Konfigurowanie usługi Private Link za pomocą usługi Azure Virtual Desktop

W tym artykule pokazano, jak skonfigurować usługę Private Link za pomocą usługi Azure Virtual Desktop do prywatnego łączenia się z zasobami zdalnymi. Aby uzyskać więcej informacji na temat korzystania z usługi Private Link z usługą Azure Virtual Desktop, w tym dotyczących ograniczeń, zobacz Usługa Azure Private Link z usługą Azure Virtual Desktop.

Wymagania wstępne

Aby używać usługi Private Link z usługą Azure Virtual Desktop, potrzebne są następujące elementy:

Aby używać usługi Private Link z usługą Azure Virtual Desktop, należy ponownie zarejestrować dostawcę zasobów Microsoft.DesktopVirtualization w każdej subskrypcji, której chcesz używać za pomocą usługi Private Link z usługą Azure Virtual Desktop.

Wybierz kartę odpowiednią dla danego scenariusza.

Ponowne rejestrowanie dostawcy zasobów usługi Azure Virtual Desktop

Zanim będzie można używać usługi Private Link z usługą Azure Virtual Desktop, należy ponownie zarejestrować dostawcę zasobów Microsoft.DesktopVirtualization. Musisz to zrobić dla każdej subskrypcji, której chcesz używać do usługi Private Link z usługą Azure Virtual Desktop:

  1. Zaloguj się do witryny Azure Portal.

  2. Na pasku wyszukiwania wprowadź Subskrypcje i wybierz pasujący wpis usługi.

  3. Wybierz nazwę subskrypcji, następnie w sekcji Ustawienia wybierz pozycję Dostawcy zasobów.

  4. Wyszukaj i wybierz pozycję Microsoft.DesktopVirtualization, a następnie wybierz pozycję Zarejestruj ponownie.

  5. Sprawdź, czy stan Microsoft.DesktopVirtualization jest zarejestrowany.

Tworzenie prywatnych punktów końcowych

Podczas procesu instalacji należy utworzyć prywatne punkty końcowe dla następujących zasobów, w zależności od scenariusza.

  1. Wszystkie części połączenia — odnajdowanie początkowego kanału informacyjnego, pobieranie kanału informacyjnego oraz połączenia sesji zdalnych dla klientów i hostów sesji — używają tras prywatnych. Potrzebne są następujące prywatne punkty końcowe:

    Przeznaczenie Typ zasobu Docelowy zasób podrzędny Liczba punktów końcowych
    Połączenia z pulami hostów Microsoft.DesktopVirtualization/hostpools Statystyki z konta Po jednym na pulę hostów
    Pobieranie kanału informacyjnego Microsoft.DesktopVirtualization/workspaces karmić Po jednym na każdy obszar roboczy
    Odnajdowanie początkowego kanału informacyjnego Microsoft.DesktopVirtualization/workspaces globalnie Tylko jeden dla wszystkich wdrożeń usługi Azure Virtual Desktop
  2. Pobieranie kanałów informacyjnych i połączenia sesji zdalnych dla klientów i hostów sesji używają tras prywatnych, ale początkowe odnajdowanie kanałów informacyjnych używa tras publicznych. Potrzebne są następujące prywatne punkty końcowe. Punkt końcowy odnajdywania początkowego źródła strumieniowego nie jest wymagany.

    Przeznaczenie Typ zasobu Docelowy zasób podrzędny Liczba punktów końcowych
    Połączenia z pulami hostów Microsoft.DesktopVirtualization/hostpools Statystyki z konta Po jednym na pulę hostów
    Pobieranie kanału informacyjnego Microsoft.DesktopVirtualization/workspaces karmić Po jednym na każdy obszar roboczy
  3. Tylko połączenia sesji zdalnej dla klientów i hostów sesji używają tras prywatnych, ale początkowe odnajdowanie kanałów informacyjnych i pobieranie kanałów informacyjnych używają tras publicznych. Potrzebne są następujące prywatne punkty końcowe. Punkty końcowe obszarów roboczych nie są wymagane.

