Notatka
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Może spróbować zalogować się lub zmienić katalogi.
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Możesz spróbować zmienić katalogi.
Niektóre maszyny wirtualne (VM) wymagają zmian konfiguracji, zanim mogą się uruchomić i połączyć w Azure. Azure Site Recovery może wprowadzać te zmiany poprzez proces nawodniania podczas testów, planowanych lub nieplanowanych awarii. Nawodnienie dotyczy tylko uprawnionych maszyn Hyper-V-do-Azure oraz VMware-to-Azure chronionych i obsługiwanych wersji systemu operacyjnego. Inne ścieżki replikacji, które są już przygotowane dla platformy Azure, nie używają tymczasowej maszyny wirtualnej do uwadniania.
To, czy nawodnienie jest wymagane, zależy od wybranego punktu regeneracji oraz konfiguracji VM źródłowej i docelowej. Jeśli nieobsługiwany system operacyjny nie jest przygotowany przed failoverem, odzyskana maszyna wirtualna może się nie uruchomić lub nie mieć połączenia sieciowego.
Jak działa nawodnienie
- Site Recovery rozwiązuje wybrany punkt odzyskania i przygotowuje docelowe kopie dysków reprezentowanych w tym punkcie. W zależności od metody replikacji, przygotowanie to może obejmować kopiowanie i walidację wirtualnych dysków twardych oraz tworzenie zarządzanych dysków. Dysk dodany po wybranym punkcie odzyskiwania nie jest uwzględniany przy przełączaniu się do tego starszego punktu.
- Site Recovery tworzy tymczasową maszynę pomocniczą i dołącza przygotowane dyski źródłowe jako dyski danych. W przypadku Windows zwykle dołącza się dysk źródłowy systemu operacyjnego. W Linuksie wszystkie chronione dyski w wybranym punkcie odzyskiwania są zazwyczaj dołączone.
- Site Recovery wykonuje wymagane przygotowanie systemu operacyjnego na podłączonych dyskach.
- Site Recovery odłącza przygotowane dyski i próbuje usunąć tymczasowe zasoby.
- Site Recovery tworzy ostateczną odzyskaną maszynę wirtualną, wykorzystując przygotowane dyski. Maszyna pomocnicza jest tymczasowa i nigdy nie jest konwertowana na odzyskaną maszynę.
Aby hostować pomocniczą maszynę wirtualną, Site Recovery może utworzyć interfejs sieciowy, sieć wirtualną, podsieć oraz grupę bezpieczeństwa sieciowego w Twojej subskrypcji. Jeśli Azure Policy uniemożliwia tworzenie tych zasobów sieciowych, Site Recovery próbuje wykorzystać docelową sieć wirtualną i podsieć skonfigurowaną do replikacji. Sieć wirtualna musi umożliwiać dostęp wychodzący do tagu usługi Storage dla regionu docelowego. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Available service tags.
Tymczasowe maszyny wirtualne pomocnicze i dyski tymczasowe z obrazem wykorzystują szyfrowanie zarządzane przez platformę i nie obsługują kluczy zarządzanych przez klienta (CMK). To ograniczenie dotyczy tylko tymczasowych artefaktów nawodniających. Zweryfikowane ustawienia zestawu szyfrowania dysków i klucza CMK nadal mają zastosowanie do końcowych dysków odzyskiwania.
Informacje na temat wymagań dotyczących rozmiaru maszyny wirtualnej pomocniczej i sposobu wyboru zawiera sekcja Troubleshoot hydration.
Zmiany wykonywane podczas procesu nawodnienia
Skrypt przygotowywania wykonuje następujące zmiany na podstawie typu systemu operacyjnego źródłowej maszyny wirtualnej do zmigrowania. Tę sekcję można również użyć jako przewodnika, aby ręcznie przygotować maszyny wirtualne do pracy w trybie failover dla wersji systemów operacyjnych, które nie są obsługiwane w celu nawodnienia.
- serwery Windows
- Serwery z systemem Linux
Odkryj i przygotuj wolumin OS Windows.
