Tworzenie klastra Azure Stack HCI przy użyciu programu Windows PowerShell

Dotyczy: Azure Stack HCI, wersja 22H2

Z tego artykułu dowiesz się, jak używać programu Windows PowerShell do tworzenia klastra hiperkonwergentnego Azure Stack HCI korzystającego z Bezpośrednie miejsca do magazynowania. Jeśli zamiast tego używasz kreatora tworzenia klastra w Windows Admin Center do utworzenia klastra, zobacz Tworzenie klastra przy użyciu Windows Admin Center.

Istnieje wybór między dwoma typami klastrów:

• Klaster standardowy z jednym lub dwoma węzłami serwera, wszystkie znajdujące się w jednej lokacji.
• Rozproszony klaster z co najmniej czterema węzłami serwera obejmującymi dwa lokacje z dwoma węzłami na lokację.

W scenariuszu pojedynczego serwera wykonaj te same instrukcje dla jednego serwera.

W tym artykule utworzymy przykładowy klaster o nazwie Cluster1 składający się z czterech węzłów serwera o nazwie Server1, Server2, Server3 i Server4.

W scenariuszu klastra rozproszonego używamy klastra ClusterS1 jako nazwy i używamy tych samych czterech węzłów serwera rozciągniętych między lokacjami Site1 i Site2.

Aby uzyskać więcej informacji na temat klastrów rozproszony, zobacz Omówienie klastrów rozproszony.

Zanim rozpoczniesz

Przed rozpoczęciem upewnij się, że:

• Przeczytaj i poznaj wymagania systemowe rozwiązania Azure Stack HCI.
• Zapoznaj się z wymaganiami dotyczącymi sieci fizycznej i wymaganiami dotyczącymi sieci hosta dla rozwiązania Azure Stack HCI.
• Zainstaluj system operacyjny Azure Stack HCI na każdym serwerze w klastrze. Zobacz Wdrażanie systemu operacyjnego Azure Stack HCI.
• Upewnij się, że wszystkie serwery znajdują się w prawidłowej strefie czasowej.
• Należy mieć konto należące do lokalnej grupy Administratorzy na każdym serwerze.
• Mieć prawa w Active Directory do tworzenia obiektów.
• W przypadku klastrów rozciągniętych wcześniej skonfiguruj dwie lokacje w usłudze Active Directory.

Używanie programu Windows PowerShell

Program PowerShell można uruchomić lokalnie w sesji protokołu RDP na serwerze hosta lub zdalnie uruchomić program PowerShell z komputera zarządzania. W tym artykule opisano opcję zdalną.

Podczas uruchamiania programu PowerShell z komputera do zarządzania dołącz parametr -Name lub -Cluster wraz z nazwą serwera lub klastra, którym zarządzasz. Ponadto może być konieczne określenie w pełni kwalifikowanej nazwy domeny (FQDN) podczas używania parametru -ComputerName dla węzła serwera.

Potrzebujesz poleceń cmdlet narzędzi administracji zdalnej serwera (RSAT) oraz modułów PowerShell dla funkcji Hyper-V i klastrowania trybu failover. Jeśli polecenia cmdlet i moduły nie są jeszcze dostępne w sesji programu PowerShell na komputerze zarządzania, możesz dodać je przy użyciu następującego polecenia: Add-WindowsFeature RSAT-Clustering-PowerShell.

Krok 1. Konfigurowanie serwerów

Najpierw nawiąż połączenie z poszczególnymi serwerami, dołącz je do domeny (ta sama domena, w którym znajduje się komputer zarządzania), a następnie zainstaluj wymagane role i funkcje.

Krok 1.1. Nawiązywanie połączenia z serwerami

Aby nawiązać połączenie z serwerami, musisz najpierw mieć łączność sieciową, dołączyć do tej samej domeny lub w pełni zaufanej domeny i mieć lokalne uprawnienia administracyjne do serwerów.

Otwórz program PowerShell i użyj w pełni kwalifikowanej nazwy domeny lub adresu IP serwera, z którym chcesz nawiązać połączenie. Po uruchomieniu następującego polecenia na każdym serwerze zostanie wyświetlony monit o podanie hasła.

