Zabezpieczanie wdrożenia usługi Azure Load Balancer

Azure Load Balancer zapewnia możliwości równoważenia obciążenia warstwy 4 w celu dystrybucji ruchu przychodzącego i wychodzącego między wystąpieniami zaplecza w dobrej kondycji. Ponieważ Load Balancer działa w warstwie transportu, należy połączyć ją z mechanizmami kontroli sieci, mechanizmami kontroli tożsamości, monitorowaniem i szyfrowaniem na poziomie obciążenia, aby zabezpieczyć pełne wdrożenie.

Ten artykuł zawiera zalecenia dotyczące zabezpieczeń Azure Load Balancer. Zaimplementowanie tych zaleceń ułatwia spełnienie zobowiązań w zakresie zabezpieczeń i poprawę ogólnego poziomu zabezpieczeń wdrożenia. Aby zapoznać się z omówieniem usług zabezpieczeń sieciowych platformy Azure oraz sposobu ich współdziałania, zobacz Czym są zabezpieczenia sieciowe platformy Azure?.

Zalecenia dotyczące zabezpieczeń w tym artykule implementują zasady Zero Trust: "Weryfikuj dokładnie", "Stosuj dostęp o najmniejszych uprawnieniach" i "Zakładaj, że doszło do naruszenia". Aby uzyskać kompleksowe wskazówki dotyczące zerowego zaufania, zobacz Centrum wskazówek dotyczących zerowego zaufania.

Bezpieczeństwo sieci

Zabezpieczenia sieci dla Azure Load Balancer koncentrują się na ograniczeniu narażenia ruchu przychodzącego, kontrolowaniu łączności wychodzącej, weryfikowaniu kondycji zaplecza i integracji z innymi usługami zabezpieczeń sieci Azure.

• Użyj jednostki SKU usługa Load Balancer w warstwie Standardowa: Wdrażanie usługa Load Balancer w warstwie Standardowa dla obciążeń produkcyjnych. usługa Load Balancer w warstwie Standardowa jest zgodny z modelem zabezpieczonym domyślnie z zamkniętymi połączeniami przychodzącymi, obsługuje strefy dostępności i zapewnia umowę SLA w wersji 99.99%. Moduł równoważenia obciążenia Basic został wycofany z dniem 30 września 2025 r. i nie powinien być używany w nowych wdrożeniach. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Omówienie usługi Azure Load Balancer.

• Implementuj grupy bezpieczeństwa sieciowego na podsieciach i interfejsach sieciowych: Zastosuj grupy bezpieczeństwa sieciowego (NSG) do podsieci backendowych i interfejsów sieciowych, aby wyraźnie zezwalać tylko na wymagany ruch aplikacji. Reguły równoważenia obciążenia przypisują ruch frontendu do pul zaplecza, podczas gdy sieciowe grupy zabezpieczeń (NSG) niezależnie określają, czy ten ruch jest dozwolony. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz standardowy poziom zabezpieczeń dla usługi Azure Load Balancer.

• Zezwalaj na ruch sondy kondycji usługi Azure Load Balancer: Sprawdź dostęp sondy kondycji oddzielnie od dostępu ruchu aplikacji. Zezwól na tag usługi AzureLoadBalancer w sieciowych grupach zabezpieczeń (NSG) oraz na adres IP 168.63.129.16 w lokalnych zasadach zapory, aby sondy mogły docierać do instancji zaplecza. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz sondy kondycji modułu równoważenia obciążenia platformy Azure.

• Użyj wewnętrznego modułu równoważenia obciążenia dla prywatnych obciążeń: wdroż wewnętrzny moduł równoważenia obciążenia z prywatnymi adresami IP frontendu, gdy usługa nie wymaga bezpośredniej ekspozycji w Internecie. Użyj komunikacji równorzędnej sieci wirtualnej, sieci VPN, usługi ExpressRoute, usługi Azure Firewall lub wzorców prywatnego dostępu, aby kontrolować, kto może uzyskać dostęp do frontonu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Azure Load Balancer components.

