Czym jest konwersja schematu z Oracle do usługi Azure Database for PostgreSQL Flexible Server?

Funkcja konwersji schematu Oracle do usługi Azure Database for PostgreSQL w rozszerzeniu Programu Visual Studio Code PostgreSQL ułatwia konwertowanie istniejących obiektów schematu bazy danych Oracle na schemat zgodny z bazą danych PostgreSQL. Ta funkcja jest przeznaczona dla schematów relacyjnych i tworzy przekonwertowany schemat dla serwera elastycznego Azure Database for PostgreSQL.

Narzędzie udostępnia interfejs użytkownika oparty na projekcie w celu zautomatyzowania konwersji schematu. Przejrzyj raport konwersji i użyj Conversion Eksplorator obiektów w celu sprawdzenia definicji obiektów i notatek konwersji. GitHub Copilot może pomóc wyjaśnić dane wyjściowe i edytować obiekty, które wymagają ręcznych zmian.

Architecture

Proces konwersji schematu obejmuje wiele składników, które współpracują ze sobą:

• Źródłowa baza danych Oracle: istniejąca baza danych Oracle zawierająca schemat do konwersji.
• Visual Studio Code rozszerzenie PostgreSQL: podstawowy interfejs do zarządzania procesem konwersji.
• Azure Database for PostgreSQL serwer elastyczny: hostuje schematy tymczasowe używane do walidacji i testowania.
• Microsoft Foundry: udostępnia modele językowe, które umożliwiają przekształcanie schematu opartego na sztucznej inteligencji.
• Agenty konwersji schematów: agenty wykorzystujące sztuczną inteligencję, realizujące zautomatyzowany proces konwersji.

Jak to działa

Proces konwersji schematu korzysta z inteligentnego, wieloestowego podejścia, które łączy zautomatyzowane przekształcanie z nadzorem człowieka:

• Połączenie i odnajdywanie: narzędzie łączy się z bazą danych Oracle i tworzy spis obiektów w wybranych schematach. Przed kontynuowaniem przejrzyj zakres planowanego wyodrębniania, wykluczenia, uprawnienia i zależności.
• Transformacja oparta na sztucznej inteligencji: Agenci konwersji schematów używają modeli językowych hostowanych w Microsoft Foundry do przekształcania konstrukcji specyficznych dla Oracle w odpowiedniki zgodne z PostgreSQL. Sztuczna inteligencja uwzględnia kontekst, relacje i najlepsze rozwiązania dotyczące platformy.
• Weryfikacja tymczasowej bazy danych: narzędzie próbuje skompilować wygenerowane definicje w wybranej bazie danych tymczasowej i używa dostępnych kontroli statycznych w celu zidentyfikowania problemów z konwersją. Te testy nie potwierdzają równoważnego zachowania aplikacji.
• Przegląd obiektu: raport HTML i Conversion Eksplorator obiektów wyświetlają wyniki konwersji, dostępne definicje i uwagi dotyczące konwersji. Przejrzyj zarówno obiekty przekonwertowane, jak i nieprzekonwertowane.
• Korekta krok po kroku: użyj Ask, aby zrozumieć konwersję obiektu, lub Fix do edycji wspomaganych przez Copilot. Ręcznie skompiluj edytowane definicje w bazie danych, w której wdrożono przekonwertowany schemat.
• Przygotowanie wdrożenia: narzędzie generuje pliki PostgreSQL .sql i instrukcje konfiguracji. Przejrzyj dane wyjściowe i uruchom skrypty konfiguracji oddzielnie; generowanie tych plików nie powoduje wdrożenia ich w lokalizacji docelowej.

Instalowanie rozszerzenia

Funkcja konwersji schematu Oracle to PostgreSQL jest wbudowana w rozszerzenie PostgreSQL dla Visual Studio Code. Nie trzeba instalować oddzielnego rozszerzenia.

Kroki instalacji

1. Otwórz witrynę Marketplace rozszerzeń: w Visual Studio Code wybierz ikonę Rozszerzenia na pasku działań po lewej stronie lub użyj skrótu klawiaturowego Ctrl+Shift+X (Windows/Linux) lub Cmd+Shift+X (macOS).
2. Wyszukaj rozszerzenie: w polu wyszukiwania Extensions Marketplace wprowadź PostgreSQL (lub identyfikator ms-ossdata.vscode-pgsqlrozszerzenia ), aby znaleźć rozszerzenie.
3. Zainstaluj rozszerzenie: W wynikach wyszukiwania znajdź PostgreSQL opublikowane przez Microsoft, a następnie wybierz Install. Kilka rozszerzeń PostgreSQL jest dostępnych w witrynie Marketplace, dlatego przed zainstalowaniem sprawdź, czy wydawca jest Microsoft.
4. Dostęp do konwersji schematu: Po zainstalowaniu rozszerzenia na pasku aktywności programu Visual Studio Code pojawi się ikona słonia. Wybierz ikonę, aby otworzyć rozszerzenie PostgreSQL i uzyskać dostęp do funkcji Konwersja schematu.

