Dodawanie, przypisywanie i monitorowanie aplikacji Win32 w usłudze Microsoft Intune

Po przygotowaniu aplikacji Win32 do przekazania do usługi Intune przy użyciu narzędzia Microsoft Win32 Content Prep Tool możesz dodać tę aplikację do usługi Intune. Aby dowiedzieć się więcej na temat przygotowywania aplikacji Win32 do przekazania, zobacz Przygotowywanie zawartości aplikacji Win32 do przekazania.

Wymagania wstępne

Aby używać zarządzania aplikacjami Win32, upewnij się, że spełniasz następujące kryteria:

• Użyj obsługiwanej wersji systemu Windows (wersji Enterprise, Pro i Education).
• Urządzenia muszą być połączone lub zarejestrowane w usłudze Microsoft Entra ID i automatycznie zarejestrowane. Rozszerzenie do zarządzania usługą Intune obsługuje urządzenia, które są dołączone do usługi Microsoft Entra, zarejestrowane w usłudze Microsoft Entra, przyłączone do domeny hybrydowej lub zarejestrowane zasady grupy. Aby poznać wymagania wstępne i dotyczące wersji rozszerzenia zarządzania Intune, zobacz Intune Rozszerzenie zarządzania dla systemu Windows.

  Uwaga

  W scenariuszu rejestracji zasad grupy użytkownik używa lokalnego konta użytkownika w celu dołączenia usługi Microsoft Entra do urządzenia z systemem Windows. Użytkownik musi zalogować się na urządzeniu przy użyciu konta użytkownika usługi Microsoft Entra i zarejestrować się w usłudze Intune. Usługa Intune zainstaluje rozszerzenie zarządzania usługą Intune na urządzeniu, jeśli skrypt programu PowerShell lub aplikacja Win32 jest przeznaczona dla użytkownika lub urządzenia.

• Rozmiar aplikacji systemu Windows jest ograniczony do 30 GB na aplikację.

Podobnie jak standardową aplikację biznesową (LOB), możesz dodać aplikację Win32 do usługi Microsoft Intune. Ten typ aplikacji jest zazwyczaj napisany wewnętrznie lub przez inną firmę.

Przepływ procesu dodawania aplikacji Win32 do Intune

Dodawanie aplikacji Win32 do Intune

Poniższe kroki ułatwiają dodawanie aplikacji systemu Windows do usługi Intune:

1. Zaloguj się do Centrum administracyjnego usługi Microsoft Intune.

2. Wybierz pozycję Wszystkie> aplikacjetworzone przezwszystkie aplikacje>.

3. W okienku Wybierz typ aplikacji wybierz platformę systemu Windows, a następnie wybierz pozycję Aplikacja systemu Windows (Win32).

   Ważna

   Pamiętaj, aby korzystać z najnowszej wersji narzędzia Microsoft Win32 Content Prep Tool. Jeśli nie używasz najnowszej wersji, zobaczysz ostrzeżenie z informacją, że aplikacja została spakowana przy użyciu starszej wersji narzędzia.

4. Kliknij przycisk Wybierz. Zostaną wyświetlone kroki dodawania aplikacji .

Krok 1: Informacje o aplikacji

Wybierz plik pakietu aplikacji

1. W okienku Dodaj aplikację kliknij pozycję Wybierz plik pakietu aplikacji.
2. W okienku Plik pakietu aplikacji wybierz przycisk przeglądania. Następnie wybierz plik instalacyjny systemu Windows z rozszerzeniem .intunewin. Zostaną wyświetlone szczegóły aplikacji.
3. Po zakończeniu wybierz przycisk OK w okienku pliku pakietu aplikacji .

Ustawianie informacji o aplikacji

Na stronie Informacje o aplikacji dodaj szczegóły dotyczące aplikacji. W zależności od wybranej aplikacji niektóre wartości na tej stronie mogą zostać wypełnione automatycznie.

• Nazwa: wprowadź nazwę aplikacji wyświetlaną w portalu firmy. Upewnij się, że wszystkie używane nazwy aplikacji są unikatowe. Jeśli ta sama nazwa aplikacji istnieje dwa razy, tylko jedna z aplikacji jest wyświetlana w portalu firmy.

• Opis: wprowadź opis aplikacji. Opis zostanie wyświetlony w Portal firmy. Możesz wybrać opcję Edytuj opis , aby wyświetlić okienko Edytuj opis . W tym okienku możesz opcjonalnie utworzyć opis aplikacji z tekstem sformatowanym w języku Markdown. Obsługiwane są jednak tylko style języka Markdown przedstawione w tej sekcji. Język HTML nie jest obsługiwany.

  

• Wydawca: wprowadź nazwę wydawcy aplikacji.

• Kategoria: wybierz jedną lub więcej wbudowanych kategorii aplikacji albo wybierz kategorię utworzoną przez siebie. Kategorie ułatwiają użytkownikom znajdowanie aplikacji podczas przeglądania portalu firmy.

