wielodostępność i Azure Files

Azure Files udostępnia zarządzane udziały plików, których rozwiązania wielodostępne mogą używać do przechowywania danych dzierżawców. W tym artykule opisano modele izolacji i funkcje Azure Files dla rozwiązań wielodzierżawnych. Zawiera on linki do wskazówek, które mogą ułatwić planowanie izolowania plików dzierżawców oraz zarządzania dostępem, szyfrowaniem i użyciem.

Modele izolacji

Jeśli używasz Azure Files w systemie wielodzierżawnym, określ poziom izolacji, który ma być stosowany. Udziały plików można udostępniać, tworzyć udziały plików dla każdego dzierżawcy na koncie magazynowym lub używać dedykowanych zasobów dla każdego dzierżawcy. Wybierz mechanizmy kontroli dostępu i modele izolacji zgodne z używanym protokołem i dostawcą zasobów. W poniższej tabeli przedstawiono podsumowanie różnic między głównymi modelami izolacji dzierżawców dla udziałów plików na kontach magazynu. Aby uzyskać alternatywę, która nie wymaga kont magazynu danych, zobacz Udziały plików jako zasoby autonomiczne.

Rozważenie Współdzielone zasoby plików Udziały plików dla każdej dzierżawy Konta magazynowe dla każdego dzierżawcy
Izolacja danych Średnio wysoki. Zastosuj reguły autoryzacji dla plików i katalogów specyficznych dla użytkownika. Średnio-wysoki High
Izolacja wydajności Low Nisko-średni Większość przydziałów i limitów ma zastosowanie do całego konta magazynu. Ustaw limity przydziału rozmiaru dla każdego udziału plików lub użyj udziałów SSD v2 z aprowizacją, aby aprowizować liczbę operacji we/wy na sekundę i przepływność dla każdego udziału. High
Złożoność wdrożenia Low Medium High
Złożoność operacyjna Low Medium High
Przykładowy scenariusz Aplikacja kontroluje cały dostęp do plików. Dzierżawcy uzyskują dostęp do własnych plików. Każda dzierżawa ma własną sygnaturę wdrożenia.

Note

Podczas wybierania modelu izolacji należy wziąć pod uwagę przydziały i limity. Te limity obejmują limity usługi Azure, cele skalowalności usługi Azure Files i cele skalowalności dla dostawcy zasobów usługi Storage.

Współdzielone zasoby plików

Podczas pracy z zasobami plikowymi można użyć współdzielonego zasobu plikowego, który zawiera ścieżki plików, aby oddzielać dane dla każdego lokatora.

Identyfikator najemcy Przykładowa ścieżka pliku
tenant-a https://contoso.file.core.windows.net/share/tenant-a/file1.mp4
tenant-b https://contoso.file.core.windows.net/share/tenant-b/file2.mp4

Ścieżki plików identyfikują dane każdego dzierżawcy, ale same nie wymuszają izolacji. Rozważ podejścia do izolacji na podstawie sposobu uzyskiwania dostępu do danych w udziale sieciowym przez aplikacje:

  • W przypadku dostępu SMB zastosuj autoryzację na poziomie udziału sieciowego oraz uprawnienia katalogu lub pliku, aby ograniczyć dostęp każdego dzierżawcy.
  • W przypadku dostępu FileREST należy wydać tokeny dostępu współdzielonego (SAS) ograniczone do odpowiednich zasobów lub wymusić izolację w aplikacji.
  • W przypadku dostępu do systemu plików NFS nie należy polegać na katalogach dzierżawców ani oddzielnych udziałach w ramach jednego konta magazynu, aby odizolować wzajemnie nieufnych klientów kontrolowanych przez dzierżawców. System plików NFS używa kontroli dostępu na poziomie sieci zamiast uwierzytelniania opartego na użytkownikach. Klasyczne udziały współdzielą reguły sieci na poziomie konta. Kierowanie dostępu za pośrednictwem zaufanej warstwy aplikacji lub używanie oddzielnych kont magazynu danych lub oddzielnych udziałów z ograniczeniami sieci specyficznymi dla dzierżawy.

Jeśli używasz udostępnionych udziałów plików, zastanów się, czy chcesz śledzić dane i użycie dla każdego dzierżawcy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Monitorowanie.