W tym przykładzie przyjęto założenie, że serwery mają nazwy Server1, Server2, Server3 i Server4:

Enter-PSSession -ComputerName "Server1" -Credential "Server1\Administrator"

Oto inny przykład wykonywania tej samej czynności:

$myServer1 = "Server1"
$user = "$myServer1\Administrator"

Enter-PSSession -ComputerName $myServer1 -Credential $user

Krok 1.2. Dołączanie do domeny i dodawanie kont domeny

W poprzednim kroku nawiązaliśmy połączenie z każdym węzłem serwera przy użyciu konta <ServerName>\Administratoradministratora lokalnego .

Aby kontynuować, należy dołączyć serwery do domeny i użyć konta domeny, które znajduje się w lokalnej grupie Administratorzy na każdym serwerze.

Użyj polecenia cmdlet Enter-PSSession, aby połączyć się z każdym serwerem i uruchomić następujące polecenie cmdlet, zastępując nazwę serwera, nazwę domeny i poświadczenia domenowe:

Add-Computer -NewName "Server1" -DomainName "contoso.com" -Credential "Contoso\User" -Restart -Force  

Jeśli twoje konto administratora nie jest członkiem grupy Administratorzy domeny, dodaj konto administratora do lokalnej grupy Administratorzy na każdym serwerze — lub jeszcze lepiej, dodaj grupę używaną dla administratorów. Aby to zrobić, możesz użyć następującego polecenia:

Add-LocalGroupMember -Group "Administrators" -Member "king@contoso.local"

Krok 1.3. Instalowanie ról i funkcji

Następnym krokiem jest zainstalowanie wymaganych ról i funkcji Windows na każdym serwerze dla klastra. Poniżej przedstawiono role do zainstalowania:

• BitLocker
• Data Center Bridging
• Klaster awaryjny
• Serwer plików
• Moduł FS-Data-Deduplication
• Hyper-V
• Hyper-V PowerShell
• Moduł RSAT-Clustering-PowerShell
• moduł RSAT-AD-PowerShell
• NetworkATC
• Limit przepustowości protokołu SMB
• Storage Replica (dla klastrów rozproszonych)

Użyj następującego polecenia dla każdego serwera (jeśli masz połączenie za pośrednictwem Remote Desktop pominąć -ComputerName parametr tutaj i w kolejnych poleceniach):

Install-WindowsFeature -ComputerName "Server1" -Name "BitLocker", "Data-Center-Bridging", "Failover-Clustering", "FS-FileServer", "FS-Data-Deduplication", "FS-SMBBW", "Hyper-V", "Hyper-V-PowerShell", "RSAT-AD-Powershell", "RSAT-Clustering-PowerShell", "NetworkATC", "Storage-Replica" -IncludeAllSubFeature -IncludeManagementTools

Aby uruchomić polecenie na wszystkich serwerach w klastrze w tym samym czasie, użyj następującego skryptu, modyfikując listę zmiennych na początku w celu dopasowania do środowiska:

# Fill in these variables with your values
$ServerList = "Server1", "Server2", "Server3", "Server4"
$FeatureList = "BitLocker", "Data-Center-Bridging", "Failover-Clustering", "FS-FileServer", "FS-Data-Deduplication", "Hyper-V", "Hyper-V-PowerShell", "RSAT-AD-Powershell", "RSAT-Clustering-PowerShell", "NetworkATC", "FS-SMBBW", "Storage-Replica"

# This part runs the Install-WindowsFeature cmdlet on all servers in $ServerList, passing the list of features in $FeatureList.
Invoke-Command ($ServerList) {
    Install-WindowsFeature -Name $Using:Featurelist -IncludeAllSubFeature -IncludeManagementTools
}

Następnie uruchom ponownie wszystkie serwery:

$ServerList = "Server1", "Server2", "Server3", "Server4"
Restart-Computer -ComputerName $ServerList -WSManAuthentication Kerberos

Krok 2. Przygotowanie do konfiguracji klastra

Następnie sprawdź, czy serwery są gotowe do klastrowania.