• Chroń publiczne moduły równoważenia obciążenia przy użyciu usługi Azure DDoS Protection: Włącz usługę Azure DDoS Network Protection w sieci wirtualnej, która obsługuje publiczne moduły równoważenia obciążenia. Usługa DDoS Protection zapewnia rozszerzone możliwości ograniczania ryzyka i wykrywania ataków DDoS, które monitorują punkty końcowe pod kątem zagrożeń i oznak nadużyć. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Protect your public load balancer with Azure DDoS Protection (Ochrona publicznego modułu równoważenia obciążenia przy użyciu usługi Azure DDoS Protection.

• Użyj jawnej łączności wychodzącej: nie polegaj na domyślnym dostępie wychodzącym. W wersjach API wydanych po 31 marca 2026 roku nowe sieci wirtualne domyślnie wykorzystują prywatne podsieci i wymagają wyraźnej metody wychodzącej do dotarcia do publicznych punktów końcowych. Istniejące sieci wirtualne nie są automatycznie zmieniane. Używaj Azure NAT Gateway, aby uzyskać przewidywalne wychodzące adresy IP, lub skonfiguruj jawne reguły ruchu wychodzącego w usłudze usługa Load Balancer w warstwie Standardowa, gdy NAT Gateway nie jest odpowiednim rozwiązaniem. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Powiązania wychodzące w Azure i Azure NAT Gateway overview.

• Skonfiguruj odpowiedni tryb dystrybucji: wybierz tryb dystrybucji, który odpowiada wymaganiom aplikacji i zabezpieczeń. Stosuj domyślne 5-elementowe haszowanie w przypadku większości obciążeń roboczych, a utrzymywania sesji używaj tylko wtedy, gdy wymaga tego aplikacja, ponieważ może ono powodować nierównomierny rozkład ruchu i zmniejszać odporność systemu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz tryby dystrybucji Azure Load Balancer.

• Włącz resetowanie TCP dla lepszej obsługi połączeń: Skonfiguruj resetowanie TCP w regułach równoważenia obciążenia, aby klienci i aplikacje zaplecza odbierały dwukierunkowe pakiety resetu TCP po upływie limitu czasu bezczynności. Jednoznaczny stan połączenia pomaga aplikacjom szybciej wrócić do działania i ogranicza liczbę niejednoznacznych półotwartych połączeń. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz najlepsze praktyki dotyczące usługi Azure Load Balancer.

• Bezpieczne projekty pływających adresów IP i bramy równoważenia obciążenia: W przypadku korzystania z pływającego adresu IP w scenariuszach wysokiej dostępności należy poprawnie skonfigurować interfejsy pętli zwrotnej i zastosować reguły zapory hosta. W przypadku bramy Load Balancer i wirtualnych urządzeń sieciowych należy oddzielić ruch zaufany i niezaufany w różnych interfejsach tunelu oraz uwzględnić obciążenie nagłówka sieci VXLAN. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz najlepsze praktyki dotyczące usługi Azure Load Balancer.

• Zintegruj usługi inspekcji w razie potrzeby: Azure Load Balancer jest usługą warstwy 4 i nie sprawdza ładunków danych aplikacji. Kieruj ruch przez Azure Firewall, wirtualne urządzenia sieciowe, usługę Application Gateway lub Azure Front Door, jeśli potrzebujesz zapory, zapory aplikacji sieci Web lub inspekcji na poziomie warstwy 7. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Najlepsze rozwiązania architektoniczne dotyczące usługi Azure Load Balancer.

Zarządzanie tożsamością i dostępem

Zarządzanie tożsamościami i dostępem dla usługi Azure Load Balancer określa, kto może tworzyć, aktualizować, usuwać i przeglądać zasoby tej usługi, reguły, sondy, adresy IP frontendu, pule zaplecza oraz połączenia wychodzące.

