spełniają. Użyj tych scenariuszy, aby zidentyfikować wzorzec, który najlepiej pasuje do twojej organizacji.

  • Scenariusz 1. Krótszy czas obrotu dzięki współpracy między zespołami. Jeśli Twoja organizacja chce szybciej wprowadzać na rynek, współpracować między zespołami i zmniejszyć ograniczenia dotyczące użycia danych, możesz zaimplementować wzorzec wdrażania monolitycznego . W tym scenariuszu organizacja działa w jednym obszarze roboczym i zarządza nim.

    Użyj wzorca 1: wdrożenie monolityczne.

  • Scenariusz 2. Izolowane środowiska zespołu z centralnym zarządzaniem infrastrukturą. Jeśli Twoja organizacja chce zapewnić izolowane środowiska zespołu i centralny zespół zarządzania infrastrukturą, możesz zaimplementować wiele obszarów roboczych korzystających z pojemności udostępnionej lub oddzielnych pojemności. Ten scenariusz odpowiada również organizacjom, które chcą zaimplementować architekturę siatki danych.

    Użyj wzorca 2: wiele obszarów roboczych, pojedynczej pojemności lub wzorzec 3: wiele obszarów roboczych, oddzielne pojemności.

  • Scenariusz 3. Pełna autonomia jednostki biznesowej na platformach danych. Jeśli Twoja organizacja chce całkowicie zdecentralizowanego modelu, który zapewnia jednostkom biznesowym lub zespołom swobodę kontrolowania i zarządzania własną platformą danych, możesz zaimplementować model wdrażania, który używa osobnych obszarów roboczych z dedykowaną pojemnością lub wieloma dzierżawami Fabric.

    Użyj Wzorzec 3: wiele obszarów roboczych, oddzielne jednostki lub Wzorzec 4: wielu dzierżawców Fabric.

  • Scenariusz 4. Podejście hybrydowe, które łączy wiele wzorców. Jeśli Twoja organizacja chce rozwiązania hybrydowego, które używa wielu wzorców w celu spełnienia wymagań, możesz zaimplementować podejście hybrydowe. Można na przykład skonfigurować pojedynczy obszar roboczy dla określonych jednostek biznesowych, na przykład w wzorcu wdrożenia monolitycznego, oraz oddzielne dedykowane obszary robocze i oddzielne pojemności dla innych jednostek biznesowych.

Wzorzec 1. Wdrożenie monolityczne

W tym wzorcu wdrażania przydzielasz jeden obszar roboczy dla wszystkich przypadków użycia. Wszystkie jednostki biznesowe działają w tym samym obszarze roboczym.

Diagram pokazujący jedną dzierżawę Fabric z jedną pojemnością i jednym obszarem roboczym.

Diagram przedstawiający jednego najemcę Fabric zawierającego jeden zasób. W ramach pojemności znajduje się jeden obszar roboczy. Obszar roboczy zawiera ikony obok tekstu z napisem: model semantyczny, potok danych, raport i lakehouse. Dane przepływa do Microsoft OneLake.

Następujące cechy mają zastosowanie do tego wzorca:

  • Fabric elementy mają taką samą pojemność. Czas wykonywania zapytania lub zadania różni się w zależności od innych obciążeń korzystających z tej samej pojemności.

  • Maksymalna liczba CU obszaru roboczego jest ograniczona do największej możliwej jednostki F SKU. W przypadku środowisk inżynierii danych i nauki o danych administratorzy pojemności mogą skonfigurować rozliczanie automatycznego skalowania dla platformy Apache Spark w celu przeniesienia mocy obliczeniowej używanej przez Silnik Spark poza przydzielonymi Jednostkami obliczeniowymi (CUs).

  • Funkcje, które są ograniczone do obszaru roboczego, mają zastosowanie we wszystkich jednostkach biznesowych, które współużytkują obszar roboczy.

  • Wszystkie elementy i dane obszaru roboczego znajdują się w jednym regionie. Nie można użyć tego wzorca w scenariuszach z wieloma lokalizacjami geograficznymi.

  • Funkcje, które polegają na wielu obszarach roboczych, nie są dostępne, takie jak na przykład potoki wdrażania i zarządzanie cyklem życia produktu.

  • Obowiązują ograniczenia dotyczące pojedynczego obszaru roboczego.

  • Obowiązują określone ograniczenia pojemności jednostki SKU.

Kiedy należy używać tego wzorca

Ten wzorzec wdrażania może zostać zaimplementowany w następujących przypadkach:

  • Twoja organizacja nie ma złożonych wymagań inżynieryjnych, ma małą bazę użytkowników lub ma małe modele semantyczne.

  • Twoja organizacja działa w jednym regionie.

  • Nie zajmujesz się przede wszystkim separacją organizacji między jednostkami biznesowymi.

  • Twoja organizacja nie wymaga funkcji na poziomie obszaru roboczego, takich jak udostępnianie repozytoriów kodu za pomocą Git'a.

  • Chcesz zaimplementować architekturę medalu w systemie lakehouse. Jeśli twoja organizacja używa jednego obszaru roboczego, możesz utworzyć oddzielne lakehouse'y w tym obszarze, aby zarządzać warstwami brązowymi, srebrnymi i złotymi.

  • Jednostki biznesowe w Twojej organizacji współdzielą role, a użytkownicy w obszarze roboczym mogą mieć te same uprawnienia na poziomie obszaru roboczego. Jeśli na przykład wielu użytkowników z różnych jednostek biznesowych jest administratorami jednego obszaru roboczego, mają te same prawa do wszystkich elementów w obszarze roboczym.