    Przeznaczenie Typ zasobu Docelowy zasób podrzędny Liczba punktów końcowych
    Połączenia z pulami hostów Microsoft.DesktopVirtualization/hostpools Statystyki z konta Po jednym na pulę hostów
  4. Zarówno klienci, jak i maszyny wirtualne hosta sesji używają tras publicznych. W tym scenariuszu usługa Private Link nie jest używana.

Ważna

  • W przypadku utworzenia prywatnego punktu końcowego na potrzeby odnajdywania początkowego źródła strumieniowego obszar roboczy używany dla globalnego zasobu podrzędnego będzie zarządzał udostępnioną w pełni kwalifikowaną nazwą domeny (FQDN), ułatwiając początkowe odnajdowanie źródeł strumieniowych we wszystkich obszarach roboczych. Należy utworzyć oddzielny obszar roboczy, który jest używany tylko do tego celu i nie ma żadnych zarejestrowanych w nim grup aplikacji. Usunięcie tego obszaru roboczego spowoduje, że wszystkie procesy odnajdywania kanałów informacyjnych przestaną działać.

  • Nie można kontrolować dostępu do obszaru roboczego używanego do odnajdywania początkowego źródła strumieniowego (globalnego zasobu podrzędnego). Jeśli skonfigurujesz ten obszar roboczy tak, aby zezwalał tylko na dostęp prywatny, ustawienie jest ignorowane. Ten obszar roboczy jest zawsze dostępny z dróg publicznych.

  • Alokacje adresów IP mogą ulec zmianie wraz ze wzrostem zapotrzebowania na adresy IP. Podczas rozszerzania pojemności potrzebne są dodatkowe adresy dla prywatnych punktów końcowych. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę potencjalne wyczerpanie przestrzeni adresowej i zapewnić wystarczającą przestrzeń do rozwoju. Aby uzyskać więcej informacji na temat określania odpowiedniej konfiguracji sieci dla prywatnych punktów końcowych w topologii koncentratora lub szprych, zobacz Drzewo decyzyjne dla wdrożenia usługi Private Link.

Połączenia z pulami hostów

Aby utworzyć prywatny punkt końcowy dla podzasobu połączenia dla połączeń z pulą hostów, wybierz odpowiednią kartę dla danego scenariusza i wykonaj następujące kroki.

Oto jak utworzyć prywatny punkt końcowy dla podzasobu połączenia dla połączeń z pulą hostów przy użyciu usługi Azure Portal.

  1. Zaloguj się do witryny Azure Portal.

  2. Na pasku wyszukiwania wpisz nazwę Azure Virtual Desktop i wybierz pasujący wpis usługi, aby przejść do omówienia usługi Azure Virtual Desktop.

  3. Wybierz pozycję Pule hostów, a następnie wybierz nazwę puli hostów, dla której chcesz utworzyć podzasób połączenia .

  4. Z przeglądu puli hostów wybierz pozycję Sieć, następnie Połączenia prywatnych punktów końcowych, a na koniec Nowy prywatny punkt końcowy.

  5. Na karcie Podstawy uzupełnij następujące informacje:

    Parametr Wartość/Opis
    Subskrypcja Z listy rozwijanej wybierz subskrypcję, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Grupa zasobów Domyślnie jest to ta sama grupa zasobów co obszar roboczy dla prywatnego punktu końcowego, ale możesz również wybrać alternatywną istniejącą grupę z listy rozwijanej lub utworzyć nową.
    Name (Nazwa) Wprowadź nazwę nowego prywatnego punktu końcowego.
    Nazwa interfejsu sieciowego Nazwa interfejsu sieciowego jest wypełniana automatycznie na podstawie nazwy nadanej prywatnemu punktowi końcowemu, ale możesz również podać inną nazwę.
    Region Domyślnie jest to ten sam region platformy Azure co obszar roboczy i jest to miejsce, w którym wdrożono prywatny punkt końcowy. Musi to być ten sam region co hosty sieci wirtualnej i sesji.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Zasób.

