Co nowego w Cloud Adoption Framework Microsoft

Microsoft stale aktualizuje Cloud Adoption Framework dzięki nowym wskazówkom, ulepszonej zawartości i udoskonalonym rekomendacjom opartym na doświadczeniach klientów i zmieniających się praktykach w chmurze. W tym artykule wymieniono ogłoszenia i informacje w miarę rozwoju struktury.

Październik 2026 r.

"Strefy docelowe aplikacji" są teraz nazywane "Strefami docelowymi obciążenia": zaktualizowaliśmy Cloud Adoption Framework wskazówki dotyczące używania terminu strefa docelowa obciążenia zamiast strefy docelowej aplikacji. Ta aktualizacja dotyczy całej platformy, w tym artykułów, diagramów i zawartości pomocniczej.

Nowa terminologia dokładniej odzwierciedla przeznaczenie tych środowisk. Strefa docelowa obciążenia obsługuje obciążenie, które wspiera realizację rezultatu biznesowego. Obciążenia mogą obejmować aplikacje, platformy danych, rozwiązania sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego, automatyzację infrastruktury i inne zasoby Azure. Aplikacje niestandardowe pozostają ważnym typem obciążenia, ale reprezentują tylko jedną kategorię obciążenia.

W ramach tej aktualizacji usunęliśmy również rozróżnienie między strefami docelowymi aplikacji, strefami docelowymi danych i strefami docelowymi zarządzania danymi. Te kategorie często powodowały niepotrzebną złożoność, ponieważ wszystkie wdrożone w nich zasoby są zasobami obsługującymi obciążenia. Strefy docelowe platformy Azure używają teraz prostszego modelu, który rozróżnia zasoby platformy znajdujące się w strefie docelowej platformy oraz zasoby obciążeń znajdujące się w co najmniej jednej strefie docelowej obciążeń.

Ta zmiana nie ma wpływu na architekturę, zakres lub intencję wskazówek. Bardziej zbliża terminologię Cloud Adoption Framework do platformy Azure Well-Architected Framework, która jest zorganizowana wokół zasad projektowania obciążeń roboczych.

Usunięte artykuły: Usunęliśmy artykuły dotyczące architektury Cloud Adoption Framework obejmujące następujące usługi:

• Azure Kubernetes Service (AKS)
• Azure Red Hat OpenShift (ARO)
• Azure Red Hat Enterprise Linux (RHEL)

Usunięto tylko artykuły Cloud Adoption Framework. Skojarzone repozytoria akceleratora strefy docelowej obciążenia pozostają dostępne:

• akcelerator strefy docelowej obciążenia Azure Kubernetes Service
• Akcelerator strefy docelowej dla obciążeń Azure Red Hat OpenShift

Cloud Adoption Framework koncentruje się na pomaganiu osobom podejmującym decyzje w definiowaniu strategii chmury, ustanawianiu ładu, planowania inwestycji i projektowaniu modeli operacyjnych. Szczegółowe wskazówki dotyczące architektury obciążeń są dostępne za pośrednictwem Centrum architektury platformy Azure i Well-Architected Framework, które pozostają podstawowymi źródłami wskazówek architektonicznych.

Wrzesień 2026 r.

Ta aktualizacja przedstawia najnowsze dodatki do wskazówek dotyczących strefy docelowej platformy Azure i usługi Rozwiązanie Azure VMware, informacje o wycofaniu scenariuszy oraz pozycje planu rozwoju w ramach całego Cloud Adoption Framework.

Strefa docelowa platformy Azure

Zaktualizowaliśmy wskazówki dotyczące strefy docelowej Azure, aby zapewnić jaśniejsze wyjaśnienie tego, czym jest strefa docelowa Azure i jak organizacje mogą je implementować. Aktualizacja zawiera cztery nowe diagramy koncepcyjne dostępne do pobrania, które ilustrują kluczowe składniki, zalecane praktyki i wzorce integracji.

Dowiedz się więcej w temacie Co to jest strefa docelowa Azure?

wdrażanie Rozwiązanie Azure VMware

Opublikowaliśmy nowe wskazówki ułatwiające osobom podejmującym decyzje ocenę i planowanie wdrożenia Rozwiązanie Azure VMware. Wskazówki zawierają omówienie najważniejszych zagadnień dotyczących wdrażania oraz omówienie planowania, architektury (Azure aktualizacji strefy docelowej), ładu, standardów operacyjnych i migracji.

Dowiedz się więcej na stronie aka.ms/cafavs.

Przestarzałe

Wycofaliśmy kilka scenariuszy, które zostaną usunięte z Cloud Adoption Framework w najbliższych miesiącach. Aby zachować kopię tych wskazówek, zobacz poszczególne artykuły, aby uzyskać instrukcje.