Przed wykonaniem odpowiednich zmian konfiguracji skrypt przygotowania sprawdzi, czy wybrano prawidłowy dysk systemu operacyjnego do pracy w trybie failover. ** Skrypt przygotowania przejrzy wszystkie dołączone woluminy widoczne w systemie i wyszuka ścieżkę pliku gałęzi rejestru SYSTEM, aby znaleźć źródłowy wolumin systemu operacyjnego.
W tym kroku są wykonywane następujące akcje:
Instaluje każdą partycję na dysku systemu operacyjnego dołączonym do tymczasowej maszyny wirtualnej.
Wyszukuje pliki rejestru \Windows\System32\Config\System po zainstalowaniu partycji.
Jeśli pliki nie są znalezione, partycja jest niezainstalowana, a wyszukiwanie będzie kontynuowane pod kątem poprawnej partycji.
Jeśli pliki nie są obecne w żadnej z partycji, może to oznaczać, że wybrano nieprawidłowy dysk systemu operacyjnego lub dysk systemu operacyjnego jest uszkodzony. Azure Site Recovery zakończy proces przełączania awaryjnego z odpowiednim błędem.
Uwaga / Notatka
Ten krok nie jest istotny, jeśli ręcznie przygotowujesz serwery do pracy w trybie failover.
Wprowadź zmiany związane z rozruchem i łącznością.
Po wykryciu źródłowych plików woluminów systemu operacyjnego skrypt przygotowania załaduje gałąź SYSTEM rejestru do edytora rejestru tymczasowego VM na platformie Azure i wykona następujące zmiany, aby zapewnić uruchomienie i łączność maszyny wirtualnej. Te ustawienia należy skonfigurować ręcznie, jeśli wersja systemu operacyjnego nie jest obsługiwana w celu nawodnienia.
Zweryfikuj obecność wymaganych sterowników.
Upewnij się, że wymagane sterowniki są zainstalowane i zostały skonfigurowane do załadowania podczas uruchamiania rozruchu. Te sterowniki Windows umożliwiają serwerowi komunikowanie się ze sprzętem i innymi połączonymi urządzeniami.
- IntelIde.sys
- Atapi
- Storflt
- Storvsc
- VMbus
Ustaw zasady sieci SAN na Online Wszystkie.
To zapewnia, że woluminy Windows na maszynie wirtualnej Azure używają tych samych przypisania liter dysku co maszyna wirtualna w środowisku lokalnym. Domyślnie Azure maszyny wirtualne mają przypisany dysk D: do użycia jako magazyn tymczasowy. To przypisanie dysku powoduje, że wszystkie inne przypisania dołączonych dysków pamięci masowej zwiększają się o jedną literę. Aby zapobiec temu automatycznemu przypisaniu i zapewnić, że Azure przypisuje następną wolną literę dysku do swojego woluminu tymczasowego, ustaw politykę pamięci masowej (SAN) na Online All.
Aby ręcznie skonfigurować to ustawienie:
Na serwerze lokalnym otwórz wiersz polecenia z podwyższonym poziomem uprawnień i wprowadź diskpart.
Wprowadź SAN. Jeśli litera dysku systemu operacyjnego gościa nie jest zachowywana, zwracany jest stan Offline All lub Offline Shared.
W wierszu polecenia DISKPART wpisz SAN Policy=OnlineAll. To ustawienie zapewnia, że dyski są w trybie online i można je odczytywać i zapisywać na obu dyskach.
Ustaw typ startu DHCP.
Skrypt przygotowania ustawi również typ uruchamiania usługi DHCP jako Automatyczny. Dzięki temu zmigrowana maszyna wirtualna będzie mogła uzyskać adres IP i ustanowić łączność po przejściu w tryb failover. Upewnij się, że usługa DHCP jest skonfigurowana i działa.
Aby ręcznie edytować ustawienia uruchamiania DHCP, uruchom następujący przykład w programie Windows PowerShell:
Get-Service -Name Dhcp Where-Object StartType -ne Automatic Set-Service -StartupType AutomaticWyłącz narzędzia VMware.
