Notatka
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Może spróbować zalogować się lub zmienić katalogi.
Dostęp do tej strony wymaga autoryzacji. Możesz spróbować zmienić katalogi.
Ten artykuł przedstawia deweloperom Fabric różne opcje budowania procesów CI/CD w Fabric, oparte na typowych scenariuszach klientów. Ten artykuł koncentruje się bardziej na ciągłym wdrażaniu w procesie CI/CD. Omówienie dotyczące ciągłej integracji (CI) można znaleźć w artykule Proces tworzenia w Microsoft Fabric.
Chociaż w tym artykule opisano kilka odrębnych opcji, wiele organizacji podejmuje podejście hybrydowe.
Wymagania wstępne
Aby utworzyć proces CI/CD, korzystając z opcji opisanych w tym artykule, będą potrzebne:
obszar roboczy usługi Fabric (musisz być administratorem obszaru roboczego, aby skonfigurować wdrożenie)
W przypadku opcji opartych na rozwiązaniu Git (1, 2 i 4): obsługiwany dostawca Git (Azure DevOps lub GitHub) połączony za pośrednictwem funkcji integracji z rozwiązaniem Git
Uwaga / Notatka
Opcja 3 korzysta z potoków wdrażania platformy Fabric. Aby użyć tej opcji, musisz również mieć dostęp do funkcji potoków wdrażania i uprawnień do tworzenia potoku i zarządzania nim.
Proces programowania
Proces programowania jest taki sam we wszystkich scenariuszach wdrażania i jest niezależny od sposobu wydawania nowych aktualizacji do środowiska produkcyjnego. Gdy deweloperzy pracują z kontrolą źródła, muszą pracować w izolowanym środowisku. W sieci szkieletowej środowisko to może być środowiskiem IDE na komputerze lokalnym (takim jak Program Power BI Desktop lub VS Code) albo innym obszarem roboczym w sieci szkieletowej. Informacje o różnych aspektach procesu tworzenia znajdziesz w artykule Proces tworzenia w Microsoft Fabric.
Synchronizacja Git obsługuje zarówno commitowanie zmian workspace do Gita, jak i aktualizację workspace z Gita. Strzałka PR pokazuje kierunek, w którym scalasz zmiany z gałęzi funkcjonalnej do wspólnej gałęzi deweloperskiej, a nie operację synchronizacji dwukierunkowej.
Proces wydawania
Proces wydania rozpoczyna się po ukończeniu nowych aktualizacji, a żądanie ściągnięcia (PR) zostało scalone z wspólną gałęzią zespołu (na przykład Main, Dev itp.). Od tego momentu istnieją różne opcje budowy procesu wydania w Fabric.
Poniższa tabela zawiera podsumowanie opcji, które pomogą Ci wybrać. Wiele zespołów łączy więcej niż jedno rozwiązanie.
| Option | Źródło prawdy | Co wdraża każdy etap | Mechanizm wdrażania | Konfiguracja poszczególnych etapów | Najlepsze dla |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 - Gałęzie Git dla każdego etapu | Git | Własna główna gałąź etapu | Integracja z Gitem, fabric-cicd lub Fabric Items API | Definicje specyficzne dla etapu, parametryzacja fabric-cicd lub zestawy wartości biblioteki zmiennych | Drużyny promujące zmiany poprzez osobną gałąź dla każdego etapu |
| 2 - Wspólny commit wydania | Git (Dev do bieżących prac, Main dla wydań)¹ | Ten sam tag release na Main, najpierw w Test, potem w Prod po walidacji i zatwierdzeniu | fabric-cicd lub Bulk Import Item Definitions API | parametryzacja fabric-cicd, niestandardowe skrypty oraz zestawy wartości Variable Library | Zespoły, które wdrażają wspólną wersję wydania do środowisk testowego i produkcyjnego, zamiast utrzymywać osobną gałąź dla każdego środowiska |
| 3 — Potoki wdrażania | obszar roboczy usługi Fabric (Git tylko za pośrednictwem dev) | Zawartość przestrzeni roboczej poprzedniego etapu | Fabric UI lub interfejsy API Deployment pipelines | Reguły wdrażania i automatyczne łączenie | Zespoły, które preferują wdrożenie Fabric natywnego, niskiego poziomu kodu między obszarami roboczymi |
| 4 - CI/CD dla niezależnych dostawców oprogramowania | Git (Dev do bieżących prac, Main do wydań) | Ten sam tag release na Main, najpierw w Shared Test, potem w przestrzeni roboczej Prod każdego klienta po walidacji i zatwierdzeniu | fabric-cicd lub Bulk Import Item Definitions API (dla obszaru roboczego każdego klienta) | Parametry wydania dla każdego klienta | Niezależni dostawcy oprogramowania, którzy zarządzają wieloma obszarami roboczymi dla poszczególnych klientów |
¹ W opcji 2 tylko przestrzeń robocza Dev jest połączona z Gitem. Przestrzenie robocze Test i Prod nie są połączone z Gitem. Wypchnięcie tagu release na Main uruchamia pipeline, który wdraża tę wersję do testu. Po pomyślnej walidacji i zatwierdzeniu pipeline wdraża ten sam tag i SHA commita do Prod.