Cloud Adoption Framework koncentruje się na pomaganiu osobom podejmującym decyzje w podejmowaniu lepszych i szybszych decyzji dotyczących wdrażania chmury w organizacji. W przypadku architektury obciążeń, wskazówek dotyczących implementacji i zaleceń specyficznych dla produktu należy użyć centrum architektury Azure, platformy Microsoft Well-Architected framework i dokumentacji produktu.

Roadmap

Poniższe elementy odzwierciedlają obszary aktywnych inwestycji i mogą ulec zmianie w czasie.

Nowe wytyczne dotyczące suwerenności: Opracowujemy nowe wytyczne dotyczące suwerenności w Azure. Wskazówki będą zawierać informacje o pojęciach, zagadnieniach i modelach wdrażania związanych z niezależnością w środowiskach Azure.

Aktualizacja terminologii strefy docelowej aplikacji. Będziemy aktualizować odwołania do stref docelowych aplikacji , aby używać terminu strefy docelowe obciążenia. Ta zmiana nie zmienia zakresu ani intencji terminu lub wskazówek. Zaktualizowana terminologia lepiej odzwierciedla opis wskazówek: środowisko używane do hostowania i obsługi obciążeń. Jest także bardziej zgodna z terminologią platformy Azure i powiązanymi wytycznymi, takimi jak Microsoft Well-Architected Framework, w których często używa się terminu „obciążenia robocze”.

Zaktualizowano wskazówki dotyczące strefy docelowej Azure (CAF Ready). Pracujemy nad nową wersją wskazówek dotyczących strefy docelowej Azure.

Czerwiec 2026 r.

Strefa docelowa platformy Azure: Ogłoszono, że zespół produktowy Azure Migrate odpowiada teraz za akcelerator strefy docelowej platformy. Szczegółowe informacje zawiera ten artykuł na blogu. Ta zmiana własności dotyczy wyłącznie własności zasobów akceleratorów i nie ma wpływu na użytkowników ani na wskazówki zawarte w Cloud Adoption Framework.

Strefa docelowa Azure to sprawdzona architektura do zarządzania i skalowania środowiska Azure z wieloma subskrypcjami. Strefa docelowa Azure składa się z dwóch składników:

• Strefa docelowa platformy (zazwyczaj jedna na dzierżawcę Microsoft Entra)
• Strefy docelowe aplikacji (obciążeń roboczych) (po kilka dla każdego obciążenia roboczego)

Aby zaimplementować strefę docelową platformy, decydenci używają Cloud Adoption Framework, aby pomóc w podejmowaniu odpowiednich decyzji dotyczących architektury dla swojej organizacji. Decyzje służą jako dane wejściowe do projektu strefy docelowej platformy.

Gdy organizacje są gotowe do wdrożenia strefy docelowej platformy, mają dwie ogólne opcje:

• Akcelerator strefy wdrożeniowej platformy: udostępniane przez firmę Microsoft opcje wdrażania infrastruktury jako kodu (za które obecnie odpowiada zespół Azure Migrate).

• Niestandardowa kompilacja: tworzona wewnętrznie lub przy wsparciu firmy Microsoft albo jej partnerów.

Zespół Azure Migrate odpowiada teraz za pierwszy wariant implementacji — akcelerator platformowej strefy docelowej. Ta zmiana dotyczy wyłącznie prawa własności akceleratora platformy Landing Zone i powiązanych z nim zasobów. Nie ma to wpływu na użytkowników, funkcje ani wskazówki. Nie ma to również wpływu na wskazówki dotyczące strefy docelowej Azure, zalecenia dotyczące projektowania ani najlepsze rozwiązania w Cloud Adoption Framework.

Cloud Adoption Framework pozostaje źródłem sprawdzonych wskazówek dotyczących strefy docelowej Azure. Osoby podejmujące decyzje powinny nadal używać Cloud Adoption Framework do podejmowania decyzji dotyczących architektury i projektowania dla strefy docelowej Azure.

Pracujemy nad aktualizacjami, aby ulepszyć wskazówki dotyczące Cloud Adoption Framework. Bądź na bieżąco z tymi ulepszeniami.

Maj 2026 r.

Usunięte artykuły: Usunięto artykuły dotyczące następujących akceleratorów stref docelowych obciążeń. Proces usunął tylko artykuły w Cloud Adoption Framework. Repozytoria w GitHub z wdrażalnymi elementami zawartości są nadal dostępne. Użyj następujących linków, aby uzyskać dostęp do GitHub:

• Repozytorium GitHub usługi Azure Integration Services
• Azure API Management
• Azure App Service
• Azure Container Apps

Rationale: Cloud Adoption Framework to plan działania dla osób podejmujących decyzje. Pomaga to w podejmowaniu najlepszych decyzji dotyczących architektury, inwestycji i zasad dla swojej organizacji. Wskazówki dotyczące projektowania obciążeń są udostępniane za pośrednictwem centrum architektury Azure i platformy Microsoft Well-Architected, które pozostają podstawowymi źródłami wskazówek dotyczących architektury alternatywnej.