• Użyj identyfikatora Microsoft Entra ID na potrzeby dostępu do płaszczyzny zarządzania: Wymagaj, aby administratorzy uwierzytelniali się za pomocą identyfikatora Microsoft Entra ID podczas korzystania z witryny Azure Portal, interfejsu wiersza polecenia platformy Azure (Azure CLI), programu Azure PowerShell lub interfejsów API usługi Azure Resource Manager. Zastosuj mechanizmy kontroli dostępu warunkowego, takie jak uwierzytelnianie wieloskładnikowe, zgodne wymagania dotyczące urządzeń i zasady ryzyka logowania dla ról uprzywilejowanych sieci. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Dostęp warunkowy Microsoft Entra.

• Wdróż kontrolę dostępu opartą na rolach na platformie Azure: Przypisz role RBAC platformy Azure użytkownikom, grupom, tożsamościom zarządzanym i kontom automatyzacji, które zarządzają modułami równoważenia obciążenia. Użyj wbudowanych ról, takich jak Współautor sieci tylko wtedy, gdy wymagany jest pełny zakres zarządzania siecią. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz artykuł Co to jest kontrola dostępu oparta na rolach na platformie Azure?.

• Stosuj zasadę najmniejszych uprawnień: unikaj szerokich przypisań ról Owner lub Contributor w przypadku rutynowych operacji modułu równoważenia obciążenia. Utwórz role niestandardowe, gdy operatorzy potrzebują tylko określonych uprawnień do operacji odczytu, zapisu, reguł, sond lub pul zaplecza modułu równoważenia obciążenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Role niestandardowe platformy Azure.

• Użyj usługi Privileged Identity Management do zarządzania dostępem uprzywilejowanym: Skonfiguruj role o dużym znaczeniu jako kwalifikujące się zamiast przypisywać je na stałe, korzystając z usługi Microsoft Entra Privileged Identity Management (PIM). Wymagaj zatwierdzenia, uwierzytelnienia wieloskładnikowego, uzasadnienia i ograniczonej czasowo aktywacji dla ról, które mogą zmieniać moduły równoważenia obciążenia w środowisku produkcyjnym. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Co to jest microsoft Entra Privileged Identity Management?.

• Oddzielne obowiązki dla zespołów ds. sieci i obciążeń: Ogranicz, kto może zmieniać reguły równoważenia obciążenia, reguły NAT dla ruchu przychodzącego, reguły ruchu wychodzącego, członkostwo w puli zaplecza i ustawienia sondy. Rozdzielenie obowiązków zmniejsza ryzyko, że pojedyncza tożsamość z naruszonym zabezpieczeniami może uwidocznić usługę i zmienić obciążenie za nią. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Najlepsze praktyki kontroli dostępu opartej na rolach w Azure.

• Przeprowadzaj inspekcję zmian w płaszczyźnie zarządzania: Monitoruj zdarzenia dziennika aktywności platformy Azure pod kątem zmian konfiguracji modułu równoważenia obciążenia, przypisań ról oraz zmian ustawień diagnostycznych. Alert dotyczący nieoczekiwanych aktualizacji konfiguracji adresów IP frontonu, mapowań reguł, reguł ruchu wychodzącego lub członkostwa w puli zaplecza. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Monitor Azure Load Balancer.

Ochrona danych

Ochrona danych Azure Load Balancer koncentruje się na ochronie ruchu obsługiwanego przez obciążenia zaplecza oraz ochronie konfiguracji i telemetrii, ponieważ Load Balancer nie przechowuje danych aplikacji klienta.

• Szyfruj ruch aplikacji od początku do końca: Azure Load Balancer działa w warstwie 4 i nie kończy połączeń TLS ani nie analizuje zawartości pakietów. Skonfiguruj protokół TLS w aplikacji zaplecza lub w usłudze warstwy 7 przed zapleczem, aby ruch pozostał zaszyfrowany w razie potrzeby. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Najlepsze rozwiązania architektoniczne dotyczące usługi Azure Load Balancer.

• Użyj odpowiednią usługę na potrzeby kończenia żądań protokołu TLS: jeśli obciążenie HTTP lub HTTPS wymaga zakończenia protokołu TLS, zarządzania certyfikatami, routingu adresów URL lub inspekcji zapory aplikacji internetowej, użyj Azure Application Gateway lub Azure Front Door zamiast polegać na Load Balancer dla tych funkcji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Omówienie usługi Azure Load Balancer.

