Zagadnienia dotyczące wielodzierżawnych płaszczyzn sterowania

Rozwiązanie wielodostępne ma wiele płaszczyzn, a każda płaszczyzna ma własne obowiązki. Płaszczyzna danych umożliwia użytkownikom i klientom interakcję z systemem. Płaszczyzna sterowania zarządza zadaniami wyższego poziomu, takimi jak kontrola dostępu, zarządzanie zasobami i konserwacja systemu, dla wszystkich dzierżawców w celu obsługi zadań administratorów platformy.

Diagram przedstawiający projekt systemu logicznego. Jedna płaszczyzna sterowania zapewnia zarządzanie wieloma płaszczyznami danych specyficznymi dla dzierżawy.

Ten artykuł zawiera informacje na temat obowiązków płaszczyzn sterowania oraz sposobu projektowania płaszczyzny sterowania, która spełnia Twoje potrzeby.

Rozważmy na przykład system księgowy do zarządzania dokumentacją finansową. Wielu dzierżawców przechowuje swoje zapisy finansowe w systemie. Gdy użytkownicy uzyskują dostęp do systemu w celu wyświetlania i wprowadzania swoich rekordów finansowych, używają płaszczyzny danych. Płaszczyzna danych jest prawdopodobnie podstawowym składnikiem aplikacji w Twoim rozwiązaniu. Dzierżawcy zazwyczaj postrzegają go jako główny interfejs do używania systemu zgodnie z oczekiwaniami.

Z kolei płaszczyzna sterowania dołącza nowych najemców, tworzy bazy danych dla każdego najemcy i wykonuje inne operacje związane z zarządzaniem i konserwacją. Bez płaszczyzny sterowania administratorzy muszą polegać na ręcznych procesach. W niektórych przypadkach zadania płaszczyzny danych i płaszczyzny sterowania stają się splątane, co nadmiernie komplikuje rozwiązania.

Wiele złożonych systemów obejmuje płaszczyznę sterowania. Na przykład płaszczyzna sterowania platformy Azure, Azure Resource Manager, to zestaw interfejsów API, narzędzi i składników zaplecza, które wdrażają i konfigurują zasoby platformy Azure. Platforma Kubernetes zarządza wieloma zadaniami, takimi jak umieszczanie zasobników Kubernetes w węzłach roboczych. Prawie wszystkie rozwiązania typu oprogramowanie jako usługa (SaaS) mają płaszczyznę sterowania do obsługi zadań obejmujących wielu dzierżawców.

Podczas projektowania rozwiązań wielodostępnych dla wielu dzierżawców należy wziąć pod uwagę warstwy sterowania. W poniższych sekcjach opisano, jak określać zakres i projektować płaszczyznę sterowania.

Obowiązki płaszczyzny sterowania

Nie ma jednego szablonu dla płaszczyzny sterowania ani jej zadań. Wymagania i architektura Twojego rozwiązania określają, czego potrzebuje płaszczyzna sterowania i jak działa. W niektórych rozwiązaniach wielodzierżawnych płaszczyzna sterowania ma szeroki zakres obowiązków i jest złożonym systemem samym w sobie. W innych rozwiązaniach wielodzierżawnych warstwa sterowania ma tylko podstawowe obowiązki.

Ogólnie rzecz biorąc, płaszczyzna sterowania może mieć wiele z następujących podstawowych obowiązków:

  • Zarządzanie zasobami: Aprowizuje ona zasoby systemowe obsługujące obciążenie, w tym zasoby specyficzne dla dzierżawy i zarządza nimi. Płaszczyzna sterowania może wywoływać i organizować potok wdrażania lub uruchamiać operacje wdrażania bezpośrednio.

  • Konfiguracja zasobu:Konfiguruje ponownie udostępnione zasoby w celu rozpoznawania nowych dzierżawców. Na przykład płaszczyzna kontrolna może skonfigurować routing sieciowy, aby upewnić się, że ruch przychodzący dociera do zasobów odpowiedniego najemcy, lub mogą być konieczne działania skalujące pojemność zasobów.

  • Konfiguracja dzierżawcy: Przechowuje konfigurację każdego dzierżawcy i zarządza nią.

