ExpressionEstimator Klasa

Definicja

public sealed class ExpressionEstimator : Microsoft.ML.IEstimator<Microsoft.ML.Transforms.ExpressionTransformer>

type ExpressionEstimator = class
    interface IEstimator<ExpressionTransformer>

Public NotInheritable Class ExpressionEstimator
Implements IEstimator(Of ExpressionTransformer)

Dziedziczenie

Object

ExpressionEstimator

Implementuje

IEstimator<ExpressionTransformer>

Uwagi

Charakterystyka narzędzia do szacowania

Czy ten narzędzie do szacowania musi przyjrzeć się danym, aby wytrenować jego parametry?	No
Typ danych kolumny wejściowej	float, double, int, long, bool lub text.
Typ danych kolumny wyjściowej	Może być zmiennoprzecinkowy, podwójny, int, długi, logiczny lub tekst, w zależności od wyrażenia.

Wynikowy element ExpressionTransformer tworzy nową kolumnę o nazwie określonej w parametrach nazwy kolumny wyjściowej, gdzie wyrażenie jest stosowane do wartości wejściowych. Co najwyżej jedna z kolumn wejściowych może być typu VectorDataViewType, a gdy dane wejściowe zawierają kolumnę wektorową, wyrażenie jest obliczane niezależnie na każdym elemenie wektora, aby utworzyć dane wyjściowe wektora o tej samej długości co te dane wejściowe.

Język wyrażeń

Język narzędzia do szacowania wyrażeń powinien być wygodny dla szerokiej gamy użytkowników. Udostępnia wiele podobieństw do niektórych popularnych języków. Jest rozróżniana wielkość liter, obsługuje wiele typów i ma bogaty zestaw operatorów i funkcji. Jest to czysta funkcja, w tym sensie, że w języku nie ma modyfikowalnych wartości ani operacjimutowania. Nie ma żadnego mechanizmu wyjątku, a nie ma żadnego mechanizmu wyjątku, zamiast tego generuje wartości NA, gdy wartość normalna nie jest odpowiednia. Jest on statycznie typowany, ale wszystkie typy są wnioskowane przez kompilator.

Syntax

Składnia lambda składa się z listy parametrów, po której następuje dwukropek (:) lub strzałka (=>), po którym następuje wyrażenie. Lista parametrów może być pojedynczym identyfikatorem lub rozdzielaną przecinkami listą jednego lub większej liczby identyfikatorów otoczonych nawiasami.

lambda:

• parametr-lista : wyrażenie
• parametr-list => wyrażenie

parametr-lista:

• identyfikator
• (nazwy parametrów)

nazwy parametrów:

• identyfikator
• identyfikator , nazwy parametrów

Wyrażenie może używać parametrów, literałów, operatorów, z wyrażeniami i funkcjami.

Literals

• Literały logiczne są prawdziwe i fałszywe.
• Literały liczb całkowitych mogą być dziesiętne lub szesnastkowe (np. 0x1234ABCD). Mogą być sufiksowane z użytkownikiem lub U, wskazując niepodpisane, a także l lub L, wskazując długie (Int64). Korzystanie z użytkownika lub U jest rzadkie i wpływa tylko na podwyższenie niektórych wartości szesnastkowe 32-bitowe, określając, czy stała jest uważana za ujemną wartość Int32, czy dodatnią wartość Int64.
• Literały zmiennoprzecinkowe używają standardowej składni, w tym notacji wykładniczej (123.45e-37). Mogą być sufiksami f lub F, wskazując pojedynczą precyzję lub d lub D, co oznacza podwójną precyzję. W przeciwieństwie do języka C#, domyślna precyzja literału zmiennoprzecinkowego to pojedyncza precyzja. Aby określić podwójną precyzję, dołącz d lub D.
• Literały tekstowe są ujęte w znaki podwójnego cudzysłowu i obsługują standardowe mechanizmy ucieczki.

Operatorów

Operatory języka wyrażeń są wymienione w poniższej tabeli w kolejności precendence. Jeśli nie określono inaczej, operatory binarne pozostają asocjacyjne i propagują wartości NA (jeśli którakolwiek wartość operandu to NA, wynik to NA). Ogólnie rzecz biorąc, przepełnienie wartości całkowitych powoduje wygenerowanie wartości NA, podczas gdy przepełnienie wartości zmiennoprzecinkowych powoduje nieskończoność.