• Pokaż to jako polecaną aplikację w Portal firmy: Wyświetlaj aplikację w widocznym miejscu na stronie głównej portalu firmy, gdy użytkownicy przeglądają aplikacje.

• Adres URL informacji: opcjonalnie wprowadź adres URL witryny internetowej zawierającej informacje o tej aplikacji. Adres URL zostanie wyświetlony w portalu firmy.

• Adres URL prywatności: opcjonalnie wprowadź adres URL witryny internetowej zawierającej informacje o prywatności dla tej aplikacji. Adres URL zostanie wyświetlony w portalu firmy.

• Deweloper: opcjonalnie wprowadź nazwę dewelopera aplikacji.

• Właściciel: opcjonalnie wprowadź nazwę właściciela tej aplikacji. Przykładem jest dział HR.

• Uwagi: wprowadź wszelkie notatki, które chcesz skojarzyć z tą aplikacją.

• Logo: przekaż ikonę skojarzoną z aplikacją. Ta ikona jest wyświetlana wraz z aplikacją, gdy użytkownicy przeglądają portal firmy.

Wybierz przycisk Dalej , aby wyświetlić stronę programu .

Krok 2: Zaprogramuj

Na stronie Program skonfiguruj polecenia dotyczące instalowania i usuwania aplikacji:

• Polecenie Zainstaluj: skonfiguruj sposób instalowania aplikacji na urządzeniach.

  Typ instalatora: Wybierz jedną z dwóch opcji:

  • Wiersz polecenia: określ wiersz polecenia służący do instalowania aplikacji
  • Skrypt programu PowerShell: przekaż skrypt programu PowerShell, który będzie służył jako instalator

  Uwaga

  Gdy typ Instalatora jest ustawiony na Wiersz polecenia, pola Zainstaluj i Odinstaluj będą wyświetlane jako tylko do odczytu do momentu zaznaczenia pola tekstowego. Jest to oczekiwane zachowanie, które nie oznacza, że pole jest wyłączone.

  W przypadku instalacji z użyciem wiersza polecenia dodaj pełny wiersz polecenia instalacji, aby zainstalować aplikację.

  Jeśli na przykład nazwa pliku aplikacji to Moja_Aplikacja123, dodaj następujący ciąg:

  msiexec /p "MyApp123.msp"

  Jeśli aplikacja to ApplicationName.exe, polecenie będzie nazwą aplikacji, po której następują argumenty poleceń (przełączniki) obsługiwanych przez pakiet. Przykład:

  ApplicationName.exe /quiet

  W poprzednim poleceniu ApplicationName.exe pakiet obsługuje /quiet argument polecenia.

  Aby uzyskać konkretne argumenty obsługiwane przez pakiet aplikacji, skontaktuj się z dostawcą aplikacji.

  W przypadku instalacji skryptów programu PowerShell wybierz pozycję Skrypt programu PowerShell w celu przekazania skryptu instalacji (maksymalny rozmiar 50 KB). Skrypt zastępuje standardowe polecenie instalacji i umożliwia bardziej rozbudowane procesy konfiguracji, takie jak sprawdzanie wymagań wstępnych, zmiany konfiguracji i akcje po instalacji. Usługa Intune pakuje skrypt z zawartością aplikacji i uruchamia go w tym samym kontekście co instalator aplikacji. Wyniki instalacji są wyświetlane w centrum administracyjnym usługi Intune na podstawie kodu powrotnego skryptu.

  Uwaga

  Jeśli dla dzierżawy włączono zatwierdzanie przez wielu administratorów, nie można przekazywać skryptów programu PowerShell podczas tworzenia aplikacji. Najpierw musisz utworzyć aplikację, a następnie dodać lub zmodyfikować skrypty. Obecnie właściwości skryptu, takie jak enforceSignatureCheck i runAs32Bit mogą być edytowane bez żądań rozszerzenia MAA, ale to zachowanie zmieni się w przyszłej aktualizacji i będzie wymagać zatwierdzenia rozszerzenia MAA.

  Ważna

  Administratorzy muszą zachować ostrożność podczas korzystania z narzędzi poleceń. Nieoczekiwane lub szkodliwe polecenia mogą być przekazywane za pośrednictwem pól poleceń Zainstaluj i Odinstaluj .

  Wywołanie powershell.exe któregokolwiek z tych pól spowoduje uruchomienie 32-bitowego wystąpienia programu PowerShell. Aby wymusić wykonanie 64-bitowej wersji programu PowerShell, użyj następującego polecenia:

  %SystemRoot%\Sysnative\WindowsPowerShell\v1.0\powershell.exe

• Polecenie Odinstaluj: Dodaj pełny wiersz polecenia, aby odinstalować aplikację na podstawie identyfikatora GUID aplikacji.