Przepływ procesu konwersji schematu

Przepływ pracy rozpoczyna się od odnajdywania, a następnie wyodrębniania i konwersji. Narzędzie weryfikuje wygenerowane definicje PostgreSQL w bazie danych tymczasowej, a wyniki przeglądasz w Conversion Eksplorator obiektów przed przygotowaniem plików wdrożenia.

Odkrycie

Odnajdywanie następuje po wyborze połączenia i schematu Oracle, przed konfiguracją bazy danych scratch-database PostgreSQL. Sprawdza uprawnienia źródłowe i inwentaryzuje obiekty schematu bez wyodrębniania kodu DDL. Liczby opisują stan źródłowy i planowaną ekstrakcję, a nie wyniki konwersji.

Przed potwierdzeniem zakresu przejrzyj obsługę typów obiektów i wykluczenia wraz z zależnościami schematu. Schematy zależne zawiera listę odwoływanych schematów, których nie wybrano. Schemat znajdujący się na tej liście nie jest potwierdzeniem, że znajduje się on w zakresie konwersji.

Aby uzyskać szczegółowe instrukcje, zobacz Przejrzyj wyniki Discovery w samouczku.

Wydobywanie

Wyodrębnianie odczytuje Oracle DDL i metadane dla przeglądanego zakresu źródłowego. Wyodrębnione definicje zapewniają dane wejściowe do konwersji; pomyślne wyodrębnianie nie oznacza, że obiekt został przekonwertowany.

Conversion

Agenty konwersji schematów używają modeli w usłudze Microsoft Foundry, aby przetłumaczyć wyodrębnione definicje Oracle do DDL PostgreSQL i podejmują próbę kompilacji w pomocniczej bazie danych. Przejrzyj zarówno przekonwertowane, jak i nieprzekonwertowane obiekty w Conversion Eksplorator obiektów i niezależnie zweryfikuj zachowanie przed wdrożeniem.

Baza danych tymczasowa

Wybierz pustą bazę danych lub dedykowaną, nieużywaną bazę danych na serwerze elastycznym Azure Database for PostgreSQL na potrzeby weryfikacji konwersji. Narzędzie używa schematów odpowiadających wybranym schematom Oracle; nie izoluje istniejących obiektów w schematach za pomocą oddzielnego prefiksu nazwy roboczej.

Użytkownik połączenia musi mieć uprawnienia do nawiązywania połączenia, tworzenia schematów i obiektów weryfikacji oraz usuwania pasujących schematów. Sam poziom CREATE bazy danych nie udziela uprawnień do usunięcia schematu należącego do innej roli. Zobacz Wymagane uprawnienia bazy danych PostgreSQL.

Kompilacja i testy statyczne mogą identyfikować błędy składni, zależności i typu w tym środowisku. Nie testują danych produkcyjnych, zachowania aplikacji ani każdej ścieżki wykonywania.

Eksplorator obiektów konwersji

Użyj Conversion Eksplorator obiektów, aby sprawdzić mapowania typu source-to-target, porównać definicje Oracle i PostgreSQL oraz odczytywać notatki dotyczące konwersji. Wybierz pozycję Zapytaj, aby uzyskać wyjaśnienie konwersji i zależności obiektu, lub Napraw, aby wprowadzić zmiany wspomagane przez Copilot w jego pliku PostgreSQL. Skompiluj edytowaną definicję ręcznie w docelowej bazie danych, w której wdrożono przekonwertowany schemat.

Aby uzyskać szczegółowe instrukcje, zobacz Przeglądanie przekonwertowanych obiektów w Conversion Eksplorator obiektów.