Operator	Meaning	Arity	Comments
​? :	warunkowe	Ternary	Warunek wyrażenia ? value1: wartość2 jest rozpoznawana jako wartość 1, jeśli warunek ma wartość true i wartość2, jeśli warunek ma wartość false. Warunek musi być wartością logiczną, a wartość1 i wartość2 muszą być zgodne.
​??	łączenie	Dane binarne	Wyrażenie x ?? y jest rozpoznawany jako x, jeśli x nie jest NA, i rozpoznaje wartość y w przeciwnym razie. Operandy muszą być zarówno singli, jak i oba. Ten operator jest prawo asocjacyjny.
| | lub	logiczne lub	Dane binarne	Operandy i wynik są wartościami logicznymi. Jeśli jeden operand ma wartość true, wynik ma wartość true, w przeciwnym razie jest to fałsz.
&&i	logiczne i	Dane binarne	Operandy i wynik są wartościami logicznymi. Jeśli jeden operand ma wartość false, wynikiem jest fałsz, w przeciwnym razie jest to prawda.
​==, = !=, <> <, <= >, >=	equals nie równa się mniejsze lub równe większe lub równe	Wiele	- Operatory porównania są wieloarytowe, co oznacza, że mogą być stosowane do co najmniej dwóch operandów. Na przykład a == b == c daje wartość true, jeśli a, b i c mają tę samą wartość. Operator nie równy wymaga, aby wszystkie operandy są odrębne, więc 1 != 2 != 1 jest fałszem. Aby sprawdzić, czy x nie jest ujemne, ale mniejsze niż 10, użyj wartości 0 <= x < 10. Nie ma potrzeby zapisu 0 <= x && x < 10 i nie będzie to również działać. Operatory wymienione w tym samym wierszu można połączyć w jednym wyrażeniu, więc > b >= c jest legalne, ale < b >= c nie jest. - Równa się i nie równa się ma zastosowanie do dowolnego typu operandu, podczas gdy uporządkowane operatory wymagają operandów liczbowych.
​+ -	dodawanie i odejmowanie	Binarnym	Dodawanie liczbowe i odejmowanie za pomocą propagacji NA.
* / %	mnożenie, dzielenie i modulo	Dane binarne	Mnożenie liczbowe, dzielenie i modulo z propagacją NA.
​- ! not	negacja liczbowa i logiczna nie	Jednoargumentowy	Są to operatory prefiksu jednoargumentowego, negacja (-) wymagająca operandu liczbowego, a nie (!) wymagającego operandu logicznego.
​^	Zasilania	Dane binarne	Jest to prawo asocjacyjne wykładnicze. Wymaga ona operandów liczbowych. W przypadku operandów całkowitych 0^0 generuje 1.
​( )	grupowanie nawiasów	Jednoargumentowy	Znaczenie standardowe.

Wyrażenie with

Składnia wyrażenia with-expression to:

z wyrażeniem:

• with( lista przydziałów ; wyrażenie )

lista przydziałów:

• przypisanie
• przypisanie , lista przydziałów

przypisanie:

• wyrażenie identyfikatora =

Wyrażenie z wyrażeniem wprowadza co najmniej jedną nazwaną wartość. Na przykład następujące wyrażenie konwertuje temperaturę celcius na fahrenheit, a następnie generuje komunikat na podstawie tego, czy fahrenheit jest zbyt niski, czy wysoki.

c => with(f = c * 9 / 5 + 32 ; f < 60 ? "Too Cold!" : f > 90 ? "Too Hot!" : "Just Right!")

Wyrażenie dla jednego przypisania może odwoływać się do identyfikatorów wprowadzonych przez poprzednie przypisania, jak w tym przykładzie, które zwraca wartość -1, 0 lub 1 zamiast komunikatów:

c : with(f = c * 9 / 5 + 32, cold = f < 60, hot = f > 90 ; -float(cold) + float(hot))

Jak pokazano powyżej, wyrażenie z wyrażeniem jest przydatne, gdy wartość wyrażenia jest potrzebna wiele razy w większym wyrażeniu. Przydaje się również w przypadku skomplikowanych lub znaczących stałych:

    ticks => with(
        ticksPerSecond = 10000000L,
        ticksPerHour = ticksPerSecond \* 3600,
        ticksPerDay = ticksPerHour \* 24,
        day = ticks / ticksPerDay,
        dayEpoch = 1 ;
        (day + dayEpoch) % 7)