  • Zarządzanie cyklem życia tenantów: Obsługuje zdarzenia cyklu życia tenantów, w tym wdrażanie, przenoszenie i wycofywanie tenantów.

  • Integracja komercyjnego cyklu życia: Koordynuje subskrypcję, plan, uprawnienia, rozliczenia i stany dzierżawcy z zewnętrznymi systemami handlowymi lub rozliczeniowymi.

  • Telemetria: Śledzi ona korzystanie z Twoich funkcji przez każdego dzierżawcę i wydajność systemu.

  • Śledzenie zużycia: Mierzy i agreguje użycie zasobów każdego dzierżawcy. Metryki zużycia mogą informować systemy rozliczeniowe lub obsługiwać nadzór nad zasobami.

Jeśli korzystasz z w pełni wielodostępnego modelu i nie wdrażasz zasobów specyficznych dla dzierżawców, podstawowa płaszczyzna sterowania może jedynie śledzić dzierżawców oraz powiązane z nimi metadane. Na przykład gdy nowy lokator zarejestruje się w tej usłudze, płaszczyzna zarządzania może zaktualizować odpowiednie rekordy w bazie danych, aby reszta systemu mogła obsłużyć żądania nowego lokatora.

Z kolei jeśli rozwiązanie korzysta z modelu wdrażania, który wymaga infrastruktury specyficznej dla dzierżawy, takiej jak zautomatyzowany model jednodzierżawowy, płaszczyzna sterowania może mieć więcej obowiązków. Może być konieczne wdrożenie lub ponowne skonfigurowanie infrastruktury platformy Azure podczas dołączania nowej dzierżawy. W tym scenariuszu płaszczyzna sterowania prawdopodobnie współdziała z płaszczyznami sterowania dla innych narzędzi, takich jak resource manager lub płaszczyzna sterowania Kubernetes.

Zaawansowane płaszczyzny sterowania mogą podjąć więcej obowiązków:

  • Automatyczne operacje konserwacji: Wykonuje on typowe operacje konserwacji, w tym usuwanie lub archiwizowanie starych danych, tworzenie indeksów baz danych i zarządzanie nimi oraz rotację wpisów tajnych i certyfikatów kryptograficznych.

  • Rozmieszczanie dzierżawców: Przydziela dzierżawców do istniejących wdrożeń lub stempli wdrożenia na podstawie kryteriów, takich jak docelowe wykorzystanie stempla wdrożenia, wymagania dzierżawców i strategie upakowywania zasobów.

  • Ponowne równoważenie tenantów: Ponownie równoważy istniejących tenantów między stemplami wdrożenia w miarę zmian użycia.

  • Śledzenie aktywności klientów: Integruje się z zewnętrznymi rozwiązaniami do zarządzania klientami, takimi jak Dynamics 365, w celu śledzenia aktywności klientów.

Określanie zakresu warstwy sterowania

Starannie zastanów się, ile wysiłku należy przeznaczyć na utworzenie płaszczyzny sterowania dla rozwiązania. Warstwa sterowania nie zapewnia bezpośrednio natychmiastowej wartości dla klienta, co może utrudnić uzasadnienie zaangażowania inżynierów w projektowanie i tworzenie wysokiej jakości warstwy sterowania. Jednak wraz ze wzrostem i skalowaniem systemu coraz częściej potrzebujesz zautomatyzowanego zarządzania i operacji, aby nadążyć za wzrostem.

W niektórych sytuacjach może nie być potrzebna pełna płaszczyzna sterowania. Takie podejście może działać, jeśli system ma mniej niż 10 dzierżaw. Twój zespół może przejąć obowiązki płaszczyzny sterowania i używać ręcznych operacji i procesów do dołączania klientów i zarządzania nimi. Jednak powinieneś mieć proces i utrzymywać centralną lokalizację do śledzenia swoich najemców i ich konfiguracji.

Wskazówka

Jeśli nie utworzysz pełnej płaszczyzny sterowania, nadal należy zastosować systematyczne podejście do procedur zarządzania:

  • Dokładnie udokumentuj procesy.
  • Tworzenie i ponowne używanie skryptów dla operacji zarządzania, gdy jest to możliwe.

