Notatka
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Może spróbować zalogować się lub zmienić katalogi.
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Możesz spróbować zmienić katalogi.
Azure HorizonDB to w pełni zarządzana usługa bazy danych oparta na bazie danych PostgreSQL. Oddziela on zasoby obliczeniowe od magazynu i obsługuje węzły czytników w celu zapewnienia wysokiej dostępności i skalowania odczytu. Magazyn strefowo nadmiarowy chroni zatwierdzone dane. W przypadku klastrów w sparowanych regionach można skonfigurować geograficznie nadmiarowe kopie zapasowe, aby odzyskać dane w nowym klastrze w dowolnym regionie, w którym Azure HorizonDB jest dostępna po awarii całego regionu.
W przypadku korzystania z platformy Azure niezawodność jest wspólną odpowiedzialnością. Microsoft oferuje szereg funkcjonalności wspierających odporność i odzyskiwanie. Odpowiadasz za zrozumienie, jak te możliwości działają w ramach wszystkich używanych usług oraz za wybór tych, które są potrzebne do osiągnięcia Twoich celów biznesowych i celów dotyczących niezawodności.
W tym artykule opisano odporność na błędy przejściowe, awarie strefy dostępności, awarie całego regionu i konserwację usługi w usłudze Azure HorizonDB. Opisuje również tworzenie kopii zapasowych i przywracanie.
Zalecenia dotyczące wdrażania produkcyjnego
Platforma Azure Well-Architected Framework udostępnia zalecenia dotyczące niezawodności, zabezpieczeń, kosztów, operacji i wydajności. Aby zrozumieć, jak te obszary wpływają na siebie i przyczynić się do niezawodnego rozwiązania Azure HorizonDB, zobacz Najlepsze rozwiązania dotyczące architektury dla Azure HorizonDB.
Omówienie architektury niezawodności
W tej sekcji opisano, jak architektura usługi obsługuje niezawodność. Wprowadza ona architekturę logiczną, w tym zasoby i funkcje wdrażane i używane oraz architekturę fizyczną, w tym podstawową infrastrukturę, która uruchamia usługę.
Architektura logiczna
Następujące składniki określają, jak baza danych Azure HorizonDB radzi sobie z awariami:
- Klaster: Zasób najwyższego poziomu zawierający bazy danych, pule, zasoby obliczeniowe i magazyn udostępniony. Konfigurujesz ustawienia na poziomie klastra, takie jak przechowywanie kopii zapasowych, geograficznie nadmiarowa kopia zapasowa, uwierzytelnianie i dostęp sieciowy.
- Pula: Grupa węzłów obliczeniowych o tym samym rozmiarze obliczeniowym i konfiguracji. Każdy klaster ma obecnie jedną pulę domyślną. Należy skonfigurować rozmiar obliczeniowy puli, liczbę węzłów i opcję wysokiej dostępności.
- Grupa parametrów: Kolekcja ustawień konfiguracji bazy danych PostgreSQL skojarzonych z pulą. Należy wybrać ustawienia i skojarzenie, a Microsoft stosuje je do węzłów puli.
- Węzły obliczeniowe: zarządzane przez Microsoft wystąpienia silnika PostgreSQL, które przetwarzają zapytania i transakcje. Każda pula ma jeden węzeł zapisujący, który akceptuje zapisy i odczyty oraz może mieć do 15 węzłów odczytujących, które obsługują odczyty i działają jako kandydaci do trybu failover dla węzła zapisującego.
- Punkty końcowe połączenia: Adresy zarządzane przez usługę używane przez aplikacje do nawiązywania połączenia. Punkt końcowy odczytu i zapisu klastra kieruje połączenia do bieżącego węzła zapisującego. Punkt końcowy puli tylko do odczytu równoważy połączenia między węzłami odczytującymi. Jeśli nie istnieją żadne węzły odczytu, punkt końcowy tylko do odczytu kieruje do węzła zapisu. Nie wymusza dostępu tylko do odczytu.
Wysoka dostępność obliczeniowa (HA) wymaga co najmniej jednego węzła odczytującego oprócz węzła zapisującego. Węzły odczytujące obsługują ruch odczytu, a jednocześnie zapewniają możliwość przełączenia awaryjnego. Jeśli węzeł zapisujący stanie się niedostępny, Microsoft automatycznie awansuje dostępny węzeł odczytujący do roli węzła zapisującego i aktualizuje routing za pośrednictwem punktu końcowego odczytu i zapisu. Aplikacje łączą się ponownie za pośrednictwem tego samego punktu końcowego. Usługa używa również trybu failover podczas konserwacji.