Te opcje nie wymagają konkretnej strategii rozgałęziania, takiej jak Gitflow czy rozwój oparty na trunkach. Ważne jest, aby każdy etap wdrażał znany, wersjonowany commit i aby produkcja otrzymała tę samą treść, którą testowałeś.
Opcje 1 i 2 różnią się sposobem organizacji i promocji wydań, a nie wyłącznym wyborem narzędzi. Obie opcje mogą korzystać z API fabric-cicd lub Fabric Items oraz parametryzacji specyficznej dla środowiska. Opcja 1 promuje zmiany poprzez oddzielne gałęzie środowisk etapowych. Opcja 2 wykorzystuje tag release na Main do wywołania wdrożenia tego samego commitu do Test, a po walidacji i zatwierdzeniu do Prod.
Plan wdrożenia nie jest osobną opcją workflow. Możesz użyć planu z obsługiwanymi operacjami Git w opcji 1, z pipeline'ami wdrożeniowymi w opcji 3 lub wywołując Bulk Import Item Definitions API bezpośrednio w opcjach 1, 2 i 4. Biblioteka fabric-cicd nie obsługuje planów wdrożenia, w tym gdy używasz trybu masowego importu. Plan kontroluje kolejność wdrożenia, zależności i działania, podczas gdy wybrany przepływ procesu nadal definiuje źródło prawdy, co każdy etap wdraża oraz konfigurację etapów.
Opcja 1 - Wdrożenia oparte na definicji z gałęzi Git na poszczególnych etapach
Dzięki tej opcji wszystkie wdrożenia pochodzą z Gita. Każdy etap ma dedykowaną gałąź główną: w tym przykładzie Dev, Test i Prod . PR promują zmiany między tymi gałęziami, a każda przestrzeń robocza otrzymuje definicje z gałęzi swojego etapu. Możesz wdrażać z integracją z Git, fabric-cicd lub interfejsami API Fabric Items. Gdy używasz interfejsów fabric-cicd lub Items, docelowa przestrzeń robocza nie potrzebuje połączenia z Gitem. Cechą definiującą jest osobna gałąź dla każdego etapu, a nie narzędzie wdrożeniowe.
Po zatwierdzeniu i scaleniu żądania ściągnięcia do gałęzi Dev:
- Zaktualizuj przestrzeń roboczą Dev z gałęzi Dev , na przykład integracją z Gitem. Przeprowadzaj testy jednostkowe oraz wszelkie wymagane operacje po wdrożeniu.
- Stwórz PR do gałęzi Test ze zmianami, które chcesz promować. Możesz użyć gałęzi wydania, żeby wykonać cherry-pick tych zmian. Zastosuj procesy przeglądu i zatwierdzania obowiązujące w Twoim zespole.
- Wdroż konkretny commit z gałęzi Test do przestrzeni roboczej Test, korzystając z integracji z Gitem, fabric-cicd lub Fabric Items APIs. Zastosuj konfigurację specyficzną dla etapu i wykonaj testy automatyczne lub ręczne.
- Stwórz PR do gałęzi Prod, która promuje zweryfikowane zmiany. Przejrzyj powstałe definicje, aby upewnić się, że odpowiadają one testowanemu wydaniu, z wyjątkiem celowej konfiguracji specyficznej dla środowiska. Jeśli dodasz inne zmiany, zweryfikuj je w Test przed wdrożeniem.
