Język

SsaChangePointEstimator Klasa

Definicja

Wykrywanie punktów zmian w szeregach czasowych przy użyciu analizy spektrum pojedynczego.

public sealed class SsaChangePointEstimator : Microsoft.ML.IEstimator<Microsoft.ML.Transforms.TimeSeries.SsaChangePointDetector>
type SsaChangePointEstimator = class
    interface IEstimator<SsaChangePointDetector>
Public NotInheritable Class SsaChangePointEstimator
Implements IEstimator(Of SsaChangePointDetector)
Dziedziczenie
SsaChangePointEstimator
Implementuje

Uwagi

Aby utworzyć ten narzędzie do szacowania, użyj metody DetectChangePointBySsa

Kolumny wejściowe i wyjściowe

Istnieje tylko jedna kolumna wejściowa. Kolumna wejściowa musi być Single miejscem, w którym Single wartość wskazuje wartość na sygnaturze czasowej w szeregach czasowych.

Tworzy kolumnę, która jest wektorem z 4 elementami. Wektor wyjściowy sekwencyjnie zawiera poziom alertu (wartość niezerowa oznacza punkt zmiany), wynik, wartość p-value i martingale.

Charakterystyka narzędzia do szacowania

Czy ten narzędzie do szacowania musi przyjrzeć się danym, aby wytrenować jego parametry? Yes
Typ danych kolumny wejściowej Single
Typ danych kolumny wyjściowej Wektor 4-elementowyDouble
Możliwość eksportowania do ONNX No

Charakterystyka narzędzia do szacowania

Zadanie uczenia maszynowego Wykrywanie anomalii
Czy normalizacja jest wymagana? No
Czy buforowanie jest wymagane? No
Wymagane narzędzie NuGet oprócz Microsoft.ML Microsoft.ML.TimeSeries

Szczegóły algorytmu trenowania

Ta klasa implementuje ogólną transformację wykrywania anomalii na podstawie analizy pojedynczego spektrum (SSA). SSA to zaawansowana struktura do rozkładania szeregów czasowych w trend, sezonowość i składniki szumu, a także prognozowanie przyszłych wartości szeregów czasowych. W zasadzie usługa SSA wykonuje analizę widmową na wejściowych szeregach czasowych, w których każdy składnik w spektrum odpowiada trendowi, składnikowi sezonowemu lub szumowi w szeregach czasowych. Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat analizy pojedynczego spektrum (SSA), zapoznaj się z tym dokumentem.

Wskaźnik anomalii

Po obliczeniu nieprzetworzonego wyniku w znaczniku czasu jest on podawany do składnika modułu oceniania anomalii w celu obliczenia końcowego wyniku anomalii w tym znaczniku czasu. Istnieją dwie statystyki związane z tym scorer, p-value i martingale score.

Wynik P-value

Wynik p-value wskazuje wartość p bieżącego obliczonego nieprzetworzonego wyniku zgodnie z rozkładem nieprzetworzonych wyników. W tym miejscu rozkład jest szacowany na podstawie najnowszych nieprzetworzonych wartości oceny do określonej głębokości z powrotem w historii. W szczególności ten rozkład jest szacowany przy użyciu szacowania gęstości jądra z gaussowskimi jądrami adaptacyjnej przepustowości. Wynik p-value jest zawsze w $[0, 1]$, a im niższa jego wartość, tym bardziej prawdopodobny jest bieżący punkt jest wartością odstującą (znaną również jako skok).

Wykrywanie punktów zmian na podstawie wyniku martingale

Wynik martingale jest dodatkowym poziomem oceniania, który opiera się na wynikach p-value. Chodzi o możliwość wymiany Martingales , która wykrywa zmianę rozkładu na strumieniu wartości i.i.d. Krótko mówiąc, wartość wyniku martingale zaczyna rosnąć znacznie, gdy sekwencja małych wartości p wykrytych w wierszu; wskazuje to zmianę rozkładu bazowego procesu generowania danych. W związku z tym wynik martingale jest używany do wykrywania punktów zmian. Biorąc pod uwagę sekwencję ostatnio obserwowanych wartości p, $p 1, \dots, p_n$, wynik martingale jest obliczany jako:? $s(p1, \dots, p_n) = \prod_{i=1}^n \beta(p_i)$. Istnieją dwie opcje $\beta$: $\beta(p) = e p^{\epsilon - 1}$ dla $0 < \epsilon < 1$ lub $\beta(p) = \int_{0}^1 \epsilon p^{\epsilon - 1} d\epsilon$.

Jeśli wynik martingle przekracza $s(q_1, \dots, q_n)$ gdzie $q_i=1 - \frac{\text{confidence}}{100}$, skojarzony znacznik czasu może uzyskać niezerową wartość alertu na potrzeby wykrywania punktu zmian. Należy pamiętać, że element $\text{confidence}$ jest zdefiniowany w podpisach detectChangePointBySsa lub DetectIidChangePoint.

Zapoznaj się z sekcją Zobacz również, aby uzyskać linki do przykładów użycia.

Metody

Nazwa Opis
Fit(IDataView)

Trenowanie i zwracanie transformatora.

GetOutputSchema(SchemaShape)

Propagacja schematu dla transformatorów. Zwraca schemat wyjściowy danych, jeśli schemat wejściowy jest podobny do podanego.

Metody rozszerzania

Nazwa Opis
AppendCacheCheckpoint<TTrans>(IEstimator<TTrans>, IHostEnvironment)

Dołącz punkt kontrolny buforowania do łańcucha narzędzia do szacowania. Zapewni to, że narzędzia do szacowania podrzędnego zostaną wytrenowane z buforowanych danych. Warto mieć punkt kontrolny buforowania, zanim trenerzy przejdą wiele danych.

WithOnFitDelegate<TTransformer>(IEstimator<TTransformer>, Action<TTransformer>)

Biorąc pod uwagę narzędzie do szacowania, zwróć obiekt opakowujący, który wywoła delegata po Fit(IDataView) wywołaniu. Często ważne jest, aby narzędzie do szacowania zwracało informacje o tym, co było odpowiednie, dlatego Fit(IDataView) metoda zwraca specjalnie wpisany obiekt, a nie tylko ogólne ITransformer. Jednak w tym samym czasie IEstimator<TTransformer> są często tworzone w potoki z wieloma obiektami, więc może być konieczne utworzenie łańcucha narzędzi do szacowania za pośrednictwem EstimatorChain<TLastTransformer> miejsca, w którym narzędzie do szacowania, dla którego chcemy uzyskać transformator jest pochowany gdzieś w tym łańcuchu. W tym scenariuszu możemy za pomocą tej metody dołączyć delegata, który będzie wywoływany po wywołaniu dopasowania.

Dotyczy

Zobacz też