Obliczenia wizualne

Dotyczy:✅ Power BI Desktop i usługa Power BI

Obliczenie wizualne to obliczenie języka DAX (Data Analysis Expressions), które jest uruchamiane bezpośrednio na wizualizacji zamiast w modelu semantycznym. Używa ona danych wyświetlanych w wizualizacji, dzięki czemu można tworzyć sumy bieżące, średnie ruchome i porównania okresowe bez zarządzania kontekstem filtru lub relacjami modelu. Obliczenia wizualne to formuły języka DAX, które koncentrują się na danych wizualnych, a nie na całym modelu semantycznym.

W tym artykule wyjaśniono, jak działają obliczenia wizualne, jak ich parametry kontrolują przepływ obliczeń oraz jak różnią się od innych obliczeń języka DAX.

Następujące obliczenie wizualizacji definiuje sumę bieżącą dla Sales Amount:

Running sum = RUNNINGSUM([Sales Amount])

Zrzut ekranu DAX do obliczeń wizualnych.

Obliczenie wizualne może odwoływać się do kolumn, miar lub innych obliczeń wizualnych w tym samym elemencie wizualnym.

Obliczenia wizualne różnią się od innych opcji obliczeń w języku DAX:

  • Obliczenia wizualne są przechowywane na elemencie wizualnym, a nie w modelu. Dodaj pole modelu do wizualizacji przed odwołaniem się do niego w obliczeniu wizualizacji.
  • Obliczenia wizualne łączą prostotę kontekstu z kolumn obliczeniowych z elastycznością obliczeń na żądanie z miar.
  • Obliczenia wizualne działają na zagregowanych danych zamiast na danych na poziomie szczegółów, więc często działają lepiej niż równoważne miary.
  • Ponieważ obliczenia wizualne są częścią elementu wizualnego, mogą odwoływać się do jego struktury.

Aby uzyskać szczegółowe porównanie opcji obliczeń, zobacz Używanie opcji obliczeń w programie Power BI Desktop.

Wizualizacje tabel i macierzy udostępniają również obliczenia wizualne za pomocą funkcji niestandardowych sum, która umożliwia zmianę zawartości wyświetlanej w wierszu sumy bez pisania formuł DAX. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz artykuły wizualizacji tabeli i macierzy .

Aby dowiedzieć się, jak dodać lub edytować obliczenia wizualne, zobacz Tworzenie obliczeń wizualnych.

Jak działają obliczenia wizualne

Tworzysz obliczenia wizualne w trybie Edit, który otwiera się na wybranej wizualizacji. Obszar edycji ma trzy części: podgląd wizualizacji, pasek formuł na wyrażenie DAX oraz macierz wizualną, która wyświetla wyniki w miarę wpisywania.

Zrzut ekranu przedstawiający obszary ekranu edycji obliczeń wizualnych.

Większość obliczeń wizualnych oblicza każdy wiersz w macierzy wizualizacji, więc funkcje agregacji, takie jak SUM , są zwykle niepotrzebne. Funkcje zależne od relacji modelu, w tym USERELATIONSHIP, RELATED i RELATEDTABLE, nie są dostępne.

Po dodaniu obliczenia w wizualizacji pojawi się ono na liście pól wizualizacji i będzie wyświetlane na samej wizualizacji.

Zrzut ekranu przedstawiający obliczenia graficzne wyświetlane na wizualizacji.

Funkcje języka DAX dostępne w obliczeniach wizualnych

Wiele istniejących funkcji języka DAX działa w obliczeniach wizualnych. Obliczenia wizualne udostępniają również funkcje, które działają jako skróty do funkcji okna w języku DAX.