- Po zatwierdzeniu wdroż gałąź Prod do przestrzeni roboczej Prod , korzystając z wybranego narzędzia wdrożenia. Wykonaj wymagane kontrole po wdrożeniu oraz operacje importu danych.
Niektóre zależności elementów są automatycznie wiązane za pomocą logicznych identyfikatorów. Inne wymagają parametryzacji lub aktualizacji po wdrożeniu. Aby uzyskać szczegółowe informacje, zobacz Omówienie wiązania zależności we wdrażaniu między obszarami roboczymi.
Które komponenty można wykorzystać do implementacji opcji #1?
- Integracja z Gitem: Połącz każdy workspace z jego gałęzią stage. Zaktualizuj go przez Fabric UI lub zautomatyzuj aktualizacje za pomocą Fabric Git API.
- fabric-cicd: Sprawdź gałąź etapu i publikuj jej definicje elementów z parametrami specyficznymi dla środowiska. Docelowy workspace nie potrzebuje połączenia z Gitem.
- Fabric Items API: Wdrażaj definicje z gałęzi danego etapu, wywołując Create item i Update item definition, lub Bulk Import Item Definitions API. Gdy wywołujesz API bezpośrednio, automatyzacja przygotowuje definicje i konfigurację specyficzną dla etapu.
Przykłady implementacji można znaleźć w tutorialu fabric-cicd i Azure DevOps lub Fabric CI/CD z API Bulk Import Item Definitions.
Kiedy należy rozważyć użycie opcji #1?
- Jeśli chcesz użyć repozytorium Git jako pojedynczego źródła prawdy i źródła wszystkich wdrożeń.
- Kiedy chcesz mieć osobną główną gałąź dla każdego etapu, z przeglądem i promocją opartą na PR między etapami.
- Gdy chcesz zarządzać definicjami etapów w Gicie lub zastosować konfigurację specyficzną dla środowiska za pomocą wybranego narzędzia wdrożeniowego.
Opcja 2 — wdrożenia oparte na definicji ze współdzielonego commitu wydania
Dzięki tej opcji deweloperzy pracują na gałęzi Dev połączonej z przestrzenią roboczą Dev. Gałąź Main to gałąź wydania: zawiera tylko zmiany, które zdecydujesz się wydać. Przestrzenie robocze Test i Prod nie są połączone z Gitem. Wprowadzenie tagu release na Main uruchamia workflow GitHub Actions lub pipeline Azure DevOps. Wdraża oznaczoną wersję do Test, uruchamia walidację i czeka na zatwierdzenie produkcyjne, zanim wdroży ten sam tag i SHA commita do Prod. Potok może korzystać ze środowiska budowania do przeprowadzania testów jednostkowych i dostosowywania definicji elementów przed ich przesłaniem. Na przykład możesz zmienić połączenia źródeł danych, odniesienia do innych elementów lub wartości parametrów dla etapu docelowego. Nie wszystkie zależności przedmiotów wymagają takich zmian. Niektóre automatycznie łączą się za pomocą identyfikatorów logicznych po wdrożeniu do nowego obszaru roboczego. Aby uzyskać szczegółowe informacje, zobacz Omówienie wiązania zależności we wdrażaniu między obszarami roboczymi.
Proces wydania działa następująco:
- Deweloperzy scalają zatwierdzone PR do gałęzi Dev, a przestrzeń robocza Dev jest aktualizowana z Gita.
- Aby przygotować wydanie, utwórz PR przenoszący wybrane zmiany, które chcesz wydać, z Dev do Main. PR powinien obejmować te same procesy przeglądu i zatwierdzania co każdy inny PR w Twoim zespole lub organizacji.
- Utwórz tag wydania na wybranym commicie w gałęzi
v1.5.0, na przykład . Wypchnij tag, aby uruchomić workflow GitHub Actions lub potok Azure DevOps skonfigurowany dla tagów release. - Pipeline ustala, do którego SHA commita odnosi się tag, zapisuje oba, przełącza się na ten commit, wykonuje testy jednostkowe i dostosowuje konfigurację do Test. Te definicje elementów przesyła do przestrzeni roboczej Test, korzystając z fabric-cicd lub Bulk Import Item Definitions API. Szczegóły można znaleźć w artykule Które komponenty można użyć do implementacji opcji #2?. Po wdrożeniu wykonuj testy automatyczne lub ręczne. Jeśli walidacja się nie powiedzie, wstrzymaj promocję do Prod.