Oblicza dzień tygodnia od liczby kleszczy (jako int64) od standardowej epoki .Net DateTime (01/01/0001 w idealizowanym kalendarzu gregoriańskim). Przypisania są używane w przypadku liczby kleszczy w ciągu sekundy, liczby kleszczy w ciągu godziny, liczby kleszczy w roku i dnia tygodnia dla epoki. W tym przykładzie chcemy mapować niedzielę na zero, więc ponieważ epoka to poniedziałek, ustawiliśmy dzieńPoch na 1. Jeśli epoka została zmieniona lub chcemy mapować inny dzień tygodnia na zero, po prostu zmienilibyśmy dzieńPoch. Należy pamiętać, że funkcja ticksPerSecond jest zdefiniowana jako 100000000L, aby była to wartość Int64 (liczba całkowita 8 bajtów). Bez sufiksu L znacznikiPerDay przepełni zakres Int32.

Functions

Przekształcenie wyrażenia obsługuje wiele przydatnych funkcji.

Ogólne funkcje jednoargumentowe, które mogą akceptować operand dowolnego typu, są wymienione w poniższej tabeli.

Nazwa	Znaczenie	Komentarze
isna	test dla elementu na	Zwraca wartość logiczną wskazującą, czy operand jest wartością NA.
na	wartość na	Zwraca wartość NA tego samego typu co operand (zmiennoprzecinkowy lub podwójny). Należy pamiętać, że nie oblicza to operandu, używa tylko operandu do określenia typu NA do zwrócenia, a ta determinacja występuje w czasie kompilacji.
Domyślny	wartość domyślna	Zwraca wartość domyślną tego samego typu co operand. Na przykład aby mapować wartości NA na wartości domyślne, użyj x ?? default(x). Należy pamiętać, że nie ocenia operandu, używa tylko operandu do określenia typu wartości domyślnej do zwrócenia, a ta determinacja ma miejsce w czasie kompilacji. W przypadku typów liczbowych wartość domyślna to zero. W przypadku wartości logicznej wartość domyślna to false. W przypadku tekstu wartość domyślna jest pusta.

Funkcje konwersji jednoargumentowej są wymienione w poniższej tabeli. Operand NA generuje argument NA lub zgłasza błąd, jeśli typ nie obsługuje go. Konwersja, która nie powiedzie się, lub przepełnienie również powoduje nachylanie lub wyjątek. Najczęstszym przypadkiem jest konwersja z tekstu, który korzysta ze standardowego analizowania konwersji. Podczas konwertowania wartości zmiennoprzecinkowej (zmiennoprzecinkowej lub podwójnej) na wartość całkowitą (Int32 lub Int64) konwersja wykonuje operację obciętą (zaokrągloną w kierunku zera).

Nazwa	Znaczenie	Komentarze
bool	konwertowanie na wartość logiczną	Operand musi być tekstem lub wartością logiczną.
int	przekonwertuj na Int32	Dane wejściowe mogą być dowolnego typu.
długi	przekonwertuj na Int64	Dane wejściowe mogą być dowolnego typu.
pojedynczy, zmiennoprzecinkowy	przekonwertuj na Single	Dane wejściowe mogą być dowolnego typu.
Podwójne	przekonwertuj na Double	Dane wejściowe mogą być dowolnego typu.
tekst	konwertowanie na tekst	Dane wejściowe mogą być dowolnego typu. Spowoduje to utworzenie domyślnej reprezentacji tekstu.

Funkcje jednoargumentowe, które wymagają operandu liczbowego, są wymienione w poniższej tabeli. Typ wyniku jest taki sam jak typ operandu. Wartość operandu NA generuje wartość NA.

Nazwa	Znaczenie	Komentarze
Abs	wartość bezwzględna	Tworzy wartość bezwzględną operandu.
znak	znak (-1, 0, 1)	Tworzy wartość -1, 0 lub 1 w zależności od tego, czy operand jest ujemny, zero, czy dodatni.

Funkcje binarne, które wymagają operandów liczbowych, są wymienione w poniższej tabeli. Gdy typy operandów nie są takie same, operandy są promowane do odpowiedniego typu. Typ wyniku jest taki sam jak promowany typ operandu. Wartość operandu NA generuje wartość NA.

Nazwa	Znaczenie	Komentarze
Min	minimum	Tworzy minimum operandów.
Max	maksimum	Tworzy maksymalną liczbę operandów.

Funkcje jednoargumentowe, które wymagają operandu zmiennoprzecinkowego, są wymienione w poniższej tabeli. Typ wyniku jest taki sam jak typ operandu. Przepełnienie produkuje nieskończoność. Nieprawidłowe wartości wejściowe generują wartość NA.