Jeśli musisz zautomatyzować procesy w przyszłości, dokumentacja i skrypty mogą stanowić podstawę płaszczyzny sterowania.

Gdy liczba najemców przekroczy kilka osób, możesz korzystać ze śledzenia każdego najemcy i stosowania monitorowania w całej flocie zasobów i najemców. Możesz zauważyć, że twój zespół poświęca coraz więcej czasu i nakładu pracy na zarządzanie dzierżawami. Możesz też zauważyć błędy lub problemy operacyjne z powodu niespójności w sposobie wykonywania zadań zarządzania przez członków zespołu. Jeśli wystąpią takie sytuacje, rozważ utworzenie bardziej kompleksowej płaszczyzny sterowania, aby podjąć te obowiązki.

Uwaga / Notatka

Jeśli zapewniasz samoobsługowe zarządzanie tenantami, potrzebujesz warstwy sterowania na wczesnym etapie. Możesz utworzyć podstawową płaszczyznę sterowania i zautomatyzować tylko niektóre z najczęściej używanych funkcji. W czasie można stopniowo dodawać więcej możliwości.

Zaprojektuj płaszczyznę sterowania

Po określeniu wymagań i zakresu płaszczyzny sterowania należy ją zaprojektować i zaplanować. Płaszczyzna sterowania jest ważnym elementem i zasługuje na taki sam poziom planowania jak każda inna część architektury.

Rozważania

Te zagadnienia realizują filary platformy Azure Well-Architected Framework, która stanowi zestaw wytycznych, których można użyć do poprawy jakości obciążenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Well-Architected Framework.

Płaszczyzna sterowania działa jako własny system, dlatego podczas projektowania jej należy wziąć pod uwagę wszystkie pięć filarów Well-Architected Framework. W poniższych sekcjach wyróżniono konkretne obszary, na których należy skupić się.

Niezawodność

Niezawodność pomaga zapewnić, że aplikacja może spełnić zobowiązania, które podejmujesz wobec swoich klientów. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Lista kontrolna przeglądu projektu dotycząca niezawodności.

Płaszczyzny sterowania często służą jako składniki o znaczeniu krytycznym. Należy zaplanować odpowiedni poziom rezyliencji i niezawodności, jakiej potrzebuje płaszczyzna sterowania.

Rozważ wpływ awarii płaszczyzny sterowania. W skrajnych przypadkach awaria może spowodować niedostępność całego rozwiązania. Nawet jeśli płaszczyzna sterowania nie jest pojedynczym punktem awarii, awaria może spowodować następujące problemy:

  • System nie może dołączyć nowych najemców, co może wpływać na sprzedaż i rozwój działalności.

  • System nie może zarządzać istniejącymi dzierżawcami, co powoduje więcej zgłoszeń do zespołu pomocy technicznej.

  • Nie można zmierzyć zużycia dzierżawców ani rozliczyć ich użycia, co powoduje utratę przychodu.

  • Nie można wyłączyć ani ponownie skonfigurować dzierżawy w odpowiedzi na incydent bezpieczeństwa.

  • Dług techniczny związany z utrzymaniem narasta, co powoduje długoterminowe szkody w systemie. Jeśli na przykład rozwiązanie wymaga nocnego czyszczenia starych danych, dyski mogą zostać pełne lub wydajność może ulec pogorszeniu.

Zdefiniuj cele poziomu usług dla płaszczyzny sterowania, w tym cele dostępności, cel czasu odzyskiwania (RTO) i cel punktu odzyskiwania (RPO). Cele ustawione dla płaszczyzny sterowania mogą różnić się od celów oferowanych klientom.

Zabezpieczenia

Bezpieczeństwo daje gwarancję ochrony przed celowymi atakami i nieprawidłowym użyciem cennych danych i systemów. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Lista kontrolna przeglądu projektu dotycząca zabezpieczeń.