  Przykład:

  msiexec /x "{12345A67-89B0-1234-5678-000001000000}"

  Uwaga

  Rozwijanie zmiennych środowiskowych w poleceniu Odinstaluj nie jest obsługiwane. Jeśli wymagane jest użycie zmiennych środowiskowych, użyj niestandardowego skryptu otoka w pakiecie Win32, aby opakować odpowiednie polecenie i użyć tego skryptu dla polecenia Odinstaluj.

• Wymagany czas instalacji: Liczba minut oczekiwania systemu na zakończenie programu instalacyjnego. Wartość domyślna to 60 minut. Jeśli instalacja aplikacji trwa dłużej niż ustawiony czas instalacji, instalacja aplikacji w systemie zakończy się niepowodzeniem. Maksymalna wartość limitu czasu to 1440 minut (1 dzień).

• Zezwalaj na dostępne odinstalowanie: wybierz pozycję Tak, aby udostępnić opcję odinstalowania tej aplikacji dla użytkowników z Portal firmy. Wybierz pozycję Nie, aby uniemożliwić użytkownikom odinstalowanie aplikacji z poziomu Portal firmy.

  Uwaga

  Jeśli aplikacja Win32 ma zależności lub sama jest aplikacją zależną, w Portal firmy nie będzie wyświetlana opcja odinstalowania dla aplikacji, nawet jeśli opcja Zezwalaj na dostępne odinstalowanie jest ustawiona na wartość Tak.

• Zachowanie instalacji: Ustaw zachowanie instalacji na System lub Użytkownik.

  Uwaga

  Aplikację Win32 można skonfigurować do zainstalowania w kontekście użytkownika lub systemu . Kontekst użytkownika odwołuje się tylko do konkretnego użytkownika. Kontekst systemowy odnosi się do wszystkich użytkowników urządzenia z systemem Windows.

  Gdy urządzenie jest zarejestrowane przez rejestrację w usłudze Microsoft Entra, wybierz pozycję System.

  Użytkownicy nie muszą być zalogowani na urządzeniu, aby instalować aplikacje Win32.

  Instalacja i dezinstalacja aplikacji Win32 będzie odbywać się w ramach uprawnień administratora (domyślnie), gdy aplikacja jest ustawiona na instalację w kontekście użytkownika, a użytkownik na urządzeniu ma uprawnienia administratora.

• Zachowanie podczas ponownego uruchamiania urządzenia: wybierz jedną z następujących opcji:

  • Określ zachowanie na podstawie kodów powrotnych: Wybierz tę opcję, aby ponownie uruchomić urządzenie na podstawie kodów powrotnych. Ta opcja oznacza, że urządzenie zostanie ponownie uruchomione zgodnie ze skonfigurowanym kodem powrotnym. W tej konfiguracji kod powrotny sprzętowego ponownego rozruchu natychmiast wyzwala ponowne uruchomienie urządzenia, a kod powrotny miękkiego ponownego rozruchu powiadomi użytkownika, że do ukończenia instalacji jest wymagane ponowne uruchomienie.
  • Brak konkretnej akcji: wybierz tę opcję, aby pomijać ponowne uruchamianie urządzenia podczas instalacji aplikacji opartych na instalatorze MSI.
  • Instalacja aplikacji może wymusić ponowne uruchomienie urządzenia: Wybierz tę opcję, aby umożliwić ukończenie instalacji aplikacji bez pomijania ponownych uruchomień. Ta opcja oznacza, że instalacja aplikacji Win32 może zostać ukończona bez pomijania ponownych uruchomień. W tej konfiguracji kod powrotny sprzętowego ponownego rozruchu powiadomi użytkownika, że ponowne uruchomienie urządzenia zostanie wyzwolone za 120 minut, a kod powrotny miękkiego ponownego rozruchu powiadomi użytkownika tylko, że do zakończenia instalacji jest wymagane ponowne uruchomienie.
  • Usługa Intune wymusi obowiązkowe ponowne uruchomienie urządzenia: Wybierz tę opcję, aby zawsze ponownie uruchamiać urządzenie po pomyślnym zainstalowaniu aplikacji.

• Określ kody zwrotne, aby wskazać zachowanie po instalacji: Dodaj kody zwrotne, które są używane do określenia zachowania ponawiania próby instalacji aplikacji lub zachowania po instalacji. Wpisy kodu powrotnego są domyślnie dodawane podczas tworzenia aplikacji. Możesz jednak dodać więcej kodów zwrotnych lub zmienić istniejące kody zwrotne.