W ramach sprawdzania kondycji rozważ uruchomienie następujących poleceń, aby upewnić się, że serwery nie należą jeszcze do klastra:

Użyj Get-ClusterNode polecenia , aby wyświetlić wszystkie węzły:

Get-ClusterNode

Użyj Get-ClusterResource polecenia , aby wyświetlić wszystkie węzły klastra:

Get-ClusterResource

Użyj Get-ClusterNetwork polecenia , aby wyświetlić wszystkie sieci klastrów:

Get-ClusterNetwork

Krok 2.1. Przygotowywanie dysków

Przed włączeniem Bezpośrednie miejsca do magazynowania upewnij się, że dyski trwałe są puste. Uruchom następujący skrypt, aby usunąć wszystkie stare partycje i inne dane.

# Fill in these variables with your values
$ServerList = "Server1", "Server2", "Server3", "Server4"

Invoke-Command ($ServerList) {
    Update-StorageProviderCache
    Get-StoragePool | ? IsPrimordial -eq $false | Set-StoragePool -IsReadOnly:$false -ErrorAction SilentlyContinue
    Get-StoragePool | ? IsPrimordial -eq $false | Get-VirtualDisk | Remove-VirtualDisk -Confirm:$false -ErrorAction SilentlyContinue
    Get-StoragePool | ? IsPrimordial -eq $false | Remove-StoragePool -Confirm:$false -ErrorAction SilentlyContinue
    Get-PhysicalDisk | Reset-PhysicalDisk -ErrorAction SilentlyContinue
    Get-Disk | ? Number -ne $null | ? IsBoot -ne $true | ? IsSystem -ne $true | ? PartitionStyle -ne RAW | % {
        $_ | Set-Disk -isoffline:$false
        $_ | Set-Disk -isreadonly:$false
        $_ | Clear-Disk -RemoveData -RemoveOEM -Confirm:$false
        $_ | Set-Disk -isreadonly:$true
        $_ | Set-Disk -isoffline:$true
    }
    Get-Disk | Where Number -Ne $Null | Where IsBoot -Ne $True | Where IsSystem -Ne $True | Where PartitionStyle -Eq RAW | Group -NoElement -Property FriendlyName
} | Sort -Property PsComputerName, Count

Krok 2.2. Testowanie konfiguracji klastra

W tym kroku upewnij się, że węzły serwera są prawidłowo skonfigurowane do tworzenia klastra. Polecenie Test-Cluster cmdlet służy do uruchamiania testów w celu sprawdzenia, czy konfiguracja jest odpowiednia do działania jako klaster hiperkonwergentny. W poniższym przykładzie użyto parametru -Include z określonymi kategoriami testów, aby upewnić się, że prawidłowe testy są uwzględnione w weryfikacji.

Test-Cluster -Node $ServerList -Include "Storage Spaces Direct", "Inventory", "Network", "System Configuration"

Krok 3. Tworzenie klastra

Teraz możesz utworzyć klaster z węzłami serwera zweryfikowanymi w poprzednich krokach.

Podczas tworzenia klastra może zostać wyświetlone następujące ostrzeżenie: "There were issues while creating the clustered role that may prevent it from starting. For more information, view the report file below." Możesz bezpiecznie zignorować to ostrzeżenie. To ostrzeżenie wynika z braku dostępnych dysków dla świadka klastra. Świadek klastra jest tworzony w następnych krokach.

$ClusterName="cluster1" 
New-Cluster -Name $ClusterName –Node $ServerList –nostorage

Po utworzeniu klastra może upłynąć trochę czasu na replikację nazwy klastra za pośrednictwem systemu DNS w domenie, zwłaszcza jeśli serwery grupy roboczej zostaną nowo dodane do Active Directory. Mimo że klaster może być wyświetlany w Windows Admin Center, może nie być jeszcze dostępny do nawiązania połączenia.

Dobrym sposobem, aby upewnić się, że wszystkie zasoby klastra są online:

Get-Cluster -Name $ClusterName | Get-ClusterResource

Jeśli rozpoznawanie klastra nie powiedzie się po pewnym czasie, w większości przypadków można nawiązać połączenie przy użyciu nazwy jednego z klastrowanych serwerów zamiast nazwy klastra.

Krok 4. Konfigurowanie sieci hosta

Microsoft zaleca używanie usługi Network ATC do wdrażania sieci hostów, jeśli używasz Azure Stack HCI w wersji 21H2 lub nowszej. W przeciwnym razie zobacz Wymagania dotyczące sieci hostów pod kątem określonych wymagań i informacji.

