Właściwości

Skrypty używane we właściwościach referencyjnych instalacji Lite Touch (LTI) i ZTI w celu określenia etapów procesu i ustawień konfiguracji używanych podczas procesu wdrażania. Skrypty automatycznie tworzą niektóre z tych właściwości. Inne właściwości muszą być skonfigurowane w pliku CustomSettings.ini. Oto niektóre z tych właściwości:

• Specyficzne tylko dla ZTI

• Specyficzne tylko dla LTI

• Do użytku zarówno w ZTI, jak i LTI

  Ta dokumentacja ułatwia określenie prawidłowych właściwości do skonfigurowania i prawidłowych wartości do uwzględnienia dla każdej właściwości.

  Dla każdej nieruchomości podano następujące informacje:

• Opis. Zawiera opis przeznaczenia właściwości oraz wszelkie istotne informacje dotyczące dostosowywania właściwości.

  Uwaga

  O ile nie określono jawnie tylko dla ZTI lub LTI, właściwość jest prawidłowa zarówno dla ZTI, jak i LTI.

• Wartość i opis. Wskazuje prawidłowe wartości, które mają zostać określone dla właściwości, oraz krótki opis znaczenia poszczególnych wartości. (Wartości zastosowane kursywą oznaczają, że została podstawiona wartość — na przykład wartości użytkownik1, użytkownik2 wskazują, że użytkownicy1 i użytkownicy2 zostaną zastąpione rzeczywistymi nazwami kont użytkowników).

• Przykład. Zawiera przykład użycia właściwości w taki sposób, w jaki może to wyglądać w plikach .ini.

  Aby uzyskać więcej informacji na temat tych i innych właściwości sekwencji zadań, do których mogą odwoływać się podczas wykonywania wdrożenia ZTI, zobacz Zmienne sekwencji zadań wdrażania systemu operacyjnego.

  Skrypty wdrażania na ogół wymagają podawania wartości wielkimi literami, aby można je było poprawnie odczytać. Dlatego określając wartości właściwości, należy używać wielkich liter.

Definicja właściwości

W poniższych sekcjach opisano właściwości, które są dostępne dla wdrożeń LTI i ZTI w zestawie MDT.

_SMSTSOrgName

Dostosowuje baner wyświetlania aparatu funkcji sekwencjonowania zadań

ADDSLogPath

W pełni kwalifikowany katalog inny niż UNC na dysku twardym komputera lokalnego do hostowania plików dziennika usług AD DS. Jeśli katalog istnieje, musi być pusty. Jeśli nie istnieje, zostanie utworzony.

ADDSPassword

Poświadczenia konta, których można użyć podczas podwyższania poziomu serwera do kontrolera domeny.

ADDSUserDomain

Jest to domena, z której ma zostać pobrane konto określone przez parametr ADDSUserName . Jeśli operacja polega na utworzeniu nowego lasu lub staniu się serwerem członkowskim z kopii zapasowej uaktualnienia kontrolera domeny, nie ma wartości domyślnej. Jeśli operacja polega na utworzeniu nowego drzewa, wartością domyślną jest nazwa DNS lasu, do którego komputer jest aktualnie przyłączony. Jeśli operacja polega na utworzeniu nowej domeny podrzędnej lub repliki, wartością domyślną jest nazwa DNS domeny, do której jest przyłączony komputer. Jeśli operacja polega na obniżeniu poziomu komputera, który jest kontrolerem domeny w domenie podrzędnej, wartością domyślną jest nazwa DNS domeny nadrzędnej. Jeśli operacja ma na celu obniżenie poziomu komputera, który jest kontrolerem domeny drzewa głównego, domyślnie jest używana nazwa DNS lasu.

ADDSUserName (Nazwa serwera)

Poświadczenia konta, które będą używane podczas podwyższania poziomu serwera do kontrolera domeny.

Administratorzy

Lista kont użytkowników i grup domeny, które zostaną dodane do lokalnej grupy administratorów na komputerze docelowym. Właściwość Administrators jest listą wartości tekstowych, które mogą być dowolnymi wartościami niepustymi. Właściwość Administrators ma sufiks liczbowy (na przykład Administratorzy001 lub Administratorzy002).

Hasło administratora

Definiuje hasło, które zostanie przypisane do konta administratora lokalnego na komputerze docelowym. Jeśli nie zostanie określone, zostanie użyte hasło sprzed wdrożenia konta administratora.

Aplikacje

Lista identyfikatorów GUID aplikacji, które powinny być zainstalowane na komputerze docelowym. Te aplikacje są określone w węźle Aplikacje w Deployment Workbench. Te identyfikatory GUID są przechowywane w pliku Applications.xml. Właściwość Applications jest listą wartości tekstowych, które mogą być dowolnymi wartościami niepustymi. Właściwość Applications ma sufiks liczbowy (na przykład Applications001 lub Applications002).

ApplicationSuccessCodes (Kody aplikacji)

Rozdzielana spacjami lista kodów błędów używanych przez skrypt ZTIApplications, które określają pomyślną instalację aplikacji.

ApplyGPOPack

Ta właściwość służy do określania, czy jest wykonywany krok sekwencji zadań Zastosuj lokalny pakiet obiektu zasad grupy .

Architektura

Architektura obecnie uruchomionego procesora, niekoniecznie architektura procesora obsługiwana przez komputer docelowy. Na przykład w przypadku korzystania z 32-bitowego zgodnego systemu operacyjnego z procesorem 64-bitowym kolumna Architektura będzie wskazywać, że procesor ma architekturę 32-bitową.

Właściwość CapableArchitecture służy do identyfikowania rzeczywistej architektury procesora obsługiwanej przez komputer docelowy.