  1. W kolumnie Typ kodu ustaw jeden z następujących typów kodów :
     • Niepowodzenie: wartość zwracana wskazująca błąd instalacji aplikacji.
     • Sprzętowy ponowny rozruch: kod powrotny sprzętowego ponownego rozruchu nie zezwala na zainstalowanie następnej aplikacji Win32 na kliencie bez ponownego uruchomienia.
     • Miękki ponowny rozruch: kod powrotny miękkiego ponownego rozruchu umożliwia zainstalowanie następnej aplikacji Win32 bez konieczności ponownego uruchamiania klienta. Ponowne uruchomienie jest niezbędne do ukończenia instalacji bieżącej aplikacji.
     • Ponów próbę: agent ponawiania próby pobrania kodu powrotnego spróbuje zainstalować aplikację trzy razy. Będzie czekać pięć minut między każdą próbą.
     • Powodzenie: wartość zwracana wskazująca, że aplikacja została pomyślnie zainstalowana.
  2. W razie potrzeby wybierz pozycję Dodaj , aby dodać więcej kodów powrotnych, lub zmodyfikuj istniejące kody zwrotne.

Wybierz przycisk Dalej , aby wyświetlić stronę Wymagania .

Krok 3: Wymagania

Na stronie Wymagania określ wymagania, które muszą spełnić urządzenia, aby zainstalować aplikację:

• Architektura systemu operacyjnego: wybierz architektury potrzebne do zainstalowania aplikacji.
• Minimalny system operacyjny: wybierz minimalny system operacyjny wymagany do zainstalowania aplikacji.
• Wymagane miejsce na dysku (MB): opcjonalnie dodaj wolne miejsce na dysku systemowym potrzebne do zainstalowania aplikacji.
• Wymagana pamięć fizyczna (MB): opcjonalnie dodaj pamięć fizyczną (RAM) wymaganą do zainstalowania aplikacji.
• Minimalna wymagana liczba procesorów logicznych: opcjonalnie dodaj minimalną liczbę procesorów logicznych wymaganych do zainstalowania aplikacji.
• Minimalna wymagana szybkość procesora (MHz): opcjonalnie dodaj minimalną szybkość procesora wymaganą do zainstalowania aplikacji.
• Skonfiguruj reguły dodatkowych wymagań:
  1. Wybierz pozycję Dodaj , aby wyświetlić okienko Dodaj regułę wymagania i skonfigurować więcej reguł wymagań. Wybierz wartość Typ wymagania , aby wybrać typ reguły, która będzie używana do określania sposobu weryfikowania wymagania. Reguły wymagań mogą być oparte na informacjach o systemie plików, wartościach rejestru lub skryptach programu PowerShell.
     • Plik: po wybraniu pozycji Plik jako wartości typu wymagania reguła wymagania musi wykrywać plik lub folder, datę, wersję lub rozmiar.
       • Ścieżka: pełna ścieżka folderu zawierającego plik lub folder do wykrycia.
       • Plik lub folder: plik lub folder do wykrycia.
       • Właściwość: wybierz typ reguły używanej do weryfikowania obecności aplikacji.
       • Skojarzone z aplikacją 32-bitową na klientach 64-bitowych: Wybierz pozycję Tak , aby rozwinąć wszystkie zmienne środowiskowe ścieżki w kontekście 32-bitowym na klientach 64-bitowych. Wybierz opcję Nie (domyślnie), aby rozwinąć wszystkie zmienne ścieżki w kontekście 64-bitowym na klientach 64-bitowych. Klienci 32-bitowi zawsze używają kontekstu 32-bitowego.
     • Rejestr: po wybraniu Rejestru jako wartości typu wymagania reguła wymagania musi wykrywać ustawienie rejestru na podstawie wartości, ciągu, liczby całkowitej lub wersji.
       • Ścieżka klucza: pełna ścieżka wpisu rejestru, który zawiera wartość do wykrycia.
       • Nazwa wartości: nazwa wartości rejestru do wykrycia. Jeśli ta wartość jest pusta, wykrywanie zostanie przeprowadzone na kluczu. (Domyślna) wartość klucza będzie używana jako wartość wykrywania, jeśli metoda wykrywania jest inna niż istnienie pliku lub folderu.
       • Wymaganie klucza rejestru: Wybierz typ porównania kluczy rejestru, który służy do określenia sposobu weryfikowania reguły wymagania.
       • Skojarzone z aplikacją 32-bitową na klientach 64-bitowych: Wybierz pozycję Tak , aby przeszukać rejestr 32-bitowy na klientach 64-bitowych. Wybierz pozycję Nie (domyślnie), aby przeszukać 64-bitowy rejestr na klientach 64-bitowych. Klienty 32-bitowe zawsze będą przeszukiwać 32-bitowy rejestr.
     • Skrypt: wybierz pozycję Skrypt jako wartość typu wymagania, jeśli nie możesz utworzyć reguły wymagania na podstawie pliku, rejestru lub innej metody dostępnej w centrum administracyjnym usługi Microsoft Intune.
       • Plik skryptu: w przypadku reguły opartej na wymaganiach skryptu programu PowerShell, jeśli istniejący kod ma wartość 0, wykryjemy standardowe dane wyjściowe (STDOUT) bardziej szczegółowo. Na przykład możemy wykryć STDOUT jako liczbę całkowitą o wartości 1.
       • Uruchom skrypt jako proces 32-bitowy na klientach 64-bitowych: wybierz pozycję Tak , aby uruchomić skrypt w procesie 32-bitowym na klientach 64-bitowych. Wybierz pozycję Nie (domyślnie), aby uruchomić skrypt w procesie 64-bitowym na klientach 64-bitowych. Klienty 32-bitowe uruchamiają skrypt w procesie 32-bitowym.
       • Uruchom ten skrypt przy użyciu poświadczeń logowania: Wybierz pozycję Tak , aby uruchomić skrypt przy użyciu poświadczeń zalogowanego urządzenia.
       • Wymuszaj sprawdzanie podpisu skryptu: Wybierz pozycję Tak , aby sprawdzić, czy zaufany wydawca podpisał skrypt, co umożliwi uruchomienie skryptu bez wyświetlania ostrzeżeń ani monitów. Skrypt zostanie uruchomiony bez blokady. Wybierz pozycję Nie (domyślnie), aby uruchomić skrypt z potwierdzeniem użytkownika bez weryfikacji podpisu.
       • Wybierz typ danych wyjściowych: Wybierz typ danych używany do określania dopasowania reguły wymagania.
  2. Po zakończeniu ustawiania reguł wymagań wybierz przycisk OK.