Płaszczyzny sterowania są często wysoce uprzywilejowanymi systemami. Problemy z zabezpieczeniami w płaszczyźnie sterowania mogą mieć katastrofalne konsekwencje. W zależności od jego projektu i funkcjonalności płaszczyzna sterowania może być podatna na wiele różnych typów ataków, w tym następujące typy:

  • Nieautoryzowany dostęp do sekretów: Płaszczyzna sterowania może mieć dostęp do kluczy i sekretów wszystkich dzierżawców. Osoba atakująca, która ma dostęp do płaszczyzny sterowania, może uzyskać dostęp do danych lub zasobów poszczególnego najemcy.

  • Nadużycie możliwości wdrażania: Płaszczyzna sterowania często może wdrażać nowe zasoby w Azure. Osoby atakujące mogą wykorzystać twoją płaszczyznę sterowania, aby wprowadzić własne zasoby do twoich subskrypcji i narazić cię na wysokie koszty.

  • Odmowa usługi: Jeśli osoba atakująca pomyślnie wyłączy płaszczyznę sterowania, mogą wystąpić natychmiastowe i długoterminowe szkody w systemie i firmie. Aby dowiedzieć się więcej o potencjalnych konsekwencjach przestoju warstwy sterowania, zobacz Niezawodność.

Podczas projektowania i implementowania płaszczyzny sterowania należy postępować zgodnie z najlepszymi rozwiązaniami w zakresie zabezpieczeń i utworzyć kompleksowy model zagrożeń. Ten model powinien identyfikować i ograniczać potencjalne zagrożenia oraz problemy z zabezpieczeniami w rozwiązaniu.

Doskonałość operacyjna

Doskonałość operacyjna obejmuje procesy operacyjne, które wdrażają aplikację i działają w środowisku produkcyjnym. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Lista kontrolna projektu dotycząca doskonałości operacyjnej.

Płaszczyzna sterowania jest krytycznym składnikiem, dlatego należy dokładnie rozważyć sposób wdrażania i obsługi jej w środowisku produkcyjnym.

Podobnie jak inne części rozwiązania, należy wdrożyć instancje środowiska nieprodukcyjnego warstwy kontrolnej, celem dokładnego przetestowania ich funkcjonalności. Jeśli płaszczyzna sterowania wykonuje operacje wdrażania, zastanów się, w jaki sposób płaszczyzny sterowania nieprodukcyjne współdziałają ze środowiskiem platformy Azure i do której subskrypcji platformy Azure mają być wdrażane zasoby nieprodukcyjne. Zaplanuj szybkie czyszczenie zasobów testowych, aby nie gromadzić opłat przypadkowo.

Zaplanuj również, jak zarządzać dostępem zespołu do płaszczyzny sterowania. Przyznaj tylko takie uprawnienia, które członkowie zespołu potrzebują do wykonywania swoich obowiązków. Takie podejście pomaga zapobiegać zdarzeniom zabezpieczeń i zmniejszać wpływ przypadkowej błędnej konfiguracji.

Komponenty

Nie ma jednego szablonu do tworzenia płaszczyzny sterowania. Składniki, które projektujesz i tworzysz, zależą od wymagań. Większość płaszczyzn sterowania składa się z interfejsów API i komponentów roboczych działających w tle. W niektórych rozwiązaniach płaszczyzna sterowania zawiera również interfejs użytkownika, którego mogą używać Twoi członkowie zespołu, a nawet klienci.

Izolowanie płaszczyzny sterowania od obciążeń dzierżawców

Zasoby płaszczyzny sterowania należy oddzielić od zasobów obsługujących płaszczyzny danych dzierżawcy. Na przykład użyj oddzielnych serwerów baz danych, serwerów aplikacji i innych składników. Zachowaj zasoby płaszczyzny sterowania w dedykowanej grupie zasobów platformy Azure, oddzielnie od zasobów specyficznych dla dzierżawy.

Izolacja płaszczyzny sterowania zapewnia następujące korzyści:

  • Skalowanie można skonfigurować oddzielnie. Na przykład płaszczyzna sterowania może mieć spójne wymagania dotyczące zasobów, a zasoby dzierżaw mogą być skalowane elastycznie w zależności od ich potrzeb.