Numer kierunkowy

Numer kierunkowy do skonfigurowania dla systemu operacyjnego na komputerze docelowym. Przy tej właściwości dozwolone są tylko znaki numeryczne. Ta wartość jest wprowadzana do odpowiednich ustawień konfiguracyjnych w Unattend.xml.

Znacznik zasobu

Numer tagu zasobu skojarzony z komputerem docelowym. Format numerów tagów środków trwałych nie został zdefiniowany. Użyj tej właściwości, aby utworzyć podsekcję zawierającą ustawienia przeznaczone dla określonego komputera.

AutoConfigDNS

Określa, czy Kreator instalacji usługi Active Directory konfiguruje system DNS dla nowej domeny, jeśli wykryje, że protokół aktualizacji dynamicznej DNS jest niedostępny.

Katalog kopii zapasowej

Folder, w którym są przechowywane kopie zapasowe komputera docelowego. Ten folder znajduje się poniżej ścieżki UNC określonej we właściwości BackupShare . Jeśli ten folder jeszcze nie istnieje, zostanie utworzony automatycznie.

Dysk zapasowy

Dysk, który ma być uwzględniany w kopii zapasowej komputera docelowego. Domyślnie tą właściwością jest dysk zawierający partycję 1 na dysku 0. Można również ustawić wartość ALL.

Plik kopii zapasowej

Określa plik WIM, który będzie używany przez skrypt ZTIBackup.wsf. Aby uzyskać więcej informacji o tym, jaki skrypt używa tej właściwości, zobacz ZTIBackup.wsf.

Udostępnianie kopii zapasowej

Folder udostępniony, w którym są przechowywane kopie zapasowe komputera docelowego.

Poświadczenia używane do uzyskiwania dostępu do tego folderu udostępnionego dla:

• LTI to poświadczenia wprowadzone w Kreatorze wdrażania.

• ZTI to poświadczenia używane przez konto zaawansowanego dostępu do sieci klienta programu Configuration Manager.

  Uprawnienia wymagane dla tego udziału są następujące:

• Komputery domeny. Zezwalaj na uprawnienie Tworzenie folderów/Dołączanie danych.

• Użytkownicy domeny. Zezwalaj na uprawnienie Tworzenie folderów/Dołączanie danych.

• Creator Owner. Zezwalanie na uprawnienie Pełna kontrola.

BDEAllowAlphaNumericPin

Ta właściwość określa, czy numery PIN funkcji BitLocker zawierają wartości alfanumeryczne.

BDEDriveLetter

Litera dysku partycji, która nie jest szyfrowana przez funkcję BitLocker, nazywana również woluminem systemowym. SYSVOL to katalog zawierający pliki specyficzne dla sprzętu potrzebne do załadowania komputerów z systemem Windows po rozruchu platformy przez system BIOS.

BDEDriveSize

Rozmiar partycji systemowej funkcji BitLocker. Wartość jest określona w megabajtach. W tym przykładzie rozmiar partycji funkcji BitLocker do utworzenia wynosi prawie 2 GB (2000 MB).

BDEInstall

Typ instalacji funkcji BitLocker, która ma zostać wykonana. Chroń komputer docelowy przy użyciu jednej z następujących metod:

• Mikrokontroler modułu TPM

• Moduł TPM i zewnętrzny klucz uruchomienia (przy użyciu klucza, który jest zwykle przechowywany na dysku flash USB [UFD])

• Moduł TPM i kod PIN

• Zewnętrzny klucz uruchomienia

BDEInstallSuppress

Wskazuje, czy proces wdrażania powinien pomijać instalację funkcji BitLocker.

BDEKeyLocation

Lokalizacja przechowywania klucza odzyskiwania i klucza uruchomienia funkcji BitLocker.

Funkcja BDEPin

Numer PIN przypisywany do komputera docelowego podczas konfigurowania funkcji BitLocker, a właściwości BDEInstall lub OSDBitLockerMode są ustawione na wartość TPMPin.

BDERecoveryKey

Wartość logiczna wskazująca, czy proces tworzy klucz odzyskiwania dla funkcji BitLocker. Klucz służy do odzyskiwania danych zaszyfrowanych na woluminie funkcji BitLocker. Ten klucz jest kryptograficznie równoważny kluczowi startowemu. Jeśli klucz odzyskiwania jest dostępny, odszyfrowuje główny klucz woluminu (VMK), który z kolei odszyfrowuje pełny klucz szyfrowania woluminu (FVEK).

BDEWaitForEncryption

Określa, że proces wdrażania nie powinien być kontynuowany, dopóki funkcja BitLocker nie zakończy procesu szyfrowania dla wszystkich określonych dysków. Określenie wartości TRUE może znacznie wydłużyć czas wymagany do ukończenia procesu wdrażania.

BitsPerPel

Ustawienie wyświetlania kolorów na komputerze docelowym. Właściwość może zawierać cyfry i odpowiada ustawieniu jakości koloru. W tym przykładzie wartość 32 wskazuje 32 bity na piksel dla jakości kolorów. Ta wartość jest wprowadzana do odpowiednich ustawień konfiguracyjnych w Unattend.xml.

Identyfikator kompilacji

Identyfikuje sekwencję zadań systemu operacyjnego, która ma zostać wdrożona na komputerze docelowym. Identyfikator sekwencji zadań tworzy się w węźle Sekwencje zadań w środowisku wdrażania . Właściwość BuildID zezwala na znaki alfanumeryczne, łączniki (-) i podkreślenia (_). Właściwość BuildID nie może być pusta ani zawierać spacji.

Architektura możliwości

Architektura procesora obsługiwanego przez komputer docelowy, a nie bieżącej architektury procesora. Na przykład w przypadku korzystania z 32-bitowego systemu operacyjnego zgodnego z procesorem 64-bitowym wpis CapableArchitecture wskaże, że procesor ma architekturę 64-bitową.