Ustaw typ uruchamiania usługi "VMware Tools" na wyłączony, jeśli istnieje, ponieważ nie są one wymagane dla maszyny wirtualnej w Azure.
Uwaga / Notatka
Aby nawiązać połączenie z maszynami wirtualnymi Windows Server 2003, na maszynie wirtualnej Azure muszą być zainstalowane usługi Hyper-V Integration Services. Windows Server 2003 maszyny nie mają tego zainstalowanego domyślnie. Zobacz ten artykuł, aby zainstalować system i przygotować się do pracy w trybie "failover".
Zainstaluj agenta gościa Windows Azure.
Uwaga / Notatka
Od 1 marca 2027 roku ASR zablokuje nowe replikacje dla następujących systemów operacyjnych Windows, które zakończyły wsparcie (EOS):
- Windows 7 SP1 i nowsze
- Windows 8 / Windows 8.1
- Windows 10
- Windows Server 2008 / 2008 R2
- Windows Server 2012/ 2012 R2
Istniejące chronione maszyny wirtualne działające na tych systemach operacyjnych nie zostaną siłą dezaktywowane ani wyłączone. Jednak ASR nie będzie wspierać ani badać problemów z replikacją, niepowodzeniami przełączenia awaryjnego i innymi problemami po 1 marca 2027 roku. Dla maszyn wirtualnych już zidentyfikowanych z tymi systemami operacyjnymi ASR ustawi stan kondycji pracy awaryjnej na
Warningpo 1 marca, aż do momentu uaktualnienia do obsługiwanego systemu operacyjnego.Zaleca się zidentyfikowanie chronionych maszyn działających na wymienionych powyżej systemach operacyjnych i zaplanowanie przejścia na wersję systemu Windows obsługiwaną zarówno przez Windows, jak i ASR. ASR obsługuje aktualizacje systemu operacyjnego Windows bez konieczności wyłączania replikacji. Aby zaktualizować system operacyjny do wspieranej wersji, postępuj zgodnie z instrukcjami w sekcji Windows In-Place Upgrades.
Azure Site Recovery podejmie próbę zainstalowania Agenta Maszyny Wirtualnej Microsoft Azure (VM Agent), bezpiecznego i lekkiego procesu, który zarządza interakcją maszyny wirtualnej z kontrolerem Azure Fabric. Agent maszyny wirtualnej ma podstawową rolę w włączaniu i wykonywaniu Azure rozszerzeń maszyn wirtualnych, które umożliwiają konfigurację po wdrożeniu maszyny wirtualnej, na przykład instalowanie i konfigurowanie oprogramowania. Azure Site Recovery automatycznie instaluje agenta maszyny wirtualnej Windows w wersjach Windows Server 2008 R2 i nowszych.
Agent maszyny wirtualnej Windows można zainstalować ręcznie przy użyciu pakietu instalatora Windows. Aby ręcznie zainstalować agenta maszyny wirtualnej Windows, pobierz instalatora agenta maszyny wirtualnej. Możesz również wyszukać określoną wersję w wydaniach agenta maszyny wirtualnej IaaS dla systemu Windows na GitHubie. Agent maszyny wirtualnej jest obsługiwany w wersji Windows Server 2008 (64-bitowej) i nowszej.
Aby sprawdzić, czy agent maszyny wirtualnej Azure został pomyślnie zainstalowany, otwórz Menedżera zadań, wybierz kartę Details i wyszukaj nazwę procesu WindowsAzureGuestAgent.exe. Obecność tego procesu wskazuje, że agent maszyny wirtualnej jest zainstalowany. Możesz również użyć programu PowerShell do wykrywania agenta maszyny wirtualnej.
Po wykonaniu wyżej wymienionych zmian partycja systemowa zostanie zwolniona. Maszyna wirtualna jest teraz gotowa do przejścia w tryb failover. Dowiedz się więcej o zmianach dotyczących Windows servers.