  • Twoja organizacja toleruje zmienne czasy ukończenia zadania. Jeśli pojemność jest udostępniana, użytkownicy mogą uruchamiać zapytania w dowolnym momencie. Liczba jednostek CU dostępnych do uruchomienia zadania zależy od innych zapytań uruchamianych w ramach przepustowości, co może prowadzić do różnych czasów zakończenia zadania.

  • Twoja organizacja może spełnić wymagania biznesowe dotyczące CU, używając jednej pojemności Fabric.

Zagadnienia dotyczące obszaru projektowania

W poniższej tabeli przedstawiono zagadnienia, które mogą mieć wpływ na decyzję o użyciu tego wzorca wdrażania.

Aspekt Zagadnienia do rozważenia
Rządzenie Wymagane jest obniżenie mandatów dotyczących zarządzania i ograniczeń na platformie. Odpowiednie dla mniejszych organizacji, które preferują krótszy czas wprowadzenia na rynek. Wyzwania mogą się rozwijać, jeśli wymagania dotyczące ładu staną się bardziej złożone.
Zabezpieczenia: płaszczyzna danych Dane mogą być współużytkowane przez zespoły, więc nie trzeba ograniczać danych między zespołami. Zespoły mają prawa własności do modeli semantycznych. Mogą odczytywać, edytować i modyfikować dane w usłudze OneLake.
Zabezpieczenia: płaszczyzna sterowania Wszyscy użytkownicy mogą współpracować w tym samym obszarze roboczym. Brak ograniczeń dotyczących elementów. Wszyscy użytkownicy mogą odczytywać i edytować wszystkie elementy.
Administracja Niższe koszty administracyjne. Nie trzeba śledzić i monitorować dostępu i użycia dla każdego zespołu. Mniej rygorystyczne monitorowanie obciążeń Fabric w zespołach.
DevOps Pojedyncza wersja dla całej platformy. Prostsze procesy wydania.
Użyteczność: Administratorzy Mniejsza liczba elementów do zarządzania. Nie ma potrzeby dodatkowej konfiguracji ani obsługi żądań od zespołów na nowe zasoby lub obszary robocze. Administratorzy pojemności mogą być także administratorami dzierżawy, więc nie musisz tworzyć ani zarządzać dodatkowymi grupami lub zespołami.
Użyteczność: inne role Udostępnianie obszaru roboczego jest akceptowalne. Zachęcamy do współpracy między użytkownikami.
Wydajność Izolacja obciążenia nie jest obowiązkowa. Nie musisz spełniać rygorystycznych celów poziomu usług opartych na wydajności (SLO). Ograniczanie przepustowości jest możliwe, gdy obciążenia konkurują o te same współużytkowane jednostki obliczeniowe (CU). Ten wzorzec odpowiada organizacjom z małą współbieżnością lub przewidywalnymi obciążeniami.
Rozliczenia i zarządzanie kosztami Jeden zespół może obsługiwać koszty. Nie ma potrzeby dokonywania rozliczeń między różnymi zespołami.

Wzorzec 2: wiele obszarów roboczych, pojedyncza pojemność

W tym wzorcu wdrażania przydzielasz wiele obszarów roboczych w jednej pojemności udostępnionej. Obszary robocze współdzielą tę pojemność, więc współbieżne obciążenia mogą mieć wpływ na wydajność zadań i zapytań interakcyjnych.

Diagram przedstawiający pojedynczą dzierżawę Fabric z jedną pojemnością i dwoma obszarami roboczymi.

Diagram przedstawiający pojedynczego dzierżawcę Fabric, zawierającego wspólną pojemność. W ramach pojemności znajdują się dwa obszary robocze: Obszar roboczy A i Obszar roboczy B. Każdy obszar roboczy zawiera ikony obok tekstu opisanego jako model semantyczny, potok danych, raport i lakehouse. Dane z obu obszarów roboczych przepływają do Microsoft OneLake.

Następujące cechy mają zastosowanie do tego wzorca:

  • Fabric elementy mają taką samą pojemność. Czas wykonywania zapytania lub zadania różni się w zależności od innych obciążeń korzystających z tej samej pojemności.

  • Maksymalna liczba CU obszaru roboczego jest ograniczona do największej możliwej jednostki F SKU. W przypadku środowisk inżynierii danych i nauki o danych administratorzy pojemności mogą skonfigurować rozliczanie automatycznego skalowania dla Spark, aby przenieść wykorzystywaną przez aparat Spark pojemność obliczeniową poza przydzielone jednostki CU.

  • Funkcje, które są ograniczone do obszaru roboczego, mają zastosowanie we wszystkich jednostkach biznesowych, które współużytkują ten obszar roboczy.

  • Wszystkie elementy i dane obszaru roboczego znajdują się w jednym regionie. Nie można użyć tego wzorca w scenariuszach z wieloma lokalizacjami geograficznymi.

  • Możesz używać funkcji DevOps, które wymagają oddzielnych obszarów roboczych, takich jak potoki wdrożeniowe i zarządzanie cyklem życia.

  • Obowiązują ograniczenia dotyczące pojedynczego obszaru roboczego.

  • Obowiązują określone ograniczenia pojemności jednostki SKU.

Kiedy należy używać tego wzorca

Ten wzorzec wdrażania może zostać zaimplementowany w następujących przypadkach:

  • Potrzebujesz architektury piasty i szprych, która centralizuje niektóre aspekty operacji środowiska analitycznego i decentralizuje inne.