Nazwa	Znaczenie	Komentarze
sqrt	pierwiastek kwadratowy	Ujemne operandy generują NA.
obcinanie, obcinanie	obcinanie do liczby całkowitej	Zaokrągla w kierunku zera do najbliższej wartości całkowitej.
podłoga	podłoga	Zaokrągla w kierunku nieskończoności ujemnej do najbliższej wartości całkowitej.
ceil, sufit	sufit	Zaokrągla w kierunku nieskończoności dodatniej do najbliższej wartości całkowitej.
runda	zaokrąglanie bezstronne	Zaokrągla do najbliższej wartości całkowitej. Gdy operand jest w połowie drogi między dwiema wartościami całkowitymi, powoduje to parzystą liczbę całkowitą.
Exp	wykładnik	Podnosi e do operandu.
ln, dziennik	Logarytmu	Tworzy logarytm naturalny (base e). Istnieje również dwie operandowe wersje dziennika do korzystania z innej bazy.
stopnie, stopnie	radiany do stopni	Mapy z radianów do stopni.
rad, radiany	stopnie do radianów	Mapuje od stopni do radianów.
grzech, sind	sinus	Pobiera sinus kąta. Funkcja sin zakłada, że operand jest w radianach, podczas gdy sind funkcja zakłada, że operand jest w stopniach.
cos, cosd	cosinus	Przyjmuje cosinus kąta. Funkcja cos zakłada, że operand jest w radianach, podczas gdy funkcja cosd zakłada, że operand jest w stopniach.
opalona, opalona	Stycznej	Przyjmuje tangens kąta. Funkcja tan zakłada, że operand jest w radianach, podczas gdy tand funkcja zakłada, że operand jest w stopniach.
sinh	sinus hiperboliczny	Pobiera sinus hiperboliczny operandu.
cosh	cosinus hiperboliczny	Przyjmuje cosinus hiperboliczny operandu.
tanh	tangens hiperboliczny	Pobiera tangens hiperboliczny operandu.
asin	odwrotny sinus	Przyjmuje odwrotny sinus operandu.
Acos	odwrotny cosinus	Bierze odwrotny cosinus swojego operandu.
atan	odwrotny tangens	Bierze odwrotny tangens jego operandu.

Funkcje binarne, które wymagają operandów zmiennoprzecinkowych, są wymienione w poniższej tabeli. Gdy typy operandów nie są takie same, operandy są promowane do odpowiedniego typu. Typ wyniku jest taki sam jak promowany typ operandu. Wartość operandu NA generuje wartość NA.

Nazwa	Znaczenie	Komentarze
dziennik	logarytm z daną bazą	Drugi operand jest bazą. Pierwsza jest wartością do podjęcia logarytmu.
atan2, atanyx	określanie kąta	Określa kąt między wartościami -pi i pi z podanych wartości y i x. Należy pamiętać, że y jest pierwszym operandem.

Funkcje tekstowe są wymienione w poniższej tabeli.

Nazwa	Znaczenie	Komentarze
len(x)	długość tekstu	Operand musi być tekstem. Wynik jest I4 wskazujący długość operandu. Jeśli operand ma wartość NA, wynik to NA.
lower(x), upper(x)	małe lub wielkie litery	Mapuje tekst na małe lub wielkie litery.
left(x, k), right(x, k)	podciąg	Pierwszy operand musi być tekstem, a drugi operand musi mieć wartość Int32. Jeśli drugi operand jest ujemny, jest traktowany jako przesunięcie od końca tekstu. Indeks skorygowany jest następnie zaciśnięty do 0 do len(x). Wynikiem są znaki z lewej lub prawej strony wynikowej pozycji.
mid(x, a, b)	podciąg	Pierwszy operand musi być tekstem, a pozostałe dwa operandy muszą mieć wartość Int32. Indeksy są przekształcane w taki sam sposób jak w przypadku funkcji po lewej i prawej stronie: wartości ujemne są traktowane jako przesunięcia od końca tekstu; te indeksy dostosowane są zaciskane do 0 do len(x). Drugi zaciśnięty indeks jest również zaciśnięty poniżej do pierwszego zaciśniętego indeksu. Wynikiem są znaki między tymi dwoma zaciśniętymi indeksami.
concat(x1, x2, ..., xn)	łączenie	Akceptuje dowolną liczbę operandów (w tym zero). Wszystkie operandy muszą być tekstem. Wynikiem jest łączenie wszystkich operandów w kolejności.

Zobacz też

• Expression(TransformsCatalog, String, String, String[])