Przegląd subagentów (Rozmowa z klientem) (zapowiedź)

[Ten artykuł to dokumentacja wstępna, która może ulec zmianie].

Subagent to specjalistyczny agent, którego budujesz bezpośrednio w swoim głównym agencie, aby obsłużyć określone zadanie, na przykład rozliczenia czy pomoc techniczna. W przeciwieństwie do połączonego agenta, podagent dzieli swoją konfigurację, wdrożenie oraz zarządzanie cyklem życia aplikacji (ALM) z głównym agentem, do którego należy.

Subagenci kontra powiązani agenci

Używaj subagenta, gdy nie potrzebujesz osobnej konfiguracji, uwierzytelniania, wdrożenia ani publikowania dla agenta specjalistycznego. Używaj agenta połączonego, gdy agent specjalistyczny potrzebuje własnego ALM, własnego właściciela lub zespołu, albo gdy chcesz go ponownie wykorzystać dla wielu głównych agentów.

Pola subagenta

Gdy tworzysz subagenta, konfiguruj następujące pola:

• Nazwa: Do 42 znaków.
• Opis: Do 1 024 znaków. Orkiestracja głównego agenta wykorzystuje opis do decydowania, kiedy przekierować rozmowę do tego podagenta. Napisz opis, który jest konkretny i nie pokrywa się z opisem innych subagentów.
• Instrukcje: Do 20 000 znaków. Określ rolę podagenta, ton podagenta oraz wszelkie zasady lub wytyczne, których musi przestrzegać.
• Umiejętności, narzędzia i wiedza: Konfiguruj tak, jak dla agenta głównego, dostosowując do tego, czego ten subagent potrzebuje do realizacji swojej intencji.
• Zmienne wejściowe i wyjściowe: Przekazywanie danych między agentem głównym a podagentem.

Jak działa routowanie do subagenta

Orkiestracja głównego agenta ocenia każdą wiadomość użytkownika względem nazwy, opisu i instrukcji każdego podagenta, wraz z instrukcjami głównego agenta. Wykorzystuje tę ocenę, aby zdecydować, czy sam obsłużyć żądanie, czy przekierować je do subagenta.

Najlepsze praktyki we współpracy z podagentami

Mechanizm Customer Conversation działa najlepiej, gdy subagenci są niezależni, niemal jak różne działy w centrum kontaktowym. Niezależni subagenci pomagają skierować właściwy kontekst na właściwe ścieżki eskalacji, takie jak różne kolejki w centrum kontaktowym.

• Opis i instrukcje głównego agenta nie powinny być mylone z opisem i instrukcjami żadnego z jego podagentów. Nadaj każdemu agentowi odrębną rolę, aby orkiestrator mógł ich odróżnić.
• Subagenci powinni zazwyczaj się wzajemnie wykluczać, każdy z wyraźnie określoną rolą. Daj subagentowi własny zestaw narzędzi i wiedzy, aby mógł samodzielnie dobrze odpowiadać na określony rodzaj pytań.
• Aby subagenty działały płynniej, użyj / w instrukcjach agenta do odwoływania się do innych subagentów po nazwie. Na przykład w instrukcjach głównego agenta: "Jeśli użytkownik chce spłacić kartę kredytową z konta rozliczeniowego w tym samym banku, poproś /CheckingAccountAgent o potwierdzenie salda, a następnie niech /CreditCardAgent dokona płatności."
• Główny agent wybiera trasy między subagentami. Pomyśl o tym jak o mózgu trasowania.

Poniższa tabela pokazuje, do czego każdy typ agenta może się odnieść:

Informacje pokrewne

• Dodaj podagenta
• Przegląd powiązanych agentów
• Informacje o agentach obsługiwanych przez środowisko uruchomieniowe Customer Conversation
• Stwórz nowego agenta (Rozmowa z klientem)