  • Potrzebujesz zmiennej decentralizacji operacyjnej i zarządzania. Na przykład Organizacja może hostować brązowe i srebrne warstwy architektury medalonu w jednym obszarze roboczym i hostować złotą warstwę w osobnym obszarze roboczym. Ta separacja często odzwierciedla różne obowiązki operacyjne, na przykład gdy jeden zespół zarządza warstwami z brązu i srebra, a inny zespół zarządza warstwą złota.

  • Nie interesuje Cię przede wszystkim zarządzanie wydajnością i izolacja obciążenia.

  • Twoja organizacja nie musi wdrażać obciążeń w różnych regionach geograficznych. Wszystkie dane muszą znajdować się w jednym regionie.

  • Twoja organizacja może wymagać oddzielnych obszarów roboczych, ponieważ:

    • Członkowie zespołu odpowiedzialnego za obciążenia znajdują się w różnych obszarach roboczych.

    • Chcesz utworzyć oddzielne obszary robocze dla każdego typu obciążenia. Możesz na przykład utworzyć obszar roboczy do importu danych, taki jak potoki danych, przepływy danych czy inżynieria danych, oraz oddzielny obszar roboczy do konsumpcji poprzez magazyn danych. Ten projekt działa dobrze, jeśli oddzielne zespoły są odpowiedzialne za każde obciążenie.

    • Chcesz zaimplementować architekturę siatki danych, która grupuje jeden lub więcej obszarów roboczych w domenie Fabric.

  • Twoja organizacja może wdrażać oddzielne obszary robocze na podstawie klasyfikacji danych.

Zagadnienia dotyczące obszaru projektowania

W poniższej tabeli przedstawiono zagadnienia, które mogą mieć wpływ na decyzję o użyciu tego wzorca wdrażania.

Aspekt Zagadnienia do rozważenia
Rządzenie Wymagane są mandaty zarządzania i ograniczenia średniego poziomu dotyczące platformy. Organizacja potrzebuje bardziej szczegółowej kontroli, aby zarządzać działami, zespołami i rolami.
Zabezpieczenia: płaszczyzna danych Wymagane są ograniczenia danych i należy zapewnić ochronę danych na podstawie kontroli dostępu dla działów, zespołów i członków.
Zabezpieczenia: płaszczyzna sterowania Aby uniknąć przypadkowego uszkodzenia lub działań złośliwych użytkowników, może być konieczne zapewnienie dostępu kontrolowanego przez rolę do elementów systemu Fabric.
Administracja Nie musisz zarządzać pojemnościami, ponieważ jest to model pojedynczej pojemności. Obszary robocze umożliwiają izolowanie działów, zespołów i użytkowników.
DevOps Możesz wykonywać niezależne wydania dla działów, zespołów lub zadań. Łatwiej jest spełnić wymagania dotyczące programowania, testowania, akceptacji i produkcji (DTAP) dla zespołów, jeśli skonfigurujesz wiele obszarów roboczych pod kątem każdego środowiska wydania.
Użyteczność: Administratorzy Nie trzeba przydzielać wielu pojemności. Administratorzy dzierżawy zwykle zarządzają pojemnością, więc nie trzeba zarządzać innymi grupami ani zespołami.
Użyteczność: inne role Obszary robocze są dostępne dla każdej warstwy medalonu. Elementy Fabricu są izolowane w obrębie każdego obszaru roboczego, co pomaga zapobiec przypadkowemu uszkodzeniu.
Wydajność Nie musisz spełniać rygorystycznych celów SLO dotyczących wydajności. Ograniczanie przepustowości jest dopuszczalne w okresach szczytu.
Rozliczenia i zarządzanie kosztami Nie masz określonego wymagania dotyczącego obciążenia zwrotnego na zespół. Centralny zespół jest odpowiedzialny za koszty. Zespoły infrastruktury są odpowiedzialne za zasoby Fabric w organizacji.

Wzorzec 3: wiele obszarów roboczych, oddzielne pojemności

W tym wzorcu implementacji przydzielasz wiele obszarów roboczych w osobnych pojemnościach Fabric, co zapewnia izolację zarządzania i wydajności między jednostkami biznesowymi.

Diagram przedstawiający jednego dzierżawcę Fabric z dwiema pojemnościami, w której pierwsza pojemność posiada dwa obszary robocze, a druga pojemność posiada jeden obszar roboczy.

Następujące cechy mają zastosowanie do tego wzorca:

  • Największa możliwa jednostka SKU F lub jednostka SKU P dołączona do obszaru roboczego określa maksymalną liczbę jednostek SKU, z których może korzystać obszar roboczy.

  • Oddzielne obszary robocze tworzą decentralizację organizacyjną i zarządzaną.

  • Organizacje mogą skalować się poza jeden region, używając zasobów i przestrzeni roboczych w różnych regionach geograficznych.

  • Możesz używać pełnych możliwości Fabric, ponieważ jednostki biznesowe mogą mieć wiele obszarów roboczych w osobnych wydajnościach i zgrupowane za pomocą domen Fabric.

  • Obowiązują ograniczenia obszaru roboczego dla jednego obszaru roboczego, ale można tworzyć nowe obszary robocze w celu skalowania poza te limity.

  • Obowiązują określone ograniczenia pojemności jednostki SKU, ale można skalować jednostki CU przy użyciu oddzielnych pojemności.

  • Możesz użyć katalogu OneLake, aby znaleźć elementy Fabric i ich stany certyfikacji.

  • Domeny mogą grupować obszary robocze razem, aby jedna jednostka biznesowa mogła obsługiwać wiele obszarów roboczych i zarządzać nimi.

