Opcje strefy dostępności dla Azure Virtual Machine Scale Sets

Strefy dostępności platformy Azure to odizolowane od błędów lokalizacje w regionie świadczenia usługi Azure, które zapewniają nadmiarowe zasilanie, chłodzenie i sieć. Umożliwiają one uruchamianie aplikacji z wysoką dostępnością i odpornością na uszkodzenia w przypadku awarii centrum danych. Regiony platformy Azure, które obsługują strefy dostępności, mają co najmniej trzy oddzielne strefy. Każda strefa dostępności składa się z co najmniej jednego centrum danych wyposażonego w niezależne zasilanie infrastruktury, sieć i chłodzenie. Strefy dostępności są połączone przez sieć o wysokiej wydajności z opóźnieniem okrężnym mniejszym niż 2 milisekundy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Omówienie stref dostępności.

Aby chronić zestawy skalowania maszyn wirtualnych przed awariami na poziomie centrum danych, możesz utworzyć zestaw skalowania w różnych strefach dostępności. Aby korzystać ze stref dostępności, zestaw skalowania musi zostać utworzony w obsługiwanym regionie świadczenia usługi Azure.

Aby uzyskać więcej informacji na temat odporności zestawów skalowania na awarie strefy dostępności i innych typów błędów, zobacz Niezawodność w Azure Virtual Machine Scale Sets.

Wybieranie opcji wdrożenia strefy dostępności

Virtual Machine Scale Sets obsługuje trzy opcje wdrożenia strefy dostępności. Możesz samodzielnie wybrać strefy, użyć automatycznego rozmieszczania stref, aby platforma Azure wybrała je automatycznie, lub użyć wdrożenia regionalnego bez wystąpień przypisanych do stref.

Opcja wdrożenia Configuration Topologia strefy Kto wybiera strefy? Użyj, gdy
Strefy wybrane przez klienta Ustaw wartość zones, na przykład "zones": ["1", "2", "3"]. Strefowe po określeniu jednej strefy lub strefy obejmującej wiele stref. Należy wybrać strefy, których może używać zestaw skalowania. Obciążenie robocze musi korzystać z określonych stref dostępności.
Automatyczne rozmieszczanie stref (wersja zapoznawcza) Ustaw opcję placement.zonePlacementPolicy na "auto". Domyślnie Azure tworzy zestaw skalowania obejmujący strefy, który jest przeznaczony dla trzech stref i wymaga co najmniej dwóch stref. Aby utworzyć jednostrefowy zestaw skalowania, ustaw maxZoneCount na 1. Azure wybiera strefy w ramach skonfigurowanych ograniczeń. Chcesz, aby platforma Azure zoptymalizowała wybór stref na podstawie dostępnej pojemności i dostępności jednostek SKU.
Regionalny (niezonalny) Nie określaj zones ani zasad umieszczania strefy. Instancje regionalne nie są przypisane do stref dostępności. Nie dotyczy. Twoje obciążenie robocze nie wymaga izolacji na poziomie stref ani przypisania do strefy.

Ważne

Nie można skonfigurować jednocześnie właściwości zones i automatycznego rozmieszczania stref w tym samym zestawie skalowania.

Strefy wybrane przez klienta oraz automatyczne rozmieszczanie w strefach mogą skutkować utworzeniem strefowego zestawu skalowania (w pojedynczej strefie) lub zestawu skalowania obejmującego wiele stref. W poniższych sekcjach opisano te topologie i wdrożenia regionalne bardziej szczegółowo.

Rozpiętość strefy

Zestaw skalowania obejmujący wiele stref rozmieszcza instancje w dwóch lub większej liczbie stref dostępności. Takie podejście jest podobne do wdrożeń strefowo nadmiarowych w innych usługach Azure.