Usługa Network ATC może zautomatyzować wdrażanie docelowej konfiguracji sieciowej, jeśli określisz co najmniej jeden typ zamiaru dla kart sieciowych. Aby uzyskać więcej informacji na temat określonych typów intencji, zobacz: Network Traffic Types (Typy ruchu sieciowego).

Krok 4.1: Sprawdź fizyczne adaptery

Na jednym z węzłów klastra uruchom polecenie Get-NetAdapter, aby przejrzeć adaptery fizyczne. Upewnij się, że każdy węzeł w klastrze ma adaptery fizyczne o tych samych nazwach i że zgłaszają one stan „Up”.

Get-NetAdapter -Name pNIC01, pNIC02 -CimSession $ClusterName | Select Name, PSComputerName

Jeśli nazwa karty fizycznej różni się między węzłami w klastrze, możesz zmienić jej nazwę przy użyciu polecenia Rename-NetAdapter.

Rename-NetAdapter -Name oldName -NewName newName

Krok 4.2. Konfigurowanie intencji

W tym przykładzie tworzona jest intencja określająca intencję obliczeniową i magazynową. Więcej przykładów intencji znajdziesz w artykule Uproszczenie sieci hosta za pomocą usługi Network ATC.

Uruchom następujące polecenie, aby dodać typy intencji magazynowania i obliczeń do pNIC01 i pNIC02. Należy pamiętać, że określamy -ClusterName parametr .

Add-NetIntent -Name Cluster_ComputeStorage -Compute -Storage -ClusterName $ClusterName -AdapterName pNIC01, pNIC02

Polecenie powinno zostać natychmiast zwrócone po początkowej weryfikacji.

Krok 4.3. Weryfikowanie wdrożenia intencji

Uruchom polecenie cmdlet , Get-NetIntent aby wyświetlić intencję klastra. Jeśli masz więcej niż jedną intencję Name , możesz określić parametr, aby wyświetlić szczegóły tylko określonej intencji.

Get-NetIntent -ClusterName $ClusterName

Aby wyświetlić stan aprowizowania intencji, uruchom polecenie Get-NetIntentStatus:

Get-NetIntentStatus -ClusterName $ClusterName -Name Cluster_ComputeStorage

Zwróć uwagę na parametr stanu przedstawiający aprowizowanie, weryfikowanie, powodzenie, niepowodzenie.

Status powinien wskazywać powodzenie za kilka minut. Jeśli stan powodzenia nie występuje lub zostanie wyświetlony błąd parametru stanu, sprawdź podgląd zdarzeń pod kątem problemów.

Krok 5. Konfigurowanie lokacji (klaster rozproszony)

To zadanie ma zastosowanie tylko w przypadku tworzenia klastra rozproszonego między dwoma lokacjami z co najmniej dwoma serwerami w każdej lokacji.

Krok 5.1. Tworzenie witryn

W poniższym poleceniu cmdlet FaultDomain jest po prostu inną nazwą lokalizacji. W tym przykładzie użyto nazwy klastra rozproszonego "ClusterS1".

New-ClusterFaultDomain -CimSession $ClusterName -FaultDomainType Site -Name "Site1"

New-ClusterFaultDomain -CimSession $ClusterName -FaultDomainType Site -Name "Site2"

Użyj polecenia cmdlet Get-ClusterFaultDomain, aby sprawdzić, czy dla klastra zostały utworzone obie lokalizacje.

Get-ClusterFaultDomain -CimSession $ClusterName

Krok 5.2. Przypisywanie węzłów serwera

Następnie przypiszemy cztery węzły serwera do odpowiednich lokacji. W poniższym przykładzie serwer1 i serwer2 są przypisane do lokacji Site1, natomiast serwer3 i serwer4 są przypisane do lokacji Site2.

Set-ClusterFaultDomain -CimSession $ClusterName -Name "Server1", "Server2" -Parent "Site1"

Set-ClusterFaultDomain -CimSession $ClusterName -Name "Server3", "Server4" -Parent "Site2"

Get-ClusterFaultDomain Za pomocą polecenia cmdlet sprawdź, czy węzły znajdują się w odpowiednich lokacjach.