Udziały plików dla każdej dzierżawy

Można utworzyć indywidualne zasoby plików dla każdego dzierżawcy w ramach jednego konta magazynowego. W tym scenariuszu użyj kontroli dostępu Azure Files, aby zarządzać dostępem do danych każdego dzierżawcy. Wybierz autoryzację opartą na tożsamości dla protokołu SMB lub dostęp ograniczony do zakresu dla FileREST. Można również monitorować pojemność wykorzystywaną przez każdy udział plików.

W przypadku udziałów plików SSD model provisioned v2 umożliwia niezależne przydzielanie magazynu, liczby operacji we/wy na sekundę i przepływności dla każdego udziału. Ta funkcja zwiększa izolację wydajności między dzierżawcami, ponieważ działania jednego dzierżawcy nie zużywają przepustowości, którą przydzielasz dla udziału innego dzierżawcy. Obsługuje również śledzenie kosztów dla poszczególnych dzierżaw, ponieważ Azure Files rozlicza każdy udział plików za aprowizowaną pojemność.

Konta magazynowe dla każdego dzierżawcy

Dedykowane konto magazynowe dla każdego dzierżawcy izoluje klucze konta magazynowego, które można obracać niezależnie. Umożliwia również skalowanie rozwiązania poza limity i przydziały dla każdego konta magazynowego. Należy jednak również wziąć pod uwagę maksymalną liczbę kont przechowywania dozwolonych w ramach jednej subskrypcji Azure.

Udostępnione foldery jako zasoby autonomiczne

Udział plików File Share można utworzyć jako autonomiczny zasób najwyższego poziomu platformy Azure przy użyciu dostawcy zasobów Microsoft.FileShares, który wdraża udział bez konta magazynu. Każdy udział ma własną wydajność, nadmiarowość, sieć i ustawienia rozliczeń, dzięki czemu można izolować dzierżawców bez zarządzania limitami współużytkowanego konta magazynu. Podczas oceny tego modelu należy wziąć pod uwagę liczbę udziałów plików platformy Azure, które można wdrożyć dla każdej subskrypcji w każdym regionie.

Ten dostawca zasobów obsługuje obecnie tylko udziały SSD NFS 4.1 korzystające z modelu rozliczeń provisioned v2 i nie obsługuje protokołu SMB. Jeśli dzierżawcy potrzebują dostępu SMB, jak opisano w temacie Kontrola dostępu oparta na tożsamości, lub magazynu HDD, zamiast tego użyj udziałów plików w ramach konta magazynu. Aby uzyskać pełną listę różnic, zobacz Porównanie dostawców Microsoft.Storage i Microsoft.FileShares.

Funkcje Azure Files, które obsługują wielodzierżawność

Poniższe Azure Files funkcje mogą pomóc w zaimplementowaniu i obsłudze wybranego modelu izolacji.

Sygnatury dostępu współdzielonego

Jeśli uzyskujesz dostęp do Azure Files za pośrednictwem interfejsu API FileREST, rozważ kierowanie żądań klientów za pośrednictwem warstwy aplikacji, czy zezwalanie klientom na bezpośrednie łączenie się z udziałem plików. Bezpośredni dostęp klienta może zmniejszyć obciążenie aplikacji zaplecza i liczbę przeskoków sieciowych.

sygnatura dostępu współdzielonego (SAS) umożliwia zapewnienie aplikacjom klienckim ograniczonego dostępu do udziałów plików lub pojedynczych plików. Można ograniczyć operacje, które klient może wykonać, oraz okres, w którym jest dozwolony dostęp. Autoryzacja SAS ma zastosowanie do żądań FileREST, a nie do dostępu do protokołu SMB lub NFS.

Użyj wzorca Valet Key, aby wystawiać ograniczone tokeny SAS ze swojego poziomu aplikacji. Uwierzytelnij klienta przy użyciu systemu uwierzytelniania aplikacji, określ, do których plików dzierżawcy mają dostęp, i wystaw token tylko dla wymaganych zasobów i operacji.

Przechowywane zasady dostępu umożliwiają zdefiniowanie pojedynczej zasady do użycia w przypadku wystawiania wielu tokenów SAS usługi. Przechowywane zasady dostępu nie mają zastosowania do tokenów SAS delegowania użytkownika ani tokenów SAS konta.