Funkcja opis Przykład Skrót do
COLLAPSE Obliczenie jest wykonywane na wyższym poziomie osi. Procent rodzica = DIVIDE([Kwota sprzedaży], COLLAPSE([Kwota sprzedaży], ROWS)) Nie dotyczy
COLLAPSEALL Obliczenie jest oceniane na sumarycznym poziomie osi. Procent sumy końcowej = DIVIDE([Sales Amount], COLLAPSEALL([Sales Amount], ROWS)) Nie dotyczy
EXPAND Obliczanie jest obliczane na niższym poziomie osi. Średnia dzieci = EXPAND(AVERAGE([Sales Amount]), ROWS) Nie dotyczy
EXPANDALL Obliczenie jest wykonywane na poziomie liścia osi. Średnia poziomu liścia = EXPANDALL(ŚREDNIA([Kwota Sprzedaży]), ROWS) Nie dotyczy
FIRST Odnosi się do pierwszego wiersza osi. ProfitVSFirst = [Profit] - FIRST([Profit]) INDEX(1)
ISATLEVEL Informuje, czy określona kolumna jest obecna na bieżącym poziomie. IsFiscalYearAtLevel = ISATLEVEL([Rok obrachunkowy]) Nie dotyczy
LAST Odwołuje się do ostatniego rzędu na osi. ProfitVSLast = [Profit] - LAST([Profit]) INDEX(-1)
LOOKUP Ocenia wyrażenie w wizualnej macierzy przy użyciu bieżącego kontekstu. LookupSalesFor2025WithContext = LOOKUP(SUM([Sales]), [Year], "2025") Nie dotyczy
LOOKUPWITHTOTALS Oblicza wyrażenie w wizualnej macierzy z sumami całkowitymi. LookupSalesFor2025WithTotals = LOOKUPWITHTOTALS(SUM([Sprzedaż]), [Rok], "2025") Nie dotyczy
MOVINGAVERAGE Dodaje średnią ruchomą na osi. MovingAverageSales = MOVINGAVERAGE([Kwota Sprzedaży], 2) WINDOW
NEXT Odwołuje się do kolejnego rzędu na osi. ProfitVSNext = [Profit] - NEXT([Profit]) OFFSET(1)
PREVIOUS Odwołuje się do poprzedniego wiersza osi. ProfitVSPrevious = [Profit] - PREVIOUS([Profit]) OFFSET(-1)
RANGE Odwołuje się do wycinka rzędów wzdłuż osi. AverageSales = AVERAGEX((RANGE1), [Sales Amount]) WINDOW
RUNNINGSUM Dodaje sumę bieżącą na osi. RunningSumSales = RUNNINGSUM([Kwota Sprzedaży]) WINDOW

Parametry kontrolujące przepływ obliczeń

Niektóre funkcje obliczeń wizualnych przyjmują opcjonalne parametry, które określają sposób, w jaki obliczenie przechodzi przez macierz wizualną:

  • Axis i Reset są specyficzne dla obliczeń wizualnych. Odwołują się do struktury wizualizacji, a nie do określonych pól.
  • OrderBy i PartitionBy działają także w kolumnach obliczeniowych i miarach. Odwołują się bezpośrednio do pól.

W poniższych sekcjach opisano poszczególne parametry i informacje o tym, kiedy należy użyć ich nawzajem.

Axis

Wiele funkcji ma opcjonalny Axis parametr, którego można używać tylko w obliczeniach wizualnych. Parametr Axis wpływa na sposób, w jaki obliczenie wizualne przechodzi przez matrycę wizualizacji. Parametr Axis jest domyślnie ustawiony na pierwszą oś w wizualizacji. W wielu wizualizacjach pierwszą osią jest ROWS, co oznacza, że obliczenie wizualne jest obliczane wiersz po wierszu w macierzy wizualizacji, od góry do dołu. W poniższej tabeli przedstawiono prawidłowe wartości parametru Axis :