Oczyszczenie i walidacja
Site Recovery automatycznie próbuje odłączyć chronione dyski i usunąć zasoby pomocnicze stworzone przez usługę, takie jak maszyna wirtualna pomocnicza, interfejs sieciowy, dysk systemu pomocniczego oraz tymczasowe zasoby sieciowe, które nie są już używane. Sprzątanie to najlepszy wysiłek. Nieudana lub anulowana operacja może pozostawić tymczasowe zasoby lub dyski docelowe w subskrypcji, a Site Recovery powoduje problemy z czyszczeniem rejestrów zadań.
Czyszczenie pomocniczych zasobów jest oddzielne od awaryjnego przełączania testowego Cleanup. Po zweryfikowaniu testowego failoveru musisz uruchomić test failover Cleanup , aby usunąć widoczną dla klienta maszynę wirtualną i środowisko testowe.
Niektóre problemy z uwadnianiem są wyświetlane jako ostrzeżenia zamiast zatrzymywać przełączanie awaryjne. Podobnie, końcowa maszyna wirtualna może zostać utworzona, nawet jeśli zadanie rejestruje ostrzeżenie dotyczące rozruchu lub po aprowizacji. Zanim dokonasz awaryjnego przełączania:
- Przejrzyj wszystkie ostrzeżenia i błędy w zadaniu Site Recovery.
- Sprawdź rozmiar, strefę, konfigurację dostępności i inne ustawienia docelowej maszyny wirtualnej. W przypadku błędów inicjowania obsługi, po których można ponowić próbę, usługa Site Recovery może ponowić próbę bez nieobsługiwanego lub nadmiernie ograniczającego ustawienia umiejscowienia.
- Zweryfikowaj stan zasilania maszyny wirtualnej, diagnostykę rozruchu, konsolę szeregową, łączność sieciową, licencje i rejestrację specyficzną dla obciążenia przed commitowaniem.
Rozwiązywanie problemów z nawodnieniem
Wybór rozmiaru maszyny wirtualnej pomocniczej
Site Recovery najpierw ocenia skonfigurowany ostateczny rozmiar maszyny wirtualnej do użycia przez tymczasową maszynę pomocniczą. Rozmiar pomocniczej maszyny wirtualnej może się różnić od końcowego rozmiaru odzyskanej maszyny wirtualnej. Odpowiedni rozmiar elementu pomocniczego musi:
- Używaj kompatybilnej architektury x64, wspieraj pierwszą generację i bądź dostępny dla subskrypcji w docelowym regionie i strefie.
- Należy mieć co najmniej dwa aktywne rdzenie i 2 GiB pamięci po wybraniu rozmiaru zapasowego.
- Wspieraj liczbę dysków źródłowych podłączonych podczas nawodniania. System operacyjny i dyski zasobów pomocniczej maszyny wirtualnej nie są liczone do tego limitu dysku danych. Nie obsługuje się nawodnienia ponad 64 podłączonych dysków źródłowych.
- Obsługuje magazyn Premium, jeśli wymagają tego dołączone dyski źródłowe.
Site Recovery nie wybiera wycofanych ani nieobsługiwanych rodzin maszyn wirtualnych. Rodziny te obejmują starsze rodziny A, D, F, G, L i H, rodziny do przetwarzania poufnego oraz wybrane wyspecjalizowane lub wycofane rozmiary zoptymalizowane pod kątem dużej ilości pamięci i akceleratorów. Kategorie te mogą się zmieniać wraz z wycofywaniem rodzin maszyn wirtualnych Azure. Site Recovery uwzględnia rozmiary podstawowe wyłącznie jako rozwiązanie awaryjne ostatniej szansy.
Jeśli skonfigurowany ostateczny rozmiar nie jest odpowiedni, Site Recovery najpierw wyszukuje kompatybilne rozmiary w tej samej rodzinie, priorytetowo traktując wystarczającą pojemność dysku, a następnie liczbę rdzeni. Następnie przeszukuje szerszą pulę uprawnioną. Jeśli nie ma kompatybilnego rozmiaru pomocnika, zadanie zwraca SkuNotAvailableForHydrationVM.
Instrukcje rozwiązywania problemów znajdują się w artykule Rozwiązywanie błędów podczas przełączania awaryjnego maszyny wirtualnej VMware lub komputera fizycznego na platformę Azure.