  • Skróty OneLake eliminują fizyczne kopie danych w celu zmniejszenia przenoszenia danych. Skróty oneLake oferują również kontrolowany dostęp między obszarami roboczymi za pośrednictwem usługi OneLake i nie przenoszą własności danych bazowych.

Kiedy należy używać tego wzorca

Ten wzorzec wdrażania może zostać zaimplementowany w następujących przypadkach:

  • Twoja organizacja chce wdrożyć struktury architektury, takie jak siatka danych lub sieć szkieletowa danych.

  • Chcesz nadać priorytet elastyczności w organizacji zasobów i miejsc pracy.

  • Działasz w różnych regionach geograficznych. W takim przypadku utwórz oddzielną pojemność i obszar roboczy, aby dążyć do wzorca wdrożenia z wieloma pojemnościami i wieloma obszarami roboczymi.

  • Działasz na dużą skalę i masz wymagania dotyczące skalowania poza limity jednostki SKU o pojedynczej pojemności lub pojedynczej przestrzeni roboczej.

  • Masz obciążenia, które muszą być zawsze wykonywane w określonym czasie lub muszą spełniać cele SLO oparte na wydajności. Możesz skonfigurować oddzielny obszar roboczy wspierany przez pojemność platformy Fabric, w celu spełnienia celów umownego poziomu obsługi (SLO) dla tych obciążeń.

Zagadnienia dotyczące obszaru projektowania

W poniższej tabeli przedstawiono zagadnienia, które mogą mieć wpływ na decyzję o użyciu tego wzorca wdrażania.

Aspekt Zagadnienia do rozważenia
Rządzenie Masz wysoki stopień ładu i zarządzania i potrzebujesz niezależności dla każdego obszaru roboczego. Możesz zarządzać użyciem na dział lub jednostkę biznesową. Możesz spełnić wymagania dotyczące rezydencji danych. Dane można odizolować na podstawie wymagań prawnych.
Zabezpieczenia: płaszczyzna danych Dostęp do danych można kontrolować na poziomie działu, zespołu lub użytkownika. Dane można odizolować na podstawie typu elementu Fabric.
Zabezpieczenia: płaszczyzna sterowania Możesz zapewnić kontrolowany dostęp do elementów Fabric według roli, aby uniknąć przypadkowego uszkodzenia lub akcji złośliwych użytkowników.
Administracja Możesz ograniczyć szczegółowe możliwości administratora do działów, zespołów lub użytkowników. Masz dostęp do szczegółowych wymagań monitorowania dotyczących użycia lub wzorców obciążeń.
DevOps Środowiska DTAP można odizolować przy użyciu różnych pojemności. Niezależne wydania opierają się na dziale, zespole lub obciążeniu pracą.
Użyteczność: Administratorzy Możesz uzyskać szczegółowy wgląd w użycie według działu lub zespołu. Uprawnienia do zarządzania pojemnością można delegować dla każdego działu lub zespołu, aby wspierać skalowanie i szczegółową konfigurację.
Użyteczność: inne role Obszary robocze są dostępne dla warstwy medalonu i pojemności. Elementy Fabricu są izolowane w obrębie każdego obszaru roboczego, co pomaga zapobiec przypadkowemu uszkodzeniu. Masz więcej opcji, aby zapobiec ograniczaniu przepustowości spowodowanym wzrostami pojemności udostępnionej.
Wydajność Wymagania dotyczące wydajności są wysokie, a obciążenia muszą spełniać wyższe poziomy SLO. Masz elastyczność zwiększania obciążeń w ramach poszczególnych działów lub zespołów.
Rozliczenia i zarządzanie kosztami Wymagania dotyczące ładowania krzyżowego można spełnić przy użyciu dedykowanych pojemności dla każdej jednostki organizacyjnej, takich jak działy, zespoły lub projekty. Zarządzanie kosztami można delegować do odpowiednich zespołów do zarządzania.

Wzorzec 4: Wielu dzierżawców Fabric

W tym schemacie wdrażania wszystkie wystąpienia Fabric są oddzielnymi jednostkami w odniesieniu do zarządzania, administrowania, skalowania i przechowywania.

Następujące cechy mają zastosowanie do tego wzorca:

  • Zasoby dzierżawy są ściśle segregowane.

  • Płaszczyzny zarządzania między dzierżawami są oddzielne.

  • Najemcy są oddzielnymi jednostkami, z których każda ma własne procesy zarządzania i nadzoru, a każda z nich jest administrowana niezależnie.

  • Możesz użyć potoków data lub data engineering do udostępniania lub uzyskiwania dostępu do danych między dzierżawami Fabric.

Kiedy należy używać tego wzorca

Ten wzorzec wdrażania może zostać zaimplementowany w następujących przypadkach:

  • Twoja organizacja ma wiele dzierżaw Fabric z powodu przejęcia firmy.

  • Twoja organizacja chce skonfigurować subskrypcję Fabric specjalnie dla działu biznesowego lub mniejszej jednostki zależnej.

Ocena alternatywnych platform

Jeśli wymagania organizacji nie są zgodne z modelami wdrażania opartymi na Fabric, rozważ następujące ograniczone alternatywy:

  • Azure Data Factory z Data Lake Storage lub OneLake, w tym z hybrydową architekturą Data Factory oraz architekturami Fabric

    Organizacje, które potrzebują jawnej kontroli orkiestracji lub modernizacji fazowej, mogą używać Data Factory do pozyskiwania i orkiestracji potoku oraz Data Lake Storage jako podstawy przechowywania. W modelu hybrydowym potoki danych zarządzane przez usługę Data Factory mogą ładować dane do usługi OneLake, a Fabric zarządza tworzeniem zasobów danych analitycznych. Takie podejście obsługuje przyrostowe wdrażanie Fabric i zachowuje ustalone wzorce integracji.