- Po pomyślnej walidacji potok czeka na skonfigurowaną bramkę zatwierdzenia produkcyjnego. Użyj zatwierdzenia środowiska GitHub lub kontroli zatwierdzania środowiska Azure DevOps.
- Po zatwierdzeniu wdroż ten sam tag release i zarejestrowany SHA commitu do produkcji. Tylko konfiguracja dla danego etapu, taka jak zestawy wartości zmiennej biblioteki lub pliki parametrów, różni się od testu. Wykonuj kontrole specyficzne dla produkcji i uruchamiaj wszelkie procesy importu danych wymagane przez zmianę, aby zminimalizować niedostępność dla konsumentów.
Important
Wdroż do Prod dokładnie ten commit, który testowałeś w Test. Ponownie wykorzystaj zarejestrowany hash SHA commita, nawet jeśli Main zostanie przesunięta do przodu. Nie przesuwaj ani nie używaj ponownie tagu release, aby wskazać inny commit.
Jeśli walidacja się nie powiedzie, najpierw popraw to w Dev, a potem przenieś tę poprawkę przez cherry-pick do Main. Stwórz nowy tag release i powtórz pipeline, w tym walidację Test. Takie podejście zapewnia również, że przyszłe wydania od Dev będą zawierać poprawkę.
Dla śledzenia konfiguruj zadania wdrożeniowe tak, aby celowały w odpowiednie środowiska GitHub lub Azure DevOps. Dołącz tag release i rozwiązany commit SHA w każdym rekordzie wdrożenia, aby móc zidentyfikować, która wersja dotarła do Test i Prod. Sam tag Git nie rejestruje, gdzie dana wersja została wdrożona.
Które składniki mogą służyć do implementowania opcji #2?
-
Fabric-cicd - biblioteka języka Python przeznaczona do użytku z obszarami roboczymi usługi Microsoft Fabric. Ta biblioteka obsługuje automatyzacje ciągłej integracji /ciągłego wdrażania kodu (CI/CD) w celu bezproblemowego integrowania obszarów roboczych z platformą wdrażania. Aby uzyskać kompletny przykład typu end-to-end, postępuj zgodnie z naszym samouczkiem dotyczącym fabric-cicd oraz Azure DevOps. Fabric-CICD obsługuje dwa tryby publikowania:
- API definicji przedmiotów (domyślne): Publikuje elementy pojedynczo za pomocą interfejsów API Fabric Create item oraz Update item definition.
-
Import masowy (eksperymentalny): Publikuje wszystkie elementy w jednym wywołaniu za pomocą API Bulk Import Item Definitions. Aby korzystać z tego trybu, włącz flagi funkcji
enable_experimental_featuresienable_bulk_publish. Więcej informacji można znaleźć pod hasłem fabric-cicd bulk publish.
- Bulk-Import-Item-Definitions-API — interfejs API obsługuje zarówno tworzenie nowych elementów, jak i aktualizowanie istniejących, a jednocześnie polega na wbudowanej w Fabric obsłudze zależności, aby upewnić się, że elementy są wdrażane w odpowiedniej kolejności. Umożliwia to spójne, powtarzalne wdrożenia w środowiskach testowych i produkcyjnych bez ręcznej interwencji. Aby uzyskać przykładowy samouczek, postępuj zgodnie z naszym Fabric CI/CD z interfejsem API definicji elementów zbiorczego importu.
Kiedy należy rozważyć użycie opcji #2?
- Gdy potrzebujesz parametryzacji definicji elementów specyficznych dla środowiska przed wdrożeniem. Funkcja fabric-cicd parameterization wykorzystuje
parameter.ymlplik do zastępowania wartości dla każdego środowiska docelowego, w tym identyfikatorów połączeń i identyfikatorów lakehouse, bez konieczności utrzymywania oddzielnych definicji elementów dla każdego etapu. Obsługuje operacje wyszukiwania i zastępowania, zastępowanie wartości wybranych przez ścieżki JSON oraz dynamiczne określanie identyfikatorów elementów docelowego obszaru roboczego. Ta funkcja jest również dostępna w opcji 1, gdy używasz fabric-cicd. Sama integracja z gitem nie zapewnia takiego zastępowania w czasie wdrożenia. - Jeśli chcesz użyć usługi Git jako pojedynczego źródła prawdy i źródła wszystkich wdrożeń.