Użyj właściwości Architecture , aby wyświetlić obecnie uruchomioną architekturę procesora.

Przechwytywanie grup

Określa, czy jest przechwytywane członkostwo grup lokalnych na komputerze docelowym. To członkostwo w grupie jest rejestrowane podczas fazy rejestratora stanu i przywracane podczas fazy przywracania stanu.

ChildName (Nazwa dziecka)

Określa, czy etykieta DNS ma być dołączana na początku nazwy istniejącej domeny usługi katalogowej podczas instalowania domeny podrzędnej.

ComputerBackupLocation (lokalizacja kopii zapasowej komputera)

Sieciowy folder udostępniony, w którym jest przechowywana kopia zapasowa komputera. Jeśli folder docelowy jeszcze nie istnieje, zostanie utworzony automatycznie.

Nazwa_komputera

Ta właściwość jest przestarzała. Zamiast tego użyj OSDComputerName .

ConfigFileName (Nazwa pliku konfiguracyjnego)

Określa nazwę pliku konfiguracyjnego używanego podczas wdrożeń OEM.

Pakiet plików konfiguracyjnych

Określa identyfikator pakietu dla pakietu konfiguracyjnego używanego podczas wdrożeń OEM.

PotwierdźGC

Określa, czy replika jest także wykazem globalnym.

Kod kraju

Kod kraju do skonfigurowania dla systemu operacyjnego na komputerze docelowym. Przy tej właściwości dozwolone są tylko znaki numeryczne. Ta wartość jest wprowadzana do odpowiednich ustawień konfiguracyjnych w Unattend.xml.

CriticalReplicationOnly

Określa, czy operacja podwyższania poziomu wykonuje tylko replikację krytyczną, a następnie jest kontynuowana, pomijając niekrytyczną (i potencjalnie długą) część replikacji.

CustomDriverSelectionProfile

Określa niestandardowy profil wyboru używany podczas instalacji sterownika.

CustomPackageSelectionProfile

Określa niestandardowy profil wyboru używany podczas instalacji pakietu.

CustomWizardSelectionProfile

Określa niestandardowy profil wyboru używany przez kreatora do filtrowania wyświetlania różnych elementów.

Database

Właściwość określająca bazę danych, która ma być używana do wykonywania zapytań dotyczących wartości właściwości z kolumn w tabeli określonej przez właściwość Table . Baza danych znajduje się na komputerze określonym we właściwości SQLServer . Wystąpienie SQL Server ® firmy Microsoft na komputerze jest określone we właściwości Wystąpienie.

Ścieżka bazy danych

Określa w pełni kwalifikowaną ścieżkę inną niż UNC do katalogu na dysku stałym komputera docelowego, który zawiera bazę danych domeny.

Identyfikator DBID

Określa konto użytkownika używane do łączenia się z komputerem z uruchomionym programem SQL Server (określone przez właściwość SQLServer) przy użyciu uwierzytelniania programu SQL Server. Właściwość DBPwd zawiera hasło dla konta użytkownika we właściwości DBID .

DBPwd

Określa hasło dla konta użytkownika określonego we właściwości DBID . Właściwości DBID i DBPwd dostarczają poświadczeń do przeprowadzenia uwierzytelniania programu SQL Server na komputerze z uruchomionym programem SQL Server (określonym przez właściwość SQLServer).

Debugowanie

Steruje szczegółowością komunikatów zapisywanych w plikach dziennika zestawu MDT. Tę właściwość można skonfigurować, aby pomóc w rozwiązywaniu problemów z wdrożeniami, udostępniając rozszerzone informacje o procesie wdrażania zestawu MDT.

Tę właściwość można ustawić, uruchamiając skrypt LiteTouch.vbs z parametrem wiersza polecenia /debug:true w następujący sposób:

cscript.exe LiteTouch.vbs /debug:true

Po uruchomieniu skryptu LiteTouch.vbs wartość właściwości Debug jest ustawiana na TRUE, a wszystkie inne skrypty są automatycznie odczytywane wartość tej właściwości i udostępniają szczegółowe informacje.

DefaultGateway (brama domyślna)

Adres IP bramy domyślnej używanej przez komputer docelowy. Format adresu IP zwracany przez właściwość to standardowa notacja dziesiętna z kropkami; Na przykład 192.168.1.1. Przy użyciu tej właściwości można utworzyć podsekcję zawierającą ustawienia przeznaczone dla grupy komputerów na podstawie podsieci IP, w których się znajdują.

DeployDrive (Wdrażanie dysku)

Wartość używana przez skrypty do uzyskiwania dostępu do plików i uruchamiania programów w udziale wdrażania tworzonym przez środowisko wdrażania . Właściwość zwraca literę dysku zamapowaną na właściwość DeployRoot . ZTIApplications.wsf używa właściwości DeployDrive podczas uruchamiania jakichkolwiek programów wiersza polecenia z rozszerzeniem .cmd lub .bat.

Metoda wdrażania

Metoda używana do wdrożenia (UNC, nośnik lub program Configuration Manager).