Axis ikona Axis nazwa opis
ROWS Oblicza między wierszami.
COLUMNS Oblicza między kolumnami.
ROWS COLUMNS Oblicza między wierszami, a następnie kolumnami.
COLUMNS ROWS Oblicza w poprzek kolumn, a następnie w poprzek wierszy.
ROWPAGES Oblicza dla małych wielokrotności.
ROWS ROWPAGES Oblicza między wierszami, a następnie małe wielokrotnki.
COLUMNS ROWPAGES Oblicza między kolumnami, a następnie małe wielokrotnki.
ROWPAGES ROWS Oblicza w obrębie siatki małych wykresów, a następnie w obrębie wierszy.
ROWPAGES COLUMNS Oblicza małe wielokrotnki, a następnie kolumny.
ROWS COLUMNS ROWPAGES Oblicza w wierszach, kolumnach, a następnie w małych wielokrotnościach.
ROWS ROWPAGES COLUMNS Oblicza w poprzek wierszy, następnie małych krotności, a na końcu kolumn.
COLUMNS ROWS ROWPAGES Oblicza w kolumnach, wierszach, a następnie w małych multiplach.
COLUMNS ROWPAGES ROWS Oblicza w kolumnach, małych wielokrotnościach, a następnie w wierszach.
ROWPAGES ROWS COLUMNS Oblicza w małych wielokrotnościach, wierszach, a następnie kolumnach.
ROWPAGES COLUMNS ROWS Oblicza w obrębie małych wielokrotności, kolumn, a następnie wierszy.

Obliczenia wizualne obsługują wizualizacje korzystające z małych wielokrotnków. W wizualizacji macierzowej pole w obszarze pól Małe wielokrotności jest wyświetlane na osi ROWPAGES. Służy ROWPAGES do obliczania między małymi wielokrotnkami lub łączenia jej z elementami ROWS i COLUMNS w celu kontrolowania kolejności przechodzenia.

Uwaga

Jeśli określisz oś, która nie jest obecna na wizualizacji, obliczenie zignoruje tę oś.

Reset

Wiele funkcji zawiera opcjonalny Reset parametr, którego można używać tylko w obliczeniach wizualnych. Ten parametr partycjonuje kolumnę docelową, aby określić, kiedy funkcja resetuje się do 0 lub zmienia kontekst podczas przechodzenia przez macierz wizualną.

Wartość domyślna to NONE, co oznacza, że obliczenie nie jest resetowane.

Parametr Reset akceptuje następujące wartości:

  • Liczba całkowita.
  • Odwołanie do kolumny.
  • synonim: HIGHESTPARENT, LOWESTPARENT lub NONE.

Każda wartość określa poziom docelowy w hierarchii obliczeń wizualnych. W obliczeniach ten poziom jest interpretowany w trybie bezwzględnym lub względnym.

Znak liczby całkowitej określa tryb. Wartości dodatnie używają trybu bezwzględnego, wartości ujemne używają trybu względnego, a wartość 0 nie resetuje obliczeń. Synonimy zapewniają równoważne wartości.

Odwołanie do kolumny używa trybu bezwzględnego.

Tryb resetowania bezwzględnego

Tryb bezwzględny dzieli według kolumny docelowej i wszystkich kolumn nad nią. Jeśli kolumna docelowa nie jest obecna na poziomie, obliczenie jest partycjonowane według pozostałych dostępnych kolumn.

Dodatnia liczba całkowita identyfikuje kolumnę docelową, licząc od góry hierarchii. Pierwsza kolumna to 1, następna kolumna to 2, a maksymalna wartość to N, liczba kolumn w hierarchii. Dla wartości większych niż N używane jest N. Możesz również bezpośrednio określić kolumnę.

Rozważmy na przykład obliczenie wizualne z następującymi poziomami hierarchii: Rok, Kwartał, Miesiąc i Dzień. W poniższej tabeli przedstawiono sposób partycjonowania obliczeń na każdym poziomie w zależności od wartości Reset:

Poziom/wartość Reset = 1 lub rok Reset = 2 lub kwartał Reset = 3 lub miesiąc Reset = 4 lub dzień
Poziom dzienny Rok Kwartał i rok Miesiąc, Kwartał i Rok Dzień, Miesiąc, Kwartał i Rok
Poziom miesiąca Rok Kwartał i rok Miesiąc, Kwartał i Rok Miesiąc, Kwartał i Rok
Poziom kwartału Rok Kwartał i rok Kwartał i rok Kwartał i rok
Rok studiów Rok Rok Rok Rok
Poziom sumy końcowej Żaden Żaden Żaden Żaden

Tryb względnego resetowania

Dla ujemnej liczby całkowitej -X tryb względny dzieli według kolumn, które są co najmniej X poziomów powyżej bieżącego poziomu. Jeśli żadna kolumna nie spełnia tego warunku, obliczenia nie są dzielone na partycje. Prawidłowe wartości wahają się od -1 do -N+1, gdzie N to liczba kolumn w hierarchii. Wartości poniżej tego zakresu przyjmują wartość -N+1.

