Tworzenie wirtualnych punktów końcowych na serwerze elastycznym Azure Database for PostgreSQL

Ten artykuł zawiera instrukcje krok po kroku dotyczące tworzenia wirtualnych punktów końcowych dla serwera elastycznego Azure Database for PostgreSQL.

Kroki tworzenia wirtualnych punktów końcowych

Użyj portalu Azure:

  1. Wybierz serwer elastyczny Azure Database for PostgreSQL, dla którego chcesz utworzyć wirtualne punkty końcowe.

  2. W menu zasobów w sekcji Ustawienia wybierz pozycję Replikacja.

    Zrzut ekranu przedstawiający stronę Replikacji.

  3. W sekcji Wirtualne punkty końcowe wybierz pozycję Utwórz wirtualne punkty końcowe.

    Zrzut ekranu przedstawiający lokalizację przycisku Utwórz wirtualne punkty końcowe na stronie Replikacja.

  4. Dwa rekordy aliasów w pełni kwalifikowanych nazw domenowych (CNAME), tworzone podczas tworzenia wirtualnych punktów końcowych, mają następujący format: <virtual-endpoints-base-name>.writer.postgres.database.azure.com i <virtual-endpoints-base-name>.reader.postgres.database.azure.com. W oknie dialogowym Tworzenie wirtualnych punktów końcowych w nazwie podstawowej wirtualne punkty końcowe wprowadź zrozumiałą nazwę, która nie jest jeszcze zajęta przez inny serwer.

    Zrzut ekranu przedstawiający miejsce wprowadzania podstawowej nazwy wirtualnych punktów końcowych.

  5. Docelowy wirtualny punkt końcowy modułu zapisywania zawsze wskazuje serwer podstawowy, ponieważ jest to jedyny serwer obsługujący operacje zapisu inicjowane przez użytkownika. Jeśli serwer, na którym tworzysz wirtualne punkty końcowe, nie ma żadnej repliki do odczytu, element docelowy wirtualnego punktu końcowego czytnika wskazuje również serwer podstawowy. Jeśli jednak serwer, na którym tworzysz wirtualne punkty końcowe, ma kilka replik do odczytu, docelowy wirtualny punkt końcowy czytnika domyślnie wskazuje jedną z replik do odczytu. Można ją zmienić tak, aby wskazywała serwer podstawowy lub dowolną inną replikę do odczytu, o ile istnieje więcej niż jedna replika.

    Zrzut ekranu przedstawiający sposób, w jaki element docelowy wirtualnego punktu końcowego czytnika odwołuje się do repliki do odczytu, gdy jest skonfigurowany.

  6. Wybierz Utwórz.

    Zrzut ekranu przedstawiający przycisk Utwórz w celu utworzenia wirtualnych punktów końcowych.

  7. Powiadomienie informuje o utworzeniu wirtualnych punktów końcowych.

  8. Po zakończeniu procesu zostanie wyświetlone powiadomienie informujące o pomyślnym utworzeniu wirtualnych punktów końcowych.

    Zrzut ekranu przedstawiający powiadomienie informujące o pomyślnym utworzeniu wirtualnych punktów końcowych.

Treści powiązane

  • Last updated on