DeploymentType (Typ wdrożenia)

Typ wykonywanego wdrożenia na podstawie scenariusza wdrażania. W przypadku ZTI ta właściwość jest ustawiana dynamicznie przez skrypty MDT i nie jest konfigurowana w CustomSettings.ini. W przypadku technologii LTI można pominąć stronę w Kreatorze wdrażania, na której wybrano typ wdrożenia. Ponadto można określić typ wdrożenia, przekazując jedną z poniższych wartości do skryptu LiteTouch.wsf jako opcję wiersza polecenia.

katalog główny wdrożenia

Określa UNC lub ścieżkę lokalną do folderu, który jest katalogiem głównym struktury folderów używanej przez zestaw MDT. Ta struktura folderów zawiera pliki konfiguracji, skrypty oraz inne foldery i pliki używane przez zestaw MDT. Wartość tej właściwości jest ustalana na podstawie następujących technologii wdrażania zestawu MDT:

• LTI. Ta właściwość jest ścieżką UNC do udziału wdrożenia tworzonego przez środowisko wdrażania Workbench. Użyj tej właściwości, aby wybrać określony udział wdrożenia. Najczęstszym zastosowaniem tej właściwości jest plik BootStrap.ini do identyfikowania udziału wdrożenia przed nawiązaniem połączenia z udziałem wdrożenia. Wszystkie inne foldery udostępnione wdrożenia są względne w stosunku do tej właściwości (np. sterowniki urządzeń, pakiety językowe lub systemy operacyjne).

• ZTI. Ta właściwość jest ścieżką lokalną do folderu, do którego jest kopiowany pakiet plików MDT. Krok sekwencji zadań Użyj pakietu narzędzi Toolkit kopiuje pakiet plików MDT do folderu lokalnego na komputerze docelowym, a następnie automatycznie ustawia tę właściwość na folder lokalny.

  Uwaga

  W przypadku ZTI ta właściwość jest ustawiana dynamicznie przez skrypty MDT i nie jest konfigurowana w CustomSettings.ini ani w bazie danych MDT. Traktuj tę właściwość jako tylko do odczytu.

Dysk docelowy

Numer dysku, na którym zostanie wdrożony obraz.

DestinationLogicalDrive (Dysk docelowyLogiczny)

Dysk logiczny, na którym zostanie wdrożony obraz.

Partycja docelowa

Partycja dysku, na której zostanie wdrożony obraz.

DHCPScopes

Określa liczbę zakresów DHCP do skonfigurowania.

DHCPScopesxDescription

Opis zakresu DHCP.

DHCPScopesxEndIP

Określa końcowy adres IP dla zakresu DHCP.

Znak x w nazwie właściwości jest symbolem zastępczym dla tablicy od zera, która zawiera konfiguracje DHCP.

DHCPScopesxExcludeEndIP

Określa końcowy adres IP dla wykluczenia zakresu DHCP. Adresy IP wykluczone z zakresu nie są oferowane przez serwer DHCP klientom uzyskującym dzierżawy z tego zakresu.

DHCPScopesxExcludeStartIP

Określa początkowy adres IP dla wykluczenia zakresu DHCP. Adresy IP wykluczone z zakresu nie są oferowane przez serwer DHCP klientom uzyskującym dzierżawy z tego zakresu.

DHCPScopesxIP

Określa podsieć IP zakresu.

Znak x w nazwie właściwości jest symbolem zastępczym dla tablicy od zera, która zawiera konfiguracje DHCP.

DHCPScopesxName (Nazwa DHCPScopesx)

Nazwa definiowana przez użytkownika, która ma zostać przypisana do zakresu.

Znak x w nazwie właściwości jest symbolem zastępczym dla tablicy od zera, która zawiera konfiguracje DHCP.

DHCPScopesxOptionDNSDomainName

Określa nazwę domeny, której klient DHCP ma używać podczas rozpoznawania niekwalifikowanych nazw domen w systemie DNS.

DHCPScopesxOptionDNSServer

Określa listę adresów IP serwerów nazw DNS dostępnych dla klienta. Gdy przypisany jest więcej niż jeden serwer, klient interpretuje i używa adresów w określonej kolejności.

DHCPScopesxOptionLease

Czas ważności dzierżawy DHCP dla klienta.

DHCPScopesxOptionNBTNodeType

Określa typ węzła klienta dla klientów NetBT.

DHCPScopesxOptionPXEClient

Określa adres IP używany w kodzie inicjującym klienta PXE.

DHCPScopesxOptionRouter

Określa listę adresów IP routerów w podsieci klienta. Gdy przypisany jest więcej niż jeden router, klient interpretuje i używa adresów w określonej kolejności. Ta opcja jest zwykle używana do przypisywania bramy domyślnej klientom DHCP w podsieci.

DHCPScopesxOptionWINSServer

Określa adresy IP, które mają być używane przez NBNS w sieci.

DHCPScopesxStartIP

Początkowy adres IP dla zakresu adresów IP, które mają zostać uwzględnione w zakresie.

DHCPScopesxSubnetMask

Określa maskę podsieci klienta.

DHCPServerOptionDNSDomainName

Określa sufiks domeny DNS komputerów klienckich dla konkretnego połączenia.

DHCPServerOptionDNSServer

Określa listę adresów IP, które mają być używane jako serwery nazw DNS dostępne dla klienta.

DHCPServerOptionNBTNodeType

Określa typ węzła klienta dla klientów NetBT.

DHCPServerOptionPXEClient

Określa adres IP używany w kodzie inicjującym klienta PXE.

DHCPServerOptionRouter

Określa listę adresów IP routerów w podsieci klienta. Gdy przypisany jest więcej niż jeden router, klient interpretuje i używa adresów w określonej kolejności. Ta opcja jest zwykle używana do przypisywania bramy domyślnej klientom DHCP w podsieci.

DHCPServerOptionWINSServer

Określa adresy IP, które mają być używane przez NBNS w sieci.

Wybieranie numeru

Typ wybierania numerów obsługiwany przez infrastrukturę telefonii, w której znajduje się komputer docelowy. Ta wartość jest wprowadzana do odpowiednich ustawień konfiguracyjnych w Unattend.xml.

DisableTaskMgr

Ta właściwość steruje możliwością uruchomienia Menedżera zadań przez naciśnięcie klawiszy CTRL+ALT+DEL. Po uruchomieniu Menedżera zadań użytkownik może przerwać sekwencję zadań LTI podczas uruchamiania w nowym systemie operacyjnym na komputerze docelowym. Ta właściwość jest używana w połączeniu z właściwością HideShell i jest prawidłowa tylko wtedy, gdy właściwość HideShell ma ustawioną wartość YES.