Wybierz przycisk Dalej , aby wyświetlić stronę Reguły wykrywania .

Krok 4: Reguły wykrywania

W okienku Reguły wykrywania skonfiguruj reguły wykrywania obecności aplikacji. Możesz dodać wiele reguł:

• Format reguł: Wybierz sposób wykrywania obecności aplikacji. Możesz ręcznie skonfigurować reguły wykrywania lub użyć skryptu niestandardowego do wykrywania obecności aplikacji. Należy wybrać co najmniej jedną regułę wykrywania.

  Uwaga

  Aby wykryć aplikację, muszą być spełnione warunki dla wszystkich reguł.

  Jeśli usługa Intune wykryje, że aplikacji nie ma na urządzeniu, usługa Intune zaoferuje aplikację ponownie w ciągu około 24 godzin. Wystąpi to tylko w przypadku aplikacji docelowych z wymaganym zamiarem.

• Ręcznie skonfiguruj reguły wykrywania: Możesz wybrać jeden z następujących typów reguł:

  • MSI: Weryfikuj na podstawie sprawdzania wersji MSI. Tę opcję można dodać tylko raz. Po wybraniu tego typu reguły będą dostępne dwa ustawienia:

    • Kod produktu MSI: dodaj prawidłowy kod produktu MSI dla aplikacji.
    • Sprawdzanie wersji produktu MSI: Wybierz pozycję Tak , aby zweryfikować wersję produktu MSI oprócz kodu produktu MSI.

  • Plik: Weryfikuj na podstawie wykrycia pliku lub folderu, daty, wersji lub rozmiaru.

    • Ścieżka: wprowadź pełną ścieżkę folderu zawierającego plik lub folder do wykrycia. Nie powinno to zawierać znaków specjalnych, takich jak , lub ".
    • Plik lub folder: wprowadź plik lub folder do wykrycia.
    • Metoda wykrywania: wybierz typ metody wykrywania używanej do sprawdzania obecności aplikacji.
    • Skojarzone z aplikacją 32-bitową na klientach 64-bitowych: Wybierz pozycję Tak , aby rozwinąć wszystkie zmienne środowiskowe ścieżki w kontekście 32-bitowym na klientach 64-bitowych. Wybierz opcję Nie (domyślnie), aby rozwinąć wszystkie zmienne ścieżki w kontekście 64-bitowym na klientach 64-bitowych. Klienci 32-bitowi zawsze używają kontekstu 32-bitowego.

    Przykłady wykrywania na podstawie plików

    Sprawdź istnienie pliku.

    

    Sprawdź istnienie folderu.

    

  • Rejestr: Weryfikuj na podstawie wartości, ciągu, liczby całkowitej lub wersji.

    • Ścieżka klucza: pełna ścieżka wpisu rejestru, który zawiera wartość do wykrycia. Prawidłowa składnia to HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\WinRAR lub HKLM\Software\WinRAR.
    • Nazwa wartości: nazwa wartości rejestru do wykrycia. Jeśli ta wartość jest pusta, wykrywanie zostanie przeprowadzone na kluczu. (Domyślna) wartość klucza będzie używana jako wartość wykrywania, jeśli metoda wykrywania jest inna niż istnienie pliku lub folderu.
    • Metoda wykrywania: wybierz typ metody wykrywania używanej do weryfikowania obecności aplikacji.
    • Skojarzone z aplikacją 32-bitową na klientach 64-bitowych: Wybierz pozycję Tak , aby przeszukać rejestr 32-bitowy na klientach 64-bitowych. Wybierz pozycję Nie (domyślnie), aby przeszukać 64-bitowy rejestr na klientach 64-bitowych. Klienty 32-bitowe zawsze będą przeszukiwać 32-bitowy rejestr.