  • Wyraźna separacja tworzy przegrodę między płaszczyznami sterowania i płaszczyznami danych, co pomaga zapobiec rozprzestrzenianiu się problemów z zakłóceniem sąsiadów w całym rozwiązaniu.

  • Płaszczyzny sterowania są zazwyczaj wysoce uprzywilejowanymi systemami, które mają wysoki poziom dostępu. Izolacja płaszczyzny sterowania zmniejsza prawdopodobieństwo luki w zabezpieczeniach, dzięki czemu osoby atakujące mogą podnieść swoje uprawnienia w całym systemie.

  • Można wdrożyć oddzielne konfiguracje sieci i zapory. Płaszczyzny danych i płaszczyzny sterowania zwykle wymagają różnych typów dostępu do sieci.

Orkiestruj sekwencje długotrwałych operacji

Płaszczyzny sterowania zazwyczaj wykonują długotrwałe operacje wymagające koordynacji wielu systemów. Te operacje mogą również mieć złożone tryby awarii, dlatego należy wybrać technologie, które obsługują długotrwałe operacje lub przepływy pracy.

Na przykład podczas dołączania nowego dzierżawcy, płaszczyzna sterowania może uruchamiać następujące akcje w ustalonej kolejności:

  1. Wdróż nową bazę danych. Wykonanie tej operacji wdrażania platformy Azure może potrwać kilka minut.

  2. Zaktualizuj katalog metadanych dzierżawy. Ta akcja może obejmować uruchomienie polecenia w bazie danych Azure SQL.

  3. Wyślij powitalną wiadomość e-mail do nowego dzierżawcy. Ta akcja wywołuje interfejs API innej firmy w celu wysłania wiadomości e-mail.

  4. Zaktualizuj lub potwierdź subskrypcję komercyjną. Ta akcja może wywołać zewnętrzne API handlowe lub rozliczeniowe, które jest niezależne od provisioningu tenantu.

  5. Zaktualizuj system zarządzania relacjami z klientami (CRM), aby śledzić nowego dzierżawcę. Ta akcja wywołuje interfejs API firmy innej niż Microsoft.

Jeśli jakikolwiek krok w sekwencji zakończy się niepowodzeniem, rozważ sposób reagowania:

  • Ponów próbę wykonania operacji, która zakończyła się niepowodzeniem. Jeśli na przykład polecenie usługi Azure SQL w kroku 2 kończy się niepowodzeniem z błędem przejściowym, możesz ponowić próbę.

  • Przejdź do następnego kroku. Możesz na przykład zdecydować, że można pozwolić na to, aby aktualizacja systemu fakturowania nie powiodła się, ponieważ zespół sprzedaży może później ręcznie dodać klienta.

  • Porzuć przepływ pracy i uruchom ręczny proces odzyskiwania.

Należy również wziąć pod uwagę środowisko użytkownika dla każdego scenariusza awarii.

Koordynowanie cykli życia komercyjnego i technicznego

W przypadku rozwiązania komercyjnego oprogramowania jako usługi (SaaS) płaszczyzna sterowania może wymagać koordynowania subskrypcji komercyjnej klienta z cyklem życia dzierżawy technicznej. Te przepływy pracy są powiązane, ale nie zakładaj, że są identyczne lub że każde przejście stanu powiedzie się natychmiast.

Typowy przepływ pracy aktywacji może obejmować następujące operacje:

  1. Odbierz zdarzenie zakupu lub subskrypcji z systemu handlowego lub rozliczeniowego.
  2. Zweryfikuj identyfikatory oferty, planu, klienta i subskrypcji.
  3. Utwórz tenant lub skojarz subskrypcję z istniejącym tenantem.
  4. Aprowizuj lub skonfiguruj zasoby dzierżawy.
  5. Aktywuj uprawnienia dzierżawcy, jeśli ma to zastosowanie.
  6. Potwierdź aktywację do systemu zewnętrznego.

Po aktywacji płaszczyzna sterowania może również koordynować zmiany planu, zmiany uprawnień, pomiar użycia, zawieszenie, ponowne aktywowanie, anulowanie i odłączanie.