  • Data Lake Storage, Azure Databricks i Power BI

    Organizacje, które preferują architekturę opartą na platformie jako usługi (PaaS) zamiast ujednoliconej platformy oprogramowania jako usługi (SaaS), mogą tworzyć zasoby danych przy użyciu Data Lake Storage do magazynowania, Azure Databricks do inżynierii i analizy danych oraz Power BI na potrzeby modelowania semantycznego i raportowania. Takie podejście zapewnia maksymalną kontrolę i elastyczność, ale wymaga większego nakładu pracy nad integracją i zwiększa złożoność operacyjną i obciążenie związane z zarządzaniem.

Zagadnienia do rozważenia

Te zagadnienia implementują filary struktury Well-Architected, która jest zestawem wytycznych, których można użyć do poprawy jakości obciążenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Well-Architected Framework.

Tabele dotyczące zagadnień obszaru projektowania w sekcjach wzorca używają obszarów projektowych specyficznych dla decyzji dotyczących wdrażania w Fabric, takich jak ład, zabezpieczenia, administracja, DevOps, użyteczność, wydajność i rozliczenia. Poniższe podsekcje zawierają uzupełniające wskazówki zorganizowane przez filar Well-Architected Framework. Użyj tabel dla poszczególnych wzorców, aby porównać wzorce. Skorzystaj z tych podsekcji, aby uzyskać wskazówki dotyczące architektury krzyżowej, które mają zastosowanie niezależnie od wybranego wzorca.

Reliability

Niezawodność pomaga zapewnić, że aplikacja może spełnić zobowiązania podjęte przez klientów. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Lista kontrolna przeglądu projektu dotycząca niezawodności.

  • Wbudowana odporność regionalna. Fabric zapewnia wbudowaną odporność regionalną za pośrednictwem stref dostępności, tam gdzie są one obsługiwane. Fabric automatycznie dystrybuuje zasoby w wielu strefach bez konfiguracji klienta. Obsługa strefy dostępności różni się w zależności od regionu Azure. Aby sprawdzić, czy region docelowy obsługuje strefy dostępności dla Fabric, zapoznaj się z dostępnością regionów Fabric.

  • Odzyskiwanie po awarii (DR) wymaga zgody i ma zastrzeżenia. Odzyskiwanie między regionami jest dostępne poprzez opcjonalne ustawienie dotyczące odzyskiwania po awarii (DR) na stronie ustawień pojemności. Włącz ustawienie pojemności Disaster Recovery (odtworzenie po awarii), aby replikować dane OneLake w sparowanych regionach Azure przy użyciu replikacji asynchronicznej.

    Ważna

    Niektóre Azure regiony nie są sparowane z regionami obsługującymi Fabric, co może naruszyć możliwości odzyskiwania po awarii, nawet jeśli dane są replikowane. Ponieważ replikacja danych jest asynchroniczna, dane zapisywane bezpośrednio przed awarią regionalną mogą zostać utracone. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Reliability in Fabric.

  • Wzorce pojedynczej pojemności koncentrują ryzyko w jednym regionie. W wzorcach 1 i 2 obciążenia znajdują się w jednym regionie Azure. Jeśli region ulegnie awarii, wszystkie obszary robocze zostaną dotknięte jednocześnie. Aby chronić przed awariami regionalnymi, skonfiguruj ustawienie pojemności, aby replikować dane usługi OneLake do sparowanego regionu. Zaplanuj czas odzyskiwania potrzebny do przywrócenia usługi w sparowanym regionie.

  • Wzorce wielokadalności zapewniają naturalną izolację regionalną. W wzorcach 3 i 4 pojemności w różnych regionach oznaczają, że awaria regionalna wpływa tylko na pojemności w tym regionie. Obciążenia w innych regionach nadal działają. Te schematy spełniają wymagania dotyczące rezydencji danych i stanowią podstawę regionalnych strategii aktywne-pasywne lub aktywne-aktywne.

  • Wstrzymanie pojemności wpływa na niezawodność. Jeśli wstrzymasz zasoby obliczeniowe Fabric w celu zmniejszenia kosztów, wszystkie obciążenia na tych zasobach staną się niedostępne. Przed wstrzymaniem pojemności obsługującej obciążenia produkcyjne należy wziąć pod uwagę efekt niezawodności.

  • Skróty OneLake wprowadzają zależności zewnętrzne. Skróty do zewnętrznych źródeł danych wprowadzają zależność od dostępności źródła. Jeśli źródło zewnętrzne jest niedostępne, elementy zależne od skrótów mogą zakończyć się niepowodzeniem. Monitoruj kondycję zewnętrznych źródeł danych i zaplanuj łagodne obniżenie poziomu.

Zabezpieczenia

Zabezpieczenia zapewniają ochronę przed celowymi atakami i nieprawidłowym użyciem cennych danych i systemów. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Lista kontrolna przeglądu projektu dotycząca zabezpieczeń.

  • Model zabezpieczeń warstwowych obejmuje trzy poziomy. Fabric implementuje warstwowy model zabezpieczeń obejmujący poziomy dzierżawy, obszaru roboczego i elementu. Wybór wzorca wdrożenia określa sposób segmentowania granic zabezpieczeń. Wzorce z jednym obszarem roboczym, takie jak wzorzec 1, wymuszają jednolity dostęp. Wzorce wieloobszarowe, takie jak wzorce 2, 3 i 4, wspierają granice bezpieczeństwa dla poszczególnych zespołów lub jednostek biznesowych.