    Przykłady wykrywania opartego na rejestrze

    Sprawdź, czy istnieje klucz rejestru.

    

    Sprawdź, czy istnieje wartość rejestru.

    

    Sprawdź, czy ciąg wartości rejestru jest równy.

    

• Użyj niestandardowego skryptu wykrywania: Określ skrypt programu PowerShell, który będzie używany do wykrywania tej aplikacji.

  • Plik skryptu: wybierz skrypt programu PowerShell, który wykryje obecność aplikacji na kliencie. Aplikacja zostanie wykryta, gdy skrypt zwróci kod zakończenia z wartością 0 i zapisze wartość ciągu w funkcji STDOUT.

  • Uruchom skrypt jako proces 32-bitowy na klientach 64-bitowych: wybierz pozycję Tak , aby uruchomić skrypt w procesie 32-bitowym na klientach 64-bitowych. Wybierz pozycję Nie (domyślnie), aby uruchomić skrypt w procesie 64-bitowym na klientach 64-bitowych. Klienty 32-bitowe uruchamiają skrypt w procesie 32-bitowym.

  • Wymuszaj sprawdzanie podpisu skryptu: Wybierz pozycję Tak , aby sprawdzić, czy zaufany wydawca podpisał skrypt, co umożliwi uruchomienie skryptu bez wyświetlania ostrzeżeń ani monitów. Skrypt zostanie uruchomiony bez blokady. Wybierz pozycję Nie (domyślnie), aby uruchomić skrypt bez weryfikacji podpisu.

  Agent usługi Intune sprawdza wyniki ze skryptu. Odczytuje wartości zapisane przez skrypt do strumienia STDOUT, strumienia błędów standardowych (STDERR) i kodu zakończenia. Jeśli skrypt zakończy działanie z wartością różną od zera, skrypt zakończy się niepowodzeniem, a stan wykrywania aplikacji nie jest zainstalowany. Jeśli kod wyjścia wynosi zero, a STDOUT zawiera dane, stan wykrywania aplikacji jest zainstalowany. Jeśli jednak jakiekolwiek dane zostaną zapisane do STDERR, wynik wykrywania zostanie oceniony jako niezainstalowany, nawet jeśli dane zostaną zapisane do STDOUT, a skrypt zakończy działanie z kodem zakończenia równym zero.

  Uwaga

  Zalecamy kodowanie skryptu jako UTF-8 BOM. Gdy skrypt kończy działanie z wartością 0, oznacza to, że wykonanie skryptu zakończyło się pomyślnie. Drugi kanał wyjściowy wskazuje, że aplikacja została wykryta. Dane STDOUT wskazują, że aplikacja została znaleziona na kliencie. Nie szukamy konkretnego ciągu znaków z funkcji STDOUT.

Wersja aplikacji Win32 jest wyświetlana w centrum administracyjnym usługi Microsoft Intune. Wersja aplikacji jest dostępna na liście Wszystkie aplikacje , gdzie można filtrować według aplikacji Win32 i wybrać opcjonalną kolumnę wersji . W centrum administracyjnym Microsoft Intune wybierz pozycję Aplikacje>Wszystkie aplikacje>Kolumny Wersja,> aby wyświetlić wersję aplikacji na liście aplikacji.

Po dodaniu reguł wybierz przycisk Dalej , aby wyświetlić stronę Zależności .

Krok 5. Zależności

Zależności aplikacji definiują relację między aplikacjami, w której jedna aplikacja wymaga zainstalowania co najmniej jednej aplikacji zależnej. Jeśli usługa Intune nie zainstalowała jeszcze aplikacji na urządzeniu, najpierw należy zainstalować wszystkie aplikacje skonfigurowane jako zależne. Jeśli aplikacja jest już zainstalowana na urządzeniu, usługa Intune zainstaluje wszystkie nowo skonfigurowane aplikacje zależne, które są skonfigurowane do instalacji automatycznej, następnym razem, gdy usługa Intune oceni zasady aplikacji na urządzeniu.

Zależności aplikacji Win32 można dodać dopiero po dodaniu aplikacji Win32 i przekazaniu jej do usługi Intune. Po dodaniu aplikacji Win32 w okienku aplikacji Win32 zostanie wyświetlona opcja Zależności. Istnieje maksymalnie 100 zależności, które obejmują zależności wszelkich dołączonych zależności, a także samą aplikację.

Każda zależność aplikacji Win32 musi być również aplikacją Win32. Nie obsługuje innych typów aplikacji, takich jak pojedyncze aplikacje LOB MSI lub aplikacje ze sklepu Microsoft Store.

Podczas dodawania zależności aplikacji możesz wyszukiwać na podstawie nazwy aplikacji i jej wydawcy. Ponadto możesz sortować dodane zależności według nazwy aplikacji i wydawcy. Na liście dodanych zależności aplikacji nie można wybrać wcześniej dodanych zależności aplikacji.

