Analizowanie zaleceń dotyczących zabezpieczeń przy użyciu priorytetyzacji ryzyka

Ukończone

Zespół ds. zabezpieczeń firmy Contoso Healthcare włączył CSPM w usłudze Defender i przejrzeł swój wskaźnik bezpieczeństwa chmury. W przypadku setek zaleceń dotyczących zabezpieczeń generowanych w ramach obciążeń Azure — maszyn wirtualnych, kont magazynu, baz danych, kontenerów i usług sztucznej inteligencji — potrzebują systematycznego podejścia do określania priorytetów działań korygujących.

Czynnik ryzyka Co ocenia Przykład
Narażenie na internet Czy zasób jest dostępny z publicznego Internetu Azure punkt końcowy OpenAI z włączonym dostępem publicznym
Czułość danych Obecność danych wrażliwych, poufnych lub podlegających regulacjom. Konto przechowywania zawierające dokumentację medyczną pacjenta
Potencjał ruchu bocznego Czy osoba atakująca może użyć tego zasobu do uzyskania dostępu do innych zasobów Maszyna wirtualna z nadmiernie permissywnymi regułami sieci
Zaangażowanie w ścieżkę ataku Czy problem występuje w łańcuchu prowadzącym do krytycznych zasobów Błędnie skonfigurowana tożsamość, która udziela dostępu do poufnych baz danych

Omówienie sposobu określania priorytetu rekomendacji przez czynniki ryzyka

Defender dla Chmury ocenia zalecenia dotyczące zabezpieczeń przy użyciu dynamicznego aparatu ryzyka, który uwzględnia wiele czynników środowiskowych dla każdego zasobu, a nie tylko ciężkość podstawowej błędnej konfiguracji lub luk w zabezpieczeniach. Takie podejście kontekstowe oznacza, że dwa zasoby z identycznymi problemami z zabezpieczeniami mogą otrzymywać różne poziomy ryzyka na podstawie ich kontekstu operacyjnego.

Defender dla Chmury przypisuje każdemu rekomendacji jeden z pięciu poziomów risk: Krytyczne, Wysokie, Średnie, Niskie lub Nie oceniono. Krytyczne i wysokie zalecenia wymagają natychmiastowej uwagi, ponieważ łączą poważne błędy konfiguracji z czynnikami środowiskowymi wysokiego ryzyka. Zalecenia średnie i niskie wskazują problemy, które można rozwiązać podczas regularnych cykli konserwacji. Stan Nie oceniono jest wyświetlany dla zasobów, które nie są objęte planem CSPM w usłudze Defender lub dla nowych zaleceń, które są nadal oceniane przez silnik.

Rozważmy konkretny przykład ze środowiska firmy Contoso Healthcare. Wystąpienie Azure OpenAI z publicznym punktem końcowym i dostępem do rekordów kondycji pacjentów otrzymuje Critical poziom ryzyka dla zalecenia "punkt końcowy usługi AI Azure powinien używać łączności prywatnej". Ta sama nieprawidłowa konfiguracja w instancji deweloperskiej niezwiązanej z Internetem z syntetycznymi danymi otrzymuje niski poziom ryzyka.

Uwaga / Notatka

Kolumny priorytetyzacji ryzyka są wyświetlane tylko wtedy, gdy plan CSPM w usłudze Defender jest włączony. Bez tego planu kolumny poziomu ryzyka i czynnika ryzyka są rozmyte w interfejsie zaleceń.

Strona zaleceń w portalu Microsoft Defender udostępnia scentralizowany widok wszystkich wyników zabezpieczeń w środowisku wielochmurowym. Aby uzyskać dostęp do zaleceń, zaloguj się do portalu Microsoft Defender pod adresem security.microsoft.com, przejdź do Exposure Management>Recommendations i wybierz kartę Cloud.

W górnej części strony trzy karty podsumowania zapewniają błyskawiczne omówienie stanu zabezpieczeń. Karta Wskaźnik bezpieczeństwa chmury wyświetla ogólną kondycję zabezpieczeń na podstawie aktywnych zaleceń. Karta Historia wyników śledzi zmiany wskaźnika bezpieczeństwa w ciągu ostatnich siedmiu dni, pomagając identyfikować trendy i mierzyć poprawę. Karta Zalecenia według poziomu ryzyka zawiera podsumowanie liczby aktywnych zaleceń podzielonych na kategorie według ważności: Krytyczne, Wysokie, Średnie i Niskie.

Okienko nawigacji po lewej stronie organizuje rekomendacje w trzech kategoriach zabezpieczeń. Błędy konfiguracji pokazują problemy z zabezpieczeniami związane z konfiguracją, takie jak nadmierne permissywne mechanizmy kontroli dostępu lub brakujące ustawienia szyfrowania. Luki w zabezpieczeniach wyświetlają luki w zabezpieczeniach oprogramowania wymagające poprawek lub aktualizacji. Ujawnione wpisy tajne identyfikują poświadczenia i wpisy tajne, które mogą zostać naruszone. Wybranie kategorii aktualizuje zarówno listę zaleceń, jak i karty podsumowania, aby odzwierciedlały tylko wyniki tej kategorii.