W poniższej tabeli przedstawiono tryb względny dla hierarchii z rokiem, kwartałem, miesiącem i dniem:

Poziom/wartość Reset = -1 Reset = -2 Reset = -3
Poziom dzienny Miesiąc, Kwartał i Rok Kwartał i rok Rok
Poziom miesiąca Kwartał i rok Rok Żaden
Poziom kwartału Rok Żaden Żaden
Rok studiów Żaden Żaden Żaden
Poziom sumy końcowej Żaden Żaden Żaden

Resetuj synonimy parametrów

Parametr Reset zawiera również następujące synonimy:

  • NONE jest wartością domyślną. Nie resetuje on obliczeń i jest równoważny 0.
  • HIGHESTPARENT wykonuje bezwzględny reset na najwyższym poziomie i jest równoważne wartości 1.
  • LOWESTPARENT wykonuje reset względny przez bezpośredni element nadrzędny i jest równoważne -1.

Przykłady użycia parametru Reset

W przypadku hierarchii z wartościami Year( Rok), Quarter (Kwartał), Month (Miesiąc) i Day (Dzień) następujące obliczenia są równoważne. Zwracają sumę wartości Sales Amount i zaczynają od nowa dla każdego roku na każdym poziomie oceny:

RUNNINGSUM([Sales Amount], HIGHESTPARENT)
RUNNINGSUM([Sales Amount], 1)
RUNNINGSUM([Sales Amount], [Year])

Następujące obliczenia ponownie uruchamiają sumę Sales Amount na 0 dla każdego bezpośredniego elementu nadrzędnego. Obiekt nadrzędny zależy od poziomu oceny:

RUNNINGSUM([Sales Amount], LOWESTPARENT)
RUNNINGSUM([Sales Amount], -1)

Poniższe obliczenie nie jest resetowane. Dodaje ona kwotę sprzedaży z każdego dnia do poprzednich wartości:

RUNNINGSUM([Sales Amount])

OrderBy i PartitionBy

Parametr OrderBy akceptuje ORDERBYparametr , a PartitionBy parametr akceptuje parametr PARTITIONBY. W przeciwieństwie do Axis i Reset możesz używać tych parametrów w kolumnach obliczeniowych, miarach i obliczeniach wizualnych, a także bezpośrednio odwołują się one do pól.

Nie wszystkie funkcje zapewniają te parametry. Funkcje wykluczające obliczenia wizualne nie zapewniają parametru PartitionBy . Funkcje okna udostępniają Reset parametr tylko wtedy, gdy są używane w obliczeniach wizualnych. Parametr Relation w funkcjach okien jest dostępny niezależnie od tego, czy go używasz w obliczeniu wizualnym, czy nie, ale akceptuje Axis tylko wtedy, gdy używasz go w obliczeniu wizualnym.

Wybierz między tymi parametrami

Nie musisz określać wszystkich tych parametrów i można je połączyć. Aby zdecydować, który parametr ma być używany:

  • Preferuj Axis i Reset gdy chcesz, aby zachowanie niezależne od pól było zgodne ze strukturą wizualizacji. Odwoływanie się do struktury wizualizacji jest bardziej elastyczne niż jawne odwoływanie się do pól.
  • Użyj funkcji OrderBy i PartitionBy , jeśli chcesz przypiąć obliczenia do określonych pól niezależnie od układu wizualizacji.
  • Użyj PartitionBy zamiast Reset , gdy oś ma jeden poziom. Reset wymaga wielu poziomów, więc nie działa z jednym polem ani z wieloma polami na jednym poziomie.

Selektory parametrów

Użyj selektorów parametrów, aby wybrać wartości parametrów funkcji obliczeń wizualnych. Na poniższej ilustracji przedstawiono szablon Wyszukaj wartość z sumami :

Zrzut ekranu przedstawiający selektor parametrów.

