Dodaj tabele i widoki Azure SQL jako źródło wiedzy (GitHub Copilot)

Możesz dodać tabele i widoki Azure SQL jako źródło wiedzy w Copilot Studio. Twój agent może odpowiadać na pytania, czytając dane strukturalne z bazy Azure SQL, korzystając z skonfigurowanych uprawnień połączenia i bazy danych.

Widoki pojawiają się w tej samej liście wyboru co tabele. Nie potrzebujesz osobnego typu źródła wiedzy, aby dodać widok.

Prerequisites

• Azure SQL Database lub Azure SQL Managed Instance, do której Twoja organizacja może dotrzeć z Power Platform.
• Dane uwierzytelniające, które mogą łączyć się z bazą danych oraz wyświetlać listę i odczytywać tabele i widoki, które planujesz dodać. Na przykład użyj uwierzytelniania Microsoft Entra ID lub uwierzytelniania SQL Server, w zależności od konfiguracji połączenia.
• Dostęp do Copilot Studio oraz pozwolenie na edycję agenta.
• Skonfigurowano dostęp do sieci, aby Power Platform mógł dotrzeć do Twojego serwera Azure SQL. Na przykład używaj reguł zapory zezwalających na usługi Azure lub prywatną łączność, jeśli wymaga tego twoja organizacja.

Uprawnienia i uwierzytelnianie

Baza wiedzy Azure SQL korzysta z połączenia SQL z Power Platform, które tworzysz lub wybierasz podczas konfiguracji. W czasie działania agent korzysta z uwierzytelniania użytkownika agenta za pomocą konta Microsoft oraz dostępu przyznanego przez tę ścieżkę połączenia.

• Użytkownicy otrzymują odpowiedzi tylko na podstawie danych, do których twórca ma dostęp dzięki skonfigurowanemu połączeniu i uprawnieniom twórcy do bazy danych.
• Jeśli tabele lub widoki nie pojawiają się podczas konfiguracji, sprawdź, czy połączenie działa poza Copilot Studio. Użyj tego samego typu uwierzytelniania i tożsamości, aby potwierdzić, że możesz wyświetlać listę i odczytywać wymagane tabele i widoki.

W przypadku uwierzytelniania SQL Server uprawnienia dotyczą użytkownika SQL wskazanego podczas tworzenia połączenia. Dla innych typów uwierzytelniania weryfikuj uprawnienia dla tożsamości używanej przez to połączenie.

Przygotuj swoją bazę danych Azure SQL

Agenty Copilot Studio obsługują bazy danych Azure SQL lub SQL Server. Zanim dodasz tabele lub widoki, sprawdź następującą konfigurację:

• Używaj wyraźnych, opisowych nazw kolumn w tabelach i widokach, aby pomóc agentowi zrozumieć dane. Unikaj zagadkowych skrótów. Na przykład użyj polecenia CustomerName zamiast CustNm, a OrderDate zamiast Date1.
• Zdefiniuj klucz główny dla każdej tabeli. Agent używa kluczy głównych do identyfikacji wierszy i zwracania wyników.
• Stwórz dowolne widoki, które planujesz użyć, zanim wybierzesz je w Copilot Studio. Potwierdź, że tożsamość połączenia może wyświetlać listę i odczytywać każdy widok.

Dodaj tabele i widoki Azure SQL do swojego agenta

Aby dodać tabele i widoki Azure SQL jako źródło wiedzy, wykonaj następujące kroki:

1. Otwórz agenta w Copilot Studio.

2. Wybierz zakładkę Kompilacja.

3. W panelu komponentów wybierz Knowledge.

4. W oknie Dodaj wiedzę wybierz Azure SQL (lub SQL Server, w zależności od etykiety wyświetlanej w twoim środowisku).

5. Stwórz lub wybierz połączenie z bazą danych Azure SQL:

   • Jeśli nie masz jeszcze połączenia, wybierz Utwórz nowe połączenie (lub Dodaj połączenie).
   • Wpisz nazwę serwera i nazwę bazy danych dla swojego zasobu Azure SQL.
   • Wybierz typ uwierzytelniania wymagany przez Twoją organizację. Zaloguj się lub podaj dane uwierzytelniające, a następnie utworz połączenie.
   • Potwierdź, że tożsamość, której używasz do uwierzytelniania połączenia, ma uprawnienia do wyświetlania i odczytywania tabel i widoków, które planujesz dodać.
   • Jeśli połączenie już istnieje, wybierz je z listy i kontynuuj.

6. Znajdź jedną lub więcej tabel lub widoków do dodania. Tabele i widoki pojawiają się na tej samej liście wyboru. Użyj pola wyszukiwania, aby zawęzić listę, a następnie wybierz tabele i widoki, z których agent ma korzystać.

   Note

   Wybierz tylko tabele i widoki potrzebne do odpowiadania na pytania użytkowników. Używaj wyraźnych nazw tabel, widoków i kolumn. Jeśli utworzysz widok po otwarciu listy wyboru, ponownie otwórz konfigurację wiedzy usługi Azure SQL, aby ponownie załadować listę.

7. Przejrzyj nazwę i opis wiedzy. Dostarcz szczegółowy opis , aby pomóc agentowi zrozumieć dane i określić, kiedy skorzystać z tego źródła wiedzy.

8. Wybierz Dodaj do agenta, aby zakończyć dodawanie źródła wiedzy.

Po dodaniu źródła wiedzy

Po dodaniu Azure SQL:

• Potwierdź, że źródło wiedzy pojawia się na stronie Wiedzy agenta z skonfigurowanym połączeniem oraz wybranymi tabelami i widokami.
• Publikuj agenta, aby źródło wiedzy było dostępne w opublikowanym środowisku.
• Testuj swojego agenta pytaniami, na które wybrane tabele i widoki mogą odpowiedzieć. Na przykład: "Pokaż mi pięciu największych klientów według łącznej sprzedaży w ostatnim miesiącu." Jeśli wyniki są puste lub nieprawidłowe, upewnij się, że wybrana tabela lub widok zwraca oczekiwane dane oraz że zapytanie odpowiada twojemu schematowi.

Popraw jakość odpowiedzi

Wyraźne nazwy i opisy pomagają agentowi określić, kiedy i jak korzystać z Twoich danych Azure SQL.

• Nazwa źródła wiedzy: Użyj konkretnej nazwy identyfikującej obszar działalności. Na przykład użyj "Customer orders - Azure SQL" zamiast ogólnej nazwy.
• Opis: Wyjaśnij, jakie dane dostarczają tabele i widoki, na jakie pytania biznesowe odpowiadają oraz jakie ważne filtry lub relacje są ważne.
• Tabele i widoki: Wybierz tylko odpowiednie tabele i widoki. Niepotrzebne źródła mogą utrudnić agentowi wybór właściwych danych.
• Nazwy schematów: Używaj jasnych, przyjaznych dla biznesu nazw tabel, widoków i kolumn, aby pomóc agentowi w interpretacji danych.

Przykładowy opis

Poniższy przykład pokazuje opis, który pomaga generatywnej orkiestracji wybrać odpowiednie źródło wiedzy:

Wiedza dotycząca Azure SQL dla zarządzania zamówieniami w Contoso. Zawiera tabele Klienci, Zamówienia oraz Linie Zamówień. Korzystaj z tego źródła, aby zadawać pytania dotyczące statusu zamówień, historii zamówień, zakupów przez klientów, ilości zamówionych produktów oraz przychodów według klienta lub daty. Nie używaj tego źródła do śledzenia stanu zapasów ani do śledzenia przesyłek przewoźnika.