Można zdecydować, czy poszczególne zależne aplikacje mają być instalowane automatycznie. Domyślnie opcja Zainstaluj automatycznie jest ustawiona na Tak dla każdej zależności. Dzięki automatycznemu zainstalowaniu aplikacji zależnej, nawet jeśli aplikacja zależna nie jest przeznaczona dla użytkownika lub urządzenia, usługa Intune zainstaluje aplikację na urządzeniu, aby spełnić zdefiniowaną relację zależności.

Ważne jest, aby pamiętać, że zależność może mieć cykliczne zależności podrzędne, a każda podrzędna zależność zostanie oceniona przed oceną głównej zależności. Ponadto ocena i instalacja zależności nie odbywa się w określonej kolejności na poziomie zależności.

Aplikacje Win32 dodane do usługi Intune nie mogą zostać usunięte, gdy znajdują się w relacji zależności. Te aplikacje można usunąć dopiero po usunięciu relacji zależności. To wymaganie dotyczy zarówno aplikacji nadrzędnych, jak i podrzędnych w relacji zależności. Ponadto to wymaganie gwarantuje, że zależności są właściwie wymuszane, a zachowanie zależności jest bardziej przewidywalne.

Wybieranie zależności

Na stronie Zależności wybierz aplikacje, które muszą zostać zainstalowane, aby można było zainstalować aplikację Win32:

1. Wybierz pozycję Dodaj , aby wyświetlić okienko Dodaj współzależność .
2. Dodaj zależne aplikacje, a następnie kliknij przycisk Wybierz.
3. Określ, czy aplikacje zależne mają być instalowane automatycznie, wybierając opcję Tak lub Nie w kolumnie Zainstaluj automatycznie .

Po wybraniu zależności wybierz pozycję Dalej , aby wyświetlić stronę Tagi zakresu .

Dodatkowe informacje o zależnościach

Użytkownik zobaczy powiadomienia systemu Windows wskazujące, że zależne aplikacje są pobierane i instalowane w ramach procesu instalacji aplikacji Win32.

Ograniczenia zależności

Poniższa lista punktowana zapewnia dodatkowe wyjaśnienie ograniczeń zależności:

• Jeśli aplikacja ma 100 zależności, to wykres aplikacji ma łączny rozmiar 101 (100 aplikacji zależności + 1 aplikacja nadrzędna).
• Jeśli aplikacja ma 3 zależności, a jedna z aplikacji zależności ma 2 zależności, to wykres aplikacji ma łączny rozmiar 6 (1 aplikacja nadrzędna + 3 aplikacje zależności + 2 aplikacje zależności, które pochodzą z innej aplikacji zależności).
• Jeśli aplikacja jest zależnością dla wielu "wykresów" aplikacji, co oznacza, że zależność znajduje się gdzieś w łańcuchu zależności dla jakiegoś grafu aplikacji, to wszystkie aplikacje ze wszystkich oddzielnych grafów są sumowane w celu obliczenia rozmiaru zależności. Jeśli na przykład wykres A zawiera 23 aplikacje, wykres B ma 62 aplikacje, wykres C ma 20 aplikacji, a aplikacja X istnieje jako aplikacja zależności gdzieś w łańcuchu zależności na wszystkich 3 wykresach, wówczas całkowity rozmiar wykresu wynosi 103 (aplikacja X jest liczona tylko raz), co przekracza ograniczenie limitu 100.

Niepowodzenia zależności

Jeśli aplikacja zależna nie jest zainstalowana, użytkownik często zobaczy jedno z następujących powiadomień:

• Nie udało się zainstalować co najmniej jednej aplikacji zależnej.
• Co najmniej jedno zależne wymaganie aplikacji nie jest spełnione.
• Co najmniej jedna aplikacja zależna oczekuje na ponowne uruchomienie urządzenia.

Jeśli nie umieścisz zależności w kolumnie Zainstaluj automatycznie , instalacja aplikacji Win32 nie zostanie podjęta. Ponadto raportowanie aplikacji wykaże, że zależność została oflagowana jako failed i poda przyczynę niepowodzenia. Niepowodzenie instalacji zależności można wyświetlić, wybierając błąd (lub ostrzeżenie) podane w szczegółach instalacji aplikacji Win32.

Każda zależność będzie zgodna z logiką ponawiania prób aplikacji Win32 usługi Intune (spróbuj zainstalować trzy razy po odczekaniu pięciu minut) i globalnym harmonogramem ponownej oceny, który występuje z częstotliwością 24-godzinną. Zależności nie mają zastosowania w przypadku odinstalowywania aplikacji Win32. Jeśli jednak jest ona ustawiona jako aplikacja zależna, w Portal firmy nie będzie wyświetlany przycisk Odinstaluj dla tej aplikacji. Aby usunąć zależność, musisz wybrać wielokropek (trzy kropki) po lewej stronie aplikacji zależnej znajdującej się na końcu wiersza listy zależności.

