Omówienie wyzwalacza zdarzenia

Note

Ten artykuł opisuje cechy stosowane w przepływach agentów lub przepływach agentów zasilanych standardową wiązką.

Użyj wyzwalaczy zdarzeń, aby sprawić, aby niestandardowi agenci wykonywali akcje lub wywoływali tematy w odpowiedzi na to, że coś się dzieje. W przeciwieństwie do wyzwalaczy tematów rozmowy, które wymagają danych wejściowych od użytkownika, wyzwalacze zdarzeń pozwalają agentowi działać autonomicznie w odpowiedzi na określone zdarzenie.

Important

Wyzwalacze zdarzeń mogą wpływać na sposób obliczania rozliczeń.

Note

Ta funkcja jest dostępna wyłącznie dla agentów z włączoną orkiestracją generatywną.

Jak działają wyzwalacze zdarzeń

Wyzwalacze zdarzeń wymagają wybranego zdarzenia, które generuje payload wyzwalacza i przesyła go do agenta przez łącznik. Ładunek zawiera informacje o zdarzeniu, w tym zmienne dla określonych rodzajów danych. Gdy agent otrzyma pakiet, wykonuje wskazówki dostarczone przez twórcę agenta zarówno w instrukcjach agenta, jak i przesłanych przez wyzwalający pakiet.

Agenci działają wyłącznie w oparciu o projekt i instrukcje ich autora. Na przykład można dodać wyzwalacz dla po dodaniu nowego członka zespołu i wyznaczyć reakcję jako akcję wyślij nowemu pracownikowi wiadomość powitalną z zasobami wdrożeniowymi.

Wyzwalacze zdarzeń są aktywowane na podstawie zdarzeń zewnętrznych niezależne od agenta. Różnią się one od wyzwalaczy tematów, które służą do aktywowania tematów lub akcji na podstawie fraz wyzwalających wprowadzanych przez użytkowników.

W tym artykule wyjaśniono, jak działają wyzwalacze zdarzeń, jakie są ich ograniczenia i jakie są strategie rozwiązywania problemów. Dowiedz się więcej w Dodaj wyzwalacz zdarzenia.

Inne przykłady wyzwalaczy zdarzeń obejmują:

  • Po utworzeniu elementu w SharePoint
  • Po utworzeniu pliku w OneDrive
  • Gdy zadanie zostanie ukończone w aplikacji Planner
  • Minęła określona ilość czasu (wyzwalacz ponowienia)

Important

Dostępne wyzwalacze zależą od zasad dotyczących danych skonfigurowanych w Power Automate przez administratora.

Rozliczanie i wykorzystanie wyzwalaczy zdarzeń

Aktywność wyzwalająca zdarzenie jest liczona do zużycia kredytów Copilot. Każdy ładunek danych wyzwalacza, który wyzwalacz zdarzenia wysyła do agenta, jest przetwarzany jak wiadomość od użytkownika, a odpowiedź agenta jest rozliczana według stawek Copilot Credits. Na przykład wyzwalacz powtarzalności ustawiony na aktywację co 10 minut wysyła ładunek danych wyzwalacza do agenta co 10 minut.

Dla użytkowników posiadających licencję Microsoft 365 Copilot, przypis 1 w tabeli stawek rozliczeń Copilot Credits zawiera więcej szczegółów. Przepływy agentów, które agent wywołuje podczas reagowania na payload wyzwalający, zużywają Copilot Credits w standardowym tempie, nawet dla użytkowników w Twojej organizacji posiadających licencję Microsoft 365 Copilot, a są one blokowane, gdy środowisko nie ma dostępnych kredytów Copilot.

Przepływ pracy wyzwalacza

Wyzwalacz to jedna część przepływu pracy zawierająca wiele części:

  1. Wyzwalacz zdarzenia rejestruje, że wystąpiło określone zdarzenie .
  2. Wyzwalacz wysyła ładunek zawierający informacje o zdarzeniu i instrukcje.
  3. Agent ma instrukcje, aby wybrać jedną lub więcej akcji lub tematów w oparciu o ładunek.