Get-ClusterFaultDomain -CimSession $ClusterName

Krok 5.3. Ustawianie preferowanej witryny

Można również zdefiniować globalną preferowaną witrynę, co oznacza, że określone zasoby i grupy muszą być uruchamiane w preferowanej witrynie. To ustawienie można zdefiniować na poziomie lokacji przy użyciu następującego polecenia:

(Get-Cluster).PreferredSite = "Site1"

Określenie preferowanej lokalizacji dla klastrów rozproszonych ma następujące korzyści:

• Zimny start — podczas zimnego startu maszyny wirtualne są umieszczane w preferowanej lokacji

• Głosowanie przy wymaganym kworum

  • W przypadku kworum dynamicznego najpierw zmniejsza się wagę pasywnej (replikowanej) lokacji, aby zapewnić, że preferowana lokacja przetrwa przy pozostałych warunkach niezmienionych. Ponadto węzły serwerowe są najpierw usuwane z lokacji pasywnej podczas ponownego grupowania po zdarzeniach, takich jak asymetryczne awarie łączności sieciowej.

  • Podczas podziału kworum między dwiema lokalizacjami, jeśli nie można skontaktować się ze świadkiem klastra, preferowana lokalizacja jest automatycznie wybierana jako zwycięska. Węzły serwerowe w lokalizacji pasywnej przestają następnie być członkami klastra, co pozwala klastrowi przetrwać jednoczesną utratę 50% głosów.

Preferowaną lokację można również skonfigurować na poziomie roli klastra lub grupy. W takim przypadku można skonfigurować inną preferowaną lokację dla każdej grupy maszyn wirtualnych, aby lokacja mogła być aktywna i preferowana dla określonych maszyn wirtualnych.

Krok 5.4. Konfigurowanie klastra rozproszonego za pomocą usługi Network ATC

Po wersji 22H2 można użyć usługi Network ATC do skonfigurowania klastra Stretch. Network ATC dodaje typ intencji Stretch od wersji 22H2. Aby wdrożyć intencję z klastrowaniem Stretch przy użyciu usługi Network ATC, uruchom następujące polecenie:

Add-NetIntent -Name StretchIntent -Stretch -AdapterName "pNIC01", "pNIC02"

Intencję stretch można również łączyć z innymi intencjami podczas wdrażania przy użyciu usługi Network ATC.

Nadpisania witryny

Na podstawie kroków 5.1–5.3 można dodać uprzednio utworzone lokacje do intencji stretch wdrożonej przy użyciu usługi Network ATC. Usługa NETWORK ATC obsługuje to przy użyciu funkcji SiteOverrides. Aby utworzyć usługę SiteOverride, uruchom polecenie:

 $siteOverride = New-NetIntentSiteOverrides

Po utworzeniu obiektu siteOverride możesz ustawić dowolną właściwość obiektu siteOverride. Upewnij się, że właściwość `name` obiektu `siteOverride` ma dokładnie tę samą nazwę, co nazwa przypisana witrynie w `ClusterFaultDomain`. Niezgodność nazw między elementem ClusterFaultDomain i siteOverride powoduje, że parametr siteOverride nie jest stosowany.

Właściwości, które można ustawić dla danego siteOverride, to: Name, StorageVlan i StretchVlan. Na przykład tworzysz 2 siteOverrides dla swoich dwóch witryn — site1 i site2 — przy użyciu:

$siteOverride1 = New-NetIntentSiteOverrides
$siteoverride1.Name = "site1"
$siteOverride1.StorageVLAN = 711
$siteOverride1.StretchVLAN = 25

$siteOverride2 = New-NetIntentSiteOverrides
$siteOverride2.Name = "site2"
$siteOverride2.StorageVLAN = 712
$siteOverride2.StretchVLAN = 26

W oknie programu PowerShell możesz uruchomić polecenie $siteOverride1, $siteOverride2 aby upewnić się, że wszystkie właściwości zostały ustawione w żądany sposób.