Delegowanie użytkownika SAS

Sygnatura dostępu współdzielonego usługi lub sygnatura dostępu współdzielonego konta jest podpisana przy użyciu jednego z kluczy konta magazynu. Sygnatura sygnatura dostępu współdzielonego delegowania użytkownika jest zamiast tego zabezpieczona przy użyciu poświadczeń Microsoft Entra. Warstwa aplikacji żąda klucza delegowania użytkownika przy użyciu własnej tożsamości zarządzanej, a następnie podpisuje tokeny o określonym zakresie i ograniczone czasowo dla każdego dzierżawcy. Nie dystrybuujesz ani nie przechowujesz kluczy kont. Microsoft zaleca używanie SAS delegowania użytkownika zamiast SAS klucza konta, jeśli projekt rozwiązania na to pozwala.

Użyj krótkich okresów istnienia tokenu i zaplanuj sposób cofnięcia dostępu w przypadku naruszenia zabezpieczeń tokenu. Aby skorelować dzienniki aplikacji z dziennikami Azure Files, ustaw identyfikator żądania klienta (x-ms-client-request-id) w żądaniach FileREST i zarejestruj go obok identyfikatora dzierżawy.

Kontrola dostępu oparta na tożsamości

Gdy aplikacja komunikuje się za pośrednictwem protokołu SMB, Azure Files obsługuje autoryzację opartą na tożsamościach zarówno na poziomie udziału, jak i katalogu lub pliku.

Do obsługi tożsamości hybrydowych i tylko w chmurze można użyć lokalnych usług Active Directory Domain Services, Microsoft Entra Domain Services lub Microsoft Entra Kerberos dla tożsamości hybrydowych i tylko w chmurze. Korzystając z Microsoft Entra Kerberos, tożsamości tylko w chmurze mogą uzyskiwać dostęp do udziału sieciowego bez kontrolera domeny, co eliminuje zależność od środowiska lokalnego podczas autoryzowania użytkowników każdej dzierżawy. Każde konto magazynu danych obsługuje tylko jedno z tych źródeł tożsamości i dotyczy ono wszystkich udziałów plików na tym koncie. Jeśli dzierżawcy wymagają różnych źródeł tożsamości, należy odizolować tych dzierżawców na oddzielnych kontach magazynowych.

Encryption

Azure Files szyfruje dane magazynowane przy użyciu kluczy zarządzanych przez Microsoft domyślnie. W przypadku udziałów plików na koncie magazynu można użyć kluczy zarządzanych przez klienta. Jeśli każdy dzierżawca wymaga oddzielnego klucza szyfrowania, użyj oddzielnych kont magazynu danych, ponieważ klucz ma zastosowanie na poziomie konta.

Udziały plików utworzone za pośrednictwem Microsoft.FileShares dostawcy zasobów używają kluczy zarządzanych Microsoft i nie obsługują kluczy zarządzanych przez klienta. Podczas wybierania modelu izolacji i planowania cyklu życia tenanta należy wziąć pod uwagę te różnice.

Monitoring

W rozwiązaniu wielodostępnym zastanów się, czy należy zmierzyć zużycie dla każdego najemcy. Zdefiniuj określone metryki do śledzenia, takie jak pojemność pamięci masowej używana przez każdego dzierżawcę lub liczba operacji wykonywanych na plikach każdego dzierżawcy. Możesz również użyć alokacji kosztów, aby śledzić koszty użycia każdego najemcy i włączyć rozliczanie kosztów w wielu subskrypcjach.

Azure Files zapewnia wbudowane możliwości monitorowania. Pojemność każdego udziału sieciowego można wyświetlić, ale nie każdego folderu. Jeśli dzierżawy współużytkują udział sieciowy, zaplanuj sposób mierzenia użycia dla każdej dzierżawy.

Możesz zbierać dzienniki żądań, a następnie agregować i analizować je dla każdego dzierżawcy. Sprawdź, które operacje są rejestrowane przez protokół i dostawcę zasobów. W rozwiązaniach, które tworzą duże ilości żądań, należy rozważyć, czy korzyści uzasadniają koszt przechwytywania i przetwarzania tych dzienników.

Contributors

Microsoft utrzymuje ten artykuł. Następujący współautorzy napisali ten artykuł.

Główny autor:

  • John Downs | Główny inżynier oprogramowania, Azure Patterns & Practices

Inni współautorzy:

Aby wyświetlić niepubliczne profile LinkedIn, zaloguj się do LinkedIn.