Tożsamość i dostęp

  • Wymuszanie zasad uwierzytelniania na poziomie dzierżawy przy użyciu dostępu warunkowego. Użyj dostępu warunkowego, aby wymusić zasady uwierzytelniania na poziomie dzierżawy, takie jak uwierzytelnianie wieloskładnikowe, zgodność urządzeń i ograniczenia oparte na lokalizacji. Dostęp warunkowy wymaga licencji Microsoft Entra ID P1.

  • Użyj ról obszaru roboczego, aby kontrolować dostęp do elementów. Przypisz role obszaru roboczego , aby kontrolować, kto może tworzyć, edytować i wykorzystywać elementy w obszarze roboczym. W wzorcach wielodziałowych, takich jak wzorce 2, 3 i 4, użyj oddzielnych obszarów roboczych, aby wymusić granice ról między jednostkami biznesowymi.

  • Stosowanie szczegółowego dostępu na poziomie danych przy użyciu ról zabezpieczeń OneLake. Użyj ról zabezpieczeń OneLake, aby zastosować szczegółową kontrolę dostępu dla użytkowników w roli Osoby przeglądające na poziomie tabeli, folderu, kolumny i wiersza. Administratorzy obszarów roboczych, członkowie i współautorzy pomijają te role.

Bezpieczeństwo sieci

  • Użyj linków prywatnych dla ruchu przychodzącego. Użyj linków private aby kierować ruch przychodzący przez sieć szkieletową Microsoft zamiast publicznego Internetu. Prywatne łącza na poziomie dzierżawy mają zastosowanie do wszystkich obszarów roboczych. Linki prywatne na poziomie obszaru roboczego zapewniają stopień szczegółowości dla poszczególnych obszarów roboczych.

  • Użyj zarządzanych prywatnych punktów końcowych dla wychodzących połączeń Spark. Użyj zarządzanych prywatnych punktów końcowych aby zabezpieczyć połączenia wychodzące z obciążeń platformy Spark do źródeł danych chronionych przez zaporę, takich jak Data Lake Storage i Azure SQL Database.

  • Użyj bram danych sieci wirtualnej, gdy łącza prywatne na poziomie dzierżawy blokują bramy lokalne. Po włączeniu prywatnych łączy na poziomie dzierżawy bramy danych lokalnych nie mogą się rejestrować. Użyj bramy danych sieci wirtualnej zamiast mostków łączących lokalne lub chronione przez sieć wirtualną źródła danych.

Ochrona danych

Optymalizacja kosztów

Optymalizacja kosztów koncentruje się na sposobach zmniejszenia niepotrzebnych wydatków i poprawy wydajności operacyjnej. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Lista kontrolna przeglądu projektu dotycząca optymalizacji kosztów.

  • Koszty modelu przed wdrożeniem. Wzorce wdrażania wpływają na strukturę kosztów. Modelowanie kosztów dla scenariusza przy użyciu cennika Fabric oraz estymatora pojemności Fabric.

  • Dopasuj rozmiar SKU pojemności. Dostosuj rozmiar SKU F w oparciu o zapotrzebowanie na obciążenie. Zacznij od mniejszej jednostki SKU i skaluj w górę zgodnie z potrzebami. Monitoruj zużycie i zidentyfikuj nadmierne lub niedostateczne pojemności przy użyciu aplikacji Fabric Capacity Metrics.

  • Automatyzowanie wstrzymania pojemności dla środowisk nieprodukcyjnych. Zmniejsz koszty, wstrzymując pojemności jednostek SKU typu F, gdy nie są używane. W środowiskach deweloperskich/testowych wstrzymaj zasoby poza godzinami pracy. Wstrzymanie sprawia, że wszystkie obciążenia są niedostępne, dlatego rozważ automatyzację za pośrednictwem interfejsów API Azure Resource Manager Fabric lub zaplanowanych potoków.

  • Wzorce jednopoziomowe, takie jak wzorce 1 i 2, scentralizują rozliczenia, ale ograniczają obciążenia zwrotne. Jedna pojemność oznacza jeden rachunek. Zarządzanie kosztami jest scentralizowane, ale refakturowanie do poszczególnych jednostek biznesowych nie jest możliwe, ponieważ wszystkie obciążenia robocze współdzielą te same zasoby.

  • Wzorce wielokapacytowe, takie jak 3 i 4, obsługują rozliczenie zespołowe. Każda pojemność generuje własny licznik rozliczeń Azure. Koszty można obciążać jednostką biznesową odpowiedzialną za poszczególne zdolności. Można niezależnie rozbudować lub wstrzymać każdą pojemność na podstawie obsługiwanego obciążenia.

  • Zarządzaj niezależnie kosztami magazynu usługi OneLake. OneLake Storage jest rozliczany według modelu pay-as-you-go na GB i nie wykorzystuje CUs. Regularnie usuwaj nieużywane dane, w tym dane nietrwałe i monitoruj magazyn za pośrednictwem aplikacji Fabric Capacity Metrics.

  • Oddzielne monitorowanie obliczeń platformy Spark. W przypadku obciążeń inżynieryjnych danych można użyć osobnych pul platformy Spark do przeniesienia zasobów obliczeniowych poza budżet CU. Aby uniknąć nieoczekiwanych kosztów, monitoruj zużycie jednostek obliczeniowych platformy Spark.

Doskonałość operacyjna

Doskonałość operacyjna obejmuje procesy operacyjne, które wdrażają aplikację i zapewniają jej działanie w środowisku produkcyjnym. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Lista kontrolna przeglądu projektu dotycząca doskonałości operacyjnej.