Domyślnie zestaw skalowania wykonuje najlepsze podejście do równomiernego rozłożenia wystąpień w wybranych strefach. Można jednak określić, że chcesz zachować ścisłe równoważenie strefy, ustawiając "zoneBalance": "true" je we wdrożeniu. Każda maszyna wirtualna i jego dyski są strefowe, więc są przypięte do określonej strefy. Instancje między strefami są połączone przez sieć wysokowydajną z małym opóźnieniem. W przypadku awarii strefy lub problemu z łącznością łączność z wystąpieniami w strefie, której dotyczy problem, może zostać naruszona, podczas gdy wystąpienia w innych strefach dostępności nie powinny mieć wpływu. Możesz dodać pojemność do zestawu skalowania podczas przestoju strefy, a zestaw skalowania dodaje więcej wystąpień do stref, które nie są dotknięte. Po przywróceniu strefy może zaistnieć konieczność zmniejszenia zestawu skalowania do jego pierwotnej pojemności. Najlepszym rozwiązaniem jest skonfigurowanie reguł skalowania automatycznego na podstawie użycia procesora CPU lub pamięci. Reguły skalowania automatycznego umożliwiają zestawowi skalowania reagowanie na utratę wystąpień maszyn wirtualnych w tej jednej strefie przez skalowanie nowych wystąpień w pozostałych strefach operacyjnych.

Rozłożenie wystąpień w różnych strefach dostępności spełnia SLA na poziomie 99,99% dla wystąpień rozłożonych w tych strefach i jest zalecane w przypadku większości obciążeń na platformie Azure.

Możesz skonfigurować zestaw skalowania obejmujący wiele stref, samodzielnie wybierając wiele stref lub korzystając z automatycznego rozmieszczania w strefach. Domyślnie automatyczne rozmieszczanie w strefach dostępności obejmuje trzy strefy dostępności i wymaga co najmniej dwóch stref.

Strefa lub wyrównanie strefowe (pojedyncza strefa)

Strefowy lub strefowy zestaw skalowania umieszcza wystąpienia w pojedynczej strefie dostępności. Każda maszyna wirtualna i jego dyski są strefowe, więc są przypięte do określonej strefy. Ta konfiguracja jest używana głównie wtedy, gdy potrzebujesz mniejszego opóźnienia między wystąpieniami.

Zestaw skalowania w jednej strefie można skonfigurować, wybierając jedną strefę ręcznie lub ustawiając maxZoneCount na 1 z automatycznym przypisaniem do strefy.

Regionalny (niezonalny)

Regionalny (niezonalny) zestaw skalowania maszyn wirtualnych to taki, w którym przypisanie strefy nie jest jawnie określone ("zones"=[] lub "zones"=null). W tej konfiguracji zestaw skalowania tworzy wystąpienia regionalne (nieprzypisane do stref i nieprzypięte do strefy) i rozlokowuje je w sposób niejawny w całym regionie. Nie ma żadnej gwarancji równomiernego rozkładu w strefach, ani że instancje znajdują się w tej samej strefie dostępności. Kolokacja dysków jest gwarantowana w przypadku dysków Ultra i Premium v2, a w przypadku dysków Premium v1 podejmowane są najlepsze starania i nie jest gwarantowana w przypadku dysków Standard SKU (SSD lub HDD).

W rzadkich przypadkach awarii pełnej strefy może mieć wpływ na dowolne lub wszystkie wystąpienia w zestawie skalowania.

Domeny błędów i strefy dostępności

Domena błędów to grupa izolacji błędów w obrębie strefy dostępności lub centrum danych, gdzie węzły sprzętowe współdzielą to samo zasilanie, sieć, chłodzenie oraz harmonogram konserwacji platformy. Wystąpienia maszyn wirtualnych, które znajdują się w różnych domenach błędów, prawdopodobnie nie zostaną dotknięte przez tę samą planowaną lub nieplanowaną awarię. Możesz określić, jak wystąpienia są rozłożone między domenami błędów w regionie lub strefie.