  6. Na karcie Zasób sprawdź poprawność wartości w kolumnach Subskrypcja, Typ zasobu i Zasób, a następnie w polu Docelowy podzasób wybierz połączenie. Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Virtual Network.

  7. Na karcie Virtual Network uzupełnij następujące informacje:

    Parametr Wartość/Opis
    Sieć wirtualna Z listy rozwijanej wybierz sieć wirtualną, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Podsieć Z listy rozwijanej wybierz podsieć sieci wirtualnej, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Zasady sieciowe dla prywatnych punktów końcowych Wybierz pozycję edytuj , jeśli chcesz wybrać zasady sieciowe podsieci. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zarządzanie zasadami sieciowymi dla prywatnych punktów końcowych.
    Konfiguracja prywatnego adresu IP Wybierz pozycję Dynamicznie przydzielaj adres IP lub Statycznie przydzielaj adres IP. Przestrzeń adresów pochodzi z wybranej podsieci.

    Jeśli zdecydujesz się na statyczne przydzielanie adresów IP, musisz wypełnić pola Nazwa i Prywatny adres IP dla każdego wymienionego elementu członkowskiego.
    Grupa zabezpieczeń aplikacji Opcjonalnie: wybierz istniejącą grupę zabezpieczeń aplikacji dla prywatnego punktu końcowego z listy rozwijanej lub utwórz nową. Możesz również dodać go później.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: DNS.

  8. Na karcie DNS wybierz, czy chcesz używać strefy Azure Prywatna strefa DNS, wybierając pozycję Tak lub Nie dla pozycji Integruj z prywatną strefą DNS. Jeśli wybierzesz pozycję Tak, wybierz subskrypcję i grupę zasobów, w której chcesz utworzyć prywatną strefę privatelink.wvd.microsoft.comDNS. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Konfiguracja DNS prywatnego punktu końcowego platformy Azure.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Tagi.

  9. Opcjonalnie: Na karcie Tagi możesz wprowadzić dowolne pary nazwa/wartość , których potrzebujesz, a następnie wybierz pozycję Dalej: Przejrzyj + utwórz.

  10. Na karcie Przejrzyj + utwórz upewnij się, że weryfikacja została zakończona pomyślnie, i przejrzyj informacje używane podczas wdrażania.

  11. Wybierz pozycję Utwórz , aby utworzyć prywatny punkt końcowy dla podzasobu połączenia.

Ważna

Należy utworzyć prywatny punkt końcowy dla podzasobu połączenia dla każdej puli hostów, której chcesz używać z usługą Private Link.


Pobieranie kanału informacyjnego

Aby utworzyć prywatny punkt końcowy dla zasobu podrzędnego kanału informacyjnego dla obszaru roboczego, wybierz odpowiednią kartę dla swojego scenariusza i postępuj zgodnie z instrukcjami.

  1. Z przeglądu usługi Azure Virtual Desktop wybierz pozycję Obszary robocze, a następnie wybierz nazwę obszaru roboczego, dla którego chcesz utworzyć zasób podrzędny kanału informacyjnego.

  2. W przeglądzie obszaru roboczego wybierz pozycję Sieć, następnie Połączenia prywatnego punktu końcowego, a na koniec Nowy prywatny punkt końcowy.

  3. Na karcie Podstawy uzupełnij następujące informacje:

    Parametr Wartość/Opis
    Subskrypcja Z listy rozwijanej wybierz subskrypcję, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Grupa zasobów Domyślnie jest to ta sama grupa zasobów co obszar roboczy dla prywatnego punktu końcowego, ale możesz również wybrać alternatywną istniejącą grupę z listy rozwijanej lub utworzyć nową.
    Name (Nazwa) Wprowadź nazwę nowego prywatnego punktu końcowego.
    Nazwa interfejsu sieciowego Nazwa interfejsu sieciowego jest wypełniana automatycznie na podstawie nazwy nadanej prywatnemu punktowi końcowemu, ale możesz również podać inną nazwę.
    Region Domyślnie jest to ten sam region platformy Azure co obszar roboczy i jest to miejsce, w którym wdrożono prywatny punkt końcowy. Musi to być ten sam region co sieć wirtualna.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Zasób.