Na koniec, aby dodać jedno lub więcej elementów `siteOverrides` do swojej intencji, uruchom polecenie:

Add-NetIntent -Name StretchIntent -Stretch -AdapterName "pNIC01" , "pNIC02" -SiteOverrides $siteOverride1, $siteOverride2

Krok 6. Włączanie Bezpośrednie miejsca do magazynowania

Po utworzeniu klastra użyj Enable-ClusterStorageSpacesDirect polecenia cmdlet , które włączy Bezpośrednie miejsca do magazynowania i wykonaj następujące czynności automatycznie:

• Utwórz pulę magazynową: Tworzy pulę magazynową dla klastra o nazwie typu „Cluster1 Storage Pool”.

• Utwórz dysk historii wydajności klastra: Tworzy wirtualny dysk historii wydajności klastra w puli magazynowej.

• Utwórz woluminy danych i dziennika: Tworzy wolumin danych i wolumin dziennika w puli pamięci masowej.

• Skonfiguruj pamięć podręczną usługi Bezpośrednie miejsca do magazynowania: Jeśli dla usługi Bezpośrednie miejsca do magazynowania dostępny jest więcej niż jeden typ nośnika danych (dysku), używa ona najszybszych nośników jako urządzeń pamięci podręcznej (do odczytu i zapisu w większości przypadków).

• Tworzenie warstw: Tworzy dwie warstwy jako warstwy domyślne. Jedna nosi nazwę "Pojemność" i drugą o nazwie "Wydajność". Polecenie cmdlet analizuje urządzenia i konfiguruje każdą warstwę, uwzględniając różnorodność typów urządzeń oraz ich odporności.

W scenariuszu z pojedynczym serwerem jedynym ustawieniem FaultDomainAwarenessDefault jest PhysicalDisk. Enable-ClusterStorageSpacesDirect Polecenie cmdlet wykrywa pojedynczy serwer i podczas włączania automatycznie konfiguruje parametr FaultDomainAwarenessDefault na wartość PhysicalDisk.

W przypadku klastrów rozciągniętych polecenie cmdlet Enable-ClusterStorageSpacesDirect będzie również:

• Sprawdź, czy witryny są skonfigurowane
• Określ, które węzły znajdują się w których lokalizacjach
• Określa, jaką pamięcią masową dysponuje każdy węzeł
• Sprawdza, czy funkcja Storage Replica jest zainstalowana na każdym węźle
• Tworzy pulę pamięci masowej dla każdej lokalizacji i nadaje jej nazwę danej lokalizacji
• Tworzy woluminy danych i dzienników w każdej puli pamięci masowej — po jednym na lokalizację

Następujące polecenie włącza funkcję Bezpośrednie miejsca do magazynowania w klastrze z wieloma węzłami. Można również określić przyjazną nazwę puli magazynów, jak pokazano poniżej:

Enable-ClusterStorageSpacesDirect -PoolFriendlyName "$ClusterName Storage Pool" -CimSession $ClusterName

Oto przykład wyłączenia pamięci podręcznej pamięci masowej w klastrze jednowęzłowym:

Enable-ClusterStorageSpacesDirect -CacheState Disabled

Aby wyświetlić pule pamięci masowej, użyj następującego polecenia:

Get-StoragePool -CimSession $ClusterName

Po utworzeniu klastra

Po utworzeniu klastra istnieją inne ważne zadania, które należy wykonać:

• Skonfiguruj świadka klastra, jeśli używasz dwuwęzłowego lub większego klastra. Zobacz Konfigurowanie monitora klastra.
• Utwórz woluminy. Zobacz Tworzenie woluminów. Podczas tworzenia woluminów w klastrze z jednym węzłem należy użyć programu PowerShell. Zobacz Tworzenie woluminów przy użyciu programu PowerShell.
• W przypadku klastrów rozciągniętych utwórz woluminy i skonfiguruj replikację przy użyciu funkcji Storage Replica. Zobacz Tworzenie woluminów i konfigurowanie replikacji dla klastrów rozproszony.

Następne kroki

• Zarejestruj klaster przy użyciu Azure. Zobacz Łączenie Azure Stack HCI z Azure.
• Wykonaj ostateczną walidację klastra. Zobacz Weryfikowanie klastra Azure Stack HCI
• Zarządzanie siecią hostów. Zobacz Zarządzanie siecią hostów przy użyciu usługi Network ATC.