Pliki definicji pakietów

Dotyczy: programu Configuration Manager (bieżąca gałąź)

Pliki definicji pakietów to skrypty ułatwiające automatyzację tworzenia pakietów i programów w programie Configuration Manager. Zawierają one wszystkie informacje potrzebne programowi Configuration Manager do utworzenia pakietu i programu, z wyjątkiem lokalizacji plików źródłowych pakietów.

Informacje o formacie pliku definicji pakietu

Każdy plik definicji pakietu jest plikiem tekstowym ASCII lub UTF-8, który korzysta z .ini formatu pliku. Zawiera następujące sekcje:

[Plik PDF]

Ta sekcja identyfikuje plik jako plik definicji pakietu. Zawiera następujące informacje:

  • Wersja: Określ wersję używanego formatu pliku definicji pakietu. Ta wersja odpowiada wersji programu Configuration Manager, dla której została napisana. Ten wpis jest wymagany.

[Definicja pakietu]

Określ właściwości pakietu i programu. Zawiera następujące informacje:

  • Nazwa: nazwa pakietu (maksymalnie 50 znaków).

  • Version (opcjonalnie): wersja pakietu (maksymalnie 32 znaki).

  • Ikona (opcjonalnie): plik zawierający ikonę, która ma być używana dla tego pakietu. W przypadku określenia ta ikona zastępuje domyślną ikonę pakietu w konsoli programu Configuration Manager.

  • Wydawca: wydawca pakietu, do 32 znaków.

  • Język: wersja językowa pakietu (maksymalnie 32 znaki).

  • Komentarz (opcjonalnie): komentarz na temat pakietu (do 127 znaków).

  • ContainsNoFiles: Ten wpis wskazuje, czy pakiet zawiera jakiekolwiek pliki źródłowe.

  • Programy: Programy, które definiujesz dla tego pakietu. Każda nazwa programu odpowiada sekcji [Program] w tym pliku definicji pakietu.

    Przykład:

    Programs=Typical, Custom, Uninstall

  • MIFFileName: nazwa pliku w formacie informacji zarządczej (MIF), który zawiera stan pakietu (maksymalnie 50 znaków).

  • Nazwa MIFName: nazwa pakietu dla dopasowania MIF, maksymalnie 50 znaków.

  • MIFVersion: numer wersji pakietu dla dopasowania pliku MIF, maksymalnie 32 znaki.

  • MIFPublisher: wydawca oprogramowania pakietu dla dopasowania pliku MIF, do 32 znaków.

[Program]

Dołącz sekcję [Program] dla każdego programu określonego we wpisie Programy w sekcji [Definicja pakietu]. W tej sekcji zdefiniowano każdy program. W każdej sekcji programu znajdują się następujące informacje:

  • Nazwa: nazwa programu (maksymalnie 50 znaków). Ten wpis musi być unikatowy w pakiecie.

  • Ikona (opcjonalnie): Określ plik zawierający ikonę, który będzie używany dla tego programu. Ta ikona zastępuje domyślną ikonę programu w konsoli programu Configuration Manager. Klient wyświetla również tę ikonę podczas wdrażania programu w kolekcji.

  • Komentarz (opcjonalnie): Komentarz na temat programu (do 127 znaków).

  • Wiersz polecenia: Określ wiersz polecenia dla programu (maksymalnie 127 znaków). Polecenie jest zależne w stosunku do folderu źródłowego pakietu.

  • StartIn: Określ folder roboczy programu (maksymalnie 127 znaków). Ten wpis może być ścieżką bezwzględną na komputerze klienckim lub ścieżką względną w stosunku do folderu źródłowego pakietu.

  • Uruchom: Określ tryb programu, w którym zostanie uruchomiony program. Można określić Zminimalizowany, Zmaksymalizowany lub Ukryty. Jeśli ten wpis nie zostanie uwzględniony, program będzie działał w trybie normalnym.

  • AfterRunning: określa dowolną akcję specjalną, która ma być wykonywana po pomyślnym zakończeniu programu. Dostępne opcje to SMSRestart, ProgramRestart lub SMSLogoff. Jeśli ten wpis nie zostanie dołączony, program nie uruchomi specjalnej akcji.

  • EstimatedDiskSpace: Określ ilość miejsca na dysku, której oprogramowanie wymaga do uruchomienia na komputerze. Wartość domyślna to Nieznany. Wartość tę można ustawić jako liczbę całkowitą większą niż lub równą zero. Podając wartość, należy także podać jednostki wartości.

    Przykład:

    EstimatedDiskSpace=38MB

  • EstimatedRunTime: Określ szacowany czas (w minutach), przez który program ma być uruchomiony na komputerze klienckim. Wartość domyślna to 120. Wartość tę można ustawić jako liczbę całkowitą, większą niż zero, lub jako liczbę nieznaną.

    Przykład:

    EstimatedRunTime=25

  • SupportedClients: Określ procesory i systemy operacyjne, na których działa ten program. Rozdziel platformy przecinkami. Jeśli ten wpis nie zostanie uwzględniony, klient nie sprawdzi obsługiwanych platform przez ten program.

  • SupportedClientMinVersionX, SupportedClientMaxVersionX: określ zakres od początku do końca dla numerów wersji systemów operacyjnych określonych we wpisie SupportedClients .