• Chroń wpisy tajne i certyfikaty zaplecza: Przechowuj certyfikaty TLS, klucze prywatne i wpisy tajne aplikacji używane przez wystąpienia zaplecza w usłudze Azure Key Vault. Użyj tożsamości zarządzanych dla obciążeń backendowych zamiast osadzać wpisy tajne w skryptach, szablonach lub rozszerzeniach maszyn wirtualnych. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Omówienie usługi Azure Key Vault.

• Bezpieczne miejsca docelowe danych diagnostycznych: metryki modułu równoważenia obciążenia, dzienniki przepływu i zarchiwizowana diagnostyka mogą obejmować adresy IP, porty i szczegóły topologii. Ogranicz dostęp do obszarów roboczych usługi Log Analytics, kont magazynowych i usługi Event Hubs, do których są wysyłane dane diagnostyczne, oraz stosuj klucze zarządzane przez klienta dla kont magazynowych, jeśli wymagają tego zasady zgodności obowiązujące w Twojej organizacji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Szyfrowanie usługi Azure Storage.

• Unikaj uwidaczniania poufnej topologii w nazwach i tagach: nie dołączaj wpisów tajnych, wewnętrznych nazw projektów ani poufnych szczegółów sieci w nazwach modułu równoważenia obciążenia, nazwach reguł, publicznych etykietach DNS adresów IP lub tagach zasobów. Te wartości mogą być wyświetlane w dziennikach, eksportach, alertach i przeglądach dostępu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Reguły nazewnictwa i ograniczenia dotyczące zasobów platformy Azure.

Rejestrowanie i monitorowanie

Rejestrowanie i monitorowanie Azure Load Balancer zapewnia wgląd w dostępność, sondy kondycji, wzorce ruchu i zmiany konfiguracji, dzięki czemu zespoły mogą szybko wykrywać problemy z zabezpieczeniami i niezawodnością.

• Włącz ustawienia diagnostyczne: Skonfiguruj ustawienia diagnostyczne, aby wysyłać metryki modułu równoważenia obciążenia i obsługiwane dzienniki do obszaru roboczego usługi Log Analytics, konta magazynu lub usługi Event Hubs w celu analizy i przechowywania. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Monitor Azure Load Balancer.

• Skorzystaj z Azure Monitor Insights: Wdróż Load Balancer Insights, aby wyświetlać wstępnie skonfigurowane pulpity, diagramy zależności funkcjonalnych, stan zasobów i metryki na potrzeby proaktywnego monitorowania. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Korzystanie z funkcji Insights do monitorowania i konfigurowania usługi Azure Load Balancer.

• Konfigurowanie monitorowania sondy kondycji: zaimplementuj sondy kondycji, które dokładnie reprezentują gotowość aplikacji, a nie tylko dostępność hosta. Monitoruj stan sondy, aby awarie backendu, blokady zapory sieciowej i awarie aplikacji były wykrywane, zanim odczują je użytkownicy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zarządzanie sondami kondycji dla Azure Load Balancer.

• Monitorowanie wskaźników połączenia i dostępności: Śledź wskaźniki, takie jak dostępność ścieżki danych, stan sondy kondycji, liczba pakietów SYN, liczba połączeń SNAT i liczba przydzielonych portów SNAT. Użyj alertów, aby wykrywać niedziałające usługi zaplecza, anomalne skoki liczby połączeń lub wyczerpanie puli portów wychodzących. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Diagnostyka usługi usługa Load Balancer w warstwie Standardowa przy użyciu metryk, alertów i kondycji zasobów.

• Włącz dzienniki przepływu sieci wirtualnej: skonfiguruj dzienniki przepływu sieci wirtualnej, aby analizować wzorce ruchu wokół podsieci zaplecza i identyfikować podejrzane lub nieoczekiwane przepływy. Przekazuj dzienniki do systemu zarządzania informacjami i zdarzeniami zabezpieczeń (SIEM) w celu skorelowania ich ze zdarzeniami obciążeń roboczych i zdarzeniami związanymi z tożsamością. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Monitor Azure Load Balancer.