Tryb agenta Copilot w usłudze GitHub

Tryb agenta GitHub Copilot to zintegrowana funkcja programu Visual Studio Code, która udostępnia monity prowadzące ułatwiające doprecyzowanie przekonwertowanych obiektów i dopasowanie przekonwertowanego schematu do wymagań aplikacji. Oferty trybu agenta:

• Sugestie kontekstowe dotyczące modyfikacji schematu.
• Zalecenia dotyczące najlepszych rozwiązań dla serwera elastycznego Azure Database for PostgreSQL.
• Uzupełnianie kodu w przypadku złożonych przekształceń.
• Integracja z istniejącym procesem programistycznym.

Tryby łączności Oracle

Narzędzie konwersji schematu obsługuje dwa tryby łączności służące do nawiązywania połączenia ze źródłową bazą danych Oracle: cienką i grubą. Zrozumienie różnicy pomaga wybrać odpowiedni tryb dla danego środowiska.

Tryb klienta elastycznego (ustawienie domyślne)

Tryb cienki łączy się bezpośrednio z bazą danych Oracle Bez dodatkowych bibliotek klienckich Oracle. Ten tryb jest domyślny i nie wymaga dodatkowej konfiguracji.

• Nie wymaga instalacji klienta Oracle Instant Client.
• Obsługuje bazę danych Oracle Database 12.1 lub nowszą.
• Pasuje do większości scenariuszy konwersji schematu.
• Nawiązuje połączenie przy użyciu standardowej sieci TCP/IP.

Tryb grubego klienta

Tryb thick używa bibliotek Oracle Instant Client do połączeń z Oracle Database. Narzędzie konwersji schematu wykrywa, kiedy wymagany jest tryb gruby na podstawie konfiguracji sieci Oracle i przełącza się do niego automatycznie.

Gdy wymagany jest gruby tryb klienta

Możesz określić, czy tryb grubego klienta jest wymagany, sprawdzając pliki konfiguracji sieci Oracle w środowisku źródłowym. Poszukaj następujących parametrów w sqlnet.ora pliku (zazwyczaj znajduje się w $ORACLE_HOME/network/admin/pliku ):

Jeśli którykolwiek z tych parametrów jest skonfigurowany w źródłowym środowisku Oracle, wymagany jest gruby tryb klienta. Narzędzie konwersji schematu wykrywa tę konfigurację i automatycznie przełącza się do trybu grubego. Przed rozpoczęciem konwersji upewnij się, że na maszynie, na której uruchomiono program Visual Studio Code, zainstalowano Oracle Instant Client.

Instalowanie klienta Oracle Instant Client

Aby użyć trybu grubego klienta, zainstaluj klienta Oracle Instant Client na maszynie, na której są uruchomione Visual Studio Code i narzędzie konwersji schematu. Aby zapoznać się z obsługiwanymi systemami operacyjnymi, zobacz wymagania dotyczące systemów operacyjnych w samouczku.

1. Pobierz pakiet Oracle Instant Client Basic lub Basic Light dla swojego systemu operacyjnego z plików do pobrania Oracle Instant Client. Wybierz pakiet zgodny z Twoim systemem operacyjnym i architekturą środowiska konwersji.
2. Postępuj zgodnie z instrukcjami instalacji na stronie pobierania specyficznej dla platformy, aby zainstalować pakiet, wymagane zależności i konfigurację ścieżki wyszukiwania biblioteki.
3. Uruchom ponownie Visual Studio Code, aby pobrać zaktualizowane zmienne środowiskowe.

Uwierzytelnianie dla Microsoft Foundry

Narzędzie konwersji schematu obsługuje dwie metody uwierzytelniania służące do nawiązywania połączenia z modelami językowymi w usłudze Microsoft Foundry:

Uwierzytelnianie klucza interfejsu API

Uwierzytelnianie klucza API wykorzystuje klucz specyficzny dla wdrożenia do autoryzacji żądań. Ta metoda jest prosta i odpowiednia dla scenariuszy programowania i testowania.

Uwierzytelnianie za pomocą Microsoft Entra ID

Uwierzytelnianie za pomocą Microsoft Entra ID zapewnia oparty na tokenach i tożsamości dostęp do Microsoft Foundry bez konieczności zarządzania kluczami API. Ta metoda jest zalecana w środowiskach produkcyjnych i organizacjach ze scentralizowanym zarządzaniem tożsamościami.

