Testowanie, wdrażanie i integrowanie agentów

Testowanie, wdrażanie i publikowanie agentów to krytyczne kroki przechodzenia z programowania do środowiska produkcyjnego. Rozwiązanie Microsoft Foundry zapewnia kompleksowe możliwości sprawdzania poprawności zachowania agenta, wdrażania w projekcie Foundry i publikowania agentów jako możliwych do wywołania punktów końcowych, których mogą używać zewnętrzni konsumenci i aplikacje.

Strategie testowania agentów

Dokładne testowanie gwarantuje, że agenci zachowują się niezawodnie w różnych scenariuszach przed dotarciem do użytkowników. Zarówno portal Foundry, jak i rozszerzenie Visual Studio Code zapewniają plac zabaw do testowania interakcyjnego.

Efektywne korzystanie z placu zabaw:

• Testowanie szczęśliwej ścieżki — sprawdź, czy agent obsługuje typowe, oczekiwane żądania poprawnie.
• Testowanie przypadków brzegowych — spróbuj niejednoznacznych danych wejściowych, niekompletnych informacji i nietypowych żądań, aby ujawnić, jak agenci obsługują niepewność.
• Testowanie granic — potwierdź, że agent przestrzega granic zdefiniowanych w instrukcjach, testując żądania poza zakresem.
• Testowanie konwersacji z wieloma krokami — sprawdź, czy agent utrzymuje kontekst w wielu wymianach i opiera się na poprzednich odpowiedziach.
• Testowanie wywołań narzędzi — sprawdź, czy agenci dzwonią do odpowiednich narzędzi we właściwym czasie i prawidłowo dołączają wyniki.

Rejestruj wyniki testów, aby śledzić ulepszenia i przechwytywać regresje.

Wdrażanie agentów w projekcie

Rozwiązanie Microsoft Foundry obsługuje wdrażanie agentów z portalu lub programu Visual Studio Code. Wdrożenie zapisuje konfigurację agenta w projekcie Foundry, aby można było testować i iterować.

Wdrażanie z portalu Foundry

1. Przejdź do swojego agenta w portalu Foundry
2. Sprawdź, czy wyniki konfiguracji i testów są zadowalające
3. Wybierz pozycję Zapisz na stronie agenta
4. Potwierdzanie ustawień wersji i wdrożenia

Wdrażanie z Visual Studio Code

1. Otwórz agenta w zestawie narzędzi Foundry Toolkit
2. Wybierz pozycję Zapisz w usłudze Foundry, aby wypchnąć zmiany konfiguracji
3. W przypadku hostowanych agentów otwórz menu +Kompiluj w narzędziach deweloperskich i wybierz pozycję Wdróż w usłudze Microsoft Foundry
4. Wybierz metodę wdrażania:
   • Kod (ZIP Code Deploy) — pakuje kod źródłowy i wdraża bezpośrednio bez obrazu kontenera
   • Kontener (BYOI) — wdrażanie przy użyciu wstępnie utworzonego obrazu kontenera z Azure Container Registry
5. Wybierz model i potwierdź

Oba podejścia zachowują agenta w obszarze roboczym projektu, w którym członkowie zespołu mogą uzyskiwać do niego dostęp i je testować.

Publikowanie agentów w punkcie końcowym

Podczas tworzenia agenta w usłudze Microsoft Foundry agent automatycznie otrzymuje stabilny punkt końcowy, własną tożsamość agenta Entra i projekt agenta. Następnie publikowanie odwołuje się do dystrybucji agenta, aby użytkownicy zewnętrzni i aplikacje — w tym Microsoft Teams i Microsoft 365 Copilot — mogły go wywoływać.

Co zawiera każdy agent

Każdy agent utworzony w rozwiązaniu Foundry jest aprowizowany za pomocą:

• Stabilny punkt końcowy — adres URL wywołania gotowego do produkcji, który pozostaje stały nawet podczas aktualizowania wersji agenta.
• Tożsamość agenta Entra — dedykowana tożsamość Microsoft Entra z własnym zakresem RBAC, oddzielona od tożsamości udostępnionej projektu.
• Zasady uwierzytelniania — wbudowane uwierzytelnianie Microsoft Entra ID. Osoby wywołujące muszą mieć rolę Foundry User w zasobie agenta. Uwierzytelnianie klucza interfejsu API nie jest obsługiwane.

Publikowanie w Microsoft Teams i Microsoft 365 Copilot

W portalu Foundry można publikować agentów w Microsoft Teams i Microsoft 365 Copilot w jednym kroku — nie jest wymagane ponowne kompilowanie. Agent przechodzi przez ujednolicony pipeline do aplikacji, w których użytkownicy już pracują.