• Skonfiguruj alerty dotyczące zabezpieczeń i operacji: Utwórz alerty w usłudze Azure Monitor dotyczące nieudanych sond kondycji, niskiej dostępności ścieżki danych, nietypowych wzrostów ruchu, wskaźników wyczerpania SNAT i nieoczekiwanych zmian w dzienniku aktywności. Uwzględnij linki do runbooka oraz informacje o właścicielu w działaniach alertów. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Monitor Azure Load Balancer.

Zgodność i ład

Zgodność i nadzór w usłudze Azure Load Balancer pomagają zapewnić spójne konfiguracje, które są łatwe w utrzymaniu i podlegają audytowi, we wszystkich subskrypcjach, regionach i środowiskach.

• Wdróż mechanizmy kontroli usługi Azure Policy: Użyj usługi Azure Policy do inspekcji i wymuszania wymagań dotyczących modułu równoważenia obciążenia, takich jak korzystanie ze standardowej jednostki SKU, ustawienia diagnostyczne, tagowanie i skojarzenia z sieciowymi grupami zabezpieczeń w podsieciach zaplecza. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz standardowy poziom zabezpieczeń dla usługi Azure Load Balancer.

• Standaryzuj wdrażanie za pomocą infrastruktury jako kodu: Wdrażaj moduły równoważenia obciążenia, publiczne adresy IP, reguły, sondy, pule zaplecza i konfiguracje ruchu wychodzącego za pomocą szablonów ARM, Bicep lub innych zatwierdzonych potoków infrastruktury jako kodu. Szablony objęte kontrolą wersji ograniczają rozbieżności i stanowią materiał dowodowy na potrzeby przeglądów zgodności. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Tworzenie publicznego modułu równoważenia obciążenia przy użyciu Bicep i Tworzenie publicznego modułu równoważenia obciążenia przy użyciu szablonu usługi ARM.

• Używanie tagowania zasobów: stosowanie spójnych tagów dla właściciela obciążenia, klasyfikacji danych, środowiska, krytycznego działania firmy i warstwy odzyskiwania po awarii. Tagi umożliwiają zarządzanie kosztami, monitorowanie zgodności, kierowanie incydentów i przeglądy odpowiedzialności. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Azure przewodnik po decyzjach dotyczących nazewnictwa zasobów i tagowania.

• Przejrzyj nieobsługiwane i przestarzałe konfiguracje: zinwentaryzuj podstawowe moduły równoważenia obciążenia, niejawne zależności ruchu wychodzącego, niezarządzane publiczne adresy IP i brakującą diagnostykę. Nadaj priorytet migracji do usługi usługa Load Balancer w warstwie Standardowa, usługi NAT Gateway lub jawnych reguł ruchu wychodzącego oraz do monitorowanych konfiguracji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Uaktualnienie z podstawowego do standardowego modułu równoważenia obciążenia.

• Kontroluj zmiany za pomocą zatwierdzonych przepływów pracy: Wymagaj przeglądu zmian dotyczących adresów IP frontonu, reguł ruchu przychodzącego, reguł NAT, reguł ruchu wychodzącego, członkostwa w puli zaplecza, ścieżek sondowania i ustawień limitu czasu bezczynności. Użyj dziennika aktywności platformy Azure i historii wdrożeń, aby sprawdzić, czy zmiany pochodzą od zatwierdzonych tożsamości i potoków wdrażania. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Azure Resource Manager historia wdrażania.

Kopia zapasowa i przywracanie

Tworzenie kopii zapasowych i odzyskiwanie usługi Azure Load Balancer koncentruje się na zachowaniu konfiguracji, dokumentowaniu zależności oraz projektowaniu odpornych topologii, które zapewniają ciągłość przepływu ruchu podczas awarii instancji, stref lub całych regionów.