W dokumentacji Azure HorizonDB planowane przełączenie awaryjne oznacza przełączenie awaryjne inicjowane przez użytkownika. Nieplanowane przejście w tryb failover oznacza tryb failover wyzwalany przez usługę, w tym automatyczne przełączanie w tryb failover podczas awarii lub konserwacji. Azure portal oznacza operację failover zainicjowaną przez klienta.
Architektura fizyczna
Azure HorizonDB to usługa regionalna. Microsoft zarządza infrastrukturą bazy danych, nadmiarowością magazynu, wykrywaniem błędów i trybem failover obliczeniowym. Odpowiadasz za konfigurowanie wysokiej dostępności obliczeniowej, wybieranie ustawień kopii zapasowej i przygotowywanie aplikacji pod kątem przerw w działaniu i odzyskiwania.
Wszystkie węzły w puli domyślnej używają tej samej konfiguracji obliczeniowej i współdzielą te same dane bazowe. Dodanie węzła czytnika nie powoduje utworzenia oddzielnej kopii bazy danych. Możesz wybrać pojemność puli i opcję wysokiej dostępności. Microsoft prowizjonuje węzły i obsługuje je.
Magazyn
Azure HorizonDB oddziela przetwarzanie bazy danych od trwałości danych. Microsoft zarządza następującymi składnikami pamięci masowej:
- Usługa dziennika z wyprzedzeniem (WAL): Przechowuje rekord zmian bazy danych. Zanim usługa potwierdzi zatwierdzoną transakcję, zapewnia trwałość WAL transakcji w różnych strefach dostępności.
- Udostępniony magazyn danych: Przechowuje strony bazy danych i asynchronicznie stosuje zmiany z pliku WAL. Wszystkie węzły obliczeniowe uzyskują dostęp do tego magazynu udostępnionego.
Azure Blob Storage zapewnia magazyn z redundancją strefową do tworzenia kopii zapasowych i archiwum WAL. Microsoft tworzy migawki magazynu, które przechwytują stan bazy danych i stale archiwują plik WAL, dzięki czemu można przywrócić do punktu w czasie.
Każdy węzeł obliczeniowy ma również lokalną pamięć podręczną, która przechowuje często używane strony danych w lokalnym magazynie tego węzła. Pamięci podręczne nie są współdzielone między węzłami. Po przełączeniu awaryjnym lub wymianie węzła nowy węzeł może wymagać wypełnienia pamięci podręcznej, zanim osiągnie swoją zwykłą wydajność.
Tymczasowe przestrzenie tabelowe przechowują tymczasowe obiekty bazy danych i dane pośrednie, takie jak sortowanie. Nie przechowuj trwałych danych aplikacji w tymczasowych przestrzeniach tabel, ponieważ ich zawartość nie przetrwa ponownego uruchomienia ani przejścia w tryb failover.
Pamięć masowa jest redundantna między strefami niezależnie od konfiguracji obliczeniowej. Klaster z tylko węzłem zapisywania chroni zatwierdzone dane między strefami, ale nie ma innego węzła obliczeniowego dostępnego na potrzeby trybu failover. Aby zapewnić dostępność zasobów obliczeniowych podczas awarii strefy, skonfiguruj strefowo nadmiarową wysoką dostępność.
Zależności zarządzania i aplikacji
Płaszczyzna sterowania obsługuje operacje zarządzania, takie jak tworzenie klastrów, zmienianie konfiguracji i skalowanie zasobów obliczeniowych. Płaszczyzna sterowania jest odporna na awarię strefy. Płaszczyzna danych obsługuje połączenia aplikacji, zapytania i transakcje za pośrednictwem punktów końcowych połączenia. Microsoft obsługuje obie płaszczyzny. Konfigurujesz zasoby za pośrednictwem płaszczyzny sterowania i zapewniasz odporność aplikacji na przerwy w płaszczyźnie danych.
Aplikacje zależą również od łączności sieciowej i uwierzytelniania. Jeśli używasz prywatnych punktów końcowych, które zapewniają dostęp do sieci prywatnej do klastra, odpowiadasz za łączność sieciową aplikacji i konfigurację DNS. Jeśli używasz uwierzytelniania Microsoft Entra, dostęp zależy również od Microsoft Entra ID. Samo odzyskiwanie bazy danych nie powoduje odzyskania tych zależności aplikacji.
Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Omówienie usługi Azure HorizonDB i węzły obliczeniowe w usłudze Azure HorizonDB.
Odporność na błędy przejściowe
Błędy przejściowe to krótkotrwałe, sporadyczne awarie w komponentach. Występują one często w środowisku rozproszonym, takich jak chmura, i są one normalną częścią operacji. Błędy przejściowe naprawiają się po krótkim czasie. Ważne jest, aby aplikacje mogły obsługiwać błędy przejściowe, zwykle ponawiając próby żądań, których dotyczy problem.