  • Użyj potoków wdrażania do promocji etapowej. Użyj potoków wdrażania Fabric, aby promować zawartość przez etapy tworzenia/testowania i produkcji. Potoki wdrażania wymagają oddzielnych obszarów roboczych, więc nie są dostępne we wzorcu 1. W wzorcach 2, 3 i 4 utwórz dedykowane obszary robocze dla każdego etapu DTAP. Strategia pojemności różni się w zależności od wzorca.

    • We wzorcu 2 wszystkie obszary robocze DTAP mają tę samą pojemność, co jest opłacalne, ale nie zapewnia izolacji wydajności między środowiskami.

    • We wzorcu 3 można używać dedykowanych pojemności na środowisko w celu pełnej izolacji lub równoważyć koszty i izolację przy użyciu pojemności udostępnionej na potrzeby tworzenia/testowania z oddzielną pojemnością produkcyjną.

  • Planuj środowiska przedprodukcyjne jako decyzję projektową na poziomie obszaru roboczego.

    • Wzorzec 1 nie zapewnia separacji przedprodukcyjnej, ponieważ tworzenie i testowanie występuje w obszarze roboczym produkcyjnym.

    • Wzorzec 2 obsługuje oddzielne obszary robocze programowania, testowania i produkcji w jednej wspólnej pojemności, które nadają się do walidacji funkcjonalnej, ale nie do testów wydajności lub odporności na poziomie podobnym do produkcji.

    • Wzorzec 3 obsługuje przypominającą produkcję weryfikację przedprodukcyjną poprzez obszary robocze dostosowane do środowiska z izolacją na poziomie pojemności.

    • Wzorzec 4 dotyczy oddzielnych dzierżaw, a nie decyzji na poziomie miejsca pracy. Każdy najemca może niezależnie wybrać swoją topologię środowiska i nie musi jej dopasowywać do innych najemców.

  • Łączenie obszarów roboczych z repozytoriami Git na potrzeby kontroli źródła. We wzorcach 2 i 3 oddzielne obszary robocze dla zespołu lub obciążenia są zgodne ze standardowymi strategiami rozgałęziania. We wzorcu 1 wszystkie zespoły współdzielą pojedyncze repozytorium, co może powodować konflikt scalania.

  • Monitorowanie kondycji pojemności i obciążenia. Użyj aplikacji Fabric Capacity Metrics, aby monitorować zużycie pojemności, takie jak zużycie CU, ograniczanie i nadwyżki. Dostęp do szczegółowych danych telemetrycznych dotyczących poszczególnych obciążeń można uzyskać przy użyciu monitorowania obszaru roboczego. W wielopojemnościowych wzorcach, takich jak wzorce numer 3 i 4, można delegować monitorowanie do zespołu odpowiedzialnego za odpowiednią pojemność.

  • Delegowanie administracji za pośrednictwem domen Fabric. We wzorcach 2 i 3 deleguj ustawienia dzierżawy i zarządzanie obszarem roboczym do administratorów na poziomie domeny bez uprawnień administratora dzierżawy przy użyciu Fabric domen. Wzorzec 1 nie może używać domen, ponieważ wszystkie elementy znajdują się w jednym obszarze roboczym.

  • Zarządzanie pojemnościami przy użyciu infrastruktury jako kodu (IaC). Tworzenie pojemności Fabric i zarządzanie nimi przy użyciu Bicep lub Terraform. Przechowuj definicje infrastruktury w kontroli źródła wraz z kodem aplikacji.

Wydajność operacyjna

Wydajność odnosi się do możliwości skalowania obciążenia w celu efektywnego zaspokojenia wymagań użytkowników. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz listę kontrolną przeglądu projektu pod kątem wydajności.

  • Zrozumienie zachowania podczas określania wydajności i ograniczania zasobów. Każda pojemność ma stałą alokację CU określaną przez jej SKU. Jeśli zapotrzebowanie przekroczy dostępne jednostki CU, Fabric stosuje throttling i kolejkuje żądania. Monitoruj zdarzenia ograniczania przepustowości przy użyciu aplikacji Fabric Capacity Metrics i zwiększ rozmiar SKU albo rozdzielaj obciążenia według potrzeb.

  • Izolowanie obciążeń wrażliwych na wydajność w dedykowanej pojemności. We wzorcach 1 i 2 wszystkie obciążenia konkurują o te same jednostki obliczeniowe. Kosztowne zapytanie lub potok danych może obniżyć wydajność interakcyjnych zapytań dla innych użytkowników. W wzorcach 3 i 4 można odizolować obciążenia wrażliwe na wydajność na dedykowanej pojemności z gwarantowaną alokacją jednostek obliczeniowych (CU).

  • Konfigurowanie pul platformy Spark dla obciążeń inżynieryjnych danych. W przypadku obciążeń inżynieryjnych danych użyj niestandardowych pul platformy Spark , aby kontrolować minimalną i maksymalną liczbę węzłów oraz obsługiwać skalowanie automatyczne. Zarządzane sieci wirtualne wyłączają pule startowe lub wstępnie rozgrzane wspólne klastry, co zwiększa czas rozpoczęcia sesji z sekund do trzech do pięciu minut.

  • Umieść pojemności blisko producentów danych i konsumentów. We wzorcu 3 można używać pojemności w regionach zbliżonych do producentów danych lub konsumentów, co zmniejsza opóźnienie między regionami. Skróty OneLake mogą odwoływać się do danych w innych regionach, ale odczyty między regionami generują opóźnienia i koszty ruchu wychodzącego.