Znajdź wyzwalacz, który pasuje do Twojego zdarzenia

Copilot Studio ma bibliotekę wyzwalaczy dla wielu zdarzeń, które mogą wystąpić w usługach firmy Microsoft i partnerów. Konfiguracja wyzwalacza określa parametry zdarzenia, które inicjuje wyzwalacz. Określa również zawartość ładunku wyzwalacza.

Zrzut ekranu biblioteki wyzwalaczy zdarzeń.

Większość wyzwalaczy pozwala na określenie parametrów dotyczących zdarzenia, które aktywuje wyzwalacz. Przykładowo, w trigerze Gdy wiersz jest dodawany, modyfikowany lub usuwany dla Dataverse, użytkownik wybiera, które zmiany w tabeli aktywują triger.

Definiowanie ładunku wyzwalacza

Ładunek wyzwalacza to wiadomość JSON lub zwykły tekst, która zawiera informacje o zdarzeniu i jest wysyłana do agenta jako komunikat. Podczas dodawania wyzwalacza możesz zachować domyślną zawartość ładunku dla tego wyzwalacza lub dodać własne instrukcje. Później możesz modyfikować zawartość ładunku, w tym dodawać zmienne i operatory ciągów w Power Automate.

Na przykład domyślnym komunikatem w wyzwalaczu Gdy wiersz zostanie dodany, zmodyfikowany lub usunięty jest Użyj zawartości z Body. Gdy agent odbiera ładunek, ma zawartość z wiersza i instrukcje dotyczące użycia tej zawartości.

Zrzut ekranu z polami do definiowania wyzwalacza.

Możesz dodać instrukcje, które mają zostać wysłane do agentów wewnątrz ładunku i określają, jak agent ma działać po aktywacji przez trigger. Jeśli masz wiele wyzwalaczy, każda zawartość wyzwalacza może zawierać konkretne i szczegółowe instrukcje. W rezultacie można uniknąć pisania długich i skomplikowanych wskazówek w ogólnych instrukcjach agenta lub dezorientacji agenta co do tego, które instrukcje mają zastosowanie do którego wyzwalacza.

Na przykład w ładunku wyzwalacza Po dodaniu, zmodyfikowaniu lub usunięciu wiersza możesz dodać Wyślij podsumowanie zmian na czacie. Gdy agent otrzyma pakiet, podsumowuje zmiany dla użytkownika w czacie agenta.

Unikaj jednak pisania instrukcji ładunku, które są sprzeczne z ogólnymi instrukcjami agenta. Konflikty w instrukcjach mogą spowodować błąd lub nieoczekiwane wyniki. Pamiętaj, aby przetestować wszystkie zmiany związane z wyzwalaczami zdarzeń.

Po utworzeniu wyzwalacza można dodać lub zmieniać zmienne lub operatory ciągów w ładunku wyzwalacza i modyfikować istniejące instrukcje ładunku za pomocą Power Automate.

Instrukcje agenta a instrukcje ładunku

Instrukcje ładunku są specyficzne dla sposobu reagowania na jedno zdarzenie. Możesz także użyć instrukcji agenta, aby pokierować agentem w zakresie sposobu obsługi informacji z wyzwalacza i sposobu działania po otrzymaniu ładunku wyzwalacza, a także w celu określenia ogólnego zachowania agenta. Na przykład dla agenta, który sprawdza zduplikowane nazwy kont w nowych wierszach tabeli Dataverse, instrukcje mogą wyglądać następująco: Po dodaniu nowego wiersza sprawdź, czy jest to zduplikowane konto. Jeśli istnieje duplikat, utwórz zadanie do wykonania w celu zbadania i dołącz szczegóły dotyczące zmian i duplikatów.

Zrzut ekranu pola instrukcji agenta.

Jednak instrukcje agenta mogą nie działać najlepiej we wszystkich sytuacjach. Jeśli agent ma wiele wyzwalaczy lub wiele złożonych celów, zamiast tego należy użyć instrukcji w ładunku wyzwalacza.