Wszystkie aplikacje hostowane w chmurze powinny postępować zgodnie ze wskazówkami dotyczącymi obsługi błędów przejściowych platformy Azure podczas komunikowania się z dowolnymi interfejsami API hostowanymi w chmurze, bazami danych i innymi składnikami. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zalecenia dotyczące obsługi błędów przejściowych.
Azure HorizonDB zarządza trybem failover i konserwacją bazy danych w ramach normalnych operacji usługi. Te działania mogą na krótko przerywać połączenia aplikacji. Odpowiadasz za skonfigurowanie klienta lub aplikacji PostgreSQL w celu ponownego nawiązania połączenia i obsługi przejściowych błędów połączenia.
Użyj punktów końcowych do odczytu i zapisu i tylko do odczytu, aby nawiązać połączenie z usługą Azure HorizonDB. Podczas przełączenia awaryjnego węzła zapisującego usługa aktualizuje routing za pośrednictwem punktu końcowego odczytu i zapisu na nowy węzeł zapisujący. Istniejące połączenia z poprzednim węzłem zapisującym zostają przerwane, więc aplikacje muszą ponownie nawiązać połączenie. Adres punktu końcowego pozostaje taki sam, więc nie trzeba zmieniać ciągów połączenia.
Skonfiguruj ponawianie prób przy użyciu wykładniczego opóźnienia między ponowieniami i limitu ponownych prób. Upewnij się, że ponawianie próby wykonania operacji nie powoduje zduplikowania akcji biznesowej. Przerwane połączenie może uniemożliwić aplikacji otrzymanie wyniku transakcji, więc nie zakładaj, że każde przerwane żądanie nie powiodło się przed zatwierdzeniem. Aby uzyskać ogólne wskazówki dotyczące ponawiania prób, zobacz wzorzec ponawiania prób.
Niezatwierdzone transakcje są wycofywane podczas pracy w trybie failover. Aplikacja musi ponowić próbę całej transakcji, a nie tylko przerwanej instrukcji. Utrzymuj transakcje krótkie. Długotrwałe transakcje mogą opóźniać przełączenie awaryjne podczas konserwacji i zwiększać ilość pracy, która cofa się, gdy awaria wyzwala przełączenie awaryjne. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Wysoka dostępność i tryb failover w usłudze Azure HorizonDB i Wykonywanie trybu failover w usłudze Azure HorizonDB.
Odporność na błędy strefy dostępności
Strefy dostępności są fizycznie oddzielnymi grupami centrów danych w regionie Azure. Gdy jedna strefa ulegnie awarii, usługi mogą przejść w tryb failover do jednej z pozostałych stref.
Klastry Azure HorizonDB oddzielają pamięć masową od zasobów obliczeniowych. Dwie warstwy zapewniają inną ochronę przed awariami strefy dostępności:
Magazynowanie: Warstwa magazynu jest strefowo nadmiarowa dla każdego klastra, niezależnie od konfiguracji obliczeniowej. Magazyn strefowo nadmiarowy chroni zatwierdzone dane, ale sam w sobie nie zapewnia dostępności klastra podczas awarii strefy.
Obliczenia: W przypadku nadmiarowości strefy obliczeniowej należy skonfigurować co najmniej jeden węzeł czytnika oprócz węzła zapisu i ustawić opcję wysokiej dostępności puli na
ZoneRedundant.Opcja wysokiej dostępności określa umieszczanie zasobów obliczeniowych:
- ZoneRedundant: Microsoft dystrybuuje węzły obliczeniowe w co najmniej dwóch strefach dostępności.
- AnyZone: Microsoft nadaje priorytet powodzeniu aprowizacji. Klaster próbuje dystrybuować węzły obliczeniowe w wielu strefach dostępności, ale może umieścić wszystkie węzły w jednej strefie, jeśli pojemność jest niedostępna. Ta opcja nie gwarantuje dostępności zasobów obliczeniowych podczas awarii strefy.
- Wyłączone: Pula ma jeden węzeł i nie ma docelowego zasobu przełączania awaryjnego zasobów obliczeniowych. Ten tryb nie zapewnia ochrony obliczeniowej przed awariami stref.
Płaszczyzna sterowania Azure HorizonDB jest również strefowo nadmiarowa.
Requirements
- Obsługa regionów: Wszystkie regiony Azure HorizonDB obsługują strefy dostępności i nadmiarowość stref.