Traktuj te operacje jako rozproszone przepływy pracy. Systemy zewnętrzne mogą wysyłać zduplikowane, opóźnione lub występujące w niewłaściwej kolejności zdarzenia. Mogą one również stać się niedostępne po pomyślnym zakończeniu części przepływu pracy, więc zaprojektuj procesy tak, aby były odporne i możliwe do odzyskania.

W przypadku wdrożeń hostowanych przez klienta określ, w jaki sposób płaszczyzna sterowania wykrywa i wymusza uprawnienia oraz kontrolę dostępu, gdy obciążenie jest rozłączone lub gdy dzierżawa ogranicza dostęp dostawcy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Wybieranie modelu hostingu i zarządzania.

Zarządzaj współdzielonymi komponentami

Płaszczyzna sterowania musi rozpoznawać wszystkie składniki, które są współużytkowane, a nie przeznaczone dla określonych dzierżaw. Niektóre składniki mogą być współużytkowane przez wszystkich dzierżawców w ramach stampa. Inne składniki mogą być współużytkowane przez wszystkie stemple w regionie, a nawet współużytkowane globalnie we wszystkich regionach i stemplach. Na etapie dołączania, rekonfiguracji czy odłączania dzierżawy, warstwa kontrolna musi być skonfigurowana do zarządzania tymi udostępnionymi składnikami.

Niektóre współdzielone komponenty wymagają ponownej konfiguracji po dodaniu lub usunięciu dzierżawców. Załóżmy na przykład, że masz globalnie udostępniony profil usługi Azure Front Door. W przypadku dodania dzierżawcy, który dysponuje niestandardową nazwą domeny, może być konieczna aktualizacja konfiguracji profilu przez płaszczyznę sterowania, aby skierować żądania dla tej nazwy domeny do właściwej aplikacji. Podobnie, gdy dzierżawa jest odłączona, płaszczyzna sterowania może wymagać usunięcia niestandardowej nazwy domeny z profilu usługi Azure Front Door, aby uniknąć ataków przejęcia poddomeny.

Współużytkowane składniki mogą mieć złożone reguły skalowania, których musi przestrzegać płaszczyzna sterowania. Jeśli na przykład używasz podejścia do pakowania bin do wdrażania baz danych dzierżawców, płaszczyzna sterowania musi przypisać każdą nową bazę danych do elastycznej puli Azure SQL.

W tym przykładzie płaszczyzna sterowania musi reagować na następujące zmiany:

  • Dodano lub usunięto dzierżawcę: Ponownie oceń konfigurację puli i zdecyduj, czy zmienić zasoby puli. Na przykład obciążenie może wymagać zwiększenia zasobów przydzielonych do puli dla każdej dziesiątej dodawanej bazy danych.
  • Osiągnięto limit puli: Gdy osiągniesz maksymalną liczbę baz danych, które można przypisać do pojedynczej elastycznej puli, utwórz nową pulę i użyj tej puli dla nowych baz danych dzierżaw.

Płaszczyzna sterowania musi zarządzać tymi współdzielonymi komponentami, w tym ich skalowaniem i ponownym konfigurowaniem, kiedy zachodzą zmiany.

Gdy płaszczyzna sterowania zarządza udostępnionymi składnikami, ważne jest, aby pamiętać o warunkach wyścigu, które mogą wystąpić, gdy wiele operacji odbywa się równolegle. Jeśli na przykład dołączysz nowego dzierżawcę w tym samym czasie, gdy odłączysz innego dzierżawcę, musisz upewnić się, że ostateczny stan końcowy jest spójny i spełnia wymagania dotyczące skalowania.

Użyj wielu płaszczyzn sterowania

W złożonym środowisku może być konieczne użycie wielu płaszczyzn sterowania, które zarządzają różnymi obszarami. Wiele rozwiązań wielodostępnych bazuje na wzorcu Deployment Stamps i dzieli dzierżawców między wiele sygnatur wdrożenia. W tym wzorcu można utworzyć oddzielne płaszczyzny sterowania dla obowiązków globalnych i obowiązków stemplowych.