W górnej części listy zaleceń można zastosować filtry, aby zawęzić widok. Filtr ujawnionych zasobów pokazuje tylko zasoby dostępne z internetu. Filtr Czynniki ryzyka zasobów pozwala wybrać określone warunki ryzyka, takie jak wrażliwość danych lub potencjał poruszania się w bok. Filtr Environment umożliwia skoncentrowanie się na zasobach Azure, AWS lub GCP. Filtr Obciążenie izoluje określone typy obciążeń, w tym sztuczną inteligencję, bazy danych, maszyny wirtualne i magazyn. Filtr dojrzałości rekomendacji określa, czy widzisz rekomendacje wersji zapoznawczej lub ogólnie dostępne.

Strona zaleceń obsługuje trzy opcje wyświetlania: Zalecenie na zasób pokazuje jeden wiersz na zasób uporządkowany według poziomu ryzyka, Tytuł zalecenia agreguje wszystkie wystąpienia tego samego typu zalecenia wraz z liczbą zasobów, których dotyczy, i Grupuj według zasobu łączy wszystkie wyniki dla tego samego zasobu.

Po wybraniu wiersza rekomendacji zostanie otwarty panel boczny z czterema kluczowymi kartami: Overview (opis zalecenia, uwidocznione zasoby, dystrybucja poziomu ryzyka), Kroki naprawcze (wskazówki dotyczące konfiguracji z możliwością działania), Podgląd mapy (powiązane ścieżki ataków przechodzące przez ten zasób) i Powiązane inicjatywy (struktury zgodności, takie jak punkt odniesienia zabezpieczeń chmury Microsoft).

Uwaga / Notatka

Defender dla Chmury przechodzi z pogrupowanych zaleceń — gdzie powiązane ustalenia pojawiły się w ramach pojedynczego elementu nadrzędnego — do indywidualnych zaleceń dotyczących poszczególnych zasobów. Podczas tego przejścia na stronie mogą być widoczne oba formaty. Rekomendacje oznaczone jako wersja zapoznawcza nie wpływają jeszcze na wskaźnik bezpieczeństwa. Jest to oczekiwane zachowanie i zostanie rozwiązane w miarę zakończenia przejścia.

Identyfikowanie zaleceń dotyczących zabezpieczeń specyficznych dla sztucznej inteligencji

CSPM w usłudze Defender generuje zalecenia dotyczące zabezpieczeń przeznaczone specjalnie dla obciążeń sztucznej inteligencji odnalezionych w projekcie AI Bill of Materials (AI BOM) — spis wszystkich składników aplikacji sztucznej inteligencji, źródeł danych i artefaktów w całym środowisku. Aby wyświetlić, które obciążenia i modele sztucznej inteligencji są uwzględnione w BOM sztucznej inteligencji, użyj wstępnie utworzonego szablonu zapytania "Obciążenia i modele sztucznej inteligencji w użyciu" w narzędziu Cloud Security Explorer, które szczegółowo omówisz w następnej części.

Zrzut ekranu przedstawiający Eksploratora Zabezpieczeń w Chmurze, pokazującego obciążenia i modele AI w szablonie zapytania oraz jego wynikach.

Zalecenia specyficzne dla sztucznej inteligencji obejmują mechanizmy kontroli tożsamości i dostępu dla Azure AI services, ustawień ekspozycji sieci i konfiguracji infrastruktury. Aby wyświetlić zalecenia dotyczące sztucznej inteligencji, wybierz kategorię Błędy konfiguracji w obszarze nawigacji po lewej stronie i zastosuj filtr Obciążenia z wartością AI. Ten filtr wyświetla zalecenia przeznaczone dla Azure OpenAI Service, Azure AI Foundry, Azure Machine Learning i wielochmurowych usług sztucznej inteligencji, takich jak Amazon Bedrock i Google Vertex AI.

Defender dla Chmury wykonuje skanowanie infrastruktury jako kodu (IaC) podczas cyklu projektowania i stale ocenia wdrożone zasoby sztucznej inteligencji. Możliwości postawy zabezpieczeń sztucznej inteligencji wykrywają cztery krytyczne błędne konfiguracje IaC.