Kontynuując ostatni przykład, możesz dodać instrukcję w ładunku wyzwalacza, aby wyszukać zduplikowane nazwy kont w tej samej tabeli Dataverse. Gdy agent odbiera ładunek wyzwalacza, jest instruowany, aby wyszukiwać zduplikowane nazwy kont. Ogólne instrukcje agenta mówią następnie: Jeśli istnieje duplikat, utwórz zadanie do wykonania w celu zbadania, w tym szczegółowe informacje o zmianach i duplikatach.

Zrzut ekranu przedstawiający pole służące do dodawania instrukcji ładunku wyzwalacza podczas tworzenia wyzwalacza.

Tworzenie instrukcji dla agentów wymaga praktyki. Przeglądaj wytyczne dotyczące pisania i zawsze testuj wszystkie zmiany, które wprowadzasz w swoim agencie.

Wywoływanie akcji lub tematu

Gdy agent otrzymuje ładunek danych wyzwalacza, instrukcje, które podajesz, określają działanie lub temat, które agent wywołuje w odpowiedzi, na podstawie dostępnych informacji.

Twój agent nie tworzy od razu nowej akcji ani tematu. Jako autor agenta musisz zdefiniować działania lub tematy, z których może wybierać. Dowiedz się więcej w Orkiestracja zachowania agenta z wykorzystaniem sztucznej inteligencji generatywnej.

Jeśli Twój agent nie reaguje zgodnie z oczekiwaniami, użyj mapy aktywności , aby sprawdzić, czy nie brakuje jakichś kluczowych informacji wejściowych.

Zrzut ekranu przedstawiający mapę działań przedstawiającą akcję z brakującymi danymi wejściowymi.

Niektóre ulepszenia, które można wprowadzić w instrukcjach, obejmują:

  • Dodanie bardziej szczegółowych instrukcji w zawartości wyzwalacza lub instrukcjach agenta. Twój agent może potrzebować więcej wskazówek, na przykład jakich informacji użyć w określonym polu wejściowym do działania.
  • Dołączenie instrukcji w ładunku wyzwalającym.
  • Poinstruuj swojego agenta, aby wywołać określoną akcję lub temat.
  • Sprawdzanie, czy nie ma sprzecznych instrukcji między ładunkiem wyzwalacza a instrukcjami agenta.
  • Dodawanie szczegółów do opisów działań, aby agent miał więcej informacji do określenia, kiedy należy je wywołać.
  • Dodawanie opisów do pól wejściowych akcji, aby pomóc agentowi poprawnie wypełnić parametry. Jeśli dane wejściowe akcji są za każdym razem takie same, możesz ustawić wartość samodzielnie.
  • Wywoływanie mniej niż 15 działań lub tematów po kolei. Złożeni agenci, którzy uruchamiają wiele akcji lub tematów jako jedną sekwencję, mogą mieć trudności z ich niezawodnym uruchamianiem.

Jeśli agent nadal ma trudności z wywołaniem oczekiwanej akcji, rozważ dodanie przepływu Power Automate, który spełnia Twój cel jako akcja dla agenta.

Publikacja agentów z wyzwalaczami zdarzeń

Zanim opublikujesz agenta z nowym wyzwalaczem zdarzenia, agent nie zareaguje automatycznie na ten wyzwalacz. Upewnij się, że dokładnie testujesz agenta przed publikacją, ponieważ po opublikowaniu agenta z nowym wyzwalaczem agent reaguje automatycznie za każdym razem, gdy wyzwalacze zostaną aktywowane. Na stronie Działanie można zobaczyć szczegółowy rekord wyzwalaczy i reakcji agenta.

Dowiedz się, jak aktywować wyzwalacze podczas testów.