Wskazówka

Koordynowanie działań na wielu płaszczyznach sterowania zwiększa złożoność, dlatego staraj się zminimalizować liczbę tworzonych płaszczyzn sterowania. Większość rozwiązań wymaga tylko jednej płaszczyzny sterowania.

Globalne płaszczyzny sterowania

Globalna płaszczyzna sterowania zwykle obsługuje ogólne zarządzanie dzierżawcami i śledzenie ich. Globalna płaszczyzna sterowania może mieć następujące obowiązki:

  • Przypisywanie tenantu: Globalna płaszczyzna sterowania określa, z którego stampu tenant powinien korzystać. Określenie tych czynników może opierać się na takich elementach, jak region najemcy, wykorzystanie mocy każdego znacznika oraz wymagania dotyczące poziomu obsługi najemcy.

  • Zarządzanie wdrażaniem dzierżawcy i cyklem życia: Te obowiązki obejmują śledzenie wszystkich dzierżawców we wszystkich wdrożeniach.

Płaszczyzny kontroli wdrożenia

Każda sygnatura wdrożenia zawiera własną płaszczyznę sterowania sygnaturą, która zarządza dzierżawami i zasobami przydzielonymi do tej sygnatury. Płaszczyzna sterowania obsługą stempla może mieć następujące obowiązki:

  • Aprowizowanie zasobów dzierżawy: Tworzy zasoby specyficzne dla dzierżawy i zarządza nimi w ramach stempla, takie jak bazy danych i kontenery magazynu.

  • Zarządzanie zasobami udostępnionymi: Monitoruje zużycie zasobów udostępnionych i wdraża nowe wystąpienia, gdy zbliżają się do maksymalnej pojemności.

  • Operacje konserwacyjne: Obsługuje zadania w ramach stempla, takie jak zarządzanie indeksem bazy danych i operacje oczyszczania.

Płaszczyzna sterowania każdego stempla koordynuje się z globalną płaszczyzną sterowania. Na przykład, gdy nowy najemca się zarejestruje, globalna płaszczyzna sterowania może początkowo wybrać znacznik dla zasobów najemcy. Następnie globalna płaszczyzna sterowania inicjuje płaszczyznę sterowania jednostki wdrożeniowej do utworzenia niezbędnych zasobów dla dzierżawcy.

Na poniższym diagramie pokazano, jak dwie płaszczyzny sterowania mogą współistnieć w jednym systemie.

Diagram przedstawiający projekt systemu logicznego. Projekt ma globalną płaszczyznę sterowania i płaszczyzny sterowania sygnaturami.

Płaszczyzny sterowania tenantu

Dzierżawcy mogą używać płaszczyzny sterowania na poziomie dzierżawy do zarządzania własnymi zasobami logicznymi lub fizycznymi. Płaszczyzna sterowania użytkownika może mieć następujące obowiązki:

  • Zarządzanie konfiguracją: Obsługuje konfigurację specyficzną dla dzierżawy, na przykład dostęp użytkowników.

  • Operacje konserwacji inicjowane przez dzierżawcę: Obsługuje operacje, takie jak tworzenie kopii zapasowych danych lub pobieranie poprzednich kopii zapasowych.

  • Zarządzanie aktualizacjami: Wykonuje aktualizacje, jeśli zezwolisz dzierżawcom na samodzielne zarządzanie aktualizacjami swoich aplikacji.

Na poniższym diagramie przedstawiono złożony system, który ma globalną płaszczyznę sterowania, płaszczyzny sterowania sygnaturami i płaszczyzny sterowania dzierżawcy.

Diagram przedstawiający projekt systemu logicznego. Projekt ma globalną płaszczyznę sterowania, płaszczyzny sterowania stempla i płaszczyzny sterowania dzierżawy.

Współautorzy

Firma Microsoft utrzymuje ten artykuł. Następujący współautorzy napisali ten artykuł.

Główny autor:

  • John Downs | Główny inżynier oprogramowania, Azure Patterns & Practices

Inni współautorzy:

Aby wyświetlić niepubliczne profile LinkedIn, zaloguj się do LinkedIn.

Następny krok

Rozważ sposób mierzenia zużycia przez dzierżawców w rozwiązaniu.