Aby aktywować selektory wyboru parametrów, naciśnij Ctrl+Spacja.

Szablony obliczeń wizualnych

Obliczenia wizualne obejmują szablony ułatwiające pisanie typowych obliczeń. Przycisk szablonu w trybie edycji obliczeń wizualnych otwiera menu dostępnych szablonów.

Zrzut ekranu przedstawiający używanie szablonów do obliczeń wizualnych.

Dostępne są następujące szablony:

  • Suma bieżąca. Oblicza sumę wartości, dodając bieżącą wartość do powyższych wartości. Używa funkcji RUNNINGSUM.
  • Średnia ruchoma. Oblicza średnią zestawu wartości w danym oknie, dzieląc sumę wartości według rozmiaru okna. Używa funkcji MOVINGAVERAGE.
  • Procent elementu nadrzędnego. Oblicza procent wartości względem jej rodzica. Używa funkcji COLLAPSE.
  • Procent sumy końcowej. Oblicza wartość procentową wartości względem wszystkich wartości przy użyciu COLLAPSEALL funkcji .
  • Średnia liczba dzieci. Oblicza średnią wartość zestawu wartości podrzędnych. Używa funkcji EXPAND.
  • W porównaniu z poprzednimi. Porównuje wartość z poprzednią wartością przy użyciu PREVIOUS funkcji .
  • W porównaniu do następnej. Porównuje wartość z kolejną wartością przy użyciu NEXT funkcji .
  • Przeciwko pierwszemu. Porównuje wartość z pierwszą wartością przy użyciu funkcji FIRST.
  • W porównaniu do ostatniego. Porównuje wartość z ostatnią wartością przy użyciu funkcji LAST.
  • Wyszukaj wartość w kontekście. Znajduje wartość lub oblicza wyrażenie w macierzy wizualnej w bieżącym kontekście. Używa funkcji LOOKUP.
  • Wyszukaj wartość wraz z sumami. Znajduje wartość lub oblicza wyrażenie w macierzy wizualnej z sumami. Używa funkcji LOOKUPWITHTOTALS.

Ukrywanie pól w wizualizacji

W trybie edycji obliczeń wizualnych można ukryć pola w wizualizacji tak samo jak w przypadku ukrywania kolumn i tabel w widoku modelowania. Aby na przykład wyświetlić tylko obliczenie wizualizacji Profit , ukryj wartości Sales Amount (Kwota sprzedaży ) i Total Product Cost (Łączny koszt produktu ) z widoku.

Zrzut ekranu przedstawiający ukrywanie elementów w widoku wizualizacji.

Ukryte pola pozostają w macierzy wizualizacji, więc obliczenia wizualne nadal mogą się do nich odwoływać. Nie są one wyświetlane w widoku wynikowym. Uwzględnij ukryte pola tylko wtedy, gdy obliczenia wizualne wymagają ich.

Formatowanie obliczeń wizualnych

Sformatuj obliczenie wizualne przy użyciu typów danych, opcji formatowania lub niestandardowego ciągu formatu na poziomie wizualizacji. Opcje format danych w sekcji Ogólne okienka formatowania kontrolują format.

Zrzut ekranu trybu edycji wizualnych obliczeń pokazujący obliczenie wizualne, które zwraca procent sformatowany jako procent.

Rozważania i ograniczenia

Nieobsługiwane typy wizualizacji

Obliczenia wizualne i ukryte pola nie działają z następującymi wizualizacjami:

  • Fragmentator, wizualizacja języka R, wizualizacja języka Python
  • Kluczowi wpływowi, drzewo dekompozycji, pytania i odpowiedzi, inteligentna narracja
  • Metryki, Raport podzielony na strony, Power Apps, Power Automate
  • Niestandardowe elementy wizualne

Nieobsługiwane funkcje

Następujące funkcje nie są dostępne w obliczeniach wizualnych:

Ograniczenia dotyczące publikowania i udostępniania

Inne ograniczenia

  • Parametry pola działają z obliczeniami wizualnymi, ale mają pewne ograniczenia.
  • Połączenia na żywo z usługami SQL Server Analysis Services wymagają wersji 2025 lub nowszej.