  4. Na karcie Zasób sprawdź poprawność wartości w kolumnach Subskrypcja, Typ zasobu i Zasób, a następnie w polu Docelowy zasób podrzędny wybierz źródło danych. Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Virtual Network.

  5. Na karcie Virtual Network uzupełnij następujące informacje:

    Parametr Wartość/Opis
    Sieć wirtualna Z listy rozwijanej wybierz sieć wirtualną, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Podsieć Z listy rozwijanej wybierz podsieć sieci wirtualnej, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Zasady sieciowe dla prywatnych punktów końcowych Wybierz pozycję edytuj , jeśli chcesz wybrać zasady sieciowe podsieci. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zarządzanie zasadami sieciowymi dla prywatnych punktów końcowych.
    Konfiguracja prywatnego adresu IP Wybierz pozycję Dynamicznie przydzielaj adres IP lub Statycznie przydzielaj adres IP. Przestrzeń adresów pochodzi z wybranej podsieci.

    Jeśli zdecydujesz się na statyczne przydzielanie adresów IP, musisz wypełnić pola Nazwa i Prywatny adres IP dla każdego wymienionego elementu członkowskiego.
    Grupa zabezpieczeń aplikacji Opcjonalnie: wybierz istniejącą grupę zabezpieczeń aplikacji dla prywatnego punktu końcowego z listy rozwijanej lub utwórz nową. Możesz również dodać go później.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: DNS.

  6. Na karcie DNS wybierz, czy chcesz używać strefy Azure Prywatna strefa DNS, wybierając pozycję Tak lub Nie dla pozycji Integruj z prywatną strefą DNS. Jeśli wybierzesz pozycję Tak, wybierz subskrypcję i grupę zasobów, w której chcesz utworzyć prywatną strefę privatelink.wvd.microsoft.comDNS. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Konfiguracja DNS prywatnego punktu końcowego platformy Azure.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Tagi.

  7. Opcjonalnie: Na karcie Tagi możesz wprowadzić dowolne pary nazwa/wartość , których potrzebujesz, a następnie wybierz pozycję Dalej: Przejrzyj + utwórz.

  8. Na karcie Przejrzyj + utwórz upewnij się, że weryfikacja została zakończona pomyślnie, i przejrzyj informacje używane podczas wdrażania.

  9. Wybierz pozycję Utwórz , aby utworzyć prywatny punkt końcowy dla zasobu podrzędnego kanału informacyjnego.

Ważna

Musisz utworzyć prywatny punkt końcowy dla zasobu podrzędnego kanału informacyjnego dla każdego obszaru roboczego, którego chcesz używać z usługą Private Link.

Odnajdowanie początkowego kanału informacyjnego

Aby utworzyć prywatny punkt końcowy dla globalnego zasobu podrzędnego używanego do odnajdywania początkowego źródła strumieniowego, wybierz odpowiednią kartę dla danego scenariusza i postępuj zgodnie z instrukcjami.

Ważna

  • Utwórz tylko jeden prywatny punkt końcowy dla globalnego podzasobu dla wszystkich wdrożeń usługi Azure Virtual Desktop.

  • Prywatny punkt końcowy globalnego zasobu podrzędnego dowolnego obszaru roboczego kontroluje udostępnioną w pełni kwalifikowaną nazwę domeny (FQDN) na potrzeby odnajdywania początkowego źródła danych. To z kolei umożliwia odnajdowanie kanałów informacyjnych dla wszystkich obszarów roboczych. Ponieważ obszar roboczy połączony z prywatnym punktem końcowym jest tak ważny, jego usunięcie spowoduje, że wszystkie procesy odnajdywania kanałów informacyjnych przestaną działać. Zaleca się utworzenie nieużywanego symbolu zastępczego obszaru roboczego dla globalnego podzasobu.