Kwiecień 2026 r.

Powiadomienie o wycofaniu

Artykuły dotyczące wybierania akceleratora strefy docelowej obciążenia są przestarzałe. Azure Integration Services, Azure Kubernetes Services, Azure API Management, Azure App Service i wskazówki dotyczące Azure Container Apps były przestarzałe.

Marzec 2026 r.

Nowe wskazówki

Unify your data platform for AI and analytics: CAF zawiera nowe wskazówki dotyczące ujednolicania platformy danych za pomocą Microsoft Fabric. Te wskazówki ułatwiają osobom podejmującym decyzje organizowanie modeli operacyjnych wokół domen danych, definiowanie jasnej własności i odpowiedzialności danych oraz ustanawianie standardów dotyczących bezpiecznych i zarządzanych produktów danych. Wyjaśniono również, jak wysokiej jakości produkty danych obsługują sztuczną inteligencję i analizę w całej organizacji.

Powiadomienie o wycofaniu

Wskazówki dotyczące analizy w skali chmury są przestarzałe. Zamieniliśmy to zalecenie na Zunifikuj swoją platformę danych dla potrzeb AI i analityki. Data wycofania i usunięcia wynosiła 30 kwietnia 2026 r.

Grudzień 2025 r.

Nowe wskazówki

Wskazówki dotyczące wdrażania agentów sztucznej inteligencji dla organizacji: dowiedz się, jak efektywnie wdrażać agentów sztucznej inteligencji, korzystając ze struktury krok po kroku do planowania, zapewniania ładu, integracji i pomiaru, które maksymalizuje wpływ na działalność biznesową.

Zaktualizowane artykuły

• Mapowanie mechanizmów kontroli zabezpieczeń w strefie docelowej platformy Azure: poprawiono przejrzystość i czytelność całego artykułu, uproszczono terminologię dotyczącą Microsoft Cloud Security Benchmark oraz zaktualizowano wskazówki dotyczące implementacji tak, aby zawierały odwołania do Azure Verified Modules dla wdrożeń Terraform i Bicep.

• Często zadawane pytania dotyczące strefy docelowej platformy Azure: Rozszerzono wskazówki dotyczące suwerennej strefy docelowej tak, aby miały zastosowanie do wszystkich organizacji mających wymagania dotyczące suwerenności, a nie tylko do organizacji rządowych.

• Szyfrowanie i zarządzanie kluczami w Azure: dodano wskazówki dotyczące wybierania odpowiedniego rozwiązania do zarządzania kluczami Azure Key Vault. Ulepszono zalecenia dotyczące usługi Key Vault, doprecyzowując, kiedy używać usługi Azure Key Vault Managed HSM w scenariuszach scentralizowanych, oraz wyjaśniając korzyści płynące z używania wielu magazynów kluczy.

• Zarządzanie obciążeniami i monitorowanie na platformie Azure: Dodano wskazówki dotyczące używania grup usług platformy Azure do organizowania zasobów obciążeń w ramach subskrypcji i grup zasobów. Wprowadzono modele kondycji w Azure Monitor (wersja zapoznawcza) w celu definiowania i śledzenia kondycji zasobów.

• Migracja zasad niestandardowych strefy docelowej platformy Azure do wbudowanych zasad platformy Azure: Uproszczono wskazówki dotyczące migracji zasad poprzez skonsolidowanie odwołań do Azure Verified Modules dla Terraform i przewodników aktualizacji dla Bicep oraz usunięcie zbędnych instrukcji krok po kroku.

• Omówienie topologii sieci i łączności dla Azure: Ulepszona czytelność przez dodanie lepszego formatowania do opisów grup zarządzania Connectivity, Corp i Online. Dodano wskazówkę, która ułatwia zrozumienie grup zarządzania Corp (wewnętrznej) i Online (publicznej).

• Kwestie i zalecenia dotyczące subskrypcji: Rozszerzono wskazówki dotyczące subskrypcji platformy, aby uwzględniały oddzielną, dedykowaną subskrypcję zabezpieczeń, oraz podkreślono, aby nie łączyć obowiązków platformy w ramach jednej subskrypcji. Dodano zalecenia dotyczące zarządzania limitami przydziału przy użyciu grup przydziałów i automatyzacji. Wprowadzono sekcję doskonałości operacyjnej, która zawiera wskazówki dotyczące Azure Service Health.