• Eksportuj i twórz wersje konfiguracji modułu równoważenia obciążenia: Wyeksportuj konfigurację usługa Load Balancer w warstwie Standardowa jako szablon ARM lub plik Bicep i zapisz ją w systemie kontroli wersji. Zapisz konfiguracje frontonowych adresów IP, zasoby publicznych adresów IP, pule zaplecza, reguły równoważenia obciążenia, reguły NAT dla ruchu przychodzącego, reguły ruchu wychodzącego, sondy kondycji systemu i zależności, aby szybko przywrócić lub odtworzyć wdrożenie. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz artykuły Eksportowanie szablonów w portalu Azure i Eksportowanie szablonów za pomocą interfejsu wiersza polecenia platformy Azure.

• Udokumentuj topologię przed zmianami: zarejestruj adresy IP frontonu, nazwy DNS, członków puli zaplecza, mapowania reguł do sond, mapowania NAT, projekt łączności wychodzącej, zależności od sieciowych grup zabezpieczeń (NSG), tabele tras oraz zespoły odpowiedzialne przed planowanymi zmianami. Aktualna dokumentacja skraca czas przywracania, gdy konieczne jest wycofanie zmian lub regionalne odtworzenie. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Azure Load Balancer components.

• Użyj modułu równoważenia obciążenia między regionami do przełączania awaryjnego w wielu regionach: Wdróż moduł równoważenia obciążenia między regionami, znany również jako globalny moduł równoważenia obciążenia, gdy potrzebujesz jednego globalnego punktu wejścia, który rozkłada ruch między regionalne moduły równoważenia obciążenia. Połącz je z regionalnym monitorowaniem stanu i przetestowanymi procedurami przełączania awaryjnego. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Moduł równoważenia obciążenia między regionami i Wdrażanie modułu równoważenia obciążenia między regionami przy użyciu szablonu usługi ARM.

• Użyj strefowo nadmiarowych frontonów, aby zapewnić odporność na awarie stref dostępności: Użyj modułu usługa Load Balancer w warstwie Standardowa ze strefowo nadmiarowymi konfiguracjami adresów IP frontonu w regionach, w których strefy dostępności są obsługiwane. Jednostka SKU w warstwie Standard obejmuje wbudowaną obsługę nadmiarowości strefowej, a fronton nadmiarowy strefowo pomaga utrzymać dostępność ścieżki danych w przypadku awarii strefy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz najlepsze praktyki dotyczące usługi Azure Load Balancer.

• Rozmieść pule zaplecza w różnych strefach: Umieść wystąpienia zaplecza w wielu strefach dostępności przy użyciu zestawów skalowania maszyn wirtualnych lub strefowych maszyn wirtualnych. Strefowo nadmiarowe pule zaplecza zmniejszają prawdopodobieństwo, że awaria jednej strefy wyeliminuje z rotacji wszystkie sprawne instancje. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Migrate Load Balancer do obsługi stref dostępności.

• Skonfiguruj sondy kondycji na potrzeby automatycznego przełączania awaryjnego w regionie: Sondy kondycji określają, które wystąpienia zaplecza otrzymują ruch. Skonfiguruj sondy dla punktów końcowych gotowości aplikacji, wybierz odpowiednie odstępy czasu i progi oraz przetestuj zachowanie sond podczas prac konserwacyjnych, aby ruch był automatycznie przełączany na sprawne wystąpienia w obrębie regionu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zarządzanie sondami kondycji dla Azure Load Balancer.

• Regularnie testuj mechanizmy przełączania awaryjnego: zgodnie z ustalonym harmonogramem przeprowadzaj testy scenariuszy przełączenia awaryjnego na poziomie instancji, strefy i regionu. Sprawdź, czy sondy usuwają niezdrowe instancje, moduł równoważenia obciążenia między regionami lub routing DNS kieruje ruch do regionu zapasowego, łączność wychodząca nadal działa, a alerty monitorowania docierają do właściwych osób odpowiedzialnych za reakcję. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz najlepsze praktyki dotyczące usługi Azure Load Balancer.

Następne kroki

• Azure Load Balancer — bazowy poziom zabezpieczeń
• Co to jest zabezpieczenia sieci platformy Azure?