  1. Z przeglądu usługi Azure Virtual Desktop wybierz pozycję Obszary robocze, a następnie wybierz nazwę obszaru roboczego, który ma być używany dla globalnego zasobu podrzędnego.

    1. Opcjonalnie: Zamiast tego utwórz zastępczy obszar roboczy, aby zakończyć globalny punkt końcowy, postępując zgodnie z instrukcjami dotyczącymi tworzenia obszaru roboczego.
  2. W przeglądzie obszaru roboczego wybierz pozycję Sieć, następnie Połączenia prywatnego punktu końcowego, a na koniec Nowy prywatny punkt końcowy.

  3. Na karcie Podstawy uzupełnij następujące informacje:

    Parametr Wartość/Opis
    Subskrypcja Z listy rozwijanej wybierz subskrypcję, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Grupa zasobów Domyślnie jest to ta sama grupa zasobów co obszar roboczy dla prywatnego punktu końcowego, ale możesz również wybrać alternatywną istniejącą grupę z listy rozwijanej lub utworzyć nową.
    Name (Nazwa) Wprowadź nazwę nowego prywatnego punktu końcowego.
    Nazwa interfejsu sieciowego Nazwa interfejsu sieciowego jest wypełniana automatycznie na podstawie nazwy nadanej prywatnemu punktowi końcowemu, ale możesz również podać inną nazwę.
    Region Domyślnie jest to ten sam region platformy Azure co obszar roboczy i w którym zostanie wdrożony prywatny punkt końcowy. Musi to być ten sam region co sieć wirtualna.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Zasób.

  4. Na karcie Zasób sprawdź poprawność wartości w kolumnach Subskrypcja, Typ zasobu i Zasób, a następnie w polu Docelowy zasób podrzędny wybierz pozycję globalny. Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Virtual Network.

  5. Na karcie Virtual Network uzupełnij następujące informacje:

    Parametr Wartość/Opis
    Sieć wirtualna Z listy rozwijanej wybierz sieć wirtualną, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Podsieć Z listy rozwijanej wybierz podsieć sieci wirtualnej, w której chcesz utworzyć prywatny punkt końcowy.
    Zasady sieciowe dla prywatnych punktów końcowych Wybierz pozycję edytuj , jeśli chcesz wybrać zasady sieciowe podsieci. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zarządzanie zasadami sieciowymi dla prywatnych punktów końcowych.
    Konfiguracja prywatnego adresu IP Wybierz pozycję Dynamicznie przydzielaj adres IP lub Statycznie przydzielaj adres IP. Przestrzeń adresów pochodzi z wybranej podsieci.

    Jeśli zdecydujesz się na statyczne przydzielanie adresów IP, musisz wypełnić pola Nazwa i Prywatny adres IP dla każdego wymienionego elementu członkowskiego.
    Grupa zabezpieczeń aplikacji Opcjonalnie: wybierz istniejącą grupę zabezpieczeń aplikacji dla prywatnego punktu końcowego z listy rozwijanej lub utwórz nową. Możesz również dodać go później.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: DNS.

  6. Na karcie DNS wybierz, czy chcesz używać strefy Azure Prywatna strefa DNS, wybierając pozycję Tak lub Nie dla pozycji Integruj z prywatną strefą DNS. Jeśli wybierzesz pozycję Tak, wybierz subskrypcję i grupę zasobów, w której chcesz utworzyć prywatną strefę privatelink-global.wvd.microsoft.comDNS. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Konfiguracja DNS prywatnego punktu końcowego platformy Azure.

    Po zakończeniu tej karty wybierz pozycję Dalej: Tagi.