-
Tryb wysokiej dostępności: Ustaw opcję wysokiej dostępności puli na
ZoneRedundant. - Liczba węzłów: Skonfiguruj co najmniej dwa węzły w puli domyślnej: jeden węzeł zapisywania i co najmniej jeden węzeł czytnika.
Dystrybucja wystąpień między strefami
Magazyn: Azure HorizonDB używa magazynu strefowo nadmiarowego (ZRS), który replikuje dane w co najmniej trzech strefach dostępności. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz magazyn nadmiarowy strefowo.
Obliczenia: Microsoft wybiera strefy dla każdego węzła obliczeniowego na podstawie trybu wysokiej dostępności puli. Nie określasz stref dostępności ani jawnie nie konfigurujesz rozmieszczenia w strefach dla każdego węzła.
W trybie ZoneRedundant HA Microsoft umieszcza węzły w co najmniej dwóch strefach dostępności. W przypadku warstwy AnyZone Microsoft próbuje umieścić węzły w dwóch strefach dostępności, ale może przełączyć się na jedną strefę, jeśli brakuje dostępnych zasobów.
Cost
Za nadmiarowość strefy lub wybrany tryb wysokiej dostępności nie są naliczane dodatkowe opłaty. Przy tej samej liczbie węzłów i rozmiarze obliczeniowym ZoneRedundant i AnyZone kosztują tyle samo. Aby uzyskać szczegółowe informacje o cenach, zobacz cennik Azure HorizonDB.
Konfiguruj obsługę stref dostępności
Utwórz nowy klaster strefowo nadmiarowy: Skonfiguruj domyślną pulę z co najmniej jednym węzłem czytelnika i wybierz
ZoneRedundantopcję wysokiej dostępności. Aby uzyskać instrukcje, zobacz Konfigurowanie wysokiej dostępności w usłudze Azure HorizonDB.Włącz nadmiarowość strefową w istniejącym klastrze: Dodaj węzeł odczytu, jeśli pula jeszcze go nie ma, i wybierz opcję
ZoneRedundantwysokiej dostępności. Dodanie węzła czytnika nie wymaga przestoju dla istniejących węzłów, ponieważ nowy węzeł używa udostępnionego magazynu zamiast odbierać kopię bazy danych. Aby uzyskać instrukcje, zobacz Konfigurowanie wysokiej dostępności w usłudze Azure HorizonDB.Zmiana istniejącej puli z
AnyZonenaZoneRedundantmoże zastąpić węzeł czytelnika jednym w innej strefie. Połączenia z zastąpionym węzłem są rozłączone, dlatego aplikacje muszą obsługiwać błędy przejściowe. Informacje o tym zachowaniu znajdziesz w Pools - Update.
Note
Tryb ZoneRedundant wysokiej dostępności wymaga pojemności obliczeniowej w co najmniej dwóch strefach dostępności, więc aprowizowanie może trwać dłużej niż w przypadku AnyZone. Jeśli Azure HorizonDB nie może przydzielić wszystkich żądanych węzłów lub spełnić wymagań dystrybucji strefy, operacja konfiguracji zakończy się niepowodzeniem i zachowa poprzedni stan zasobu.
Planowanie pojemności i zarządzanie nimi
Podczas awarii strefy węzły w strefie, której dotyczy problem, stają się niedostępne, co zmniejsza ogólną moc obliczeniową puli. Zaplanuj, aby ocalałe węzły obsłużyły obciążenie. Jeśli na przykład cztery węzły są równomiernie rozmieszczone w dwóch strefach, zaplanuj dwa ocalałe węzły po awarii strefy: jeden zapisujący i jeden odczytujący. Sprawdź, czy te węzły mogą obsługiwać wymagane obciążenie zapisu i odczytu w ramach reprezentatywnego obciążenia.
Jeśli obciążenie nie będzie tolerować mniejszej pojemności, możesz przeprowizować zasoby obliczeniowe przed awarią, aby węzły, które przeżyły, mogły obsłużyć wymagane obciążenie. Wybierz rozmiar obliczeniowy i liczbę węzłów puli, aby promowany węzeł odczytujący mógł obsłużyć obciążenie węzła zapisującego, a pozostałe węzły odczytujące mogły obsłużyć wymagane obciążenie odczytu.
Alokację rdzeni wirtualnych puli można zmienić bez zauważalnej przerwy w działaniu aplikacji. Nie należy jednak polegać na skalowaniu podczas awarii w celu zapewnienia pojemności wymaganej przez obciążenie natychmiast po przejściu w tryb failover. Aby uzyskać instrukcje dotyczące skalowania, zobacz Skalowanie zasobów obliczeniowych w usłudze Azure HorizonDB.