DNSServerOptionBINDSecondaries

Określa, czy w przypadku transferu strefy do serwerów DNS ze starszymi implementacjami programu BIND ma być używany format szybkiego transferu.

Domyślnie wszystkie serwery DNS oparte na systemie Windows używają formatu szybkiego transferu strefy. W tym formacie jest używana kompresja, a podczas połączonego transferu może zawierać wiele rekordów na jeden komunikat TCP. Ten format jest również zgodny z nowszymi serwerami DNS opartymi na programie BIND w wersji 4.9.4 lub nowszej.

DNSServerOptionDisableRecursion

Określa, czy serwer DNS korzysta z rekursji. Domyślnie usługa serwera DNS może korzystać z rekursji.

DNSServerOptionEnableNetmaskOrdering

Określa, czy serwer DNS ponownie porządkuje rekordy zasobów adresu (A) w ramach tego samego rekordu zasobu ustawionego w odpowiedzi serwera na zapytanie na podstawie adresu IP źródła zapytania.

Domyślnie usługa serwera DNS zmienia kolejność rekordów zasobu A przy użyciu priorytetu podsieci lokalnej.

DNSServerOptionEnableRoundRobin

Określa, czy serwer DNS używa mechanizmu okrężnego do obracania i zmieniania kolejności listy rekordów zasobów, jeśli istnieje wiele rekordów zasobów tego samego typu dla odpowiedzi na zapytanie.

Domyślnie usługa serwera DNS używa mechanizmu okrężnego.

DNSServerOptionEnableSecureCache

Określa, czy serwer DNS próbuje czyścić odpowiedzi, aby uniknąć zanieczyszczenia pamięci podręcznej. To ustawienie jest domyślnie włączone. Domyślnie serwery DNS używają opcji bezpiecznej odpowiedzi, która eliminuje dodawanie do ich pamięci podręcznej niepowiązanych rekordów zasobów zawartych w odpowiedzi na polecenie. W większości przypadków wszelkie nazwy dodawane w odpowiedziach na polecenia są zazwyczaj przechowywane w pamięci podręcznej, co przyspiesza rozpoznawanie kolejnych zapytań DNS.

Jednak dzięki tej funkcji serwer może określić, że nazwy referencyjne są potencjalnie zanieczyszczające lub niezabezpieczone, a następnie je odrzucić. Serwer określa, czy nazwa proponowana w odwołaniu ma być przechowywana w pamięci podręcznej na podstawie tego, czy jest ona częścią ścisłego, powiązanego drzewa nazw domen DNS, dla którego utworzono pierwotnie zadaną nazwę.

DNSServerOptionFailOnLoad

Określa, że ładowanie strefy powinno zakończyć się niepowodzeniem w przypadku znalezienia nieprawidłowych danych.

DNSServerOptionNameCheckFlag

Określa, który standard znaków jest używany podczas sprawdzania nazw DNS.

DNSZones

Określa liczbę stref DNS do skonfigurowania.

DNSZonesxDirectoryPartition

Podczas konfigurowania stref pomocniczych lub zwrotnych określa partycję katalogu, na której ma być przechowywana strefa.

DNSZonesxFileName (Nazwa plikuDNSZonesx)

Określa nazwę pliku, w którym będą przechowywane informacje o strefie.

DNSZonesxMasterIP

Rozdzielana przecinkami lista adresów IP serwerów głównych, która ma być używana przez serwer DNS podczas aktualizowania określonych stref pomocniczych. Tę właściwość należy określić podczas konfigurowania pomocniczej lub zastępczej strefy DNS.

DNSZonesxName (Nazwa DNSZonesx)

Określa nazwę strefy.

DNSZonesxScavenge

Konfiguruje podstawowy serwer DNS w celu "oczyszczania" starych rekordów, czyli wyszukiwania w bazie danych rekordów, które uległy starzeniu, i usuwania ich.

DNSZonesxType

Określa typ strefy do utworzenia.

DNSZonesxUpdate

Konfiguruje podstawowy serwer DNS do wykonywania aktualizacji dynamicznych.

DoCapture

Wskaźnik, czy ma zostać przechwycony obraz komputera docelowego. Jeśli jest, na komputerze docelowym uruchamiany jest program Sysprep, który przygotowuje go do tworzenia obrazu. Po uruchomieniu programu Sysprep tworzony jest nowy obraz WIM, który jest przechowywany w folderze udostępnionym przeznaczonym do wykonywania kopii zapasowych na komputerze docelowym (odpowiednio BackupDir i BackupShare).

DomainAdmin (Administrator domeny)

Poświadczenia konta użytkownika używane do dołączania komputera docelowego do domeny określonej w obiekcie JoinDomain. Określ jako UserName.

DomainAdminDomain (DomenaDomenaDomena)

Domena, w której znajdują się poświadczenia użytkownika określone w polu DomainAdmin .

DomainAdminPassword (Hasło administratora domeny)

Hasło używane dla konta administratora domeny określonego we właściwości DomainAdmin w celu dołączenia komputera do domeny.

DomainLevel (Poziom domeny)

Ten wpis określa poziom funkcjonalności domeny. Ta pozycja jest oparta na poziomach istniejących w lesie podczas tworzenia nowej domeny w istniejącym lesie.

DomainNetBiosName (Nazwa domenyNetBios)

Przypisuje nazwę NetBIOS do nowej domeny.