- Kiedy chcesz wybrać, które zmiany wchodzą do każdej wersji, wdroż otagowaną, przetestowaną wersję do Prod.
Opcja 3 — wdrażanie przy użyciu potoków wdrażania Fabric
W przypadku tej opcji usługa Git jest połączona tylko do etapu deweloperskiego. Z etapu dev wdrożenia odbywają się bezpośrednio między obszarami roboczymi Dev/Test/Prod, przy użyciu potoków wdrażania Fabric. Możesz wdrażać między etapami bezpośrednio z interfejsu Fabric UI lub korzystać z API pipeline'ów wdrożeniowych do orkiestracji wdrożenia jako części pipeline'u Azure release lub workflow GitHub. Te interfejsy API umożliwiają zespołowi tworzenie podobnego procesu kompilacji i wydania , tak jak w innych opcjach, przy użyciu testów automatycznych (które można wykonać w samym obszarze roboczym lub przed etapem deweloperskim ), zatwierdzenia itp.
Gdy wdrożenie wymaga konkretnego zamówienia, powiązanych elementów lub działań, możesz dołączyć plan wdrożenia do wdrożenia między etapami. Reguły wdrażania i autopowiązanie nadal zarządzają konfiguracją właściwą dla danego etapu.
Gdy zatwierdzasz i scalasz PR do gałęzi połączonej z przestrzenią roboczą Dev :
- Zaktualizuj przestrzeń roboczą Dev z Gita, korzystając z interfejsu Fabric UI lub Fabric Git API. Wykonaj wszystkie wymagane operacje i testy po aktualizacji.
- Wdrażaj zmiany z Dev to Test, korzystając z pipeline'ów wdrożeniowych Fabric, albo z interfejsu Fabric, albo przez API pipeline'ów wdrożeniowych. Przed promowaniem zmian do Prod uruchom testy automatyczne lub ręczne w Test.
- Po zaliczeniu testów i zatwierdzeniu przez menedżera wydań wdroż zweryfikowaną zawartość z Test do Prod. Nie aktualizuj wybranej zawartości w Test między walidacją a wdrożeniem do Prod bez ponownego testowania.
Możesz wykonać te kroki z interfejsu Fabric lub zautomatyzować je za pomocą API w Azure Pipelines lub GitHub Actions. Nie potrzebujesz zewnętrznych pipeline'ów budowania i wydawania dla workflow opartego na UI.
Kiedy należy rozważyć użycie opcji #3?
- Gdy Twój zespół preferuje wbudowany mechanizm wdrażania w usłudze Fabric, a jego możliwości spełniają Twoje potrzeby wdrożeniowe. Możesz wdrażać między przestrzeniami roboczymi z interfejsu Fabric UI bez konieczności utrzymywania zewnętrznych potoków wydań i korzystać z API do automatyzacji, gdy jest to potrzebne. Takie podejście może również odpowiadać zespołom z ograniczonym doświadczeniem w narzędziach DevOps, takich jak Azure Pipelines czy GitHub Actions.
- Jeśli używasz systemu kontroli wersji tylko do celów programistycznych i preferujesz wdrażać zmiany bezpośrednio pomiędzy poszczególnymi etapami potoku wydania.
- W przypadkach, gdy reguły wdrażania, automatyczne powiązanie i inne dostępne interfejsy API są wystarczające do zarządzania konfiguracjami między etapami potoku wydania,
- Jeśli chcesz użyć innych funkcji potoków wdrażania Fabric, takich jak wyświetlanie zmian w Fabric, historia wdrożeń itp.
- Należy również rozważyć, że wdrożenia w potokach wdrażania Fabric mają strukturę liniową i wymagają innych uprawnień do tworzenia i zarządzania potokiem.