Jeśli wymagania dotyczące umieszczania stref uniemożliwiają aprowizowanie węzłów zastępczych podczas awarii, możesz tymczasowo zmienić tryb wysokiej dostępności puli na AnyZone, aby umożliwić aprowizowanie w dostępnej strefie. Oznacza to rezygnację z gwarantowanej nadmiarowości stref obliczeniowych w zamian za możliwość przywrócenia mocy obliczeniowej. Po awarii zmień tryb z powrotem na ZoneRedundant wtedy, gdy zasoby obliczeniowe są dostępne w różnych strefach. Zmiana może zastąpić węzeł odczytu i przerwać jego połączenia, zgodnie z opisem w temacie Konfigurowanie obsługi stref dostępności.
Microsoft próbuje równomiernie rozmieścić węzły obliczeniowe między strefami, ale rzeczywisty rozkład może się różnić, dlatego zaplanuj utratę węzłów w strefie z największą liczbą węzłów, zamiast zakładać dokładnie 50% utraty pojemności.
Zachowanie, gdy wszystkie strefy są w dobrej kondycji
W tej sekcji opisano, czego można oczekiwać podczas konfigurowania puli Azure HorizonDB na potrzeby nadmiarowości strefy, gdy wszystkie strefy działają.
Działanie między strefami: W przypadku węzłów obliczeniowych punkt końcowy odczytu i zapisu kieruje połączenia do węzła zapisującego, w którejkolwiek strefie się znajduje. Punkt końcowy tylko do odczytu równoważy połączenia między węzłami odczytującymi niezależnie od ich stref dostępności.
Do przechowywania danych węzły obliczeniowe w różnych strefach dostępności uzyskują dostęp do tej samej współdzielonej pamięci masowej nadmiarowej między strefami.
Replikacja danych między strefami: Usługa WAL sprawia, że zatwierdzone transakcje są trwałe w różnych strefach przed ich potwierdzeniem. Współdzielony magazyn danych wprowadza zmiany WAL. Węzły czytnika mogą znajdować się w tyle za węzłem zapisywania, więc należy kierować żądania odczytu, które wymagają najnowszych zatwierdzonych danych, do punktu końcowego odczytu i zapisu.
Zachowanie podczas awarii strefy
W tej sekcji opisano, czego można oczekiwać podczas konfigurowania puli Azure HorizonDB na potrzeby nadmiarowości strefy i jednej ze stref, których używa, ma awarię.
Wykrywanie i reagowanie: Awaria strefy może sprawić, że węzły obliczeniowe w tej strefie będą niedostępne. Microsoft odpowiada za wykrywanie węzłów, których dotyczy problem, za pośrednictwem sygnałów kondycji węzła i automatyczne odpowiadanie zgodnie z ich rolami:
- Węzeł zapisu, którego dotyczy problem: Usługa izoluje uszkodzony węzeł zapisu, aby zapobiec dalszym zapisom, wybiera dostępny węzeł odczytu w sprawnej strefie, którego zastosowana pozycja WAL jest najbliższa pozycji węzła zapisu, i promuje go. Gdy promowany węzeł zacznie akceptować zapisy, usługa aktualizuje punkt końcowy odczytu i zapisu.
- Dotyczy to tylko węzłów czytnika: Węzeł zapisujący nie wymaga przełączenia awaryjnego. Węzły czytelnika w strefach w dobrej kondycji nadal obsługują odczyty, ale pula ma mniej pojemności odczytu.
Powiadomienie: Microsoft nie powiadamia Cię automatycznie, gdy strefa jest niedostępna. Można jednak użyć Azure Service Health aby zrozumieć ogólną kondycję usługi, w tym wszelkie błędy strefy, i skonfigurować alerty Service Health w celu powiadamiania o problemach.
Aby monitorować dostępność węzła, skonfiguruj alert Azure Monitor dla metryki Wystąpienie bazy danych Postgres Is Alive podzielonej według węzła. Odpowiadasz za kierowanie alertów do zespołu operacyjnego.
Aktywne żądania: Połączenia z węzłami w dotkniętej strefie zostają zerwane.
- Węzeł zapisujący, którego dotyczy problem: Niezatwierdzone transakcje cofają się. Aplikacja ponownie łączy się za pośrednictwem punktu końcowego odczytu i zapisu po przejściu w tryb failover.
- Węzły odczytujące, których dotyczy problem: Operacje odczytu w tych węzłach są przerywane. Aplikacja ponownie łączy się za pośrednictwem punktu końcowego tylko do odczytu, który kieruje połączenia do dostępnych węzłów.
Obsługuj przerwane żądania zgodnie z opisem w artykule Odporność na błędy przejściowe.