  • Maksymalny rozkład (platformFaultDomainCount = 1)
  • Stałe rozłożenie (platformFaultDomainCount = 5)
  • Stałe rozprzestrzenianie zgodnie z domenami błędów dysku magazynu (platformFaultDomainCount = 2 lub 3, dla wdrożeń regionalnych, tylko poza strefą)

Dzięki maksymalnemu rozmieszczeniu zestaw skalowania rozkłada maszyny wirtualne w jak największej liczbie domen błędów w każdej strefie. Ten rozprzestrzenianie może obejmować więcej lub mniej niż pięć domen błędów na strefę. W przypadku statycznego rozpraszania stałego zestaw skalowania rozmieszcza maszyny wirtualne na określoną liczbę domen błędów. Jeśli zestaw skalowania nie może przydzielić co najmniej określonej liczby domen błędów, aby spełnić żądanie alokacji, żądanie nie powiedzie się.

Zalecamy wdrożenie z maksymalnym rozłożeniem dla większości obciążeń, ponieważ takie podejście zapewnia najlepsze rozłożenie w większości przypadków. Jeśli potrzebujesz replik do rozłożenia między różne jednostki izolacji sprzętowej, zalecamy rozłożenie w różnych strefach dostępności i wykorzystanie maksymalnego rozłożenia w każdej strefie.

Uwaga

W przypadku maksymalnego rozszerzenia w widoku wystąpień maszyn wirtualnych zestawu skalowania oraz w metadanych wystąpień widoczna jest tylko jedna domena błędu, niezależnie od liczby domen błędów, w których są rozłożone maszyny wirtualne. Rozkład w każdej strefie jest niejawny.

Grupy umieszczania

Ważne

Grupy umieszczania dotyczą tylko zestawów skalowania maszyn wirtualnych działających w trybie jednolitej orkiestracji.

Podczas wdrażania zestawu skalowania można wdrożyć z pojedynczą grupą umieszczania na strefę dostępności lub z wieloma strefami. W przypadku regionalnych (niezonalnych) zestawów skalowania można mieć w regionie jedną grupę rozmieszczania lub wiele grup rozmieszczania. Jeśli właściwość zestawu skalowania o nazwie singlePlacementGroup ma wartość false, zestaw skalowania może składać się z wielu grup rozmieszczania i mieścić od 0 do 1000 maszyn wirtualnych. Po ustawieniu domyślnej wartości true, zestaw skalowania składa się z jednej grupy rozlokowania i ma zakres od 0 do 100 maszyn wirtualnych. W przypadku większości obciążeń zalecamy użycie wielu grup rozmieszczenia, co umożliwia większą skalowalność. W interfejsie API w wersji 2017-12-01 zestawy skalowania są domyślnie ustawione na wiele grup umieszczania dla jednostrefowych i między strefowych zestawów skalowania, ale domyślnie są one pojedynczą grupą umieszczania dla regionalnych (niezonalnych) zestawów skalowania.

Uwaga

Jeśli używasz maksymalnego rozłożenia, musisz użyć wielu grup rozmieszczenia.

Równoważenie strefy

Rozmieszczenie w strefach określa, których stref dostępności zestaw skalowania może używać podczas rozmieszczania nowych wystąpień. Równoważenie strefy steruje równomiernym rozmieszczeniem wystąpień w tych strefach po wybraniu kwalifikujących się stref.

W przypadku zestawów skalowania obejmujących wiele stref wybierz tryb best-effort lub tryb ścisłego równoważenia stref. Równoważenie między strefami ma zastosowanie niezależnie od tego, czy wybierzesz strefy, czy użyjesz automatycznego rozmieszczania stref. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Równoważenie obciążenia między strefami w Virtual Machine Scale Sets.

Równoważenie strefy różni się również od automatycznego równoważenia strefy. Mechanizm równoważenia między strefami kontroluje rozmieszczenie instancji podczas operacji skalowania. Automatyczne równoważenie strefy aktywnie wykrywa istniejące dysproporcje i poprawia je, tworząc zastępczą maszynę wirtualną w strefie nieaprowizowanej i usuwając maszynę wirtualną ze strefy nadmiernie aprowizowanej.

Następne kroki

  • Last updated on