DomainOU (Jednostki organizacyjne domeny)

Lista jednostek organizacyjnych usług AD DS (OU), w których można utworzyć konto komputera docelowego. Właściwość DomainOUs zawiera wartości tekstowe, które mogą być dowolnymi wartościami niepustymi. Właściwość DomainOUs ma sufiks numeryczny (na przykład DomainOUs1 lub DomainOUs2). Wartości określone przez jednostki DomainOU zostaną wyświetlone w Kreatorze wdrażania i będą możliwe do wyboru przez użytkownika. Właściwość MachineObjectOU zostanie ustawiona na wybraną jednostkę organizacyjną.

Ponadto te same funkcje można zapewnić, konfigurując plik DomainOUList.xml. Format pliku DomainOUList.xml jest następujący:

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<DomainOUs>
<DomainOU>
  OU=Computers,OU=Tellers,OU=NYC,DC=WOODGROVEBANK,DC=Com
</DomainOU>
<DomainOU>
  OU=Computers,OU=Managers,OU=NYC,DC=WOODGROVEBANK,DC=Com
</DomainOU>
</DomainOUs>

DoNotCreateExtraPartition

Określa, że wdrożenia systemów Windows 7 i Windows Server 2008 R2 nie doprowadzą do utworzenia partycji systemowej o rozmiarze 300 MB.

DoNotFormatAndPartition

Ta właściwość służy do skonfigurowania, czy zestaw MDT wykonuje dowolne kroki sekwencji zadań partycjonowania i formatowania w sekwencjach zadań utworzonych przy użyciu szablonów sekwencji zadań zestawu MDT.

Grupa kierowców

Lista wartości tekstowych, które kojarzą ze sobą gotowe sterowniki utworzone w środowisku wdrażania (zazwyczaj na podstawie marki i modelu komputera). Sterownik może być skojarzony z jedną lub kilkoma grupami sterowników. Właściwość DriverGroup umożliwia wdrażanie sterowników należących do co najmniej jednej grupy na komputerze docelowym.

Wartości tekstowe na liście mogą być dowolnymi wartościami, które nie są puste. Wartość właściwości DriverGroup ma sufiks liczbowy (na przykład DriverGroup001 lub DriverGroup002). Po zdefiniowaniu grupy sterowników jest ona skojarzona z komputerem. Komputer może być skojarzony z więcej niż jedną grupą sterowników.

Na przykład istnieją dwie sekcje dla każdego z producentów komputerów [Mfgr01] i [Mfgr02]. Dla producenta Mfgr01 zdefiniowano dwie grupy sterowników: sterowniki wideo Mfgr01 i sterowniki sieciowe Mfgr01. Dla producenta Mfgr02 zdefiniowana jest jedna grupa sterowników, Mfgr02 Drivers. Jedna grupa sterowników, Sterowniki udostępnione, jest stosowana do wszystkich komputerów w sekcji [Domyślne].

DriverInjectionMode (Tryb wtrysku sterownika)

Ta właściwość służy do kontrolowania sterowników urządzeń, które są wstrzykiwane przez krok sekwencji zadań Inject Drivers .

DriverPaths (Ścieżki kierowców)

Lista ścieżek UNC do folderów udostępnionych, w których znajdują się dodatkowe sterowniki urządzeń. Te sterowniki urządzeń są instalowane wraz z docelowym systemem operacyjnym na komputerze docelowym. Skrypty MDT kopiują zawartość tych folderów do folderu C:\Drivers na komputerze docelowym. Właściwość DriverPaths to lista wartości tekstowych, które mogą być dowolnymi wartościami, które nie mogą być puste. Właściwość DriverPaths ma sufiks liczbowy (na przykład DriverPaths001 lub DriverPaths002).

DriverSelectionProfile (Profil wyboru kierowców)

Nazwa profilu używana podczas instalacji sterownika.

EventService

Właściwość EventService określa adres URL, pod którym jest uruchomiona usługa monitorowania zestawu MDT. Domyślnie do komunikacji usługa używa portu TCP 9800. Usługa monitorowania zestawu MDT zbiera informacje o procesie wdrażania dotyczące procesu wdrażania, które można wyświetlić w środowisku pracy wdrażania i przy użyciu polecenia cmdlet Get-MDTMonitorData .

EventShare (Udział w wydarzeniach)

Właściwość EventShare wskazuje folder udostępniony, w którym zdarzenia są rejestrowane przez skrypty zestawu MDT.

Domyślnie folder udostępniony jest tworzony w folderze C:\Events.

Akcja kończenia

Określa akcję do podjęcia po zakończeniu sekwencji zadań LTI, czyli po stronie Kreator podsumowania w Kreatorze wdrażania.

ForceApplyFallback

Steruje metodą używaną dla zainstalowanego systemu Windows:

• setup.exe. Jest to metoda tradycyjna, inicjowana przez uruchomienie setup.exe z nośnika instalacyjnego. Zestaw MDT używa tej metody domyślnie.

• imagex.exe. Ta metoda instaluje obraz systemu operacyjnego przy użyciu imagex.exe z opcją /apply . Zestaw MDT używa tej metody, gdy nie można użyć metody setup.exe (tj. zestaw MDT wraca do korzystania z imagex.exe).

  Oprócz kontrolowania metody używanej do instalowania tych systemów operacyjnych, ta właściwość ma wpływ na to, które sekwencje zadań systemu operacyjnego są wyświetlane w Kreatorze wdrażania dla określonego obrazu rozruchowego architektury procesora. Gdy wartość tej właściwości jest ustawiona na NEVER, wyświetlane są tylko sekwencje zadań systemu operacyjnego zgodne z architekturą procesora obrazu rozruchowego. Jeśli wartość tej właściwości jest ustawiona na dowolną inną wartość lub jest pusta, wyświetlane są wszystkie sekwencje zadań, które mogą korzystać z metody instalacji imagex.exe, niezależnie od architektury procesora.