Oczekiwana utrata danych: Zatwierdzone transakcje nie są tracone podczas przełączenia awaryjnego warstwy obliczeniowej. Promowany węzeł uzyskuje dostęp do tego samego trwałego pliku WAL za pośrednictwem współdzielonej pamięci masowej. Jednak ta ochrona nie zachowuje niezatwierdzonych transakcji ani danych tymczasowych.
Oczekiwany przestój: Przestój zależy od tego, które węzły zostały dotknięte awarią strefy.
- Węzeł zapisujący, którego dotyczy problem: Operacje zapisu są przerywane, gdy Microsoft wykrywa błąd, izoluje węzeł zapisujący, wybiera dostępny węzeł odczytujący w sprawnej strefie, którego zastosowana pozycja WAL znajduje się najbliżej pozycji węzła zapisującego, awansuje go, czeka, aż akceptuje zapisy, i aktualizuje punkt końcowy do odczytu i zapisu. Przejście w tryb failover zwykle trwa kilka sekund. Współdzielona pamięć masowa pozwala uniknąć konieczności kopiowania bazy danych do promowanego węzła.
- Dotyczy to tylko węzłów odczytu: Tryb failover węzła zapisu nie jest wymagany. Operacje odczytu w węzłach, których dotyczy problem, zostaną przerwane do momentu ponownego nawiązania połączenia aplikacji z dostępnymi węzłami. Zmniejszona przepustowość odczytu może również mieć wpływ na wydajność zapytań.
Czas trwania przerw w działaniu aplikacji zależy również od ponownego nawiązywania połączenia i ponawiania prób. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Odporność na błędy przejściowe.
Redystrybucja: Jeśli dotyczy to węzła zapisującego, dostępny węzeł odczytujący przejmuje rolę węzła zapisującego. Pozostałe węzły odczytujące zapewniają wydajność odczytu puli, w zależności od tego, które węzły i strefy pozostają dostępne.
Microsoft próbuje zastąpić uszkodzone węzły. W trybie ZoneRedundant HA wymiana węzłów może być opóźniona, dopóki pojemność nie będzie dostępna, aby spełnić wymagania dotyczące dystrybucji stref. Możesz tymczasowo przełączyć klaster do trybu AnyZone HA, aby zezwolić na aprowizację w dostępnej strefie z kompromisami opisanymi w temacie Planowanie pojemności i zarządzanie nim.
Odzyskiwanie strefy
Microsoft zarządza odzyskiwaniem węzłów, a odzyskane węzły są automatycznie ponownie dołączane do puli. Nie trzeba podejmować działań w celu przywrócenia węzłów do działania. Odpowiadasz za sprawdzanie łączności aplikacji, wydajności obciążeń i dostępnej pojemności po odzyskaniu strefy.
Testowanie pod kątem niepowodzeń strefy
Możesz zainicjować planowane przejście w tryb failover, aby sprawdzić, czy aplikacje ponownie nawiążą połączenie za pośrednictwem punktu końcowego do odczytu i zapisu i obsłużą przerwane transakcje.
Uruchamiaj testy zakłócające działanie w środowisku, w którym można tolerować przerwy. Mierz przestój z perspektywy aplikacji, zamiast używać łącznego czasu operacji przełączenia awaryjnego raportowanego w portalu Azure. Również mierz wydajność po ponownym połączeniu pod reprezentatywnym obciążeniem. Aby uzyskać instrukcje, zobacz Wykonywanie trybu failover w usłudze Azure HorizonDB.
Zainicjowane przejście w tryb failover nie powoduje odtworzenia każdego efektu awarii strefy, takiego jak utrata innych składników aplikacji, awarie w udostępnionym magazynie lub opóźnienia wykrywania błędów.
Odporność na awarie całego regionu
Azure klastry HorizonDB działają w jednym regionie Azure. Jeśli ten region stanie się niedostępny, klaster będzie niedostępny.
Jeśli klaster znajduje się w sparowanym regionie i włączysz geograficznie nadmiarowe kopie zapasowe, możesz przywrócić te kopie zapasowe do nowego klastra w dowolnym regionie, w którym usługa Azure HorizonDB jest dostępna, nie tylko w sparowanym regionie. Odzyskiwanie obejmuje przestój podczas przywracania klastra i aktualizowania połączeń aplikacji. Może również obejmować utratę danych, ponieważ kopie zapasowe docierają do sparowanego regionu z opóźnieniem, więc najnowsza dostępna kopia zapasowa może nie zawierać najnowszych zmian. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Geograficznie nadmiarowa kopia zapasowa.
Niestandardowe rozwiązania wieloregionowe zapewniające odporność
Jeśli cele odzyskiwania wymagają podejścia innego niż przywracanie z geograficznie nadmiarowych kopii zapasowych, odpowiadasz za projektowanie i obsługę niestandardowego rozwiązania odzyskiwania.