  • Stosowanie technik optymalizacji specyficznych dla obciążenia. Zwiększ wydajność skanowania w magazynach typu lakehouse, używając Z-Ordering i V-Ordering. W przypadku magazynów zoptymalizuj wzorce zapytań, aby odczytywać mniejsze partie. Zmniejsz obciążenie pojemności w porównaniu z trybem importu przy użyciu trybu Direct Lake dla raportów Power BI.

Macierz możliwości

W poniższych tabelach podsumowano kluczowe różnice w możliwościach każdego wzorca.

Nadzór i administracja

Zdolność Wzorzec 1: Monolityczny Wzorzec 2: wiele obszarów roboczych, pojedyncza pojemność Wzorzec 3: wiele obszarów roboczych, oddzielne pojemności Wzorzec 4: Wiele najemców
Złożoność ładu Low Średni High High
Śledzenie użycia poszczególnych działów Nie. Ograniczone. Obszary robocze zapewniają pewną izolację, ale wszystkie obszary robocze współdzielą pojedynczy zasób mocy, co ogranicza stopień szczegółowości śledzenia i administrowania użyciem. Yes Yes
Delegowanie oparte na domenie Nie. Yes Yes N/A. Wzorzec 4 używa oddzielnych dzierżaw, a nie domen. Każdy klient ma własny model administracyjny.
Szczegółowe delegowanie administratora Nie. Ograniczone. Obszary robocze zapewniają pewną izolację, ale wszystkie obszary robocze współdzielą jedną pojemność mocy, co ogranicza stopień szczegółowości śledzenia i administrowania użyciem. Yes Yes
Zgodność miejsca przechowywania danych Tylko jeden region Tylko jeden region Wiele regionów Wiele regionów
Izolacja danych regulacyjnych Nie. Ograniczone. Obszary robocze zapewniają pewną izolację, ale wszystkie obszary robocze współdzielą pojedynczą wydajność, co ogranicza stopień szczegółowości śledzenia i administrowania użyciem. Yes Yes

Zabezpieczenia

Zdolność Wzorzec 1: Monolityczny Wzorzec 2: wiele obszarów roboczych, pojedyncza pojemność Wzorzec 3: wiele obszarów roboczych, oddzielne pojemności Wzorzec 4: Wiele najemców
Izolacja płaszczyzny danych między zespołami Nie. Yes Yes Yes
Izolacja płaszczyzny sterowania (dostęp na poziomie elementu) Nie. Yes Yes Yes
Granice ról obszaru roboczego między jednostkami biznesowymi Nie. Yes Yes Yes
Podział zabezpieczeń na poziomie dzierżawy N/A N/A N/A Yes

DevOps i zarządzanie cyklem życia

Zdolność Wzorzec 1: Monolityczny Wzorzec 2: wiele obszarów roboczych, pojedyncza pojemność Wzorzec 3: wiele obszarów roboczych, oddzielne pojemności Wzorzec 4: Wiele najemców
Ścieżki wdrażania No. Potoki wdrażania wymagają oddzielnych obszarów roboczych, które nie są dostępne w monolitycznym wzorcu pojedynczego obszaru roboczego. Yes Yes Yes
Integracja z usługą Git Ograniczone. Integracja z usługą Git jest dostępna, ale wszystkie zespoły współdzielą pojedyncze repozytorium, co może powodować konflikty podczas scalania. Yes Yes Yes
Niezależne wersje dla zespołu Nie. Yes Yes Yes
Izolacja środowiska DTAP Nie. Yes Tak (w różnych pojemnościach) Tak (między najemcami)

Wydajność i skalowalność

Zdolność Wzorzec 1: Monolityczny Wzorzec 2: wiele obszarów roboczych, pojedyncza pojemność Wzorzec 3: wiele obszarów roboczych, oddzielne pojemności Wzorzec 4: Wiele najemców
Izolacja obciążenia pod kątem wydajności Nie. Nie. Yes Yes
Wdrażanie w wielu regionach geograficznych Nie. Nie. Yes Yes
Skalowanie poza limity jednej jednostki SKU Nie. Nie. Yes Yes
Gwarancje SLO dotyczące wydajności Nie. Nie. Yes Yes
Ograniczanie ryzyka związanego z pojemnością udostępnioną High High Niski poziom Ryzyko ograniczania przepustowości jest niskie, jeśli obciążenia znajdują się na dedykowanych pojemnościach, ale ograniczanie przepustowości może nadal występować w ramach pojedynczej pojemności, jeśli zapotrzebowanie przekroczy dostępne jednostki CU. Low

Rozliczenia i zarządzanie kosztami

Zdolność Wzorzec 1: Monolityczny Wzorzec 2: wiele obszarów roboczych, pojedyncza pojemność Wzorzec 3: wiele obszarów roboczych, oddzielne pojemności Wzorzec 4: Wiele najemców
Scentralizowane rozliczenia Yes Yes No. Każda jednostka mocy generuje własny licznik rozliczeniowy, dlatego rozliczenia są dystrybuowane między jednostkami mocy, a nie scentralizowane. Nie.
Obciążenie zwrotne na każdy zespół Nie. Nie. Yes Yes
Wstrzymanie niezależnej wydajności N/A (pojedyncza pojemność) N/A (pojedyncza pojemność) Yes Yes
Delegowanie kosztów do zespołów Nie. Nie. Yes Yes

Współautorzy

Microsoft aktualizuje ten artykuł. Następujący współautorzy napisali ten artykuł.

Główny autor:

Inni współautorzy:

Aby wyświetlić profile LinkedIn niepublikacyjnych, zaloguj się do LinkedIn.

Następne kroki