Wyzwalacze zdarzeń mogą używać tylko danych uwierzytelniających twórcy agenta (czyli danych, których użyto do autoryzacji połączeń) na potrzeby wyzwalacza. Te poświadczenia mogą umożliwić użytkownikom agenta korzystanie z agenta do dostępu do danych i systemów. Przejrzyj wytyczne dotyczące ochrony danych dla agentów z wyzwalaczami.

Uwierzytelnianie akcji po opublikowaniu

Jeśli Twój agent nie jest uwierzytelniony do wykonania czynności lub jest ustawiony na żądanie uwierzytelnienia użytkownika, wysyła komunikat do użytkownika z prośbą o dane uwierzytelniające. Jeśli przepływ agenta nie może otrzymać informacji lub akcja się nie powiedzie, agent nie może kontynuować sesji. Jeśli chcesz, aby Twój agent działał autonomicznie, skonfiguruj każdą akcję z uwierzytelnianiem maker niewymagającym udziału użytkownika. Możesz też polecić agentowi, aby nie żądał od użytkowników danych uwierzytelniających.

Ponieważ wyzwalacze wykorzystują uwierzytelnianie autora, należy wiedzieć, do jakich danych użytkownicy mogą uzyskać dostęp przez opublikowanego agenta, który ma wyzwalacze. Przejrzyj wytyczne dotyczące ochrony danych dla agentów z wyzwalaczami.

Aktywność i wykorzystanie źródeł wiedzy

Agenci wbudowani w program Copilot Studio mogą łączyć się z usługą Teams za pośrednictwem kanałów. Gdy korzystasz z tego połączenia, w niektórych przypadkach w Teams, w zależności od użytego wyzwalacza i narzędzi agenta, pewne zmienne, takie jak Activity.Text, mogą pozostawać puste. Ta pustka powstaje, ponieważ niektóre narzędzia z założenia są działaniami. Activity.Text to zmienna, której możesz użyć do rejestrowania działań agenta. Jednak Activity.Text nie zawsze ma wcześniejsze wiadomości. W tym scenariuszu użyj zamiast tego zmiennej LastMessage.Text.

Gdy agent wywołuje źródło wiedzy z powodu niewystarczających wskazówek kontekstowych, wynikowa Activity.Text zmienna dla danego ruchu jest pusta. Ta wartość pojawia się, ponieważ agent nie konstruuje odpowiedzi w języku naturalnym, gdy decyzja jest delegowana do źródła wiedzy. Jeśli spodziewasz się, że zmienna Activity.Text będzie poprzednią wiadomością użytkownika, jak zwykle, użyj tej LastMessage.Text zmiennej. Zmienna Activity.Text wykrywa każdą aktywność przekazaną agentowi.

Interakcja z wyzwalaczem OnPlanComplete

Wyzwalacz OnPlanComplete jest zaprojektowany tak, aby działać tylko po zakończeniu działania narzędzia. Gdy agent korzysta ze źródła wiedzy, dane wyjściowe źródła wiedzy są zapisywane bezpośrednio do aktywności. Ponieważ Activity.Text zmienna była pierwotnie pusta, aktywność została wypełniona szczegółami dotyczącymi użycia narzędzia, a nie komunikatem konwersacyjnym.

To zachowanie różni się od sytuacji, w których inne wyzwalacze, na przykład wyzwalacze oparte na intencji lub języku naturalnym, uruchamiają się wcześniej. W takich przypadkach aktywność zazwyczaj zawiera już skonstruowany komunikat, więc wyjście narzędzia nie zastępuje ani nie definiuje zmiennej Activity.Text .

Różnica między zachowaniem usługi Teams i programu Copilot Studio

Usługa Teams nie abstrahuje i nie normalizuje obiektów aktywności w taki sam sposób jak Copilot Studio. W efekcie:

  • W programie Copilot Studio działania systemowe mogą zostać przekształcone lub obsłużone w sposób, który ukrywa ten podstawowy szczegół.
  • W Teams obiekty aktywności są widoczne bardziej bezpośrednio, co czyni tę rozbieżność bardziej widoczną.

Ta różnica prowadzi do różnych obserwowalnych zachowań nawet wtedy, gdy logika agentów jest identyczna.