Aby użyć uwierzytelniania Microsoft Entra ID:

1. Przypisz wymaganą rolę: Upewnij się, że zalogowany użytkownik lub nazwana główna usługi ma rolę Foundry User (wcześniej Użytkownik usługi Azure AI) w zasobie Microsoft Foundry, w którym jest hostowane wdrożenie modelu. Przypisz rolę w Azure Portal w obszarze Kontrola dostępu (IAM). Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Kontrola dostępu oparta na rolach dla Microsoft Foundry.
2. Zaloguj się do platformy Azure w programie Visual Studio Code: Użyj polecenia Azure: Sign In z Palety poleceń (Ctrl+Shift+P), aby uwierzytelnić się za pomocą konta Microsoft Entra ID.
3. Wybierz uwierzytelnianie Entra ID: W kroku konfiguracji modelu językowego w Kreatorze migracji wybierz Microsoft Entra ID jako metodę uwierzytelniania zamiast klucza API.
4. Podaj punkt końcowy: wprowadź adres URL punktu końcowego Microsoft Foundry. Narzędzie automatycznie uzyskuje token uwierzytelniania z sesji logowania.

Uwierzytelnianie Microsoft Entra ID wymaga rozszerzenia Azure Account w programie Visual Studio Code. Rozszerzenie należy zalogować przy użyciu tożsamości, która ma odpowiednio przypisaną rolę w zasobie Microsoft Foundry.

Bezpieczeństwo i sieć

Jeśli używasz funkcji konwersji schematu, upewnij się, że środowisko programu Visual Studio Code może bezpiecznie nawiązać połączenie zarówno ze źródłową bazą danych Oracle, jak i z elastycznym wystąpieniem serwera Azure Database for PostgreSQL, używanym jako robocza baza danych.

Microsoft zaleca nawiązanie połączenia z zasobem Microsoft Foundry przy użyciu prywatnego punktu końcowego. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Konfigurowanie łącza prywatnego dla Microsoft Foundry.

Aby uzyskać więcej informacji na temat zabezpieczania połączeń Microsoft Foundry, zobacz Data, prywatność i zabezpieczenia modeli bezpośrednich Azure w usłudze Microsoft Foundry.

Dlaczego warto używać funkcji konwersji schematu?

Konwersja schematu zmniejsza nakład pracy ręcznej, generując definicje PostgreSQL, sprawdzając je w tymczasowej bazie danych oraz zapewniając wyniki na poziomie obiektów oraz przegląd wspomagany przez sztuczną inteligencję. Przed wdrożeniem nadal trzeba zweryfikować wygenerowany schemat zgodnie z wymaganiami aplikacji.

• Automatyczna konwersja: zmniejsza nakład pracy ręcznej przez automatyczne konwertowanie zgodnych obiektów schematu.
• Transformacja oparta na AI: Wykorzystuje modele językowe hostowane w Microsoft Foundry do podejmowania uwzględniających kontekst decyzji dotyczących konwersji.
• Sprawdzanie bazy roboczej: używa kompilacji i dostępnych testów statycznych w celu zidentyfikowania problemów z konwersją.
• Zintegrowany przepływ pracy: Działa w środowisku programistycznym Visual Studio Code.
• Elastyczna łączność Oracle: obsługuje zarówno tryby klienta elastycznego, jak i grubego do łączenia się z bazami danych Oracle.
• Wiele opcji uwierzytelniania: Obsługuje uwierzytelnianie za pomocą klucza API oraz identyfikatora Microsoft Entra ID dla usługi Microsoft Foundry.
• Przeglądanie i dopracowanie: łączy notatki konwersji, porównanie typu źródło-cel i edycje wspomagane przez Copilot.
• Optymalizacja dla platformy Azure: Zaprojektowano z myślą o usłudze Azure Database for PostgreSQL — serwer elastyczny.

Obsługiwane obiekty schematu

Narzędzie konwersji obsługuje szeroką gamę obiektów schematu i kodu Oracle, w tym elementów definicji danych, składników na poziomie schematu i kodu proceduralnego. Chociaż można automatycznie konwertować wiele typowych obiektów, może być konieczne ręczne przejrzenie lub dostosowanie mapowania dla niektórych funkcji specyficznych dla oracle lub zastrzeżonych rozszerzeń. Aby uzyskać szczegółowe listy obsługiwanych obiektów i znanych ograniczeń, zobacz sekcje w tym artykule.

Jak są generowane konwersje

modele Microsoft Foundry tłumaczą wyodrębnione definicje Oracle DDL na definicje postgreSQL. Narzędzie używa kompilacji scratch-database i dostępnych kontroli statycznych w celu identyfikowania problemów i ukierunkowania poprawek.

W przypadku rutin PL/pgSQL, plpgsql_check zapewnia dodatkowe statyczne kontrole ciał rutin. Te kontrole mogą identyfikować problemy, których samo tworzenie procedur nie wykrywa. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Weryfikowanie przekonwertowanego PL/pgSQL przy użyciu plpgsql_check.