    Przykład:

    SupportedClients=Win NT (I386),Win NT (IA64),Win NT (x64)
Win NT (I386) MinVersion1=5.00.2195.4
Win NT (I386) MaxVersion1=5.00.2195.4
Win NT (I386) MinVersion2=5.10.2600.2
Win NT (I386) MaxVersion2=5.10.2600.2
Win NT (I386) MinVersion3=5.20.0000.0
Win NT (I386) MaxVersion3=5.20.9999.9999
Win NT (I386) MinVersion4=5.20.3790.0
Win NT (I386) MaxVersion4=5.20.3790.2
Win NT (I386) MinVersion5=6.00.0000.0
Win NT (I386) MaxVersion5=6.00.9999.9999
Win NT (IA64) MinVersion1=5.20.0000.0
Win NT (IA64) MaxVersion1=5.20.9999.9999
Win NT (x64) MinVersion1=5.20.0000.0
Win NT (x64) MaxVersion1=5.20.9999.9999
Win NT (x64) MinVersion2=5.20.3790.0
Win NT (x64) MaxVersion2=5.20.9999.9999
Win NT (x64) MinVersion3=5.20.3790.0
Win NT (x64) MaxVersion3=5.20.3790.2
Win NT (x64) MinVersion4=6.00.0000.0
Win NT (x64) MaxVersion4=6.00.9999.9999

  • AdditionalProgramRequirements (opcjonalnie): podaj wszelkie inne informacje lub wymagania dotyczące komputerów klienckich, maksymalnie 127 znaków.

  • CanRunWhen: określa stan użytkownika wymagany do uruchomienia programu na komputerze klienckim. Dostępne wartości to : UserLoggedOn, NoUserLoggedOn lub AnyUserStatus. Wartość domyślna to UserLoggedOn.

  • UserInputRequired: Określ, czy program wymaga interakcji z użytkownikiem. Dostępne wartości to Prawda lub Fałsz. Wartość domyślna to True. Ten wpis ma wartość False , jeśli parametr CanRunWhen nie jest ustawiony na wartość UserLoggedOn.

  • AdminRightsRequired: określa, czy uruchomienie programu wymaga poświadczeń administracyjnych na komputerze. Dostępne wartości to Prawda lub Fałsz. Wartość domyślna to Fałsz. Ten wpis ma wartość True , jeśli parametr CanRunWhen nie jest ustawiony na wartość UserLoggedOn.

  • UseInstallAccount: określa, czy program korzysta z konta instalacji oprogramowania klienckiego, gdy jest uruchamiany na komputerach klienckich. Domyślnie ta wartość to Fałsz. Ta wartość ma również wartość False , jeśli parametr CanRunWhen jest ustawiony na UserLoggedOn.

  • DriveLetterConnection: określ, czy program wymaga połączenia literą dysku z plikami pakietów w punkcie dystrybucji. Możesz określić wartość Prawda lub Fałsz. Wartość domyślna to False, co umożliwia programowi korzystanie z połączenia UNC (Universal Naming Convention). Gdy ta wartość jest ustawiona na True, klient używa następnej dostępnej litery dysku, zaczynając od litery Z: i przechodząc wstecz.

  • SpecifyDrive (opcjonalnie): określ literę dysku, którego program wymaga do połączenia z plikami pakietów w punkcie dystrybucji. To ustawienie wymusza użycie określonej litery dysku dla połączeń klientów z punktami dystrybucji.

  • ReconnectDriveAtLogon: określa, czy komputer ponownie łączy się z punktem dystrybucji, gdy użytkownik się zaloguje. Dostępne wartości to Prawda lub Fałsz. Wartość domyślna to Fałsz.

  • DependentProgram: określ program w tym pakiecie, który musi być uruchomiony przed bieżącym programem. Wpis ten używa formatu DependentProgram=<ProgramName>, gdzie <ProgramName> jest wpisem nazwy tego programu w pliku definicji pakietu. Jeśli nie ma programów zależnych, ten wpis należy pozostawić pusty.

    Przykłady:

    DependentProgram=Admin DependentProgram=

  • Przypisania: Określ sposób przypisywania programu do użytkowników. Ta wartość może być:

    • Pierwszy użytkownik: Tylko pierwszy użytkownik, który zaloguje się do klienta, uruchamia program
    • EveryUser: Każdy użytkownik, który się zaloguje, uruchamia program

    Jeśli parametr CanRunWhen nie jest ustawiony na wartość UserLoggedOn, ten wpis ma wartość FirstUser.

  • Wyłączone: określ, czy można wdrożyć ten program na klientach. Dostępne wartości to Prawda lub Fałsz. Wartość domyślna to Fałsz.

Używanie pliku definicji pakietu

  1. W konsoli programu Configuration Manager przejdź do obszaru roboczego Biblioteka oprogramowania, rozwiń węzeł Zarządzanie aplikacjami, a następnie wybierz węzeł Pakiety.

  2. Na karcie Narzędzia główne na wstążce w grupie Tworzenie wybierz pozycję Utwórz pakiet z definicji.

  3. Na stronie Definicja pakietu w Kreatorze tworzenia pakietu z definicji wybierz istniejący plik definicji pakietu. Aby otworzyć nowy plik definicji pakietu, wybierz pozycję Przeglądaj. Po określeniu nowego pliku definicji pakietu wybierz go z listy Definicja pakietu .

  4. Na stronie Source Files (Pliki) podaj informacje o wszystkich wymaganych plikach źródłowych dla pakietu i programu.

  5. Jeśli pakiet wymaga plików źródłowych, na stronie Folder źródłowy określ lokalizację, z której witryna może pobrać pliki źródłowe.

  6. Zakończ pracę kreatora.

Zobacz też

Pakiety i programy

  • Last updated on