Endpoint agenta

Agenty udostępniają stabilny endpoint przy użyciu protokołu Responses API:

https://<foundry-resource-name>.services.ai.azure.com/api/projects/<project-name>/agents/<agent-name>/endpoint/protocols/openai/responses

Ten adres URL pozostaje taki sam, jak w przypadku wdrażania nowych wersji agenta, więc użytkownicy podrzędni nie są zakłócani aktualizacjami.

Weryfikowanie punktu końcowego

Po utworzeniu i skonfigurowaniu agenta sprawdź, czy punkt końcowy działa:

1. Uzyskiwanie tokenu dostępu:

   az account get-access-token --resource https://ai.azure.com
   

2. Wywołaj punkt końcowy agenta:

   curl -X POST \
     "https://<foundry-resource-name>.services.ai.azure.com/api/projects/<project-name>/agents/<agent-name>/endpoint/protocols/openai/responses?api-version=2025-11-15-preview" \
     -H "Authorization: ******" \
     -H "Content-Type: application/json" \
     -d '{"input":"Say hello"}'
   

Jeśli zostanie wyświetlony komunikat 403 Forbidden, upewnij się, że element wywołujący ma rolę Użytkownik usługi Foundry w zasobie agenta.

Aktualizowanie agentów

Aby wdrożyć nową wersję agenta:

1. Wprowadź zmiany w środowisku projektowym i dokładnie przetestuj
2. W portalu Foundry zapisz zaktualizowaną konfigurację agenta
3. Endpoint kieruje ruch automatycznie do nowej wersji

Adres URL punktu końcowego pozostaje niezmieniony, więc istniejące integracje nadal działają.

Generowanie kodu integracji

Zestaw narzędzi Foundry Toolkit for VS Code generuje przykładowy kod integracji w celu połączenia aplikacji z opublikowanym agentem:

1. Wybierz wdrożonego agenta w widoku Moje zasoby
2. Wybierz pozycję Wyświetl kod
3. Wybierz folder
4. Rozszerzenie generuje kod do uwierzytelniania, nawiązywania połączenia, wysyłania komunikatów i przetwarzania odpowiedzi

Wzorce integracji

Typowe wzorce integracji agentów publikacji obejmują:

• Aplikacje internetowe — wysyłanie komunikatów użytkownika do punktu końcowego interfejsu API odpowiedzi i wyświetlanie odpowiedzi w interfejsie użytkownika. Przechowywanie historii rozmów po stronie klienta na potrzeby wielokrotnych interakcji.
• Przepływy pracy oparte na interfejsie API — wywołaj punkt końcowy agenta z usług zaplecza wyzwalanych przez zdarzenia lub harmonogramy. Programowe przetwarzanie odpowiedzi w celu kierowania akcji podrzędnych.
• Interfejsy czatbota — mapowanie sesji użytkownika na konwersacje. Obsługa wymiany komunikatów w czasie rzeczywistym za pośrednictwem punktu końcowego.
• Automatyzacja w tle — planowanie wywołań agenta dla zadań cyklicznych. Przesyłanie danych systemowych do agentów i przetwarzanie danych wyjściowych w celu zaktualizowania systemów biznesowych.

Zagadnienia dotyczące środowiska produkcyjnego

Uruchamianie agentów w środowisku produkcyjnym wymaga uwagi na kilka obszarów operacyjnych:

• Monitorowanie — śledzenie czasów odpowiedzi, współczynników powodzenia wywołań narzędzi, wzorców błędów i użycia tokenów przy użyciu integracji usługi Application Insights.
• Zabezpieczenia — użyj tożsamości zarządzanych do uwierzytelniania, zastosuj dostęp z najmniejszymi uprawnieniami i zdefiniuj zasady przechowywania danych.
• Zarządzanie kosztami — monitorowanie użycia tokenu, ustawianie limitów długości odpowiedzi i implementowanie ograniczania szybkości, aby zapobiec nieoczekiwanym wzrostom.
• Obsługa błędów — zaimplementuj logikę ponawiania z wycofywaniem wykładniczym w przypadku błędów przejściowych. Obsługa ograniczania szybkości za pomocą strategii wycofywania. Zweryfikuj dane wejściowe przed wysłaniem do agentów.
• Zarządzanie konwersacjami — punkty końcowe agenta obsługują obecnie tylko bezstanowy interfejs Responses API. Przechowuj historię konwersacji w kliencie na potrzeby interakcji wieloetapowych.