Aby uzyskać opcje eksportowania i importowania danych, zobacz rozszerzenie Azure Storage w usłudze Azure HorizonDB. Możesz również użyć narzędzi PostgreSQL, takich jak pg_dump, do eksportowania danych. Eksporty danych nie są pełnymi kopiami zapasowymi klastra, więc sprawdź, czy można odzyskać wymagane dane i konfigurację.
Tworzenie kopii zapasowej i przywracanie
Nadmiarowość strefowa i tryb failover zasobów obliczeniowych nie zastępują kopii zapasowych. Chronią one przed awariami infrastruktury, ale nie odwracają zmiany danych wprowadzanej przez aplikację. Kopie zapasowe zapewniają ścieżkę odzyskiwania na potrzeby uszkodzenia danych, przypadkowego usunięcia danych i awarii klastra. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Nadmiarowość, replikacja i kopia zapasowa.
Microsoft automatycznie tworzy kopię zapasową klastra, tworząc migawki magazynu kilka razy dziennie i stale archiwizując plik WAL. Razem migawki i zarchiwizowany plik WAL umożliwiają przywrócenie bazy danych do punktu w czasie. Operacje tworzenia kopii zapasowych są uruchamiane w warstwie magazynu, a nie na węzłach obliczeniowych, pozostawiając węzły obliczeniowe dostępne do obsługi ruchu aplikacji. Magazyn kopii zapasowych jest strefowo nadmiarowy i można wybrać geograficznie nadmiarową kopię zapasową podczas tworzenia klastra w obsługiwanym sparowanym regionie.
Przechowywanie: Przechowywanie kopii zapasowych należy skonfigurować z zakresu od 1 do 35 dni. Jeśli pominiesz ustawienie przechowywania, usługa używa siedmiu dni. Aby przechowywać dane dłużej niż 35 dni, należy oddzielnie wyeksportować wymagane dane do magazynu, którym zarządzasz. Eksportowanie nie jest równoważne z pełną kopią zapasową klastra, dlatego sprawdź, czy można odzyskać wymagane dane i konfigurację.
Przywracanie: Przywracanie do punktu w czasie w tym samym regionie łączy migawkę z zarchiwizowanym plikiem WAL w celu odzyskania stanu bazy danych w okresie przechowywania. Czas potrzebny do przywrócenia zależy od czynników, takich jak rozmiar bazy danych, czas ostatniej kopii zapasowej i ilość pliku WAL, który należy przetworzyć podczas odzyskiwania.
Przywracanie tworzy nowy klaster. Nie zastępuje istniejącego klastra. Odpowiadasz za wybranie punktu odzyskiwania, zweryfikowanie odzyskanych danych i zaktualizowanie połączeń aplikacji. Aby odzyskać dane po przypadkowej zmianie, przywróć klaster do punktu w czasie sprzed zmiany i pobierz potrzebne dane z przywróconego klastra.
Konfiguracja klastra: Operacja przywracania nie powoduje ponownego utworzenia pul ani innych zasobów podrzędnych. Odpowiadasz za konfigurowanie ustawień obliczeniowych, sieciowych i uwierzytelniania przywróconego klastra. Portal Azure może zastosować niektóre wartości domyślne, dlatego przed podłączeniem aplikacji sprawdź wynikową konfigurację. Aby uzyskać szczegółowe informacje, zobacz dokumentację interfejsu API REST.
Zachowaj konfigurację klastra w infrastrukturze jako kod (IaC), aby można było odtworzyć ustawienia, których operacja przywracania nie zachowuje.
Regularnie testuj przywracanie i wybieraj retencję na podstawie tego, jak długo błąd może pozostać niewykryty.
Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Tworzenie kopii zapasowych w usłudze Azure HorizonDB i przywracanie dla bazy danych Azure HorizonDB.
Kopia zapasowa z geograficzną redundancją
W sparowanych regionach można włączyć geograficznie nadmiarowy magazyn kopii zapasowych podczas tworzenia klastra. Nie można go włączyć w istniejącym klastrze. Microsoft zarządza tworzeniem kopii zapasowych i kopiuje kopie zapasowe do sparowanego regionu. Te kopie zapasowe można przywrócić do nowego klastra w dowolnym regionie, w którym jest dostępna Azure HorizonDB. Kopie zapasowe nie zapewniają uruchomionej pojemności obliczeniowej ani dodatkowego punktu końcowego bazy danych. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Geograficznie nadmiarowa kopia zapasowa i przywracanie w usłudze Azure HorizonDB.