Stan Przekonwertowano nie jest gwarancją powodzenia kompilacji, pełnej implementacji lub równoważnego zachowania w czasie wykonywania. Przejrzyj definicje obiektów i uwagi konwersji w raporcie HTML i Eksplorator obiektów konwersji, w tym wszelkie symbole zastępcze lub zależności, które wymagają uwagi ręcznej. Aby zapoznać się z lukami specyficznymi dla oracle, zobacz Ograniczenia konwersji schematu.

Obiekty schematu bazy danych

Narzędzie konwersji obsługuje następujące obiekty bazy danych Oracle:

• Tabele: definicje tabel, specyfikacje kolumn i ograniczenia na poziomie tabeli.
• Ograniczenia: klucze podstawowe, klucze obce, unikatowe ograniczenia i sprawdzanie ograniczeń.
• Indeksy: indeksy drzewa B, indeksy unikatowe i indeksy złożone.
• Sekwencje: obiekty sekwencji Oracle na potrzeby autoinkrementacji wartości.
• Wyzwalacze: wyzwalacze na poziomie wiersza i na poziomie instrukcji.
• Widoki: standardowe widoki bazy danych.
• Widoki zmaterializowane: widoki zmaterializowane Oracle i logika odświeżania.
• Schematy: obiekty na poziomie schematu i organizacja.
• Synonimy: synonimy publiczne i prywatne (z ograniczeniami).

Obiekty kodu Oracle

Narzędzie konwersji obsługuje następujące konstrukcje kodu Oracle:

• Wyzwalacze: złożona logika wyzwalacza i obsługa zdarzeń.
• Pakiety: specyfikacje i jednostki pakietów Oracle.
• Funkcje: funkcje zdefiniowane przez użytkownika ze złożoną logiką.
• Procedury składowane: Procedury składowane i obsługa parametrów Oracle.
• Typy i kolekcje: Typy obiektów Oracle, TYPE BODY metody składowe, VARRAY, tabele zagnieżdżone i SUBTYPE deklaracje.

Konwersja pakietu

Pakiety Oracle nie mają bezpośredniego odpowiednika w PostgreSQL. Wygenerowane mapowania zależą od definicji źródłowych i należy przejrzeć elementy członkowskie pakietu oraz miejsca ich wywołania:

• Stałe: wygenerowane funkcje getter wymagają poprawnej wartości, typu i zmienności.
• Kolekcje i kursory: Mapowania mogą używać tablic, domen, jsonblub refcursor. Sprawdź ograniczenia, indeksowanie i oczekiwania funkcji wywołującej.
• Stan pakietu: wygenerowane pomocniki i ustawienia sesji wymagają weryfikacji inicjowania i stanu między wywołaniami, transakcjami i sesjami.
• Wyjątki: Przejrzyj mapowanie wyjątków i kodów błędów Oracle na wartości postgreSQL SQLSTATE i procedury obsługi wyjątków.
• Pakiety tylko do specyfikacji: dane wyjściowe mogą zawierać procedury zastępcze, które zgłaszają błąd, zamiast implementować brakującą implementację.

Zapytania hierarchiczne

Zapytania hierarchiczne Oracle mogą być przedstawione za pomocą wspólnych wyrażeń tabelowych PostgreSQL WITH RECURSIVE. Zapoznaj się z wygenerowaną obsługą korzeni, połączeń relacji nadrzędny-podrzędny, głębokości, ścieżek, kolejności elementów równorzędnych i cykli. Zapytanie rekurencyjne, które się kompiluje, nie dowodzi, że jego wyniki są zgodne z oryginalnym zapytaniem Oracle.

Kontrola transakcji

Konwersja procedur, które używają PRAGMA AUTONOMOUS_TRANSACTION, może zależeć od oddzielnego połączenia za pośrednictwem dblink. Przejrzyj wygenerowaną funkcję lub procedurę, wymagane rozszerzenia i wszelkie zmiany wymagane w miejscach wywołania. Przetestuj granice transakcji, kontekst połączenia i sesji, zatwierdzenia, wycofywanie i obsługę błędów. Nie zakładaj, że kompilacja zachowuje oryginalne zachowanie transakcji lub konwencje wywoływania.