  • Użycie prywatnych punktów końcowych usługi Azure AI uniemożliwia publicznemu ruchowi internetowemu dotarcie do usług sztucznej inteligencji poprzez wymaganie, aby wszystkie połączenia były realizowane za pośrednictwem Azure Private Link
  • Ograniczenie dostępu do punktów końcowych usługi sztucznej inteligencji Azure determinuje, które sieci mogą dotrzeć do usługi poprzez konfigurowanie zasad sieciowych i polityk zapory
  • Użyj tożsamości zarządzanej dla kont usługi Azure AI eliminuje przechowywane poświadczenia, zezwalając usługom sztucznej inteligencji na uwierzytelnianie przy użyciu tożsamości zarządzanych Azure
  • Użyj uwierzytelniania opartego na tożsamości dla kont usługi Azure AI usuwa zależność klucza API, wymagając uwierzytelniania Microsoft Entra ID

Narażenie punktu końcowego sztucznej inteligencji wiąże się z podwyższonym ryzykiem, ponieważ modele sztucznej inteligencji mogą być wykorzystywane do eksfiltrowania poufnych danych z danych uziemienia, dostrajania zestawów danych lub danych wyjściowych modelu — nawet jeśli bazowe bazy danych są prawidłowo zabezpieczone. Ze względu na to ryzyko zalecenia związane ze sztuczną inteligencją często pojawiają się w ścieżkach ataków, a Defender dla Chmury stale generuje rekomendacje, aby je rozwiązać, zanim będą mogły zostać wykorzystane.

Praca z rekomendacją — przepływ pracy śledztwa

Po odkryciu krytycznego ustalenia w środowisku, ustrukturyzowana ścieżka badawcza pomaga zrozumieć pełny zakres ryzyka i zaplanować skuteczne działania korygujące. Rozważmy scenariusz, w którym na stronie zaleceń firmy Contoso Healthcare jest wyświetlane krytyczne zalecenie: "Konta magazynowe powinny ograniczać dostęp do sieci publicznej", wpływając na cztery konta magazynowe w środowisku klinicznym i administracyjnym.

Schemat przedstawiający proces badania rekomendacji od wyłonienia ustaleń do przypisania odpowiedzialności.

  1. Wybierz wiersz rekomendacji. Otwiera się panel boczny, zapewniając szczegółowy kontekst dotyczący znaleziska.

  2. Przejrzyj kartę Przegląd. Zobaczysz, które konta magazynu są dotknięte i dlaczego każde z nich otrzymało taki poziom ryzyka. Konto z ekspozycją internetową i poufnymi rekordami pacjentów jest oceniane jako krytyczne; inne z ekspozycją internetową, ale tylko dzienniki operacyjne, są oceniane jako wysokie. Pozostałe konta są zakwalifikowane jako średnie i niskie ze względu na niższy poziom ekspozycji i wrażliwości danych.

  3. Przejrzyj kartę kroków naprawczych. Wskazówki wyjaśniają, co należy zrobić: wyłącz dostęp do sieci publicznej na każdym koncie magazynu, skonfiguruj reguły zapory, aby zezwalać tylko na zaufane sieci i usługi platformy Azure oraz przeprowadzić inspekcję tokenów SAS pod kątem nadmiernych uprawnień. W przypadku konta krytycznego firmy Contoso Healthcare oznacza to koordynację z zespołem danych klinicznych w celu potwierdzenia łączności aplikacji przed wyłączeniem dostępu publicznego.

  4. Sprawdź kartę Podgląd mapy. Odkrywasz, że krytyczne konto magazynu pojawia się w dwóch ścieżkach ataku. Pierwsza ścieżka przedstawia osobę atakującą korzystającą z poświadczeń z naruszonymi zabezpieczeniami w celu uzyskania dostępu do konta uwidocznionego w Internecie i bezpośredniego eksfiltrowania rekordów pacjentów. Druga ścieżka pokazuje ruch lateralny z konta magazynu do warstwy aplikacji klinicznej za pośrednictwem połączenia z usługą z zbyt permisywnymi regułami sieciowymi. Ponieważ ten zasób pojawia się w aktywnych ścieżkach ataków, pilność korygowania znacznie wzrasta.

  5. Sprawdź kartę Powiązane inicjatywy. Potwierdź, na które struktury zgodności to wpływa. Odkrycia odnoszą się do kontroli zgodnych z Microsoft Cloud Security Benchmark w zakresie zabezpieczeń sieci i ochrony danych, a także szczególnych wymagań w standardach regulacyjnych opieki zdrowotnej. Ta dokumentacja pomaga uzasadnić pracę korygowania podczas inspekcji zgodności.

Po zakończeniu badania można przypisać odpowiedzialność za działania naprawcze i ustawić terminy realizacji przy użyciu reguł zarządzania CSPM w usłudze Defender. Zasady zarządzania umożliwiają automatyczne przekazywanie rekomendacji do określonych właścicieli na podstawie tagów zasobów lub ręczne przypisywanie ich podczas priorytetyzacji. Dla firmy Contoso Healthcare zdiagnozowanie krytycznego problemu z kontem magazynu jest przypisane do zespołu platformy danych z 48-godzinnym terminem realizacji. Zdiagnozowanie problemu z tokenem SAS o średnim priorytecie jest przypisane do zespołu deweloperów w celu rozwiązania w następnym oknie serwisowym.

Zrozumienie sposobu klasyfikacji zaleceń według poziomu ryzyka i badanie pełnego kontekstu problemu z zabezpieczeniami — zarówno w przypadku obciążeń magazynu, obliczeń, sieci, jak i sztucznej inteligencji — stanowi podstawę efektywnego korygowania.