  7. Opcjonalnie: Na karcie Tagi możesz wprowadzić dowolne pary nazwa/wartość , których potrzebujesz, a następnie wybierz pozycję Dalej: Przejrzyj + utwórz.

  8. Na karcie Przejrzyj + utwórz upewnij się, że weryfikacja została zakończona pomyślnie, i przejrzyj informacje używane podczas wdrażania.

  9. Wybierz pozycję Utwórz , aby utworzyć prywatny punkt końcowy dla globalnego podzasobu.

Zamykanie dróg publicznych

Po utworzeniu prywatnych punktów końcowych możesz również kontrolować, czy ruch może pochodzić z tras publicznych. Możesz kontrolować to na poziomie szczegółowym przy użyciu usługi Azure Virtual Desktop lub szerzej przy użyciu sieciowej grupy zabezpieczeń (NSG) lub usługi Azure Firewall.

Sterowanie trasami za pomocą usługi Azure Virtual Desktop

Za pomocą usługi Azure Virtual Desktop można niezależnie kontrolować ruch publiczny dla obszarów roboczych i pul hostów. Wybierz kartę odpowiednią dla scenariusza i postępuj zgodnie z instrukcjami. Nie można skonfigurować tego w interfejsie wiersza polecenia platformy Azure. Należy powtórzyć te kroki dla każdego obszaru roboczego i puli hostów używanych z usługą Private Link.

Obszary robocze

  1. Z przeglądu usługi Azure Virtual Desktop wybierz pozycję Obszary robocze, a następnie wybierz nazwę obszaru roboczego, aby kontrolować ruch publiczny.

  2. Z przeglądu puli hostów wybierz pozycję Sieć, a następnie wybierz kartę Dostęp publiczny .

  3. Wybierz jedną z następujących opcji:

    Ustawienie Opis
    Włączanie dostępu publicznego ze wszystkich sieci Użytkownicy końcowi mogą uzyskiwać dostęp do źródła strumieniowego za pośrednictwem publicznego Internetu lub prywatnych punktów końcowych.
    Wyłączanie dostępu publicznego i korzystanie z dostępu prywatnego Użytkownicy końcowi mogą uzyskiwać dostęp do źródła strumieniowego tylko za pośrednictwem prywatnych punktów końcowych.
  4. Wybierz Zapisz.

Pule hostów

  1. Z przeglądu usługi Azure Virtual Desktop wybierz pozycję Pule hostów, a następnie wybierz nazwę puli hostów, aby kontrolować ruch publiczny.

  2. Z przeglądu puli hostów wybierz pozycję Sieć, a następnie wybierz kartę Dostęp publiczny .

  3. Wybierz jedną z następujących opcji:

    Ustawienie Opis
    Włączanie dostępu publicznego ze wszystkich sieci Użytkownicy końcowi mogą bezpiecznie uzyskiwać dostęp do kanałów informacyjnych i hostów sesji za pośrednictwem publicznego Internetu lub prywatnych punktów końcowych.
    Włączanie dostępu publicznego dla użytkowników końcowych, używanie dostępu prywatnego dla hostów sesji Użytkownicy końcowi mogą bezpiecznie uzyskiwać dostęp do kanału informacyjnego za pośrednictwem publicznego Internetu, ale muszą używać prywatnych punktów końcowych, aby uzyskać dostęp do hostów sesji.
    Wyłączanie dostępu publicznego i korzystanie z dostępu prywatnego Użytkownicy końcowi mogą uzyskiwać dostęp do kanałów informacyjnych i hostów sesji tylko za pośrednictwem prywatnych punktów końcowych.
  4. Wybierz Zapisz.

Ważna

Zmiana dostępu hostów sesji nie będzie miała wpływu na istniejące sesje. Po zmianie prywatnego punktu końcowego na pulę hostów należy ponownie uruchomić usługę modułu ładującego agenta usług pulpitu zdalnego (RDAgentBootLoader) na każdym hoście sesji w puli hostów. Ponowne uruchomienie tej usługi jest również konieczne po każdej zmianie konfiguracji sieciowej puli hostów. Zamiast ponownie uruchamiać usługę, możesz ponownie uruchomić każdego hosta sesji.