ForestLevel (Poziom lasu)

Ten wpis określa poziom funkcjonalności lasu, gdy nowa domena jest tworzona w nowym lesie.

FullName (Imię i nazwisko)

Imię i nazwisko użytkownika komputera docelowego podane podczas instalacji systemu operacyjnego. Ta wartość jest wprowadzana do odpowiednich ustawień konfiguracyjnych w Unattend.xml.

GPOPackPath

Ta właściwość służy do zastępowania ścieżki domyślnej do folderu, w którym znajdują się pakiety obiektów zasad grupy. Ścieżka określona w tej właściwości jest ścieżką względną w stosunku do folderu Templates\GPOPacks w udziale dystrybucyjnym. Zestaw MDT automatycznie skanuje określony podfolder tego folderu na podstawie systemu operacyjnego wdrażanego na komputerze docelowym, na przykład Templates\GPOPacks\operating_system (gdzie operating_system jest wdrażany system operacyjny). W tabeli 3 wymieniono obsługiwane systemy operacyjne i podfoldery odpowiadające poszczególnym systemom operacyjnym.

Tabela 3. Systemy operacyjne Windows i odpowiadający im podfolder GPO Pack

Grupy

Lista grup lokalnych na komputerze docelowym, których członkostwo zostanie przechwycone. To członkostwo w grupie jest rejestrowane podczas fazy rejestratora stanu i przywracane podczas fazy przywracania stanu. (Grupy domyślne to Administratorzy i Użytkownicy zaawansowani). Właściwość Grupy jest listą wartości tekstowych, które mogą być dowolnymi wartościami niepustymi. Właściwość Grupy ma sufiks liczbowy (na przykład Grupy001 lub Grupy002).

HideShell (Ukryj powłokę)

Ta właściwość steruje wyświetlaniem Eksploratora Windows, gdy sekwencja zadań LTI jest uruchomiona w nowym systemie operacyjnym na komputerze docelowym. Ta właściwość może być używana w połączeniu z właściwością DisableTaskMgr .

Home_Page

Adres URL, który ma być używany jako strona główna programu Windows Internet Explorer® po wdrożeniu docelowego systemu operacyjnego.

HostName (Nazwa hosta)

Nazwa hosta IP komputera docelowego (nazwa przypisana do komputera docelowego).

ImagePackageID (Identyfikator pakietu obrazów)

Identyfikator pakietu używany przez system operacyjny do zainstalowania podczas wdrożeń OEM.

InputLocale (Ustawienia regionalne wprowadzania)

Lista ustawień regionalnych wprowadzania, które mają być używane w docelowym systemie operacyjnym. Dla docelowego systemu operacyjnego można określić więcej niż jeden język wejściowy. Poszczególne ustawienia regionalne muszą być oddzielone średnikami (;). Jeśli nie zostanie określony, Kreator wdrażania użyje ustawień regionalnych wprowadzania skonfigurowanych we wdrażanym obrazie.

Wyklucz to ustawienie w narzędziu do migracji stanu użytkownika systemu Windows (USMT) podczas tworzenia kopii zapasowej i przywracania informacji o stanie użytkownika. W przeciwnym razie ustawienia w informacjach o stanie użytkownika zastąpią wartości określone we właściwości InputLocale .

InstallPackageID (Identyfikator pakietu instalacyjnego)

Identyfikator pakietu używany przez system operacyjny do zainstalowania podczas wdrożeń OEM.

Instancja

Wystąpienie programu SQL Server używane do wykonywania zapytań dotyczących wartości właściwości z kolumn w tabeli określonej we właściwości Table. Baza danych znajduje się na komputerze określonym we właściwości SQLServer . Wystąpienie programu SQL Server na komputerze jest określone we właściwości Instance.

Adres IP

Adres IP komputera docelowego. Format adresu IP zwracany przez właściwość to standardowa notacja dziesiętna z kropkami; Na przykład 192.168.1.1. Ta właściwość służy do tworzenia podsekcji zawierającej ustawienia przeznaczone dla określonego komputera docelowego na podstawie adresu IP.

IsDesktop (IsDesktop)

Wskaźnik określający, czy komputer jest komputerem stacjonarnym, ponieważ wartość właściwości Win32_SystemEnclosure ChassisType to 3, 4, 5, 6, 7, 15, 16, 35 lub 36.

IsHypervisorRunning

Określa, czy na komputerze docelowym znajduje się funkcja hypervisor. Ta właściwość jest ustawiana przy użyciu informacji z interfejsu CPUID .

Aby uzyskać więcej informacji zbieranych na temat maszyn wirtualnych i informacji zwracanych z interfejsu CPUID , zobacz następujące właściwości:

• IsVM

• SupportsHyperVRole

• SupportsNX

• SupportsVT

• Obsługuje wersję 64-bitową

• VMPlatform

CzyLaptop

Wskaźnik określający, czy komputer jest komputerem przenośnym, ponieważ wartość właściwości Win32_SystemEnclosure ChassisType wynosi 8, 9, 10, 11, 12, 14, 18, 21, 30, 31 lub 32.

IsServer (Serwer IS)

Wskaźnik określający, czy komputer jest serwerem, ponieważ wartość właściwości Win32_SystemEnclosure ChassisType wynosi 23 lub 28.

IsServerCoreOS

Wskaźnik, czy bieżący system operacyjny uruchomiony na komputerze docelowym jest opcją instalacji Server Core systemu operacyjnego Windows Server.

IsServerOS

Wskaźnik określający, czy bieżący system operacyjny uruchomiony na komputerze docelowym jest systemem operacyjnym serwera.