Opcja 4 — CI/CD dla ISV w Fabric (zarządzanie wieloma klientami/rozwiązaniami)
Ta opcja różni się od innych. Jest to najbardziej istotne dla niezależnych dostawców oprogramowania (ISV), którzy tworzą aplikacje SaaS dla swoich klientów w oparciu o Fabric. Niezależni dostawcy oprogramowania zwykle mają oddzielny obszar roboczy dla każdego klienta i mogą mieć aż kilkaset lub tysięcy obszarów roboczych. Gdy struktura analizy udostępnianej każdemu klientowi jest podobna i gotowa do użycia, zalecamy scentralizowany proces rozwoju i testowania, który rozgałęzia się na każdego klienta tylko na etapie Prod.
Ta opcja opiera się na opcji #2:
- Deweloperzy pracują nad gałęzią Dev i przestrzenią roboczą Dev, wybierając zmiany, które chcą wydać z Dev do Main, zgodnie z opcją #2.
- Utwórz i wypchnij tag release dla wybranego commitu na
v1.5.0, na przykład . Tag wyzwala workflow GitHub Actions lub pipeline Azure DevOps. - Pipeline rozwiązuje tag do skrótu SHA commitu, rejestruje oba elementy, wykonuje testy jednostkowe i dostosowuje otagowane definicje dla współdzielonego Test. Wdraża je za pomocą fabric-cicd lub Bulk Import Item Definitions API, jak opisano w opcji #2. Po wdrożeniu wykonuj testy automatyczne lub ręczne. Jeśli walidacja się nie powiedzie, zatrzymaj promocję, napraw problem w Dev, przenieś poprawkę do Main i utwórz nowy tag na kolejny run.
- Po pomyślnym zatwierdzeniu walidacji i uzyskaniu skonfigurowanej akceptacji produkcyjnej, wdroż ten sam tag i zarejestrowany SHA commita do przestrzeni roboczej Prod każdego klienta. Stosuj parametry i połączenia specyficzne dla klienta przed wdrożeniem lub za pomocą API po wdrożeniu. Niezależne wdrożenia dla klientów mogą przebiegać równolegle. Zapisz tag, SHA commita i docelowe środowisko klienta w historii wdrożeń środowiska, aby wdrożona wersja każdego klienta była możliwa do śledzenia.
Kiedy należy rozważyć użycie opcji #4?
- Jesteś niezależnym dostawcą oprogramowania tworzącym aplikacje na platformie Fabric.
- Do zarządzania wielodzierżawowością aplikacji używasz różnych obszarów roboczych, przypisując jeden każdemu klientowi.
- W przypadku większej separacji lub określonych testów dla różnych klientów warto mieć wielodzierżawowość we wcześniejszych etapach tworzenia lub testowania. W takim przypadku należy wziąć pod uwagę, że w przypadku wielu dzierżaw liczba wymaganych obszarów roboczych znacznie się zwiększa.
Podsumowanie
Ten artykuł zawiera podsumowanie głównych opcji ciągłej integracji/ciągłego wdrażania dla zespołu, który chce utworzyć zautomatyzowany proces ciągłej integracji/ciągłego wdrażania w sieci szkieletowej. Chociaż opisano cztery opcje, rzeczywiste ograniczenia i architektura rozwiązania mogą dawać się do opcji hybrydowych lub zupełnie innych. Możesz użyć tego artykułu, aby zapoznać się z różnymi opcjami i sposobami ich kompilowania, ale nie musisz wybierać tylko jednej z opcji.
Niektóre scenariusze lub określone elementy mogą mieć ograniczenia , które mogą uniemożliwić wdrożenie dowolnego z tych scenariuszy.
To samo dotyczy narzędzi. Chociaż w tym miejscu wspominamy o różnych narzędziach, możesz wybrać inne narzędzia, które mogą zapewnić ten sam poziom funkcjonalności. Należy wziąć pod uwagę, że Fabric ma lepszą integrację z niektórymi narzędziami, dlatego wybranie innych wiąże się z dodatkowymi ograniczeniami, które wymagają różnych obejść.
Powiązana zawartość
- Proces tworzenia w Microsoft Fabric
- Automatyzowanie integracji z usługą Git przy użyciu interfejsów API i usługi Azure DevOps
- Automatyzowanie Potoku Wdrażania przy użyciu API Fabric
- Zrozum skojarzenia zależności podczas wdrażania między obszarami roboczymi
- Czym jest plan wdrożenia w Microsoft Fabric?