Weryfikowanie przekonwertowanego kodu PL/pgSQL przy użyciu plpgsql_check

Tworzenie procedury PL/pgSQL nie weryfikuje każdej instrukcji, która może zostać wykonana. Niektóre nieprawidłowe odwołania lub niezgodności typów pojawiają się tylko wtedy, gdy zostanie uruchomiona odpowiednia ścieżka wykonywania. Rozszerzenie plpgsql_check może wykrywać dodatkowe problemy dzięki statycznej analizie ciał procedur.

Użyj tych testów oprócz kompilacji, a nie jako potwierdzenia równoważnej logiki biznesowej lub gotowości produkcyjnej. Przejrzyj wygenerowane definicje i samodzielnie przeprowadź pełną walidację funkcjonalną i danych.

Gdzie jest uruchamiana kontrola

Sprawdzanie jest uruchamiane w roboczej bazie danych wybranej do konwersji. Analizuje przekonwertowane procedury w tym środowisku, a nie dane produkcyjne ani ruch aplikacji. plpgsql_check służy do walidacji; oddzielnie przygotuj rozszerzenia środowiska uruchomieniowego wymagane przez przekonwertowany kod.

Co się stanie, gdy rozszerzenie nie jest dostępne

Bez plpgsql_check nie są dostępne dodatkowe kontrole treści wiadomości. Pomyślna kompilacja lub stan Przekonwertowano nie oznacza, że te kontrole zostały uruchomione. Potwierdź dostępność rozszerzenia przed konwersją i przejrzyj i przetestuj procedury niezależnie, nawet gdy rozszerzenie jest zainstalowane.

Udostępnij sprawdzanie

Sprawdź listę rozszerzeń dla wersji bazy danych PostgreSQL, dodaj plpgsql_check do listy dozwolonych elementów na serwerze i skonfiguruj wymaganą bibliotekę wstępnego ładowania. Uruchom ponownie serwer po zmianie shared_preload_libraries, a następnie upewnij się, że rozszerzenie jest zainstalowane w wybranej roboczej bazie danych. Aby zapoznać się z pełną procedurą, zobacz Zezwalanie i instalowanie wymaganych rozszerzeń.

Obsługiwane wersje oracle

Ta sekcja zawiera podsumowanie wersji aparatu bazy danych, które obsługują automatyczną konwersję schematu i wyróżnia zagadnienia dotyczące zgodności. Skorzystaj z wymienionych obsługiwanych wersji Oracle i PostgreSQL, aby uzyskać najlepsze wyniki. Zweryfikuj konwersje w środowisku testowym nieprodukcyjnym i użyj najnowszej poprawki pomocniczej każdej obsługiwanej wersji głównej. Jeśli środowisko korzysta z nieobsługiwanej wersji lub zawiera zastrzeżone funkcje oracle, może być konieczne przeprowadzenie dodatkowego ręcznego mapowania lub przejrzenia przed wdrożeniem.

Następujące wersje bazy danych Oracle obsługują konwersję schematu:

• Oracle 21c
• Oracle 19c
• Oracle 18c
• Oracle 12.2
• Oracle 12.1

Opinie i wsparcie

W przypadku usterek, żądań funkcji i problemów związanych z funkcją konwersji schematu lub rozszerzeniem PostgreSQL użyj wbudowanego narzędzia do przesyłania opinii w Visual Studio Code. Dostęp do tego narzędzia można uzyskać na dwa sposoby:

Menu Pomoc

Przejdź do Pomoc>Zgłoś problem.

Paleta poleceń

1. Otwórz paletę poleceń za pomocą Ctrl+Shift+P (Windows/Linux) lub Cmd+Shift+P (macOS).
2. Uruchom polecenie : PGSQL: Zgłoś problem.

Podczas tworzenia problemu lub przekazywania opinii dołącz Schema Conversion: jako prefiks w tytule. Ten prefiks ułatwia zespołowi deweloperów szybkie identyfikowanie i określanie priorytetów opinii dotyczących konwersji schematu. Ten mechanizm przekazywania opinii pomaga zespołowi deweloperskiemu stale ulepszać funkcję konwersji schematu i rozwiązywać wszelkie problemy, które napotkasz podczas projektów migracji z Oracle do Azure Database for PostgreSQL.

Treści powiązane

• Najlepsze rozwiązania dotyczące konwersji schematu serwera elastycznego w programie Oracle do Azure Database for PostgreSQL
• Przejrzyj przekonwertowane obiekty w Conversion Eksplorator obiektów
• Ograniczenia konwersji schematu Oracle do Azure Database for PostgreSQL flexible server