Geograficznie nadmiarowe kopie zapasowe nie są dostępne dla klastrów utworzonych w regionach, które nie mają sparowanego regionu. Geograficznie nadmiarowe kopie zapasowe nie są również obsługiwane w przypadku klastrów zaszyfrowanych przy użyciu kluczy zarządzanych przez klienta.
Inicjujesz przywracanie geograficzne, aby utworzyć nowy klaster w dowolnym regionie, w którym jest dostępna Azure HorizonDB, przy użyciu najnowszej dostępnej kopii zapasowej przechowywanej w sparowanym regionie. Miejsce docelowe nie musi być regionem sparowanym. Nie można wybrać historycznego punktu przywracania dla przywracania geograficznego. Kopie zapasowe docierają do sparowanego regionu z opóźnieniem, więc przywrócony klaster może nie zawierać najnowszych zmian. Aby uzyskać instrukcje, zobacz Przywracanie geograficzne w usłudze Azure HorizonDB.
Odpowiadasz za przygotowanie pojemności obliczeniowej, regionalnych przydziałów i dostępu sieciowego do przywróconego klastra, zweryfikowanie odzyskanych danych i zaktualizowanie połączeń aplikacji z nowymi punktami końcowymi. Uwzględnij odzyskiwanie zależności aplikacji w planie. Przetestuj przywracanie geograficzne i zmierz utratę danych oraz kompleksowy czas odzyskiwania w odniesieniu do celów odzyskiwania Twojego obciążenia.
Po odzyskiwaniu odpowiadasz za wybór, kiedy powrócić do oryginalnego regionu i uniemożliwić aplikacjom zapisywanie niezależnie w obu klastrach. Odzyskiwanie nie scala automatycznie ich zmian.
Magazyn kopii zapasowych z georedundancją zwiększa koszty magazynu kopii zapasowych. Przywrócony klaster wiąże się również z opłatami za wdrożone zasoby. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz cennik Azure HorizonDB i ciągłość działania w usłudze Azure HorizonDB.
Odporność na usuwanie klastra
Użyj kontroli dostępu opartej na rolach platformy Azure (Azure RBAC), aby ograniczyć, kto może usuwać klastry produkcyjne.
Możesz również zastosować blokadę zasobu typu Usuń, aby zapobiec usunięciu klastra za pośrednictwem płaszczyzny sterowania. Blokady zasobów nie uniemożliwiają destrukcyjnych operacji SQL, takich jak usuwanie wierszy lub tabel, i nie są one zastępowane kopiami zapasowymi. Aby uzyskać instrukcje dotyczące konfiguracji, zobacz Ochrona przed przypadkowym usunięciem przy użyciu blokad zasobów w usłudze Azure HorizonDB.
Obecnie nie można przywrócić usuniętego klastra z zachowanych kopii zapasowych.
Odporność usługi na prace konserwacyjne
Konserwacja zapewnia bezpieczeństwo i aktualność klastra za pośrednictwem aktualizacji usługi, poprawek zabezpieczeń i aktualizacji wersji pomocniczej bazy danych, które Microsoft stosuje. Microsoft planuje konserwację przy użyciu zarządzanego przez system okna konserwacji.
Pomyślnie zakończone zaplanowane zdarzenia konserwacyjne odbywają się zwykle w odstępie co najmniej 30 dni. Aktualizacje krytyczne, takie jak pilne poprawki zabezpieczeń, mogą wystąpić wcześniej. Powiadomienia o konserwacji nie są dostępne.
Gdy pula ma węzły odczytujące, usługa automatycznie wyzwala tryb failover, aby węzeł odczytujący przejął rolę węzła zapisującego podczas konserwacji. Magazyn udostępniony pozwala uniknąć kopiowania bazy danych lub ponownego przewijania pliku WAL, zanim promowany węzeł będzie mógł działać. Aplikacje mogą napotkać przerwy w połączeniu i muszą ponownie nawiązać połączenie za pośrednictwem punktu końcowego odczytu i zapisu. Postępuj zgodnie ze wskazówkami w artykule Odporność na błędy przejściowe. Zachowaj krótkie transakcje, aby zmniejszyć opóźnienia podczas przełączania awaryjnego.
Jeśli pula nie ma węzłów czytnika, konserwacja, która wymaga ponownego uruchomienia węzła zapisującego, przerywa operacje odczytu i zapisu, dopóki węzeł zapisujący nie stanie się ponownie dostępny.
Unikaj zmian konfiguracji zasobów, gdy konserwacja jest w toku.
Aby uzyskać informacje o ustawieniach konserwacji i powiadomieniach, zobacz Zaplanowana konserwacja w usłudze Azure HorizonDB.