Modele shardingu w klastrach elastycznych w usłudze Azure Database for PostgreSQL — elastyczny serwer

Fragmentowanie jest techniką używaną w systemach baz danych i przetwarzaniem rozproszonym w celu partycjonowania danych w poziomie na wielu serwerach lub węzłach. Obejmuje to podzielenie dużej bazy danych lub zestawu danych na mniejsze, bardziej zarządzane części nazywane fragmentami. Fragment zawiera podzbiór danych, a razem fragmenty tworzą kompletny zestaw danych.

Elastyczne klastry na serwerach elastycznych Azure Database for PostgreSQL oferują dwa typy fragmentowania danych: oparte na wierszach i oparte na schemacie. Każda opcja zawiera własne kompromisy, dzięki czemu można wybrać podejście, które najlepiej odpowiada wymaganiom aplikacji.

Fragmentowanie oparte na wierszach

Tabele fragmentowane w modelu schematu współdzielonego w pojedynczej bazie danych, znanym również jako fragmentacja oparta na wierszach, gdzie dzierżawcy współistnieją w postaci wierszy w tej samej tabeli. Definiujesz kolumnę dystrybucji, aby określić dzierżawcę, co powoduje poziomy podział tabeli.

Sharding oparty na wierszach jest metodą najefektywniej wykorzystującą zasoby sprzętowe. Węzły w klastrze gęsto upakowują i rozmieszczają dzierżawców. Jednak takie podejście wymaga upewnienia się, że wszystkie tabele w schemacie mają kolumnę dystrybucji oraz że wszystkie zapytania w aplikacji filtrują według tej kolumny. Fragmentacja według wierszy sprawdza się dobrze w przypadku obciążeń IoT oraz pozwala jak najlepiej wykorzystać sprzęt.

Korzyści:

• Najlepsza wydajność.
• Najwyższa gęstość dzierżawców na węzeł.

Wady:

• Wymaga modyfikacji schematu.
• Wymaga modyfikacji zapytań aplikacji.
• Wymaga, aby wszyscy dzierżawcy korzystali z tego samego schematu.

Fragmentowanie oparte na schemacie

Fragmentowanie oparte na schemacie korzysta z udostępnionej bazy danych i oddzielnego modelu schematu. Każdy schemat działa jako logiczny fragment w bazie danych. Aplikacje wielodzierżawne mogą korzystać z osobnego schematu dla każdego dzierżawcy, aby łatwo shardować dane według dzierżawców. Nie musisz zmieniać zapytań, a aplikacja wymaga jedynie niewielkiej modyfikacji, aby podczas przełączania dzierżawców ustawić właściwą search_path. Fragmentacja na poziomie schematu jest idealnym rozwiązaniem dla mikrousług oraz dla niezależnych dostawców oprogramowania (ISV, Independent Software Vendors) wdrażających aplikacje, w których nie można wprowadzić zmian wymaganych do zastosowania fragmentacji opartej na wierszach.

Korzyści:

• Dzierżawcy mogą mieć heterogeniczne schematy.
• Nie są wymagane żadne modyfikacje schematu.
• Nie są wymagane żadne modyfikacje zapytań aplikacji.
• Zgodność z SQL w przypadku fragmentacji opartej na schemacie jest lepsza niż w przypadku fragmentacji opartej na wierszach.

Wady:

• Mniej dzierżawców na węzeł w porównaniu z shardingiem opartym na wierszach.

Kompromisy fragmentowania

Treści powiązane

• Omówienie klastrów elastycznych.
• Typy tabel w klastrach elastycznych w usłudze Azure Database for PostgreSQL.
• Często zadawane pytania dotyczące klastrów elastycznych ograniczeń usługi Azure Database for PostgreSQL.