IsUEFI (Interfejs UEFI)

Określa, czy na komputerze docelowym jest obecnie uruchomiony interfejs UEFI (Unified Extensible Firmware Interface). UEFI to specyfikacja, która definiuje interfejs programowy między systemem operacyjnym i oprogramowaniem układowym platformy. UEFI jest bezpieczniejszym zamiennikiem starszego interfejsu oprogramowania układowego BIOS, który jest obecny w niektórych komputerach osobistych. Aby uzyskać więcej informacji na temat interfejsu UEFI, przejdź do https://uefi.org.

IsVM

Określa, czy komputer docelowy jest maszyną wirtualną na podstawie informacji zebranych z interfejsu CPUID . Konkretne środowisko maszyny wirtualnej można określić przy użyciu właściwości VMPlatform .

Aby uzyskać więcej informacji zbieranych na temat maszyn wirtualnych i informacji zwracanych z interfejsu CPUID , zobacz następujące właściwości:

• IsHypervisorRunning

• SupportsHyperVRole

• SupportsNX

• SupportsVT

• Obsługuje wersję 64-bitową

• VMPlatform

JoinDomain (Dołącz do domeny)

Domena, do której komputer docelowy dołącza po wdrożeniu docelowego systemu operacyjnego. Jest to domena, w której jest tworzone konto komputera dla komputera docelowego. Właściwość JoinDomain może zawierać znaki alfanumeryczne, łączniki (-) i podkreślenia (_). Właściwość JoinDomain nie może być pusta ani zawierać spacji.

JoinWorkgroup

Grupa robocza, do której komputer docelowy dołącza po wdrożeniu docelowego systemu operacyjnego. Właściwość JoinWorkgroup może zawierać znaki alfanumeryczne, łączniki (-) i podkreślenia (_). Właściwość JoinWorkgroup nie może być pusta ani zawierać spacji.

KeyboardLocale (Ustawienia regionalne klawiatury)

Lista ustawień regionalnych klawiatury do użycia w docelowym systemie operacyjnym. Dla docelowego systemu operacyjnego można określić więcej niż jedne ustawienia regionalne klawiatury. Poszczególne ustawienia regionalne muszą być oddzielone średnikami (;). Jeśli nie zostanie określona, Kreator wdrażania użyje ustawień regionalnych klawiatury skonfigurowanych we wdrażanym obrazie.

Wyklucz to ustawienie w USMT podczas tworzenia kopii zapasowych i przywracania informacji o stanie użytkownika. W przeciwnym razie wartości określone we właściwości KeyboardLocale zostaną zastąpione przez ustawienia w informacjach o stanie użytkownika.

KeyboardLocalePE

Nazwa ustawień regionalnych klawiatury, która ma być używana tylko w środowisku Windows PE.

Pakiety językowe

Lista identyfikatorów GUID dla pakietów językowych do wdrożenia na komputerze docelowym. Deployment Workbench określa te pakiety językowe w węźle Pakiety systemu operacyjnego. Te identyfikatory GUID są przechowywane w pliku Packages.xml. Właściwość LanguagePacks ma sufiks numeryczny (na przykład LanguagePacks001 lub LanguagePacks002).

LoadStateArgs

Argumenty przekazywane do procesu USMT Loadstate. Skrypt ZTI wstawia odpowiednie parametry rejestrowania, postępu i magazynu stanów. Jeśli ta wartość nie jest uwzględniona w pliku ustawień, proces przywracania stanu użytkownika jest pomijany.

Jeśli proces Loadstate zakończy się pomyślnie, informacje o stanie użytkownika zostaną usunięte. W przypadku błędu Loadstate (lub niezerowego kodu powrotnego) lokalny magazyn stanowy jest przenoszony do %WINDIR%\StateStore, aby zapobiec usunięciu i zapewnić, że żadne informacje o stanie użytkownika nie zostaną utracone.

Lokalizacja

Położenie geograficzne komputerów docelowych. Właściwość Location jest definiowana na liście adresów IP, które odpowiadają domyślnym bramom zdefiniowanym dla komputerów w tej lokalizacji. Adres IP bramy domyślnej może być skojarzony z więcej niż jedną lokalizacją.

Zazwyczaj wartość właściwości Location jest ustawiana przez wykonanie zapytania bazy danych w bazie danych zarządzanej za pomocą środowiska wdrażania Workbench. Aplikacja Deployment Workbench może pomóc w tworzeniu lokalizacji, definiowaniu ustawień właściwości skojarzonych z lokalizacjami, a następnie w konfigurowaniu CustomSettings.ini wykonywania zapytania bazy danych dla właściwości Lokalizacja i ustawień właściwości skojarzonych z lokalizacjami.

Na przykład LocationSettings sekcja w CustomSettings.ini może wysłać zapytanie do widoku LocationSettings w bazie danych o listę lokalizacji zawierających wartość określoną we właściwości DefaultGateway wymienionej we właściwości Parameters . Zapytanie zwraca wszystkie ustawienia skojarzone z każdą bramą domyślną.

Następnie skrypty analizują każdą sekcję odpowiadającą lokalizacjom zwróconym w zapytaniu. Na przykład wartość [Springfield]i sekcja [Springfield-123 Oak Street-4th Floor] w CustomSettings.ini mogą reprezentować odpowiadające sobie lokalizacje. Jest to przykład tego, jak jeden komputer może przynależeć do dwóch lokalizacji. Ta [Springfield]sekcja dotyczy wszystkich komputerów na większym obszarze geograficznym (całe miasto) i [Springfield-123 Oak Street-4th Floor] dotyczy wszystkich komputerów znajdujących się na czwartym piętrze przy 123 Oak Street w Springfield.

Dostęp zamiejscowy

Cyfry wybierania numerów w celu uzyskania dostępu do linii zewnętrznej w celu wybrania numerów zamiejscowych. Właściwość może zawierać tylko cyfry. Ta wartość jest wprowadzana do odpowiednich ustawień konfiguracyjnych w Unattend.xml.