Rozwiązywanie problemów i ograniczenia

Ograniczenia kwotowe

Jeśli wyzwalacze aktywują się zbyt często, agent może zużyć więcej zasobów, niż oczekiwano. Twój agent może wtedy przekroczyć limity przydziału obciążeniausługi, a usługa może zostać ograniczona.

Administratorzy mogą monitorować użycie zasobów za pomocą Power Platform. Mogą również blokować możliwość używania wyzwalaczy zdarzeń w środowisku.

Aby uniknąć przekroczenia limitów przydziału:

  • Bądź ostrożny, dodając bardzo częste wyzwalacze lub te powtarzające się w nieskończoność. Na przykład wyzwalacz cykliczny aktywuje się po upływie określonego czasu. Im krótszy czas między aktywacjami, tym więcej zasobów zużywa wyzwalacz.
  • Śledź, ile wyzwalaczy jest aktywnych w środowisku.

Ochrona danych dla agentów z wyzwalaczami

Obecnie wyzwalacze zdarzeń mogą używać tylko poświadczeń autora agenta do uwierzytelniania. Aby działać autonomicznie, agent musi używać Twoich danych uwierzytelniających do wszystkich wyzwalaczy i działań wymagających uwierzytelnienia.

Jeśli opublikujesz agenta z uwierzytelnionymi wyzwalaczami zdarzeń, użytkownicy mogą uzyskać dostęp do informacji lub poprosić agenta o wykonanie działań, korzystając z danych uwierzytelniających autora. Jeśli skonfigurujesz agenta z wyzwalaczem zdarzenia uwierzytelnionego, Copilot Studio przypomina o tym ograniczeniu przed publikacją agenta.

Zrzut ekranu przedstawiający ostrzeżenie dotyczące uprawnień autora przed opublikowaniem agenta wyposażonego w wyzwalacze.

Ładunki wyzwalaczy mogą potencjalnie zawierać poufne informacje, które agent może wyprowadzać w innych lokalizacjach za pomocą akcji. Na przykład, jeśli utworzyłeś agenta, który wykorzystuje informacje z przychodzących wiadomości e-mail do wypełniania nowych wierszy w tabelach Dataverse.

Administratorzy mogą zablokować użytkownikom Copilot Studio możliwość korzystania z wyzwalaczy zdarzeń w połączeniu z ich agentami. Dowiedz się więcej w temacie Konfigurowanie zasad danych dla agentów.

Najlepsze praktyki w zakresie ochrony danych

Aby uniemożliwić użytkownikom dostęp do poufnych danych:

  • Oceń, czy i w jaki sposób agenci z wyzwalaczami zdarzeń korzystają z danych i systemów wymagających uwierzytelnienia.
  • Zrozum, jakie informacje wyzwalacze mogą zawierać w swoich payloadach i jakie informacje generują akcje dzięki wykorzystaniu tych danych wejściowych podczas testowania.
  • Zawęź zakres aktywacji wyzwalacza, korzystając z parametrów wyzwalacza, i podaj agentowi instrukcje, jak obsługiwać dane payloadu.

Udostępnianie przepływu w chmurze z uwzględnieniem kontekstu rozwiązań musi być włączone

Możesz dodawać wyzwalacze zdarzeń do agentów tylko w środowiskach, w których włączone jest udostępnianie przepływów w chmurze z uwzględnieniem rozwiązań.

Jeśli nie możesz dodawać wyzwalaczy, a polityki danych organizacji na to pozwalają, twoje środowisko może mieć tę opcję wyłączoną. Skontaktuj się z administratorem środowiska, aby włączyć udostępnianie w chmurze z uwzględnieniem rozwiązań.

Rozwiązywanie problemów z łącznikami

Agenci mogą nie być w stanie pomyślnie uruchomić każdego konektora. Jeśli agent wielokrotnie nie może wywołać łącznika, rozważ utworzenie akcji przepływu Power Automate, która używa problematycznego łącznika do wykonania zadania.