Krok 6. Zastępowanie

Zastępując aplikację, można określić, która aplikacja ma zostać zaktualizowana lub zastąpiona. Aby zaktualizować aplikację, wyłącz opcję Odinstaluj poprzednią wersję. Aby zamienić aplikację, włącz opcję Odinstaluj poprzednią wersję. Istnieje maksymalnie 10 zaktualizowanych lub zastąpionych aplikacji, włącznie z odwołaniami do innych aplikacji. Na przykład aplikacja odwołuje się do innej aplikacji. Ta inna aplikacja odwołuje się do innych aplikacji i tak dalej. W tym scenariuszu jest tworzony wykres aplikacji. Wszystkie aplikacje na wykresie są wliczane do maksymalnej wartości 10.

Aby dodać aplikacje, które zostaną zastąpione przez bieżącą aplikację:

1. W kroku zastępowania kliknij pozycję Dodaj , aby wybrać aplikacje, które mają zostać zastąpione.

   Uwaga

   W relacji zastępowania w usłudze Intune może istnieć maksymalnie 10 węzłów.

2. Znajdź i kliknij aplikacje, aby zastosować relację zastępowania w okienku Dodaj aplikacje . Kliknij pozycję Wybierz , aby dodać aplikacje do listy zastępowania.

3. Na liście zastąpionych aplikacji zmodyfikuj opcję Odinstaluj poprzednią wersję dla każdej wybranej aplikacji, aby określić, czy polecenie odinstalowania będzie wysyłane przez usługę Intune do każdej wybranej aplikacji. Jeśli instalator bieżącej aplikacji automatycznie zaktualizuje wybraną aplikację, nie trzeba wysyłać polecenia odinstalowania. Podczas zamieniania wybranej aplikacji na inną może być konieczne włączenie opcji Odinstaluj poprzednią wersję w celu usunięcia i zastąpienia starszej aplikacji.

4. Po zakończeniu tego kroku kliknij przycisk Dalej.

Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Dodawanie zastępowania aplikacji Win32.

Krok 7. Zadania

Możesz wybrać przypisania grup Wymagane, Dostępne dla zarejestrowanych urządzeń lub Odinstaluj dla aplikacji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Dodawanie grup w celu organizowania użytkowników i urządzeń i Przypisywanie aplikacji do grup za pomocą usługi Microsoft Intune.

1. Dla określonej aplikacji wybierz typ zadania:
   • Wymagane: Aplikacja jest zainstalowana na urządzeniach w wybranych grupach.
   • Dostępne dla zarejestrowanych urządzeń: Użytkownicy instalują aplikację z poziomu aplikacji Portal firmy lub witryny internetowej Portal firmy.
   • Odinstaluj: Aplikacja jest odinstalowywana z urządzeń w wybranych grupach.
2. Wybierz pozycję Dodaj grupę i przypisz grupy, które będą korzystać z tej aplikacji.
3. W okienku Wybierz grupy wybierz grupy do przypisania na podstawie użytkowników lub urządzeń.
4. Po wybraniu grup możesz również ustawić powiadomienia użytkowników końcowych, dostępność i termin instalacji. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Ustawianie dostępności i powiadomień aplikacji Win32.
5. Jeśli nie chcesz, aby to przypisanie aplikacji wpływało na grupy użytkowników, wybierz pozycję Uwzględnione w kolumnie TRYB . W okienku Edytuj zadanie zmień wartość trybu z Uwzględnione na Wykluczone. Wybierz przycisk OK , aby zamknąć okienko Edytowanie zadania .
6. W sekcji Ustawienia aplikacji wybierz wartość priorytetu optymalizacji dostarczania dla aplikacji. To ustawienie określi sposób pobierania zawartości aplikacji. Możesz pobrać zawartość aplikacji w trybie tła lub w trybie pierwszego planu w zależności od zadania.

Po zakończeniu ustawiania przypisań dla aplikacji wybierz pozycję Dalej , aby wyświetlić stronę Przejrzyj + utwórz .

Krok 8. Przejrzyj i utwórz

1. Przejrzyj wartości i ustawienia wprowadzone dla aplikacji. Sprawdź, czy poprawnie skonfigurowano informacje o aplikacji.

2. Wybierz pozycję Utwórz, aby dodać aplikację do usługi Intune.

   Zostanie wyświetlone okienko Przegląd aplikacji biznesowej.

W tym momencie ukończono kroki dodawania aplikacji Win32 do usługi Intune. Aby uzyskać informacje o przypisywaniu aplikacji i monitorowaniu, zobacz Przypisywanie aplikacji do grup za pomocą usługi Microsoft Intune oraz Monitorowanie informacji o aplikacjach i przypisań za pomocą usługi Microsoft Intune.

Następne kroki

• Monitorowanie informacji o aplikacji i przypisań za pomocą usługi Microsoft Intune
• Rozwiązywanie problemów z aplikacją Win32