• Aktualizacja niestandardowych zasad strefy docelowej platformy Azure: Uproszczono wskazówki dotyczące aktualizowania zasad przez połączenie instrukcji aktualizacji w Bicep oraz zaktualizowanie odwołań do modułów Azure Verified Modules dla narzędzi Terraform i Bicep.

• Zagadnienia dotyczące niezależnego dostawcy oprogramowania (ISV) dotyczące strefy docelowej Azure: dodano zalecenie dla niezależnych dostawców oprogramowania, aby uwzględnić oddzielną grupę zarządzania zabezpieczeniami w grupie zarządzania platformą. Zauważono, że grupa zarządzania zabezpieczeniami jest planowana na przyszłe aktualizacje.

• Opcje implementacji strefy docelowej platformy: Zrestrukturyzowano artykuł tak, aby koncentrował się konkretnie na implementacji strefy docelowej platformy, oraz uproszczono wskazówki do dwóch głównych podejść. Obejmuje ona zalecany akcelerator infrastruktury jako kodu (IaC) ze szczegółowym podejściem czterofazowym oraz akceleratorem opartym na portalu. Zastąpiono wiele wariantów implementacji lepszymi opcjami oraz rozszerzono wskazówki dotyczące Azure Verified Modules dla narzędzi Bicep i Terraform.

• Co to jest strefa wdrożeniowa platformy Azure?: Przebudowano wskazówki dotyczące wdrażania, aby podkreślić, że akcelerator IaC jest zalecanym podejściem. Rozszerzono opisy landing zone dla obciążeń o szczegóły dotyczące udostępniania subskrypcji oraz doprecyzowano przeznaczenie subskrypcji P1 landing zone.

• Zarządzanie infrastrukturą w chmurze przy użyciu zwiększonych zabezpieczeń: dodano wskazówki umożliwiające zapoznanie się z wymaganiami Microsoft Secure Future Initiative i zintegrowanie ich z ocenami zabezpieczeń.

• Oceń swoje obciążenia pod kątem migracji do chmury: zastąpiono odwołania do AppCAT narzędziem GitHub Copilot do modernizacji aplikacji i szczegółowo opisano jego możliwości, w tym wykrywanie zależności, modyfikację kodu, konteneryzację, generowanie plików wdrożeniowych oraz kodowanie wspomagane przez sztuczną inteligencję.

• Zespoły ds. zabezpieczeń, role i funkcje: Dodano nową sekcję dotyczącą minimalnych możliwych do utrzymania zespołów ds. zabezpieczeń dla małych organizacji i ulepszonych wyjaśnień dotyczących przekształcania ról zabezpieczeń dzięki wdrożeniu chmury i nowoczesnym rozwiązaniom programistycznym.

Listopad 2025 r.

Zaktualizowane artykuły

• Nadzorowanie rozwiązań platformy Azure typu platforma jako usługa (PaaS) dla sztucznej inteligencji: Ulepszone wyjaśnienia kluczowych pojęć, takich jak jednostki przydzielonej przepustowości (PTU), generowanie wspomagane wyszukiwaniem (RAG) i kontrola dostępu oparta na rolach (RBAC), poprzez dodanie definicji i praktycznych przykładów. Treść przeorganizowano na bardziej przejrzyste etapy i dodano konkretne przykłady, takie jak użycie bramy do generatywnej AI w celu zarządzania kosztami oraz wdrożenie kontroli wersji dla zbiorów danych treningowych.

• Ciągłość działania i odzyskiwanie po awarii dla Azure Virtual Desktop: Doprecyzowano sekcję dotyczącą puli hostów aktywne-aktywne, wyjaśniając konfigurację dwóch regionów wraz z procedurami przypisywania użytkowników i przełączania awaryjnego. Dodano wskazówki dotyczące sposobu działania magazynu profilów FSLogix w scenariuszu aktywno-pasywnym.

• Zarządzanie infrastrukturą w chmurze przy użyciu zwiększonych zabezpieczeń: ulepszona spójność formatowania i przejrzystość. Ulepszono zalecenie dotyczące ciągłości działania i odzyskiwania po awarii, wyjaśniając rozróżnienie między planowaniem odzyskiwania po awarii i architekturą odporną na błędy, korzystając z bardziej precyzyjnego języka umożliwiającego podejmowanie działań.

• Przygotuj bezpieczne środowisko chmurowe: ulepszona terminologia i formatowanie. Zmieniono odporność na niezawodność w całej sekcji dostępności, aby dopasować się do terminologii Well-Architected Framework. Wyjaśniliśmy rozróżnienie między wzorcami odporności a mechanizmami odzyskiwania w rekomendacji projektowej. Ustandaryzowane odstępy między punktami punktowanymi w celu uzyskania lepszej czytelności.