Blokowanie tras publicznych za pomocą sieciowych grup zabezpieczeń lub zapory Azure Firewall

Jeśli używasz sieciowych grup zabezpieczeń lub usługi Azure Firewall do kontrolowania połączeń od urządzeń klienckich użytkowników lub hostów sesji do prywatnych punktów końcowych, możesz użyć tagu usługi WindowsVirtualDesktop, aby zablokować ruch z publicznego Internetu. Jeśli zablokujesz publiczny ruch internetowy przy użyciu tego tagu usługi, cały ruch usługi będzie używał tylko tras prywatnych.

Uwaga

  • Upewnij się, że nie blokujesz ruchu między prywatnymi punktami końcowymi a adresami z listy wymaganych adresów URL.

  • Nie blokuj niektórych portów z urządzeń klienckich użytkownika lub hostów sesji do prywatnego punktu końcowego dla zasobu puli hostów przy użyciu podzasobu połączenia . Cały dynamiczny zakres portów TCP od 1 do 65535 do prywatnego punktu końcowego jest potrzebny, ponieważ mapowanie portów jest używane do wszystkich bram globalnych za pośrednictwem pojedynczego adresu IP prywatnego punktu końcowego odpowiadającego podzasobowi połączenia . Jeśli ograniczysz porty do prywatnego punktu końcowego, użytkownicy mogą nie być w stanie pomyślnie połączyć się z usługą Azure Virtual Desktop.

Po zamknięciu tras publicznych należy sprawdzić, czy działa usługa Private Link z usługą Azure Virtual Desktop. Możesz to zrobić, sprawdzając stan połączenia każdego prywatnego punktu końcowego, stan hostów sesji i testując, czy użytkownicy mogą odświeżać się i łączyć ze swoimi zasobami zdalnymi.

Sprawdź stan połączenia każdego prywatnego punktu końcowego

Aby sprawdzić stan połączenia każdego prywatnego punktu końcowego, wybierz odpowiednią kartę dla danego scenariusza i postępuj zgodnie z instrukcjami. Należy powtórzyć te kroki dla każdego obszaru roboczego i puli hostów używanych z usługą Private Link.

Obszary robocze

  1. Z przeglądu usługi Azure Virtual Desktop wybierz pozycję Obszary robocze, a następnie wybierz nazwę obszaru roboczego, dla którego chcesz sprawdzić stan połączenia.

  2. W przeglądzie obszaru roboczego wybierz pozycję Sieć, a następnie pozycję Połączenia prywatnych punktów końcowych.

  3. Dla prywatnego punktu końcowego na liście sprawdź, czy stan połączenia to Zatwierdzone.

Pule hostów

  1. Z przeglądu usługi Azure Virtual Desktop wybierz pozycję Pule hostów, a następnie wybierz nazwę puli hostów, dla której chcesz sprawdzić stan połączenia.

  2. Z przeglądu puli hostów wybierz pozycję Sieć, a następnie Połączenia prywatnych punktów końcowych.

  3. Dla prywatnego punktu końcowego na liście sprawdź, czy stan połączenia to Zatwierdzone.

Sprawdzanie stanu hostów sesji

  1. Sprawdź stan hostów sesji w usłudze Azure Virtual Desktop.

    1. Z przeglądu usługi Azure Virtual Desktop wybierz pozycję Pule hostów, a następnie wybierz nazwę puli hostów.

    2. W sekcji Zarządzanie wybierz pozycję Hosty sesji.

    3. Przejrzyj listę hostów sesji i sprawdź, czy ich status jest dostępny.

Sprawdzanie, czy użytkownicy mogą się łączyć

Aby sprawdzić, czy użytkownicy mogą łączyć się ze swoimi zasobami zdalnymi:

  1. Użyj klienta pulpitu zdalnego i upewnij się, że możesz subskrybować obszary robocze i odświeżać je.

  2. Na koniec upewnij się, że użytkownicy mogą połączyć się z sesją zdalną.

Aby używać transportów opartych na protokole UDP, takich jak Krótka ścieżka RDP, dla sieci zarządzanych za pośrednictwem usługi Azure Virtual Desktop Private Link, należy jawnie włączyć protokół UDP w obszarze roboczym lub puli hostów i upewnić się, że publiczne opcje krótkich ścieżek są wyłączone

  1. W witrynie Azure Portal otwórz zasób pul hostów lub obszarów roboczych usługi Azure Virtual Desktop.

  2. Przejdź do pozycji Sieć → Dostęp publiczny.

  3. W obszarze Dostęp publiczny wybierz jedną z następujących opcji:

    • włączyć publiczny dostęp dla użytkowników końcowych, używać prywatnego dostępu dla hostów sesji lub

    • Wyłączanie dostępu publicznego i korzystanie z dostępu prywatnego

      Po wybraniu jednej z tych opcji portal wyświetli dodatkowe pole wyboru zgody:

      Zrzut ekranu przedstawiający pole wyboru Krótka ścieżka RDP po wybraniu opcji Publiczny dostęp dla użytkowników; prywatny dostęp dla hostów.

      Zrzut ekranu przedstawiający pole wyboru Krótka ścieżka RDP po wybraniu opcji Tylko dostęp prywatny.

  4. Włącz opcję Zezwalaj na bezpośrednią ścieżkę sieciową UDP przez Private Link, aby zezwolić na transporty oparte na UDP (na przykład Krótka ścieżka RDP dla sieci zarządzanych).

  5. Przejdź do karty Krótka ścieżka RDP i wyłącz opcje publicznych ścieżek Shortpath:

    • Krótka ścieżka RDP dla sieci publicznych (przez STUN)

    • Krótka ścieżka RDP dla sieci publicznych (za pośrednictwem TURN) Portal zablokuje zapisywanie i wyświetli błąd konfiguracji, jeśli te opcje publiczne są nadal włączone.

      Zrzut ekranu przedstawiający wyłączoną krótką ścieżkę RDP dla sieci publicznych (STUN i TURN), podczas gdy krótka ścieżka RDP dla sieci zarządzanych pozostaje ustawiona domyślnie.

      Zrzut ekranu przedstawiający wyłączoną krótką ścieżkę RDP dla sieci publicznych (STUN i TURN) przy włączonej krótkiej ścieżce RDP dla sieci zarządzanych.

  6. Wybierz Zapisz.

Krótka ścieżka RDP dla sieci zarządzanych — sprawdzanie poprawności konfiguracji

  • Gdy jest włączona krótka ścieżka RDP dla sieci zarządzanych, portal uniemożliwia włączenie opcji publicznych krótkich ścieżek (STUN lub TURN) i blokuje zapisywanie do czasu rozwiązania konfliktu.

  • Jeśli opcja private only nie jest włączona, wszystkie opcje Shortpath powinny być wyłączone; bloki portalu Zapisz , jeśli nie są

Wymagania wstępne i ograniczenia

  • Opt-in jest wymagany dla transportów UDP za pośrednictwem usługi Private Link: Zezwalaj na bezpośrednią ścieżkę sieciową UDP przez usługę Private Link musi być włączona na stronie Sieć puli hostów.

  • Sieć publiczna Shortpath (STUN/TURN) nie jest obsługiwana przez Private Link; użyj Krótka ścieżka RDP dla sieci zarządzanych lub Krótka ścieżka RDP dla sieci zarządzanych (STUN) z Private Link.

Ważna

Pole wyboru zgody na protokół UDP stanie się obowiązkowe w celu włączenia funkcji Krótka ścieżka RDP z łączem prywatnym. Jeśli to pole wyboru nie jest zaznaczone, Krótka ścieżka RDP zostanie zablokowana dla połączeń typu Private Link.

Następne kroki